|
من نان شب ندارم؛ تو از عيد حرف ميزني!
د فاټا سياسي صورتحال
سنجش
د ډيورند سرحدی پوله انگريزانو په داسې شکل تنظيم کړی وه چه د هغه په ټولو اوږدو کی له اقتصادی نظره حاصل خيزه، آبادی آو همواره سيمې آو له استراتيژيکه نظره حاکمې منطقی، کوتلونه، معبرونه آو دری انگليس ته رسيدی . په فاټا کې ازاد ايجنسيي ديوسياسي مقاصدوپه خاطر دانګليسانولخوا جوړشوي وۀ انگليسانو د هغه وخت له شوروی اتحاد نه په هيره کې وه ترڅوشوروي اتحاد د عرب سمندرگی او فارس خليج گرمو اوبو ته لار خلاصه نه کړی د انگليس د دی استراتيژی له مخی که شوروی قوتونه په افغانستان را پريوزی بايد د اسلام په نامه جوړ شوی هيواد پاکستان کی د هغه پر ضد مقاومت ايجاد شی تر څوچې شوروی قوتونه له افغانستانه بير ته په شا وتمبول شی آو سمندر ته د وتلو هيڅ مجال پيدا نه کړی،
انگليسانو دازادو ايجنسو په علاقوکې پرته د سرکونو، نظامی مستحکمو کلا گانو، چوڼيو آو گارنزيونونو له جوړولو نه هغه هم د خپلو قوتونو د استفادی آو د خپلی استعماری سلطی د تحکيم آو د هند د ساتلو د پاره نور هيڅ کار د دی سيمی دمعارف، فرهنگ، اقتصاد آو علومو د ودی د پاره ونه کړ آو ډير کوشش ئی وکړچه د دی سيمی ژ بی آو فرهنگ ته په داسی مسير کی تغير ور کړی چه د دوی د اصلی هستی افغانستان له فرهنگ آو ژ بی سره توپير ولری آو په تدريج سره دا خلک خپله آرزومندی( له افغانستان سره بير ته يو ځای کيدل ) هيره کړی . د انگليس ختميدو نه وروسته دپاکستان دولت د پښتنوآو بلوڅو په هکله هماغه د انگلس پاليسی ته دوام ورکړ،
په افغانستان کې د شوروي لښکرو د بريد څخه وروسته، غربي نړۍ ته او په خاصه توګه د امريکا د متحده ايالاتو لپاره پاکستان په سيمه کې د نوي ستراتيژيک متحد په توګه ډير ارزښت پيدا کړ او د پاکستان حکومت د همدې مؤقف په موندلو سره نه يوازې د بنسټ پالنې لوی ساختارونه او مرکزونه جوړ کړل بلکه پاکستان يې د نړۍ په اتومي کورنۍ هم ورګډ کړپه دې ډول سره پاکستان د تيری پيړۍ په اواخرو کی خپله وظيفه اجرا کړه .
د ۲۰۰۱ کال د سپټمبر د ۱۱ نيټې د پيښو نه وروسته يو ځل بيا پاکستان ته بل چانس ورپه برخه شو. د پاکستان حکومت د نړيوال تروريزم په ضد مبارزه ور ګډ شو پداسې حال کې چې اوس دنړي هيوادونه په دې متفق شوي چې دفاټا سيمه چې دپاکستان ترکنترول لاندې سيمه ده د تروريزم اصلي منبع ګرځيدلې ده . په افغانستان کې دناراميو په بريدونوکې ډيروالې اوداتحادي عسکروپه وژنه کې زياتوالې ددې باعث ګرځيدلې دى ترڅو فاټا په بين القوامي ډګر کې دتوجو وړوګرځي څوموده پخوا د نيويارک ټايمز ورځپاڼې په خپل يوه رپوټ کې ليکلي وۀ چې د سي اى اې يوۀ لوړپوړي چارواکي پاکستان ته سفر کړى چې د پاکستان په قبايلي سيمه او د پولې پورې غاړې افغانستان کې له اسلامي اورپکو سره د اى اېس اى پر اړيکو له اسلام اباد سره مخامخ خبرې وکړي . دپاکستان حکومت د اړيکو درلودو له تورونو پرله پسې انکار کوي خو دا يې منلې چې روانه اوونۍ امريکايي چارواکو له لومړي وزير يوسف رضا گيلاني سره واشنگټن ته په خپل سفر کې دا موضوع په خورا اندېښنې سره راپورته کړې ده .
په تېرو څو مياشتو کې افغانستان په بې ساري توگه د نا امنيو شاهد پاتې شوى دبي بي سي درپورټ په اساس داسې ښکاري چې په افغانستان کې جگړه ډېر پېچلي حالت ته ور د ننه شوې او هېڅوک نه شي کولاى دا پيش ګويي وکړي چې دغه جگړه به کله او په څه ډول پاى ومومي، دغه حالت په دې وروستيو مياشتو کې ان د امريکا او ناټو مشران هم انديښمن کړي او دې ته اړ شوي چې نوي ځواکونه او نوې وسلې دغه هېواد ته ولېږي .
له بلې خواڅخه دناتو په عملياتوکې دبې ګناخلکو وژنو سره خلکوخپل سخت غبرګون ښکاره کړي رپوټونه ښيي چې په افغانستان کې د تېرو دوو کلونو وړاندې په هوايي بمباريو کې د ولسي وگړو مرگ ژوبله نژدې درې برابره شوې ده دغه راپور وروسته له هغه خپرېږي چې دوه اوونۍ وړاندې د هرات د شينډنډ په ولسوالۍ کې کابو ٩٠ کسان په هوايي بمباريو کې ووژل شول د بشري حقونو د څار ډلې چې مرکز يې په نيويارک کې ده له بهرنيو ځواکونو غوښتي چې هغو تېروتنو د پاى ټکى کيږدي، چې د ملکي کسانو په وژنه تمامېږې دوى همداراز په طالبانو هم غږ کړى چې ملکي خلک د ډال په توگه ونه کاروي . د بشري حقونو د څار ډلې دغه نوى راپور ښيي چې په افغانستان کې د ملکي کسانو د وژنې کچه د ٢٠٠٦ او ٢٠٠٧ کلونو وړاندې نژدې درې برابره زياته شوې ده . اسوشيټيډ پرس اژانس خبرورکوى چی سږ کال په افغانستان کی د ټولو بهرنيو پوځيانو د تلفاتو شمېر ۱۸۸ کسه دﺉ چی پدې کی ۱۰۱ امريکايان دي ، حال دا چی په ۲۰۰۷ کی د دې بهرنيو پوځيانو د تلفاتو مجموعی شمېر ۲۲۲ و ، چی په هغه کی ۱۱۱ يی امريکايان وو . اسوشيټيډ پريس زياتوی چی ښايی په روان کال کی د بهرنيو پوځيانو د تلفاتو شمېر نور هم ډېر شی چی دا د طالبانو د سريع قوت معنا ورکوي .
د افغانستان د دفاع وزارت چارواکي وايي په وروستيو مياشتو کې د ناامنيو ستر لامل دغه هېواد ته د القاعده شبکې ځيرنه ده . د دغه وزارت د وياند جنرال ظاهر عظيمي په خبره په قبايلي سيمو کې د پاکستان د حکومت او طالبانو تر منځ شوي جوړجاړي د طالب اورپکو په جگړه ييزو تکتيکونو هم اغېز شيندلى او دغلته يې د جگړو اور ته تر پخوا زياته لمن وهلې : '' د پاکستاني جنگيالو او حکومت ترمنځ تړونونه ددې لامل شول چې د جنگياليو ځواک دې افغانستان ته پاملرنه وکړي، د عراق پېښو هم خپلې اغېزې لرلې دي، د طالبانو لخوا د جگړه ييزو تکتيکونو بدلول په داسې توگه چې وړې ډلې يې جوړې کړي او په ډېرو سيمو کې تيت شوي هم کېداى شي د پېښو په ډېروالي کې رول ولري
د امريکا ولسمشر بوش د سې شنبې په ورځ ( د سپتمبر ٩ د وږي ١٩ ) اعلان وکړ، چې له عراق څخه به ٨٠٠٠ ځواکونه را ستانه او افغانستان ته به يې واستوي. بوش دا هم ويلي چې د نوي ميلادي کال په سر کې به يو بل کنډک هم له عراق څخه راوغواړي چې په دې سره به افغانستان ته د نويو استول شويو لښکرو شمېر زياتوالې راشي
ولسمشر بوش په افغانستان کې د ځواکونو ماموريت داسې په ډاگه کړ :'' د دې ځواکونو کار به دا وي چې له افغان ځواکونو سره په گډه کار وکړي چې افغان ولس ته امنيت برابر کړي ، د افغانستان زير بنا او ديموکراتيکې ادارې خوندي کړي او د روغتيا او ښوونې و روزنې په څېر د اسانتياوو ساتنه وکړي . دوى به د افغانستان خلکو ته وروښيي چې حکومت او د حکومت ملاتړي به د طالبانو او سخت دريځو په وړاندې جگړه کې له دوى ورسره وي . '' خو په وړاندې يې د ډيموکراتانو نوماند بارک اوباما چې دا ګړۍ د متحده ايالاتو په مرکزي ايالتونو کې په خپل ټاکنيز کمپاين بوخت دی د ولسمشر بوش تر دې اعلان دوه ساعته وروسته خبريالانو ته څرګنده کړه چې افغانستان ته دنورو لښکرو استول هغه تګلارده چې ده يې تل ږغ کړی خو ده نيوکه هم کړې چې د دې ځواکونو په شمېر، سرچينو او هم بېړه کې د زياتوالي سخته اړتيا شته .
د پاکستان نوي ټاکل شوي ولسشمر اصف علي زرادري د پاکستان د دولسم ولسمشر په توگه ددسمبر په ٩ کال ٢٠٠٨ کې لوړه وکړه. دغې لوړې ته په ميلمنو کې د افغانستان ولسمشر حامد کرزى هم ورغلى و کوم چې دافغانستا ن دخلکود ښه نيت ثبوت هم کيداي شي ترڅو په راتلونکي کې دغه دواړه هيوادونه په خپلو کې دښه تعلقاتو دساتلو لپاره سره ګډ کار وکړي افغان ولسمشر حامد کرزي د لوړې له اخيستو وروسته اصف علي زرداري ته مبارکي ورکړه. ګرچې زرداري داژمنه کړې ده چې د هيواد د اسلام پالو په وړاندې به اغيزناکه تگلاره خپلوي او د پاکستان په سرحدي سيمو کې د اورپکو ځايونه مخامخ په نخښه کوي . داچې دى ځان ته د پيپل ګونډ داهدافو پرمخ وړونکي وايي نوډير زربه وليدل شي چې دافغانستان سره په شريکه پوله کې داورپکو په خلاف څنګه عمل کوي
سياسي څيړونکو په نظر دغه جنګ چې اوس دپولې دواړه خواوي پښتانه په کې راګير شوي که چيرې ددې جنګ مخ نيوي ونه شي نو دغه جنګ به سيمه ايزه بڼه خپل کړي اوپه دې که به منځني اسيا ۀ ، پاکستان راګير شي همدااوس چې کومه وضع دپاکستان په قبائلې علاقوګې روانه ده دسياسي مبصرينوله نظره که چيرې دغي حالت ته توجو ونه شي فاټا بۀ بل اخره دپاکستان له کنتروله ووځي اوپه سيمه کې به يو لوى بحران رامينځ ته شي ددې بحران انجام هيڅوک نشي معلومولې ددې خبري پخلې دپاکستان دنشنل ګوند صوبايي مشر افراسياب خټګ په خپل هغه ليکنه کې کړي چې دروان کال په ٢٨ جولائ کې دډان په ورځپاڼه کې نشرشوي ده داسي اشاره کوى (( دا يوه يقيني خبره ده چې نۀ صرف د پاکستان او افغانستان بلکې د ټولې دنيا د ملکونو د تحفظ او امن انحصار دا وخت په فاټا کښې کېدونکي پېش رفت باندې ولاړ دے. د دغې پېش رفت په حواله فوجي او سياسي ماهرين د مختلفو حالاتو او واقعاتو نشاندهۍ کوي. القاعده او نورې انتها پسندې ډلې د بيا منظم کېدو نه پس دا صلاحيت لري چې په امريکه يا نورو يورپي ملکونو د 9/11 په رنګ حملې وکړي . د پاکستان او امريکې ترمنځه په اوچته سطح د تبادلو ختمېدو حوالې سره چې کوم رپورټ راغلے دے هغه دا ثابتوي چې امريکه به د پاکستان خلاف هم هغه رنګ انتقامي کارروائي کوي کومه چې هغې په افغانستان کښې د طالبانو د حکومت خلاف کړې وه. هم دغه شان د دې حقيقت نه هم انکار نۀ شي کېدے چې عسکريت پسند په ډېره لويه پېمانه د پاکستان زمکه د پولې نه د هغه خوا جنګ دپاره استعمالوي. په حقيقت کښې ټولې قبائلي اېجنسۍ چې د افغانستان سره لګېدلي دي د دغې جنګ دپاره استعمالېږي.د پاکستان وفاقي حکومت دې د شدت پسندو خلاف په دې جنګ کښې خپل شکست قبول کړي او يا دې په سياسي توګه دا مسئله حل کړي افراسياب ليکي کۀ مونږ غواړو چې په قبائلي علاقو کښې د عسکريت پسندو ځايونه ختم کړو او د ملک د نورو برخو سره ئې يو کړو نو د دې دپاره حکومت له short term او long term اقدامات کول پکار دي. د دې مسئلې د حل کولو دپاره ضروري ده چې په عوامو کښې قامي سوچ پېدا کړو ))
په افغانستان کې د ناراميو په ډېرېدو سره يو ځل بيا په دغه هېواد کې د گاونډيو هېوادونو، په ځانگړې توگه د پاکستان په رول پوښتنې را پورته شوې دي . له پاکستان سره په گډه پوله د ناراميو د پېښو د زياتوالي سربېره په دې وروستيو کې په کابل کې د هندوستان پر سفارت ځانمرگى بريد وشو، چې شاوخوا ٢٠٠ کسانو ته پکې مرگ ژوبله واوښته . افغان ولسمشر حامد کرزي د دغه بريد پړه د پاکستان پر څارگره اداره ور واچوله . بل پلو د پاکستان د ننه د وسله والو طالبانو نفوذ مخ پر ډېرېدو دى، چې ځېنې سيمې يې ترخپلې ولکې لاندې راوستې دي .
