مصاحبه با حبیبه سرابی والی بامیان                           

 امنیت ، دشمن اصلی کشت تریاک در افغانستان است

حبیبه سرابی، والی یکی از ولایت‌های بامیان در افغانستان است. به بهانه روز جهانی مبارزه با مواد مخدر با حبیبه سرابی صحبت گفت و گو کردم و ابتدا از او پرسیدم که آیا طبق آمار سازمان ملل، واقعاً دیگر در بامیان تریاک کشت نمی‌شود؟ ما در سال گذشته تلاش زیادی کردیم. البته در دو سال پیش، بامیان پنج در‌صد کشت می‌کرد، کوکنار یا تریاک کشت می‌کردند، اما فعلاً بامیان، خالی و عاری از کشت کوکنار است.از چه زمانی در افغانستان کشت مواد مخدر درواقع قانونی بوده و چرا این‌قدر در افغانستان گسترده است؟متاسفانه جنگ و نابسامانی باعث شد که کشت کوکنار در افغانستان رایج شود. البته کشت کوکنار بیشتر در زمان طالبان و از زمان جنگ مجاهدین در سال‌های ۹۲ رایج شد. به خاطر این‌که یک منبع درآمد بود برای کسانی که جنگ می‌کردند. آن‌ها باید اسلحه می‌خریدند و تمرین می‌کردند؛ توسط کشت کوکنار و موادی مثل تریاک و هرویین بود که می‌توانستند خرج‌شان را تامین بکنند. به این ترتیب توسل جستند به کشت کوکنار. فعلاً هم مخالفین دولت افغانستان، آن‌هایی که با دولت افغانستان در حالت جنگ هستند، از کشت تریاک بیشتر استفاده می‌برند.این زمین‌هایی که در آن مواد مخدر کشت می‌شود، مال دولت است یا مال خود مردم محلی؟مال مردم محلی است، یعنی زمین دولتی نیست. زمین شخصی است اما جاهایی که حاکمیت قانون هست و در آن‌جا آرامش و صلح برقرار است، کشت کوکنار را ممنوع قرار دادند و مردم از قانون پیروی می‌کنند. اما در آن محلاتی که جنگ و ناامنی است،بیشتر کشت کوکنار موجود است.حالا می‌شود برای ما کمی بیشتر توضیح بدهید که این مواد مخدر را در چه فصلی و چگونه کشت می‌کنند و چه کسانی در کشت این محصولات فعال هستند، بیشتر زنان هستند یا مردان؟کشت کوکنار بیشتر در بهار صورت می‌گیرد و در خزان حاصل آن را می‌گیرند و البته توسط مردم کشت می‌شود اما متاسفانه برای حاصل‌برداری آن‌ها، از کودکان و زنان هم استفاده می‌شود و اکثراً هم کشت کوکنار را جنگ‌سالارها و کماندوهای سابق انجام می‌دهند تا حاصل بگیرند و بتوانند بیشتر اسلحه بخرند.در این شرایطی که الان خشکسالی پیش آمده و همین‌طور مردم الان نیاز دارند که گندم کشت بشود و یا محصولاتی که به روزگار آن‌ها کمک کند؛ چگونه هنوز مردم و یا دولت اجازه می‌دهند که به‌جای مثلاً گندم، کوکنار کشت کنند؟کشت کوکنار، طبق قانون ممنوع است. اعتراض زیادی از سوی علمای دین و ملاها و هم صورت می‌گیرد. از طریق تلویزیون و رادیو، همه وقت ممنوعیت کشت کوکنار تبلیغ می‌شود، اما متاسفانه کوکنار، در جاهایی کشت می‌شود که ناامن است، یعنی مخالفین دولت قدرت دارند و حاکمیت را در اختیار دارند.آن‌ها به مردم پول می‌دهند که شما کوکنار کشت کنید، ما شیره آن را جمع می‌کنیم و حاصلش را جمع می‌کنیم. ولی از دید دولت، دولت ممنوع است و توسط دولت کشت نمی‌شود و افراد شخصی هستند که این کار را می‌کنند.