د فاټا تازه صورتحال په بين القوامي ډګر کې دپاکستان رول مخ په کميدو کړي اوس اروپايي مشران مستقيم ان کابل ته خپل سفرونه کوي کوم چې پخوا بۀ ددې هيواد په نيت لمړي پاکستان ته راتلل دمثال په ډول دبارک اوباما سره افغانستان ته راغي مګر دده په سفرکې دپاکستان نه ليدنه په پروګرام کي شامل نشو ، په پاکتستان باندې فشارنورهم زياتيږي ترڅو په خپلو فعاليتونوکې دعسکريت پسندوپه مقابل کې نورهم زياتوالې راولي اوس چې نړيوالی ټولنې په افغانستان کې د سولې د تامين او ټينګښت او پدی توګه د دموکراسی د راوستلو نيت لري نو بايد تر هر څه د مخه پاکستان دی ته اړ باسي ترڅوپه پاکستان کې د بنيادګرو پر ضد کلک ګامونه پورته شي او د تل لپاره د پاکستان ، افغانستان خلک ددې شرنه خلاص شي .
په پاکستان کې د سيمه ييزو مسايلو شنونکى او خبريال احمد رشيد دداود اعظمي سره په خپله مرکه کې ويلي دي . احمد رشيد : زه فکر کوم چې په دې کې شک نشته چې که چېرې د پاکستان د پوځ همکاري نه واى نو د طالبانو مشران به په تېرو اوو کلونو کې په پاکستان کې نه واى اوسېدلي، ماپه خپل کتاب کې ليکلي چې دغه همکاري څنگه پېل شوه او پوځ د دغه ملاتړ لپاره څه دلايل لري، د پاکستان پوځ دا دليل لري چې امريکايان او ناټو کېداى شي له افغانستانه ووزي دبي بي سي پښتو ويب پاڼه ))
دشلمي پيړۍ په دوران کښې پښتانه په مختلفونمونوسره په دې جنګ کې ګيرپاتي شوي اودادې اوس يوځل بيا دترويرزم په خلاف په دې جنګ کې ګيرشوي او دوي ته دشک په سترګه کتل کيږي په دې جنګ کې پښتون قوم لويه قربانې سره مخامخ شوي اودهرې ورځي په تيريدوسره يوخطرناک موړته داخليږي د دې جنګونوپه وجه سره په زرهاوو تعليم يافته پښتانه په مختلفو شکلونوسره ووژل شو اودغه لړي جريان اود پښتنو په ضد يوه غټه او سنجول شوې توطيه روانه ده. ددې توطيې اصلي لوبغاړي او ددې لوبغاړو مزدورې کړۍ کوشش کوي ترڅو پښتانه په هرنوم چې وي وزپي . پښتانه چې دا مهال د ترهګرۍ ضد جګړې د ښامار په خوله كې دي او د جګړې تر ټولو زيات زيان زغمي نو ورته په كار ده چې له ستونزو او پېښو سره په خورا احتياط او هوښيارۍ چلند وكړي، داسې نه شي چې د دوى له پاكو احساساتو څخه د دوى دښمنان او مغرضه كسان ګټه پورته كړي او په روانه جګړه كې د دوى د لا ځپلو له پاره ترې كار واخلي په دې وجه سره پښتانه د خپلې بقا له پاره اړ دي چې د ژوند په فرهنګي، سياسي، اقتصادي او تكنالوژيكي برخو كې د سيالۍ بار پرغاړه واخلي او په ټول فكري او مادي ځواك سره د مبارزې ډګر ته ودانګي ترڅو دموجوده سياسي بحران مخه ونيسي . په دې هيله چې دپاکستان او افغانستان حکومتونه په فاټا کې دروان صورتحال له رڼا کې دنوي عصر دغوښتني سره سم داسې قدمونه اوچت کړي ترڅو دپولې دواړه خواوي پښتانه ددې عذاب نه خلاص شي اوپه دې سيمه کې صلح اوارامي تامين شي .
دنوید روز خبره:
زرداري به څه وکړي؟ زېړ سپی د ګيدړې ورور دی
آصف زرداري د پاکستان د ابزاري سياستمدارې بې نظېر بوټو ميړه د جمعې په ورځ د پاکستان په انتخاباتو کې د پام وړ رايې ترلاسه کړي اود نواز شريف د اسلامي ګوند د مخالفتي هلو ځلو سره سره ،رسما د پاکستان د جمهور رييس په توګه و پيژندل شو.او په نږدې راتلونکي کې به د لوړې مراسم هم تر سره کړي.که په دې سترګې پتې کړو چې زرداري په پاکستان کې يوولس کاله نه په کوم سياسي جرم بلکه د ښکاره فساد او اختلاس په تور بندي وو او دسياسي بحران په نتيجه کې بې له کومې جريمي او د اختلاس شويو پيسو په ورکولو سره له بنده خوشې شو چې په حقيقت کې دې اوس هم د پاکستان خلکو ته يو مجرم کس دی،نو پردې خبره بايد تېر نه وځو چې د زرداري د ګوند نوم په خلکو پورې اړه لري او دې به وکولای شي چې د افغانستان او پاکستان د اړيکو په ښه کولو او يا لږ تر لږه په خپل هېواد کې د روزل شويو تروريستانو مخه ونيسي. زرداري، د هغې سکې بل مخ دی چې يوې خواته يې د بې نظيرې څيره وهله شوې وه.په هغو کلونو کې چې بې نظيره قدرت ته ورسېدله، داسې انګېرل کېده چې دابه نه يوازي له جنرال ضيا څخه د پاکستان د خلکو غچ اخلي بلکه د خپل شهيد پلار ننګه هم کوي او دا چې دا ديوي چپي ګوند مشره ده نو خامخا به د ګاونډيو هېوادونو په څانګړي توګه د افغانستان سره چې يوه موده حتی د ده دوينې شريک سکه ورور يې هم د ضيا له حملاتو څخه ساتلی دی ملا تړ کوي او که هېڅ ونه شي کړای نو دومره خو به وکړي چې له پاکستان څخه د افغاني تروريستانو ځاله چې جنرال اختر او ضياؤالحق جوړه کړې وه وباسي او د دواړو هېوادونو اړيکو ته به د دواړو د ګټو سره سم نظر کوي.خو له بده مرغه دغه مترقي غږې او خاين العمله سياستمداره نه يوازې دا چې د پاکستان دخلکو ګټې له خپلو هوسونو قربان کړه،خپل سکه وروريې له افغانستان څخه راوغوښتل او په مکرونو يې له مينځه ويوړ،دخپلې مور سره يې چې د ذوالفقار علي بوټو د لارې پياوړې لاروۍ وه لاس او ګريوان شوه او له ټولو کارونو او سياسې پستونو څخه يې ګوښه کړه او خپله ضياؤالحق ته سلامي ودرېدله او ديوه بدنامه حکومت د صدراعظمې په توګه هغه کارونه او ناشايسته کړنې يې ترسره کړې چې هم يې دمتر قي ګوندونو ته د شرم او خجالتۍ سبب شوه، هم د پاکستان ولس ته يې خپل مخ تور کړ او هم يې د مبارز پلار روح يې په قبر کې نا آرامه کړه.يوازې او يوازې د زرداري د اوامرو تابعيت ته يې دوام ورکړه.تر دې چې پخپله د خپلو غلطو سياستونو ناکامه قربانۍ شوه او داسې بد حالت کې له مينځه لاړ چې په ډېر لنډ وخت کې نه يوازې د خپلو خپلوانو او پلويانو له سترګو پناهه شوه بلکه له زوړنو څخه هم ووتله اوس يوازې د ظاهري سياست په خاطر يادېږي که نه نو هغه څوک يانې زرداري چې څه غوښتل هغه شوی نور ددې د نوم ديادولو دپاره هم چاته وخت پاتې نه دی. زرداري د داسې يو هېواد ولسمشر شو چې د هغه کورنيو او بهرنيو بحرانونو خپل او ج ته رسېدلي دي هغه بحرانونه چې نصيراله بابر او دپاکستان اخواني ډلو پخپله د پاکستان او د سيمې د هېوادونو د دناآ رامه کولو د پاره کرلي دي.همدا اوس په پاکستان کې تر زرو(١٠٠٠) زياتي ديني مدرسې شته چې د دين په نامه کورنيو او بهرنيو ځوانانو ته تروريستي سبقونه ورکوي.ددې مکتبونو راټولول او يا د هغو په اړه کوچنی ګام پورته کول د زرداري د برخليک په ټاکلو کې نيغ په نېغه رول لري.له بلې خوا هلته دپاکستان د غېر نظامي تروريستي سازمان مشر مولانا قاضي حسين احمد د دې ښوونځيو د ساتنې دپاره کلک کمينونه خپل کړي دي او د هغه بهرني حاميان هم چې کفار اسلام پالي هيوادونو لکه امريکا او انګليستان دی،دې ته لا تيار نه دي چې د تروريستي ښوونځيو ځاله راټوله شي، ځکه چې ((هنوز اول عشق است وسفر دنباله دارد))،ددې ښوونځيو په وړاندې لا ډېرې دندې په مخ کې دي.له يوه طرفه هغه پانګې چې پر دې ښوونځيو لګېدلي دي د زرداري غوندې کسانو سره نه تبادله کوی او له بله طرفه زرداري لا نه پوهېږي چې جمهوري رياست ته دده په رسېدلو سره دا مانا نه افاده کېږي چې هر څه يې زړه وغواړي ترسره کولای شي . زرداري څوک دي؟دی هماغسې چې مخکې وويل شو،دهماغې سکې بل مخ دی چې بله خوا یی مېرمنه وه نو دده خبرې هم د تروريستانو په وړاندې دمبارزي له لافو پټاقو پرته بل څه ګڼل کېدای نه شي که څه هم دی د جمهوري رياست ته د رسېدلو نه مخکې په امريکاکې د يوي مقالې په ترڅ کې دتروريستانو د له مينځه وړلو او ناتو پر عسکرو او دافغانستان پر خاورې دهغوې دمخنيوي خبره کړې وه خو دادی اوس يې وخت را ورسېد او د چا خبره چې دا ګز او دا مېدان.بله دا چې زرداري د پاکستان د ټولو خلکو د ګډ تفاهم او ټاکنو په نتيجه کې جمهوري رياست ته ندی رسېدلی دا دهغه درغليو څخه په ګټې اخستنې دا مقام ترلاسه کړی کومې چې مشرف د ځان دبقا له پاره په زوره پر خلکو تحميل کړی وو او پخپله زرداري او مېرمنه يې ورسره مخالفتونه کول.دپاکستان عامه ولس په هېڅ صورت د زرداري له ځواک سره موافق نه دي خصوصا پښتونخوا او بلوچستان سيمې چې تل دپاکستان دسياسي اوضاعو په جريان کې په څنډه کې پاتې شوې دي.زرداري به په پاکستان کې يوبل مشرف يا يو بل هغه جمهور رييسانو ته ورته وي چې تر ده دمخه پر دې څوکی ډډې لګولې وې.دې کې شک نسته چې اوس به د افغانستان د بهرنيو چارو وزارت او د افغانستان دولت د خپلو مبارکيو مراتب لېږي او دواړو هېوادونو د ښه اړيکو دپاره دعاګانې کوي خو د افغانستان خلک، پاکستان د خپل هېواد د دښمن په توګه پېژني او تر هغه چې دغه هېواد د پښتنو او بلوڅو حقوق په رسميت نه وي پېژندلی د افغانستان د خلکو په دريځ کې به د پاکستان په اړه هېڅ بدلون را نشي
چالش های اساسی در برابر رییس جمهور جدید پاکستان
سینا: پس از استعفای جنرال پرویز مشرف، گمانه زنی ها در مورد رییس جمهور آینده پاکستان بالا گرفت. با گذشت دو هفته از استعفای مشرف، نمایندگان پارلمان و چهار مجمع ایالتی پاکستان آقای زرداری را به حیث رییس جمهور پاکستان برگزیدند. آقای زرداری که پس از مرگ خانم بوتو وارد عرصه سیاست شده است، موفق شد تا از مجموع 702 رای کالج انتخاباتی، 459 رای را به خود اختصاص دهد.
انتخاب آقای زرداری به عنوان یک تحول و رویکرد جدید در راستای حاکمیت مردمی به شمار رفته و امیدواری زیادی وجود دارد که قدرت اجرایی و رهبری در پاکستان به دست چهره های غیر نظامی قرار گیرد. هر چند اردو و استخبارات هنوز هم به عنوان نهادهای تصمیم گیرنده و فعال در عرصه های داخلی و خارجی مطرح می باشد، اما با تحولات جدید در پاکستان این دیدگاه وجود دارد که با شکل گیری حاکمیت ملکی، از میزان حضور و موثریت نظامیان در بخش های اداری آن کشور کاسته شود. اکنون همه ی نگاه ها متوجه رهبری جدید در پاکستان است که با کدام راهکار ها می تواند با چالش های موجود در پاکستان مقابله نماید.
پاکستان و بنیادگرایی درحال رشد:
یکی از چالش های اساسی در برابر رییس جمهور جدید پاکستان مساله ی رو به رشد بنیادگرایی در این کشور می باشد. هم اکنون گروه های بنیادگرا در پاکستان از توانمندی و قابلیت بالای در این کشور برخوردار شده اند به طوری که نگرانی ها از محاصره پشاور توسط این گروه ها در رسانه ها مطرح شده است. تسلط این گروه ها در مناطق قبایلی و اعمال حاکمیت طالبانی در این مناطق، کشورهای غربی و منطقه را نگران ساخته است. تماس های غرب با جنرال مشرف و نگرانی ها از قدرتمند شدن طالبان و القاعده و حمایت حلقات معین در نهاد های پاکستان از این گروه، سبب شد تا حداقل در سطح رسانه ها تنش ها میان غرب و پاکستان را بالا ببرد. حمله نظامیان نیروهای ایتلاف و امریکا در داخل خاک پاکستان و نگرانی از حمله های بیشتر به این مناطق، با واکنش های از سوی پاکستان همراه بوده است. اکنون بیشتر کارشناسان بر این باور اند که پاکستان یگانه منبع اصلی تمویل و پرورشگاه طالبان است و حکومت پاکستان نیز در این مساله نقش مهم دارد. به هر حال توقع اساسی از زرداری این خواهد بود که نسبت به منابع تروریزم با جدیت بیشتر برخورد کرده و عملا نشان دهد که حکومت وی در مبارزه با تروریزم از صداقت بالایی برخوردار است. هر چند تاکنون معلوم نیست که کشور های غربی از این انتخاب چگونه استقبال خواهند کرد، اما گفته می شود که وی یکی از چهره های نزدیک به امریکا و مورد حمایت آن کشور خواهد بود. حزب مردم پاکستان که اکنون در نقش صدارت عظمی و ریاست جمهوری اظهار وجود کرده است، با حمایت غربی ها می تواند نقش مهمی را در تحولات منطقه ای بازی نماید. مذاکرات غیر رسمی زلمی خلیل زاد با زرداری هر چند یک دیدار دوستانه اعلان شد، اما در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری پاکستان خود می تواند نشانه ای از علاقه ی پیدا و پنهان امریکا با وی باشد.
افغانستان و پاکستان:
هر چند حکومت پاکستان پس از توافق بن در یک رویکرد غیر منتظره از حکومت جدید افغانستان اعلام حمایت و پشتیبانی کرد، اما در عمل کوشید تا با حمایت از طالبان، موانع جدی را در برابر بازسازی، نوسازی و پروسه حکومتداری خلق نماید. حکومت افغانستان بارها پاکستان را عامل نا امنی ها در افغانستان ذکر کرده و به رغم دیدارهای چند جانبه و دو جانبه، از تنش ها کاسته نشده، بلکه هر روز این تنش ها ابعاد وسیعتری گرفت. پس از حادثه 8 ثور و حمله بالای سفارت هند در افغانستان، تنش ها به اوج خود رسید، به طوری که حکومت افغانستان از حضور در چند نشست مشترک با پاکستان که قرار بود برگزار گردد، عملا خود داری کرد. حکومت افغانستان از تحولات اخیر در پاکستان و روی کار آمدن صدر اعظم جدید استقبال کرد و انتظار می رود که از تحولات اخیر نیز با خوش بینی استقبال نماید. اکنون باور عمومی بر این است که صلح و امنیت در افغانستان با کمک همه جانبه پاکستان ممکن است. اکنون نگاه ها در افغانستان متوجه این نکته است که انتخابات پاکستان چه تاثیری مثبتی را می تواند بالای وضعیت افغانستان داشته باشد.
بدون شک اگر آقای زرداری بتواند مانع مداخله اردو و استخبارات پاکستان در امور افغانستان گردد و بر اوضاع مناطق قبایلی تسلط یافته و گروه های بنیاد گرا را کنترول نماید، اوضاع در افغانستان بهبود خواهد یافت و روابط دو کشور نیز از وضعیت تنش آلود موجود، به فضای دوستانه تبدیل خواهد شد. خواست اساسی مردم افغانستان نیز از تغییرات در پاکستان متمرکز؛ همین نکته ها است، که اشاره شد.
پاکستان و بحران داخلی:
رییس جمهور جدید پاکستان در حالی موفق به کسب آرای نمایندگان پارلمان شد، که احزاب مخالف، او را فرد ناتوان با سابقه سو اداری می دانند و هم اکنون احزاب تحت رهبری نواز شریف، و گروه های بنیادگرا از سیاست های وی حمایت نکرده و این وضع می تواند رییس جمهور پاکستان را در شرایط دشوار موجود، فاقد حمایت لازم سیاسی داخلی نماید. آقای زرداری در حالی به قدرت تکیه می زند، که بحران هند و پاکستان، بی اعتمادی غرب نسبت به پاکستان، تنش در روابط افغانستان و پاکستان و رشد پدیده طالبانی به عنوان چالش های اساسی در برابر وی قرار دارند.
اکنون باید انتظار کشید که آصف علی زرداری با کدام تدبیر می تواند کشور افتاده در دام بنیادگرایی و نظامی گرایی را به سوی دموکراسی و حاکمیت مردمی سوق داده و بر اندیشه های طالبانی، فایق آید.
اطلاعيه مطبوعاتي عليه جمهوري اسلامي - یکشنبه 17 سنبله 1387 [2008.09.07] برنامه نظارت بر حمايت مدافعان حقوق بشر، به عنوان برنامه اي مشترک از "سازمان جهاني مبارزه با شکنجه" و "فدراسيون بين المللي جامعه هاي حقوق بشر" مراتب نگراني شديد خود را درخصوص محکوميت چهار تن از اعضاي "کمپين يک ميليون امضاء" اعلام مي دارد. هدف اصلي اين کمپين، اعمال فشار بر قانونگذاران جمهوري اسلامي به منظور ملغي کردن قوانين تبعيض آميزي است که تأثيرات مخربي در قبال حقوق زنان خواهد داشت.در تاريخ 2 سپتامبر 2008، دادگاه انقلاب تهران خانم پروين اردلان، خانم ناهيد کشاورز و خانم جلوه جواهري را که روز اول دسامبر 2007 دستگير شده بودند و همچنين خانم مريم حسين خواه که در 18 نوامبر 2007 دستگير شده بود، به اتهام "تبليغ برضد نظام" و نوشتن مقالاتي براي دو روزنامه اينترنتي [زنستان و تغيير براي برابري] که از حقوق زنان در ايران دفاع مي کنند، به شش ماه حبس محکوم کرد. اين چهار مدافع حقوق زن در گذشته نيز مورد تعقيب قضايي قرار گرفته بودند. آنان در تاريخ 4 مارس 2007 در يک گردهمايي مسالمت آميز مقابل دادگاه انقلاب تهران که به مناسبت روز جهاني زن برگذار شده بود شرکت کردند. در اين گردهمايي، 33 تن از فعالان حقوق زنان، از جمله خانم اردلان، خانم کشاورز، خانم جواهري و خانم حسين خواه، دستگير شدند. روز 28 آوريل 2008، خانم پروين اردلان که محاکمه وي در 4 فوريه 2008 برگذار شده بود، مطلع گرديد که شعبه 13 دادگاه انقلاب تهران وي را به دليل شرکت در گردهمايي مارس 2007 به دو سال زندان محکوم کرده است. روز 24 آوريل 2007، او به اتهام "تباني و گردهمايي با نيت به خطر انداختن امنيت ملي" به سه سال زندان محکوم گرديد که دو سال و نيم آن تعليقي بود. او سپس تقاضاي تجديد نظر کرد.در تاريخ 2 آوريل 2007، خانم ناهيد کشاورز در پارک لاله تهران و درحال جمع آوري امضاء در حمايت از کمپين دستگير و روز 3 آوريل به دادگاه انقلاب آورده شد. در اين دادگاه از او خواسته شد تا تعهدنامه اي به منظور پايان دادن به فعاليت هاي خود در کمپين امضاء کند. زماني که او از اين کار سر باز زد، وي را به "اقدام برضد امنيت ملي" محکوم و به زندان اوين منتقل کردند. او در تاريخ 14 آوريل 2007 به قيد وثيقه از زندان آزاد شد.خانم جلوه جواهري در اول دسامبر 2007 به منظور پاسخگويي به برخي سؤالات به شعبه امنيتي دادگاه انقلاب تهران احضار شد. او چندين ساعت را در بازجويي گذراند و در نهايت به "ايجاد اغتشاش در افکار عمومي"، "تبليغ برضد نظام" و "نشر اکاذيب" در سايت اينترنتي کمپين يک ميليون امضاء متهم گرديد و سپس به زندان اوين منتقل شد. خانم جواهري روز 2 ژانويه 2008 پس از اينکه وثيقه مقرر شده براي او از 50 هزار يورو به 4000 يورو تقليل يافت، از زندان آزاد شد.خانم مريم حسين خواه، که همچنين يکي از اعضاي مرکز فرهنگي زنان و سردبير سايت کمپين مي باشد، در تاريخ 17 نوامبر 2007 به شعبه امنيتي دادگاه انقلاب تهران احضار شد. اين احضاريه چند روز پس از حکم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و توقيف سايت مرکز فرهنگي زنان توسط دستگاه قضايي، صادر گرديد. خانم حسين خواه پس از دو ساعت بازجويي به "ايجاد اغتشاش در افکار عمومي"، "تبليغ برضد نظام" و "نشر اکاذيب" ازطريق مقالات دروغين در سايت هاي مرکز فرهنگي زنان و کمپين يک ميليون امضاء متهم گرديد. خانم حسين خواه روز بعد به دليل بازجويي بيشتر به دادگاه انقلاب بازگردانده شد. در 18 نوامبر 2007، زماني که خانم حسين خواه به دادگاه رسيد، حکم دستگيري وي صادر و او بلافاصله بازداشت و به زندان اوين منتقل گرديد. خانم حسين خواه روز 2 ژانويه 2008 پس از اينکه وثيقه مقرر شده براي او از 95 هزار يورو به 4000 يورو تقليل يافت، از زندان آزاد شد.برنامه نظارت مراتب نگراني عميق خود را نسبت به محکوميت هايي که برضد اين مدافعان حقوق زنان انجام شده و همچنان نشان دهنده ادامه سرکوب هاي شديد از سوي دولتمردان جمهوري اسلامي در قبال مدافعان حقوق بشر، به ويژه فعالان حقوق زنان در کمپين يک ميليون امضاء است اعلام مي دارد. برنامه نظارت خاطرنشان مي سازد که طي دو سال گذشته بيش از 100 تن از فعالان حقوق زنان دستگير شده، مورد بازجويي قرار گرفته و/يا محکوم شده اند و اينکه دولت با حبس اين فعالان و قرار وثيقه هاي هنگفت براي آزادي آنان بيش از يک ميليون يورو دريافت کرده است. به علاوه، برنامه نظارت از مقامات جمهوري اسلامي مي خواهد که تحت هر شرايطي سلامت روحي و جسماني خانم اردلان، خانم کشاورز، خانم جواهري و خانم حسين خواه و همچنين تمامي فعالان کمپين يک ميليون امضاء را ضمانت کنند و اطمينان دهند که دادگاه تجديد نظر اين افراد به صورت عادلانه و بي طرف برگزار خواهد شد تا بدين ترتيب از آنان رفع اتهام گردد. کاملاً مشخص است که اين اتهامات صرفاً به دليل فعاليت هاي آنها در زمينه حقوق زنان است و ماهيتي کاملاً خودسرانه دارد.برنامه نظارت همچنين از دولتمردان جمهوري اسلامي مي خواهد که به هرگونه اقدام تهديدآميز و آزاردهنده در قبال تمامي مدافعان حقوق بشر در ايران پايان دهند و براساس مواد اعلاميه مدافعان حقوق بشر، تصويب شده توسط مجمع عمومي سازمان ملل در 9 دسامبر 1998، عمل کنند. برنامه نظارت مصرانه بر روي اين حقيقت تأکيد مي کند که ايران با ارائه نامزدي خود در انتخابات شوراي حقوق بشر سال 2006 متعهد شده "بالاترين سطح استانداردها را در ارتقاء و حمايت از مقوله حقوق بشر رعايت و حفظ کند". قابل ذکر است که ايران مصرانه روي اين نکته تأکيد نمود که "تلاش هايي را به طور مستمر در زمينه حفظ شئونات انساني و ارتقاء و حمايت از مقوله حقوق بشر و آزادي هاي اصلي انجام خواهد داد". برنامه نظارت به منظور اطمينان بخشيدن به واقعيت ادامه اين تلاش ها، از جمهوري اسلامي ايران مي خواهد تا براساس عهدنامه هاي بين المللي حقوق بشر عمل کند.منبع: فدراسيون بين المللي جامعه هاي حقوق بشر، 4 سپتامبر
مترجم: علي جواهري
نيکاراگوئه استقلال آبخازي و اوستيا را به رسميت شناخت
شبکه تلويزيوني بي بي سي در خبري فوري گزارش داد نيکاراگوئه استقلال دو جمهوري جدا شده آبخازي و اوستياي جنوبي را برسميت شناخته است.
به گزارش منابع خبری ، اين اقدام نيکاراگوئه در پي اعلام استقلال اين دو جمهوري در هفته گذشته از سوي مسکو صورت ميگيرد.
حمايت نيکاراگوئه از روسيه
رييس جمهور نيکاراگوئه از موضعگيري روسيه درباره گرجستان حمايت کرد. دانيل اورتگا با بيان اين که کشورهاي عضو ناتو در تلاش هستند تا با هدف ايجاد گسستگي در روسيه همانند شوري سابق، اين کشور را محاصره نظامي کنند افزود دولت نيکاراگوئه از استقلال اوستياي جنوبي حمايت ميکند.رييس جمهور نيکارگوئه افزود ابرقدرت ها با استفاده از رييسجمهور گرجستان قصد محاصره نظامي روسيه و اقدام نظامي عليه اوستياي جنوبي داشتند.
زندگينامه: دانيل اورتگا (1945-
دانيل اورتگا از دهه 1980 خود را به عنوان شناخته شده ترين سياستمدار نيكاراگوئهاي در عرصه سياست بينالملل مطرح كرده است.
او دوبار در سالهاي 1984 و 2006 به عنوان رييس جمهوري نيكارگوئه انتخاب شده است. اورتگا از عنفوان جواني به سياست علاقه داشت بسيار درباره انقلابها و مفاهيم جنبشهاي مردمي آموخته بود. او در سال 1963 جهت پيوستن به يك گروه سياسي زيرزميني موسوم به "جبهه ساندينيست آزادي ملي" تحصيل در كالج را رها كرد. اين جنبش نام خود از انقلابي نيكاراگوئهاي اوگوستو سزار ساندينو (1893-1934) گرفته بود.اورتگا اما در زمان مبارزات خياباني عليه نيروهاي خاندان ساموزا كه توسط آمريكاييها تعليم ديده بودند خود را به عنوان يكي از رهبران برجسته مقاومت عليه ديكتاتوري مطرح كرد.ادامه اين فعاليتها منجر به دستگيري وي در سال 1967 شد. اورتگا متعاقبا به كوبا تبعيد شد و 7 سال از زندگي خود را در اين كشور گذراند.مبارزات ساندينيستها در سال 1979 در نهايت نتيجه داد و ديكتاتور وقت آناستاسيو ساموزا دبايله سرنگون شد و جبهه ساندينيست آزادي ملي قدرت را در دست گرفت. دانيل اورتگا نيز به عنوان يكي از رهبران برجسته اين جنبش در سال 1984 به مقام رياست جمهوري نيكاراگوئه رسيد. مهمترين مشخصه دوران اول زمامداري دانيل اورتگا بر نيكاراگوئه جنگهاي داخلي و چند دستگي سياسي بود. رونالد ريگان رييس جمهوري وقت آمريكا كه چپ گرايان نيكاراگوئهاي را خطري براي منافع ايالات متحده در آمريكاي لاتين ميدانست ، به فاصله اندكي پس از روي كار آمدن دانيل اورتگا در نيكاراگوئه، ساندينيستها را به دليل پيروي از ايدئولوژي ماركسيسم و روابط نزديك با اتحاد جماهير شوروي سابق و فيدل كاسترو در كوبا محكوم كرد.در اين زمان دولت آمريكا از كنتراها (كنترا در زبان اسپانيايي در معناي ضد به كار ميرود) يا ضد انقلابيون نيكاراگوئه كه عليه دولت ساندينيست ميجنگيدند، حمايت ميكرد.جنگ داخلي در نيكاراگوئه و حمايت آمريكا از كنتتراها موجب تضعيف موقعيت سياسي اورتگا در سالهاي پاياني دهه 1980 شد. در نتيجه اورتگا در انتخابات رياست جمهوري نيكاراگوئه سال 1990 و در دو دور انتخابات بعدي در سالهاي 1996 و 2001 شكست خورد.اورتگا اما در سال 2006 و با ايجاد يك ائتلاف سياسي توانست در انتخابات رياست جمهوري پس از شانزده سال پيروز شود. مطابق قانون اساسي نيكاراگوئه و براي اينكه انتخابات به دور دوم كشيده نشود، كانديداي پيشتاز انتخابات ميبايست 35 درصد آرا را كسب ميكرد كه اورتگا نيز توانست با كسب 38 درصد آراي مردمي، پيروز انتخابات لقب بگيرد.
دانيل اورتگا از حزب چپ گراي ساندينيست با كسب 38 درصد آراي انتخابات رياست جمهوري نيكاراگوئه، رسما پيروز انتخابات اين كشور اعلام شد.
به نوشته ال موندو، شوراي عالي انتخابات نيكاراگوئه در بيانيهاي رسمي اعلام كرد: پس از شمارش 91.48 آرا ادواردو مونته الگره كانديداي ائتلاف ليبرال نيز با كسب 29 درصد آرا در جاي دوم قرار گرفت.
مونته الگره پس از اعلام رسمي نتايج پيروزي اورتگا در انتخابات را به وي تبريك گفت.اورتگا در اين انتخابات با اختلاف نه امتياز انتخاباتي در برابر مونته الگره به پيروزي رسيد.بر اساس اين نتيجه و با توجه به اين كه اورتگا بيش از 35 درصد آراي انتخاباتي را كسب كرده و با بيش از 5 امتياز از رقيب خود پيش افتاده ،انتخابات به دور دوم كشيده نخواهد شد و از هم اكنون رهبر ساندينيستها را ميتوان برخلاف ميل آمريكاييها،رييس جمهوري منتخب نيكاراگوئه دانست.براساس قانون اساسي نيكا راگوئه كانديدايي پيروز انتخابات تلقي ميشود كه 40 يا دست كم 35 درصد آراي انتخاباتي را از آن خود كرده باشد و از نزديك ترين رقيب خود نيز لااقل 5 امتياز جلو بيفتد. اين پيروزي پس از شانزده سال اورتگا را مجددا به كاخ رياست جمهوري هدايت ميكند ،محلي كه وي در دهه 80 از آن نيروهاي خود را براي مبارزه با كنتراهاي مورد حمايت جمهوريخواهان آمريكايي،تهييج ميكرد.دانيل اورتگا در اولين واكنش س از پيروزي اعلام كرده است كه ثبات را در كشور حفظ و جهت اتحاد ملي ورفع فقر تلاش خواهد كرد.فيدل كاسترو نيز كه از حاميان اورتگا در اين انتخابات بود در پيامي پيروزي اورتگا را براي ملت كوبا شادي بخش دانسته و براي دولت تروريست و نسل كش آمريكا غمبار .هوگو چاوز ديگر حامي اورتگا نيز در گفت و گويي تلفني با وي گفته است:آمريكاي لاتين ديگر حيات خلوت ايالات متحده آمريكا نخواهد بود.او همچنين اتحاد ميان انقلابهاي بوليواري و ساندينيست را اعلام كرده است.گوردون جاندرو سخنگوي شوراي امنيت ملي آمريكا در اولين واكنش رسمي ايالات متحده نسبت به پيروزي اورتگا گفته است:حمايت آمريكا از دولت نيكاراگوئه بستگي به تعهدات اورتگا در قبال دموكراسي دارد.
مواضع سياسي اورتگا در گزارش آسوشيتد پرسدانيل اورتگا مواضع احتمالياش در آينده را اعلام كرد و از جمله گفت كه در صدد برقراري روابط نزديك با آمريكا و شبه نظامياني است كه سابق بر اين عليه وي به نبرد ميپرداختهاند.
به گزارش آسوشيتدپرس، اورتگا متعهد به حفظ ثبات در نيكاراگوئه و ايجاد روابط نزديك با كنتراهاي سابق(شبه نظامياني كه در دهه 1980 عليه وي ميجنگيدند) شده است.اورتگا در حالي كه همچنان آمريكاييها از پيروزي وي و حزب ساندينيست ابراز نگراني ميكنند، ميگويد:من جنگ را با صلح معاوضه كردهام. او همچنين ميگويد: راهنمايش خدا است و نه كارل ماركس.اورتگا به طرفدارانش با لحني هشدار دهنده ميگويد: حتي يك كلمه در انتقاد آناني كه به ما راي ندادهاند نگوييد، ما بايد فروتن باشيم.او همچنين متعهد به خريد زمين براي مردمي شده كه از توانايي خريد آن برخوردار نيستند: مبلغ زمينها را بعدها به صورت قسطي باز پس ميگيريم.اورتگا در بخش ديگري از سخنان خود از اقدام جمهوري خواهان در شعله ور ساختن جنگ عليه عراق انتقاد كرد و از حاميان خود نظير فيدل كاسترو رهبر كوبا و هوگو چاوز رهبر ونزوئلا تشكر كرد.
آشنايي با نيكاراگوا
نيكاراگوئه كشوري در قاره آمريكا است كه به دليل جنگهاي داخلي و بلاياي طبيعي فراواني كه در آن روي داده جزو فقيرترين كشورهاي نيمكره غربي به شمار ميآيد.
این كشور از جنوب با كاستاریكا و از شمال با هندوراس همسايه است. در شرق این کشور دریای كارائیب قرار دارد.نیکاراگوئه از نظر تنوع طبیعی و حیاتوحش کشوری غنی است و نزدیک به هشت درصد از خاك آن به عنوان پارك ملی و ذخایر بیولوژیكی تحت حفاظت است. اين كشور از ۱۵ بخش و دو منطقه خودمختار "دل آتلانتیكو نورت" و "دل آتلانتیكو سور" تشکیل شده است. این کشور در سال ۱۸۲۱ استقلال خود را از اسپانیا به دست آورد.جبهه آزادیبخش ملی ساندینیستا در سال ۱۹۷۹، بر بستر نارضایتی عمومی از دیکتاتوری سوموزا، در این کشور انقلاب کرد و قدرت را به دست گرفت. دانیل اورتگا به ریاستجمهوری رسید. او دوباره در سال ۲۰۰۶ قدرت را در این کشور در دست گرفت.نیکاراگوئه به طور یک جانبه شرط روادید برای ایرانیها را لغو کرده است. این امکان از سال ۲۰۰۸ ایجاد شده است.
سياست در نيكاراگوئه
نیکاراگوا به صورت جمهوری دموکراتیک پارلمانی اداره میشود. رئیس جمهور هم رئیس کشور و هم رئیس دولت است. رئیس جمهور و معاون او با رای مردم برای دورهای پنج ساله انتخاب میشوند.قانونگذاری در این کشور به عهده دولت و مجلس ملی است. قوه قضائیه مستقل است.مجلس ملی این کشور ۹۲ کرسی دارد که ۹۰ نماینده آن با رای مردم از روی فهرست کاندیداهای پیشنهادی احزاب برای دورهای پنج ساله انتخاب میشوند. یک کرسی این مجلس از آن رئیس جمهور پیشین و یک کرسی از آن نفر دوم در انتخابات ریاست جمهوری در دوره گذشته است.
اقتصاد در نیکاراگوئه
تولید ناخالص داخلی در این کشور ۱۵.۸۴ میلیارد دلار است. دو میلیون و ۲۶۲ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل میدهند.نرخ رسمی بیکاری در این کشور ۳.۶ درصد است. ۴۸ درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی میکنند. در سال ۲۰۰۷ نرخ تورم در آن ۱۱.۱ درصد بود.محصولات صادراتی در این کشور قهوه، گوشت، میگو و صدف، تنباکو، شکر، طلا و بادام زمینی است که به کشورهای آمریکا (۶۰.۷ درصد)، السالوادور (۷.۶ درصد) و هندوراس (۴.۲ درصد) صادر میشود.محصولات وارداتی آن شامل کالاهای مصرفی، ماشینآلات و تجهیزات، مواد اولیه و محصولات پتروشیمی است که از کشورهای آمریکا (۱۹.۴ درصد)، مکزیک (۱۴.۲ درصد)، ونزوئلا (۹.۳ درصد)، کاستاریکا (۷ درصد)، گواتمالا (۵.۵ درصد) و چین (۴.۷ درصد) وارد میشود.
مردم نیکاراگوئه
جمعیت این کشور حدود پنج میلیون و ۷۸۶ هزار نفر با میانگین سنی ۲۲ سال است. امید به زندگی برای زنان ۷۳ و برای مردان ۶۹ سال است.حدود ۰.۲ درصد از جمعیت بزرگسال این کشور به بیماری ایدز مبتلا هستند. دین اغلب مردم آن مسیحی است. زبان رسمی در نیکاراگوئه اسپانیایی است.
ارتباطات در نیکاراگوئه
در این کشور ۲۴۷ هزار و ۹۰۰ خط تلفن ثابت و یک میلیون و ۸۳۰ هزار خط تلفن همراه در این کشور وجود دارد.نیکاراگوئه ۲۷ هزار و ۹۴۱ میزبان اینترنتی و ۱۵۵ هزار کاربر اینترنت دارد.
سيطره زنان بر انتخابات آمريكا
نیلوفر قدیری: 88 سال از روزي كه زنان در انتخابات آمريكا حق راي به دست آوردند، ميگذرد و اكنون در انتخابات امسال رياستجمهوري آمريكا، اين بخش از جامعه آمريكا به يكي از عوامل تعيينكننده تبديل شدهاست.
24 سال پيش، والتر موندال نامزد دمكرات انتخابات رياستجمهوري آمريكا براي اولين بار يك زن بهنام جرالدين فرارو را بهعنوان معاون پيشنهادي درصورت پيروزي در انتخابات معرفي كرد. اين انتخاب در آن زمان اقدامي ساختارشكن بود و اگر چه بازده لازم را به همراه نداشت، اما به حرارت انتخابات افزود. اكنون و در انتخابات امسال رياستجمهوري آمريكا، اين محافظهكاران هستند كه از اين گزينه براي پيروز شدن در انتخابات استفاده ميكنند كه بيش از هر زمان ديگري براي آنها دشوار است. جان مك كين سارا پالين، فرماندار ايالت آلاسكا را كه مادر 5 كودك است، بهعنوان معاون خود معرفي كرد. اين انتخاب فقط انتخابي براي جذب همه آراي جمهوريخواهان نيست بلكه تلاشي است براي جلب نظر رايدهندگان دمكراتي كه هنوز هم هيلاري را به اوباما ترجيح ميدهند و معتقدند آراي نامزد دلخواهشان سرقت شدهاست.هفته گذشته پيش از اينكه جان مك كين نامزد جمهوريخواه انتخابات رياستجمهوري آمريكا سارا پالين را بهعنوان معاون خود معرفي كند، كارلي فيورينا يكي از دستياران ارشد مك كين در اقدامي مقابل دوربين تلويزيوني، يكي از راهبردهاي انتخاباتي مك كين را به رخ كشيد. او با دو تن از طرفداران هيلاري كلينتون در حاشيه گردهمايي حزبي دمكراتها در دنور مصاحبه كرد كه بيشتر شبيه دو اسير جنگي بودند تا دو فعال حزبي. اين دو زن از حاميان سابق هيلاري بودند ولي حالا از مك كين حمايت ميكنند. آنها در مقابل دوربين تلويزيون دليل اين تغيير عقيده خود را سوءاستفاده باراك اوباما از آراي زنان عنوان كردند. اين دو با حرارت بسيار از مك كين حمايت ميكردند و ميگفتند: حزب دمكرات به راحتي اجازه داد كه آراي 51 درصد از مردم آمريكا ناديده گرفته شود. اين دو كه از فعالان حزبي دمكرات هستند، رهبري جنبشي را درون اين حزب بهعهده گرفتهاند كه هدف آن جذب راي به نفع مككين است. البته به گفته آنها، هنوز موفقيت زيادي در اين زمينه به دست نيامده اما آنها همه تلاش خود را به كار گرفتهاند. اين موضوعي است كه از مدتها پيش باعث نگراني دمكراتها شده و آنها را به فكر راه حل انداختهاست. در گذشته و تاريخ انتخابات آمريكا، هيچگاه زنان تا اين حد در كانون توجه براي جذب آرا و ياركشي حزبي نبودهاند. حضور كلينتون در مقابل اوباما در رقابت براي به دست آوردن عنوان نامزدي حزب دمكرات، اين تحول جديد را در عرصه سياست آمريكا كليد زد و آراي زنان را در كانون توجه قرار داد. كلينتون توانست چهره سياستمدار انتخاباتياي را از خود به نمايش بگذارد كه براي شنيده شدن صداي زنان تلاش ميكند. اكنون اوباما تلاش ميكند تا اين آراي به دست آمده توسط كلينتون را درون حزب دمكرات حفظ كند. انتخاب مادر 5 كودك و فرماندار آلاسكا بهعنوان معاون پيشنهادي مك كين، اين انتخابات را در 2 ماه باقيمانده از مبارزات انتخاباتي به نبردي واقعي براي جذب آراي زنان تبديل كرد. سارا پالين بعد از معرفياش توسط مك كين در ديتون اوهايو، به صراحت درباره نقش و هدفش در مبارزه انتخاباتي 2 ماه پيش رو سخن گفت. طرفداران حزب جمهوريخواه در گذشته هيچگاه به ياد ندارند كه نامزد انتخاباتيشان از يك چهره انتخاباتي حزب رقيب تقدير و تحسين كند. مك كين و پالين در سخنان خود، عزم و شكوه هيلاري را در مقابل اوباما ستودند. با شنيدن اين سخنان، جماعت حاضر از شدت تعجب سكوت كرد، اما پالين باز هم ادامه داد. پالين در بخش ديگري از سخنانش گفت كه كار نيمهتمام هيلاري و جرالدين فرارو، نامزد معاونت رياستجمهوري از حزب دمكرات در سال 1984 را در دفاع از حقوق زنان به انجام ميرساند. راهبرد حزب جمهوريخواه در وارد كردن موضوع زنان در جريان انتخابات رياستجمهوري، امتياز مثبتي براي اين حزب است اما به اين معنا نيست كه اين كار آسان خواهد بود. زنان در آمريكا بهطور سنتي نسبت به دمكراتها گرايش داشتهاند. در انتخابات رياستجمهوري سال 2004، راي زنان آمريكا با اختلاف اندك 51 به 48، به جان كري تعلق گرفت. نظرسنجيهاي اخير هم نشان ميدهد كه از هر 10 زن در آمريكا، 6 نفر يا دمكرات هستند يا به دمكراتها گرايش دارند. در نظرسنجياي كه اخيرا واشنگتن پست و شبكه خبري ايبيسي انجام داده، اوباما 55 درصد از حمايت زنان و مك كين تنها 37درصد آراي آنان را به دست آورده است. انتخاب سارا پالين انتقاداتي را درون حزب جمهوريخواه به همراه داشت. منتقدان اين انتخاب ميگويند كه اگر مك كين ميخواست با برگه انتخاب يك زن به رقابت خود ادامه دهد، گزينههايي بهتر از پالين هم وجود داشت. آنها سياستها و نظرات تند پالين را مانعي در راه جذب آراي هيلاري به نفع مك كين ميدانند. اما پالين تنها تير تركش جمهوريخواهان نيست. چهرههايي مانند فيورينا كه از بازرگانان برجسته آمريكاست هم در هفتههاي اخير زياد ديده ميشوند. سينديمك كين همسر جان مك كين هم در ميان جمهوريخواهان سنتي محبوبيت زيادي دارد. چهره بلوند و آمريكايي او در مقابل رقيبش يعني ميشله اوباما كه يك وكيل سياهپوست از طبقه كارگر جامعه آمريكاست، تقابل قابل تاملي را در عرصه انتخابات آمريكا به رخ ميكشد. سيندي مك كين يك ويژگي ديگر هم دارد و آن چهره زن يك سرباز قديمي است كه براي انجام كارهاي خيريه پزشكي سالهاست كه به كشورهاي مختلف و نقاط جنگ زده دنيا سفر ميكند. هفته گذشته در جريان جنگ روسيه و گرجستان و درحاليكه جان مك كين مواضع تند و آتشين در اين باره عليه مسكو اتخاذ ميكرد، سيندي در كمپهاي آوارگان جنگ در گرجستان حاضر شد. چنين تحركاتي براي ستاد تبليغاتي اوباما دردسرساز است. دستياران تبليغاتي اوباما ميدانند كه وقتي نوبت به رقابت براي جذب آراي زنان برسد، اوباما توان رقابت چنداني ندارد. با اين حال عمده اقدامات دو هفته گذشته ستاد تبليغاتي اوباما بر جذب آراي زنان و به ويژه 18 ميليون زني معطوف بود كه به كلينتون راي داده بودند. در اين تلاش كلينتون مشاركت جدي داشت. او ابتدا در گردهمايي حزبي دمكراتها در دنور سخنراني كرد و ضمن حمله و انتقاد به مك كين، از اوباما به شدت حمايت كرد. بيل كلينتون هم انتخاب اوباما بهعنوان نامزد حزب دمكرات را ستود. بعد از معرفي سارا پالين، هيلاري ضمن تبريك اين انتخاب به خانم پالين و مك كين، گفت: با وجودي كه ميدانم سياستهاي ايشان آمريكا را به مسيري اشتباه مياندازد، اما اين انتخاب بر حرارت فضاي انتخاباتي خواهد افزود.ستاد تبليغاتي اوباما تلاش ميكند با تكيه بر سياستهاي محافظهكارانه تندروي پالين، از روند گرايش آراي طرفداران هيلاري به سوي مك كين جلوگيري كند. پالين از مخالفان سرسخت سقط جنين و يك مسيحي دوآتشه است. او همچنين از حق داشتن سلاح دفاع ميكند. تصوير سارا پالين در حاليكه اسلحه به دست دارد بدون شك همه مادران حزب دمكرات را از او بيزار ميكند.
مشرف رفت اما سیاست پاکستان همچنان باقی می ماند
پاکستان کشوریست که سیاست آن در دست زمامداران خودش نیست.این کشور از لحاظ وضع الجیش خود همیشه در حالت درد سر زا هم برای خودش و هم برای همسایه هایش باقی می ماند.
اگر به تاریخ نزدیک این کشور یک نگاه کوتاه صورت گیرد،با از بین رفتن ذوالفقار علی بوتو،جنرال ضیاء الحق همکیش و همرکاب پرویز مشرف بر سر قدرت آمد مگر سیاست های دولت پاکستان به ویژه سیاست خارجی ان در برابر همسایه ها وکشور های منطقه همچنان باقی ماند.قبل از آن در دوران بوتو هسته های تروریستی در وجود مدارس دینی آغاز شده بود وضیاء الحق آن را به حد نامنتها ی آن گسترش داد. دوران تاریک ضیاءالحق که به ویژه در برابر افغانستان از عملیات خصمانه و دشمنانه کار گرفت به همگان روشن است.امروز این همه افراد و اشحاصی که زیر نام اسلام و اسلامیت در افغانستان به ویرانی و بربادی دست یازیدند همه وهمه محصول آموزش مکاتب خراب کن پاکستان است که توسط ضیاءالحق به اصطلاح مسلمان ، پایه گذاری شده بود.ضیاءالحقی که قسم سوزاندن کابل به جاکرده بود مگر عملی شدن آن را به گور با خود برد
دیکتاتوری ضیاءالحق و وضع نا بسامان پاکستان به خودی خود نشان می داد که کشور در حال انفجار از درون قرار دارد اما او به حیث رییس جمهور کودتاگر آن کشور از جانب ایالات متحده و انگلیستان پیگیرانه حمایت می شد.تا زمانی که وظایف محوله اش را به پایان رساند و هرکاب سفیر امریکا در پاکستان به گودال تاریخ پیوست وبی شرمانه از بین برده شد.
مردم ستمدیده پاکستان و هم چنان خوشباورهای افغانستان و هند فکر می کردند که با به میان آمدن بی نظیر بوتو که ضاءالحق قاتل پدرش هست،و خودش ادعای ضدیت با فوندمنتالیزم می کند،تغییرات فراوانی در آن کشور به وجود می آید اما دیده شد که این قبر کن جدید،بد تر از کفنکش قبلی عمل کرد. در دوره صدارت بی نظیر نه تنها این که وضع پاکستان بهبود نیافت بلکه او با وجود ادعای مترقی و چپی گری کاپیگر اعمال نا شایست ضیاء در کشور خود بود. تااین که مردم چه که حتی مادرش که خود را وارث ذو الفقار غلی بوتو میدانست از بی نظیر بوتو رو برتافت و در مخالفت با وی قرار گرفت.اگر ضیاء مجاهدین را برای خرابی افغانستان ایجاد کرد بی نظیر دو قدم جلو تر از وی مادر خوانده طالب ها شد که مسلما انگلیستان و امریکا حیثیت پدر گری برای آن ها را دارا می باشد.
نواز شریف افراطی ترین بنیاد گرای دیگر این کشور است که از بازمانده های ضیاءالحق بود و در دو دوره صدراتش برای خرابی افغانستان مذبوحانه فعالیت کرد. تااین که آقای مجددی را بر تاخت کابل نشاند و از برهم زنی اردوی افغانستان به رهبران خود مبارک هو» گفت وبه اصطلاح کارش را تمام شده تلقی کر.چه این نواز شریف بود که در یک کمپاین انتخاباتی برای تخریب بی نظیر شعار هایی را بر موتر های تبلیغاتی اش نوشته بودند که :شما که بنگله دیش را از دست دادید ،ما کابل را به دست آوردیم.
واین زامانی بود که که عده خان های دوسره مانند اجمل ختک شاعر نامدار وسیاستمدار جیره خور از قوم ختک زمان اقامتش در کابل را مهاجرت بلکه سفارت پاکستان اعلام داشت و دل مقامات پاکستانی را بدین وسیله به دست آورد و زمینه رفتن به اسامبله را برایش آماده ساخت
مشرفدر زمان قدرتش نه کار خرابتر از اسلاف خود کرده و نه هم بهتر از ایشان.بلکه اینها همه راهیان سیاه دل همان سیاست هایی اند که از برون برای شان تهیه شده واین مهره های کاری به منظور اجرای آن وارد صحنه شده بودند و آینده های شان نیز بهتر و بدتر دیگران نخواهند بود..در پاکستان هیچ تغییر حکومت و هیچ کودتایی بدون استیذان حامیان بین المللی آنان صورت نگرفته و نه هم صورت گرفته می تواند. مرگ بی نظیر بی آبرویی دوباره نواز شریف و رفتن مشرف مصلحت هایی است که سناریوی آن در بیرون از .پاکستان طرح گردیده و در داخل کشور عملی می شو.این مهم نیست که آصف زرداری شوهر بی نظیر این مقام را کمایی می کند و یا کسی دیگر مهم این است که پاکستان در مجموع معتقد و باورمند به وظایفی باشد که از قبل در برابرش گذاشته اند. .
یقینا مشرف از صحنه سیاست خارج شد، اگر چنین فکر نکنیم که برای روز مبادا در کمین دیگری اخذ موقع می کند، تغییراو کناره گیری وی در سیاست پاکستان هیچ چیزی را دگرگون کرده نخواهد توانست.
پاکستان آله دست برونی هاست و رهبران پاکستان چه راستی و چه چپی مهره های خریده شده توسط همان کشور هایی اندکه برای پاکستان خط مشی سیاسی می سازند.اگر توجه به تجزیه پاکستان صورت نگیرد با این رفت وآمد ها نه معضله و بحران داخل کشور حل می شود ونه هم مسایل بحرانی منطقه یی که این کشور و رهبران نظامی و غیر نظامی آن ایجاد کرده اند.
شمارش معكوس براي فروپاشي ائتلاف حاكم پاكستان
با بالا گرفتن تنشهاي سياسي احزاب پاكستاني پس از استعفاي پرويز مشرف، ائتلاف سياسي حاكم پاكستان در آستانه سقوط قرار گرفته است.
موضوعاتي چون بازگشت قضات معزول و انتخابات رياستجمهوري اين ائتلاف را با چالشمواجه كرده است. به گزارش آسوشيتدپرس، نواز شريف، رهبر حزب مسلم ليگ شاخه نواز روز شنبه حمايت خود از كانديداتوري آصفعلي زرداري، رهبر حزب مردم را به كاهش اختيارات رئيسجمهوري مشروط كرد.وي همچنين ضربالاجلي 3روزه به حزب مردم براي بازگشت قضات دادگاه عالي پاكستان به مناصب خود داد. اين ضربالاجل امروز پايان مييابد. تن ندادن حزب مردم به شروط نواز شريف عملا به معناي پايان ائتلاف سياسي پاكستان خواهد بود.حزب مردم بارها تاكيد كرده كه مايل است قضات معزول با ايجاد راهكارهايي براساس قانون اساسي به مشاغل خود بازگردند در حالي كه شاخه نواز حزب مسلم ليگ اعتقادي به اين راهكار ندارد و تصريح ميكند كه پارلمان ميتواند با صدور قطعنامه مجوز بازگشت آنها را صادر كند.زرداري همچنين صراحتا اعلام كرده كه با بازگشت افتخار محمد چودري مخالف است و ترجيح ميدهد عبدالحميد دوگار، شخصي كه مشرف منصوب كرده و در عين حال از دوستان زرداري است، در اين سمت باقي بماند.البته مسئله اصلي ترس زرداري از احياي پروندههاي فسادي اوست كه در گذشته مطرح بوده است. به عبارتي با بازگشت افتخار محمد چودري كه نزديك به نواز شريف است، احتمال احياي پروندههاي قضائي زرداري وجود دارد و وي حاضر نيست در اينباره ريسك كند. زرداري همچنين ديروز بهعنوان نامزد حزب مردم براي رياستجمهوري اعلام كرد كه هدف وي بهعنوان رئيسجمهوري گسترش دمكراسي كامل در اين كشور است.نواز شريف هم در گفتوگو با روزنامه هرالد تريبون گفت كه دوست داريم فردي رئيسجمهوري شود كه اجماع نظر كلي و ملي در مورد وي ايجاد شود.با اين حال بايد يكسري از اختيارات رئيسجمهوري را از وي خلع كنيم. ما يك پارلمان دمكرات داريم. پس دليلي ندارد كه همه اختيارات در دست رئيسجمهوري باشد.موضع اخير شاخه نواز حزب مسلم ليگ و تهديد به خروج از ائتلاف،هم اين تحليل را تاييد ميكند كه ائتلاف در آستانه وضعيتي دشوار و حساس قرار گرفته است و بهنظر ميرسد خروج از ائتلاف بهصورت جدي در دستور كار نواز شريف قرار گرفته است.در اينباره پرويز رشيد يكي از مشاوران نواز شريف روز شنبه اعلام كرده بود كه نظرسنجي عمومي در بين اعضاي شاخه نواز مسلم ليگ تمايل به خروج از ائتلاف حاكم را نشان ميدهد. وي در عين حال افزود كه رهبران اين حزب امروز (دوشنبه) بهمنظور تصميمگيري نهايي در اين زمينه نشست تشكيل خواهند داد.
زنگ خطر براي بافت جمعیتی ایالتهای جدید آلمان
مهاجرت نسل جوان از ایالتهای جدید آلمان همچنان آهنگی سریع داردمطالعات جدید نشان میدهد که شرق آلمان از نظر الگوی جمعیتی "بحرانیترین" نقطه اروپاست. جوانان برای یافتن کار و موقعیت بهتر به غرب این کشور میروند. زنان جوان در هیچ منطقهای از اروپا، در چنین مقیاس وسیعی مهاجرت نمیکنند.در پی اتحاد "جمهوری فدرال آلمان" (آلمان غربی) و "جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) در سال ۱۹۸۹، جمهوری جدید فدرال آلمان، مرکب از ۱۰ ایالت آلمان غربی و ۵ ایالت آلمان شرقی بهوجود آمد. برلین نیز که تا آن زمان به عنوان ایالت به رسمیت شناخته نمیشد، به ایالت تبدیل گشت. از همان زمان بسیاری از ساکنان ایالتهای جدید (آلمان شرقی پیشین) برای اشتغال به ایالتهای قدیم نقلمکان کردند و در جهت برعکس نیز جابهجاییهایی، البته نهچندان چشمگیر، صورت گرفت. بدین ترتیب آلمان، در مقایسه با نقاط دیگر اروپا، تغییرات جمعیتی شدیدی را تجربه کرد.
مهاجرت داخلی مشکلزا
پیری جمعیت، مشکل بخشهای وسیعی از اروپاست . بر اساس آماری که مؤسسه مطالعات جمعیت و توسعه برلین منتشرکرده، آلمان کشوری است که در جذب جمعیت و از دست دادن جمعیت دارای بزرگترین تفاوتهاست. به این معنی که در برخی مناطق این کشور، جمعیت به شدت در حال افزایش و در مناطقی دیگر بهشدت در حال کاهش است. البته این تغییر جمعیتی، بیشتر از مهاجرتهای داخلی ناشی میشود. به گزارش دويچهوله به نقل از تاگس شاو، بیشتر مهاجران داخلی، جوانان بین ۱۸ تا ۳۰ سال هستند. ایالتهای شرقی آلمان با مشکل رشد جمعیت، افزایش شدید متوسط سن ساکنان و نبود نسل بارور روبهرو هستند. در هیچ کجای اروپا تا این حد زنان جوان از منطقهای مهاجرت نکردهاند. در فاصله سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۶، بیش از 1.7 میلیون نفر از شرق آلمان به غرب این کشور رفتهاند.
ایالت زاکسن-آنهالت؛ از همه بدتر
بر اساس تحقیقاتی که در رابطه با "تغییر و تحولات جمعیتی در اروپا" انجام شده، در میان ایالتهای آلمان، ایالت زاکسن-آنهالت کمترین امتیاز را آورده است. در ۲۸۵ منطقه مطالعه شده در اتحادیه اروپا و نیز کشورهای ایسلند، نروژ، سوئیس (خارج از اتحادیه اروپا)، ایالت زاکسن-آنهالت آلمان رتبه ۲۴۱ را کسب کرده است؛ رتبهای همتراز با جنوب ایتالیا و مناطق دورافتاده در رومانی، بلغارستان و لهستان. آلمان در مجموع در میان کشورهای مورد مطالعه، جایگاه ۱۴ را به خود اختصاص داده است.مهاجرتهای داخلی در آلمان بیش از همه نیروی کار مناطق اطراف کلن یا ایالتهای صنعتی جنوبی همچون بایرن را تأمین میکند. برلین، پایتخت این کشور هم تفاوتهایی با دیگر پایتختهای اروپایی دارد. در حالی که پایتخت دیگر کشورها مراکز دانشگاهی و اقتصادی به شمار میروند، تقریبا دفتر مرکزی هیچ شرکت مطرح و بزرگی در پایتخت آلمان نیست. از این نظر، پایتختهای اروپای شرقی همچون پراگ (جمهوری چک) و براتیسلاوا (اسلواکی)، در مقایسه با برلین، بیشتر توسعه یافتهاند.
جمعیت اروپا در حال کاهش است
آمار و ارقام نشان میدهد که مشکل افزایش میانگین سنی و کاهش رشد زادوولد در شرق آلمان، مشکلی است که بخش وسیعی از اروپا با آن دست و پنجه نرم میکند. بر این اساس، جمعیت اتحادیه اروپا تا سال ۲۰۵۰ (بدون در نظر گرفتن مهاجرتها) نسبت به امروز ۵۲ میلیون نفر کاهش خواهد یافت و به کمتر از ۴۴۷ میلیون نفر خواهد رسید. در مقابل، کشورهای ایسلند، ایرلند و قبرس از بافت جمعیتی جوانتری برخوردارند. در این کشورها جمعیت در حال افزایش است. علاوه بر آن در فرانسه، نروژ، ایرلند و انگلستان هم تعداد زادوولد بیشتر است. فرانسه که در سال ۲۰۰۰ در مقایسه با آلمان ۲۳ میلیون نفر کمتر جمعیت داشت، با روند کنونی، در سال ۲۰۵۰، پر جمعیتترین کشور اروپا (یعنی آلمان) را پشت سر خواهد گذاشت.
پیامدهای تغییر هرم جمعیتی
تغییر هرم جمعیتی، به زبان ساده، به معنای تغییر جهت این هرم است: در شرق آلمان تا چندی پیش تعداد جوانان بیشتر بود (قاعده هرم) و میانسالان با جمعیت کمتر در رأس هرم قرار داشتند؛ اکنون اما وضعیت با سرعت رو به تغییر است. با این رویه مناطقی از آلمان عملا جمعیت خود را از دست میدهند. جمعیت پیری که در روستاها باقی مانده به تدریج از بین میرود و این مناطق خالی از سکنه خواهند شد. با کاهش تعداد جوانان امکانات رفاهی از قبیل مهدهای کودک و مدارس و دانشگاهها محدود میشوند و بقیه افراد را وادار به ترک محل مینمایند. از سوی دیگر با کاهش زادوولد و افزایش میانگین سن، تولید کاهش یافته و هزینههای تأمین اجتماعی و بازنشستگی افزایش مییابد.بر اساس آمار سال ۲۰۰۷، آلمان حدود ۳۵۷ هزار و ۱۱۴ کیلومتر مربع وسعت دارد (ایران حدود ۷/ ۴ برابر آلمان است) . در این کشور بیش از ۸۲ میلیون و ۳۱۴ هزار نفر زندگی میکنند، یعنی بهطور متوسط ۲۳۱ نفر در هر کیلومتر مربع. پر جمعیتترین ایالت این کشور نوردراین-وستفالن (بیش از ۱۸ میلیون) و کمجمعیتترین آن برمن (بیش از ۳۳۶ هزار نفر) است. فشردهترین بافت جمعیتی متعلق به ایالت برلین (۳۸۲۰ نفر در هر کیلومتر مربع) بوده و خلوتترین ایالت هم مکلنبورگ-فورپومرن (۷۳ نفر در هر کیلومتر مربع) است.
سایه گذشتهها بر فراز اروپای شرقی
پس از جنگ در گرجستان، دولتهای اروپای شرقی از افزایش سلطهگری روسیه میهراسند. گزارش روزنامه آلمانی تاگس اشپیگل در اينباره :
پولند ود را آماده حمله روسیه کرده است. دستکم به طور مجازی ورشو خود را مسلح کرده است.صفحههای رسمی اینترنتی دولت تحت حفاظت مضاعف قرار دارند، زیرا مساله روز، حمله هکرهای روسی است. در این خصوص به حملات به اهداف مشابهی که در ، لیتوانی و گرجستان قرار داشتند، اشاره میشود.این سه کشور که روسیه ظاهرا همچنان آنها را تحت حوزه نفوذ خود تلقی میکند، این مساله را بررسی کرده بودند که جبههای را علیه مسکو تشکیل دهند. در گرجستان درگیری ضعیف در شبکه نهایتا به جنگی واقعی در میدان نبرد تبدیل شد.درگیری مسلحانه در قفقاز، زنگ خطر را در کشورهای سابق بلوک شرق به صدا در آورده است. حتی در لهستان، عضو اتحادیه اروپا و ناتو، نظرسنجیهای جدید نشان میدهد نیمی از مردم معتقدند که در آینده نزدیک تهدید حمله روسیه به کشورشان وجود دارد.این هراس ناشی از تجربههای سرکوبگری دوران شوروی است. مثال گرجستان نشان داد عقیده تقریبا فراگیر حاکمان اروپای شرقی مبنی بر اینکه کرملین از هر امکانی استفاده خواهد کرد، صحیح است، زیرا غرب در برابر مسکو ملایمت نشان میدهد.به همین خاطر روسای جمهور لهستان، استونی، لیتوانی، لتونی و اوکراین اندکی پس از آغاز جنگ در قفقاز به تفلیس رفتند تا کنار گرجستان بایستند. آنها با این حرکت خواستند تلاشها برای ایجاد صلح در قالب اتحادیه اروپا را تقویت کنند. لخ کاژینسکی، رییس جمهور لهستان با سخنرانی ضدروسی خود در پایتخت گرجستان بیتردید تصریح کرد که چه رویکرد دیپلماتیکی را از غرب در قبال مسکو انتظار دارد. اوکراین هم روند مقابله مستقیم با کرملین را زمانی پی گرفت که کییف تهدید کرد دیگر اجازه حضور ناوگان روسیه در بندر کریمه را نخواهد داد.تقریبا همزمان با دیدار پنج رییس جمهور، اولین کاروان کمکرسانی از کشورهای اروپای شرقی به قفقاز اعزام شد. پیام روشن اقدام این کشورها این بود: شما را تنها نمیگذاریم.بیش از همه آلمان و فرانسه در معرض انتقاد قرار گرفتند. برلین همچنان سیاست قدیمی خود را در قبال شرق دنبال میکند، سیاستی که بیش از همه به مسکو امید میبخشد. کشورهای اروپای شرقی با توجه به تجربههایی که با مسکو داشتهاند، نگاه تاریخی خود را حفظ کردهاند.علاوه بر این آلمان دلال قابل احترامی نیست. از یک سو اتحادیه اروپا همواره همبستگی خود را با دیگر کشورها ابراز داشته، از سوی دیگر همواره مبانی خودخواهانهای داشته است. یکی از مثالها در این زمینه، خط لوله دریای بالتیک است. پروژهای که پیش از هر چیز هدف از آن تضمین تامین انرژی آلمان به قیمت دور زدن پولند است.کشورهای تازه پیوسته به اتحادیه اروپا همین اتهام خودخواهی سیاسی را به دولت فرانسه که ابتکار ایجاد اتحادیه مدیترانه را مطرح کرد، هم نسبت میدهند. برای همین است که رادوسلاو سیکورسکی، وزیر امور خارجه لهستان طرحی را برای شراکت کشورهای شرق اروپا مطرح کرده است.لخ کاژینسکی هم در سفرش به گرجستان بحث همکاری میان کشورهای سابق عضو بلوک شرق را به میان کشید. وی اعلام کرد بدین ترتیب میتوان جلوی نفوذ روسیه را گرفت و طرحی را ایجاد کرد که بر خلاف تصمیمگیری سیاست خارجی اتحادیه اروپا باشد که « برلین و پاریس» آن را تعیین میکنند.نشانه واضحی از بیاعتمادی کشورهای اروپای شرقی به اتحادیه اروپا و ناتو، پذیرش سپرموشکی آمریکاست. پس از «بله» چک به استقرار بخشی از این سیستم، موافقت لهستان با این پروژه در طول مناقشه قفقاز به سرعت حاصل شد. در این بین اوکراین هم پیشنهاد داد با واشنگتن در زمینه سپرموشکی همکاری کند. در ورای این اقدامات این امید نهفته است که آمریکا در حملهای به این کشورها، با آنها همراهی کند، زیرا مجبور است از سربازان و پایگاههای خودش دفاع کند. دونالد تاسک، نخستوزیر لهستان این فرمولبندی را مطرح کرده است که کسی نمیخواهد در صورت وقوع حمله «روزها یا هفتهها» منتظر بماند تا تجهیزات ناتو به کار گرفته شود. «این خوب نیست که با مردهها همراهی شود. لهستان میخواهد در جمع متحدانی باشد که در ساعات اولیه درگیری احتمالی کنارش باشند.» تاچر دچار جنون پیشرفته استهمشهري آنلاين: دختر مارگارت تاچر، نخستوزیر پیشین انگلیس در خاطراتش از جنون پیشرفته مادر 83 سالهاش نوشته است.
خبرگزاری اتریش از لندن گزارش داد، در کتاب کارول تاچر (Carol Thatcher) آمده است: «من همیشه فکر میکردم او پیر نمیشود، زمان بر او اثر نمیگذارد و صد در صد آهنین است.»وی ادامه میدهد از اندکی پیش به این سو او نه تنها باید هر چیز را دو بار به مادرش بگوید، بلکه اکنون «مامان سوالهای تکراری را بارها و بارها میپرسد.»کارول میافزاید که مادرش حتی فراموش کرده است دنیس، شوهرش در سال 2003 مرده است. «من باید این خبر بد را هر بار به او اعلام کنم.»کارول تاچر مینویسد در روزهای بد مادرش دیگر نمیتواند جملات خود را به پایان ببرد، حتی اوقاتی هست که او نمیتواند حضور ذهن داشته باشد، به ویژه اینکه دورانی را در داونینگ استریت گذرانده است.خصوصیسازی بسیاری از شرکتهای دولتی
«بانوی آهنین» محافظهکاران در سالهای 1979 تا 1990 میلادی بانوی اول در راس حکومت بریتانیا قرار داشت. او یک اصلاحگر لیبرال اقتصادی بود که مصالحه نمیکرد. نخستوزیر پیشین انگلیس موجب خصوصیسازی در بسیاری از شرکتهای دولتی این کشور شد. او در پایان دوره نخستوزیریاش به خاطر مقاومت در برابر همکاری با اروپا با انتقادهای بسیاری مواجه شد به طوری که مجبور شد قدرت را واگذار کند.رییس پیشین دولت انگلیس در سالهای گذشته با حملات عصبی بسیاری مواجه بوده است. از سال 2002 تاچر به دستور پزشکش در محافل عمومی پرجمعیت حاضر نمیشود
آینده قطب بندی جهان ب. کیوان- سمیرامین
1- نابرابری در رشد جامعه های بشری، سراسر تاریخ شناخته شده از فرازترین روزگار قدیم را نشان می دهد. امّا تنها در دوران جدید است که قطب بندی نتیجه پایدار توسعه جهانی سیستمی است که برای نخستین بار در تاریخ مجموع خلق های سیاره را در یک منطق اقتصادی، منطق سرمایه داری یکپارچه کرده است. قطب بندی جدید (سرمایه داری) شکل های پیاپی ای را در ارتباط با تحول شیوه تولید سرمایه داری آشکار می کند. (الف): شکل مرکانتیلیستی (1800-1500) پیش از انقلاب صنعتی بر هژمونی مسلط سرمایه تجاری مرکزی های آتلانتیک و ساخت پیرامونی های عصر (کشورهای قاره آمریکا) بر حسب پیروی کامل شان از منطق انباشت سرمایه تجاری فرمانروا بود. (ب): چگونگی ای که می تواند «کلاسیک» را توصیف کند بر پایه انقلاب صنعتی سامان می یابد که از این پس شکل های مرکزی سرمایه داری را مشخص می کند. در صورتی که پیرامونی ها (به تدریج همه آسیا- به جز جاپان- و آفریقا که به آمریکای لاتین اضافه می شود) روستایی، نه صنعتی و بنابراین واقعیت از دیدگاه مشارکت شان در تقسیم کار بین المللی سرمایه دارانه در تولیدهای کشاورزی و معدنی، ویژه کار باقی می مانند. این مشخصه مهم قطب بندی با مشخصه دوّم نه کم اهمیت سیستم همراه است: تبلور سیستم های صنعتی مرکزی به عنوان سیستم های ملی خود متمرکز به موازات ساختمان دولت ملی بورژوایی بنا شده است. در مجموع این دو مشخصه بُعدهای فرمانروای ایدئولوژی رهایی ملی را که در پاسخ به مصاف قطب بندی شکل گرفته، در نظر می گیرد. (1)- اشتیاق به صنعتی شدن، مترادف پیشرفت رهایی و وسیله «رسیدن» [به کشورهای پیشرفته. م] (2) اشتیاق به ساختمان دولت ملی مانند مدل های مرکزی. ایدئولوژی مدرنیزه شدن بنابراین مضمون اساسی مفهوم مدرنیته مشخص می شود. شکل های کلاسیک قطب بندی سیستم جهانی انقلاب صنعتی (از 1800) تا پس از جنگ دوّم جهانی را مُعین می کنند. (ج): دوره پس از جنگ (1990-1945) دوره فرسایش تدریجی دو خصلت مُعین بالا است. در واقع این دوره دوره صنعتی شدن پیرامونی ها - البته نابرابر امّا عامل فرمانروا در آسیا و در آمریکای لاتین است که جنبش رهایی ملی برای شتاب دادن آن در چارچوب دولت های پیرامونی که به تقریب همه استقلال سیاسی شان را پس گرفته بودند، بکار می برد. این دوره همزمان دوره ویرانی تدریجی سیستم های تولید ملّی خود متمرکز مرکزی و ترکیب دوباره شان به عنوان عنصرهای تشکیل دهنده سیستم تولیدی جهانی یکپارچه است. این فرسایش دوگانه بازنمود جدید ژرفش جهانی شدن است. (د): انباشت این دگرگونی ها راه فروپاشی تعادل های مشخصه سیستم جهانی پس از جنگ را هموار می سازد. این انباشت در نفس خود به نظم جدید جهانی که به ویژه بنا بر شکل های جدید قطب بندی توصیف شده نمی انجامد، بل که به «بی نظمی جهانی» می انجامد، هرج و مرجی که لحظه ما را نشان می دهد از سه ناکامی سیستم ناشی می شود: 2- یکی این که شکل های جدید سازمان دهی سیاسی و اجتماعی فرارفت از دولت ملّی، خواست جدید جهانی شدن سیستم تولید را گسترش نداده است. 2- دو دیگر این که سیستم های رابطه های اقتصادی و سیاسی مناسب که کوشش صنعتی شدن رقابتی پیرامونی های جدید آسیا و آمریکای لاتین در بازار جهانی و جستجوی یک رشد کلی را سازش می دهد، مشخص نکرده است. 3- سه دیگر این که رابطه ها با پیرامونی های آفریقا را مشخص نکرده است که در صنعتی شدن رقابتی، جز رابطه های طرد، وارد نشده اند. این هرج و مرج در همه منطقه های جهان آشکار می گردد و در همه بُعدهای نمود سیاسی، اجتماعی و ایدئولوژیک بحران آن ها گسترده می شود. این سرآغاز دشواری های اروپاست که ناگاه بنظر می رسد از دنبال کردن درآمیختگی بازارهایش و توسعه موازی شکل های سیاسی تکمیلی در مقیاس اروپا ناتوان است؛ این سرآغاز تشنج هایی است که به همه پیرامونی های اروپای شرقی، جهان سوم پیشین نیمه صنعتی، یک چهارم دنیای جدید حاشیه ای ضربه می زند. دور از پشتیبانی از جهانی شدن، هرج و مرج کنونی نهایت آسیب پذیری آن را آشکار می کند. (هـ): حالت بی نظمی فرمانروای خاص زمان ما نباید مانع شود که به تحول های گوناگون ممکنی بیندیشیم که به یک «نظم جدید جهانی» می انجامد، به دقت، حتی اگر این تحول های چند شکلی، گونه های مختلف نظم های ممکن جهانی آینده باشند. هدف اندیشه ورزی من این جا از دعوت به گفتگو درباره این مسئله ها که توسط گفتمان جهانی شدن زدوده شده، از این رو، ناگزیر است که غلبه گرایی اش را در همان زمان که همه رویدادها ناپایداری اش را توضیح می دهند، اعلام دارد. بدون شک خواننده خواهد دید که روش پیشنهادی این تحلیل تاریخ سرمایه داری جهانی روی مسئله «هژمونی ها» متمرکز نشده است. من از روشی پیروی نمی کنم که قرائت این تاریخ را چونان قرائت هژمونی های پیاپی مطرح می کند. به عقیده من، مفهوم هژمونی که همواره به شکل مبهم تعریف شده و از این رو، اندک علمی و اغلب بی هوده است، بنظر من نباید کانون بحث را تشکیل دهد. برعکس، من این اندیشه را توضیح داده ام که هژمونی بی آن که قاعده باشد، استثناء در تاریخ واقعی است که به شیوه فرمانروا بنا بر تعارض شریکانی نشان داده شده که هژمونی را در نفس خود با ناکامی روبر می کند. هژمونی ایالات متحد، که بنظر می رسد در زمان ما - شاید تنها به علت نبود بدیل در بی نظمی خود را تحمیل می کند - بنابراین چونان جهانی شدن در شکل هایی که بر پایه آن ها عمل می کند، شکننده و ناپایدار باقی می ماند. 2- به عقیده من، بحث باید بنا بر گفتگوی ژرف درباره آن چه که چیز نو در سیستم جهانی وجود دارد و بنا بر فرسایش سیستم پیشین به وجود آمده، گشوده شود. در این زمینه تکرار می کنم که عنصرهای جدید در ذهن من دو مورد اند. (الف): فرسایش دولت ملی خود متمرکز و زوالی که موجب همزمانی میان فضای باز تولید انباشت و فضای مدیریت سیاسی و اجتماعی اش می شود که تا این جا به دقت بنا بر مرزهای این دولت ملّی خود متمرکز مشخص شده است. (ب): فرسایش اختلاف مرکزها = منطقه های صنعتی / پیرامونی = منطقه های ناصنعتی و پیدایش بُعدهای جدید قطب بندی. موقعیت یک کشور در هرم جهانی بنا بر سطح توانایی رقابتی تولیدهای اش در بازار جهانی مشخص می شود. بازشناخت این حقیقت مسلم به هیچ وجه ایجاب نمی کند که این دیدگاه پیش پا افتاده روایت بورژوایی اقتصاد را بپذیریم که این موقعیت محصول کاربُرد سیاست های اقتصادی «عقلانی» بدست آمده است که عقلانیت آن به طور مشخص با سنجه پیروی از «قانون های عینی [فرضی] بازار» سنجیده می شود. برخلاف این یاوه ها که چونان امری بدیهی پذیرفته شده، من مدعی ام که «رقابت» مورد بحث به کلی نتیجه بغرنج مجموعی از شرایط است که در گستره مجموع واقعیت: اقتصادی، سیاسی و اجتماعی- عمل می کند و در این مبارزه نابرابر، مرکزها آن چه را که من آن را «پنج انحصار» می نامم، بکار می برند. این پنج انحصار که کارایی کُنش های شان پیوند می دهند، بدین ترتیب تئوری اجتماعی را در کلیّت آن به پرسش می کشند که به عقیده من عبارتند از: (الف): انحصارهایی که مرکزهای معاصر در قلمرو تکنولوژی از آن سود می برند، انحصارهایی که نیازمند هزینه های بسیار زیادند که تنها دولت - دولت بزرگ و ثروتمند - می تواند از پس این هزینه ها بر آید و از آن ها پشتیبانی کند. بدون این پشتیبانی، به ویژه پشتیبانی از هزینه های نظامی که گفتمان لیبرالی همواره آن را به سکوت برگزار می کند، اغلب این انحصارها می توانند پابرجا باقی بمانند. (ب): انحصارهایی که در قلمرو نظارت بر جریان سرمایه گذاری ها در مقیاس جهانی عمل می کنند. آزادسازی ایجاد نهادهای مهم مالی که در بازار جهانی کارایی بی سابقه به این انحصارها داده است، هنوز مدت زیادی نمی گذرد که بخش مهمی از این پس انداز در یک ملت فقط می توانست در فضای - به طور کلی ملّی- زیر فرمانروایی نهادهای مالی اش انجام گیرد. امروز وضع به گونه دیگر است. این پس انداز بنا بر دخالت های نهادهای مالی که گستره کار کردن آن از این پس سراسر جهان است، متمرکز شده است. این پس اندازها دارایی مالی بخش بسیار گسترده سرمایه مالی را تشکیل می دهند. با این همه، این حقیقت دارد که این امتیاز استوار بر یک منطق سیاسی است که جهانی شدن سرمایه گذاری را می قبولاند. این منطق که به قلمرو نقل و انتقال های مالی محدود شده است، توانست بنا بر یک تصمیم سیاسی درباره ناپیوستگی به پرسش کشیده شود. وانگهی ،باید دانست، حرکت های آزاد سرمایه مالی جهانی شده در چارچوب هایی عمل می کنند که توسط سیستم پولی جهان که به عقیده من از این پس کهنه است، مشخص می شود. این سیستم استوار بر جزم ارزش یابی آزاد ارزش ارزها به وسیله بازار (بنا بر تئوری ای که طبق آن پول کالایی چون کالاهای دیگر خواهد بود) و نیز استوار بر مرجع دلار به عنوان پول عمومی دوفاکتو است. در بخش نخست این شرایطی بدون پایه علمی است و در بخش دوّم فقط به علت نبود بدیل عمل می کند. یک پول ملی در صورتی می تواند وظیفه های یک پول بین المللی را به طور رضایت بخش انجام دهد که شرایط رقابت بین المللی یک مازاد ساختاری از صادرات کشوری بوجود آورند که پول آن این وظیفه را انجام می دهد و سرمایه گذاری تعدیل ساختاری دیگران را توسط این کشور تأمین می کند. بریتانیای کبیر در قرن 19 چنین وضعی داشت. وضع ایالات متحد امروز چنین نیست؛ زیرا این کشور برعکس، کسری خود را از راه وام هایی که به دیگران تحمیل می کند، تأمین مالی می کند. وضع رقیبان ایالات متحد چنین نیست. مازادهای ژاپن (مازادهای آلمان که پس از یکی شدن ناپدید شد) بدون مقیاس مشترک با نیازهای مالی است که تعدیل ساختاری دیگران به آن ها نیاز دارد. در این شرایط جهانی شدن مالی، دور از تحمیل شدن «به طور طبیعی»، برعکس، به ناپایداری بسیار زیاد مربوط است. در کوتاه مدت این جهانی شدن یک ناپایداری دایمی بوجود می آورد و در نتیجه ثبات لازم را پدیدار