طالبان، برای تامین مخارج فعالیت‌های نظامی‌اش، از کشت تریاک استقبال می‌کند خرید و فروش مواد مخدر خارج از افغانستان از طرف چه کشورهایی صورت می‌گیرد. رابطه‌ای هم با کشور ایران هست که دست داشته باشد درواقع به دیگر کشورها یا اصلا خود ایران از آن خریداری می‌کند؟خب، اگر ایران خریداری بکند، از طریق غیر قانونی خریداری می‌کند یا افراد به شکل غیرقانونی خریداری می‌کنند. از طرف دولت ایران، ممنوع است و شدیداً مورد مجازات قرار می‌گیرد. اما متاسفانه بیشتر این صادرات از طریق دولت پاکستان و همچنین تاجیکستان و ازبکستان یا کشورهای شمال صورت می‌گیرد.کشت مواد مخدر به این گستردگی در داخل افغانستان، آیا اعتیاد را هم افزایش داده‌؟متاسفانه اعتیاد به مواد مخدر دارد افزایش پیدا می‌کند. تعداد زیادی از جوان‌ها و خانم‌ها حتی مواد مخدر مصرف می‌کنند، معتاد می‌شوند و این یک مصیبت بزرگ است. بعضی سازمان‌ها هستند مرکزهای هستند که آن‌ها معتادین مداوا می‌شوند و به آن‌ها کمک می‌شود تا ترک کنند. موسسات بین‌المللی هم از این مراکز حمایت می‌کنند.طبق تحقیقاتی که سازمان ملل انجام داده، گفته شده که در بخش‌هایی از افغانستان دیگر مواد مخدر و یا تریاک کشت نمی‌شو‌د. آنها چگونه موفق شدند فرهنگ کشت تریاک را از بین ببرند؟دلیل اولش این است که آن مناطق، امن است. امنیت، حاکم است و قانون می‌تواند اعمال شود. دوم کارکنان دولتی، والی‌ها، ماموران امنیت و پلیس در آن‌جاها فعال هستند و به دولت و مردم خود وفادار هستند. به این ترتیب توانسته‌اند که قانون را اعمال بکنند. تبلیغات هم به دفعات انجام می‌شود. اما در جایی که ناامنی است، حکومت‌ نمی‌تواند آن نقش را داشته باشد.مزار شریف هم و یا نزدیک به سرحد ازبکستان است. من در یاد دارم که این سرحد در زمان حمله آمریکا، باز بود. الان در چه وضع است؟ شما خبر دارید که این سرحد باز است و یا همچنان بسته است؟سرحد مزار شریف با ازبکستان، باز است به شکل قانونی. چون بندری داریم که مردم می‌توانند بروند و بیایند و اموال تجارتی‌شان را انتقال بدهند. اما به‌صورت عموم این قاچاق مواد مخدر می‌تواند از طریق بنادر هم باشد، از طریق غیرقانونی هم ممکن است صورت بگیرد. متاسفانه در سرحد بین قندهار و پاکستان، مشکلات امنیتی زیاد است و عبور و مرور غیر‌قانونی افراد صورت می‌گیرد.این‌طور که شما گفتید پس می‌شود نتیجه گرفت که کشورهای هم مرز با افغانستان کمک می‌کنند که این فرهنگ کشت تریاک در افغانستان همین‌گونه بماند و یا درواقع گسترش پیدا کند، درست است؟بعضی از کشورهای همسایه مخصوصاً پاکستان، همیشه بی‌ثباتی افغانستان را در کشت مواد مخدر می‌داند و بی‌ثباتی افغانستان را به نفع خودش می‌داند. به آن خاطر به اشکال مختلف کوشش می‌کند ثبات افغانستان برهم بخورد و کشت مواد مخدر یکی از راه‌هایی است که ثبات افغانستان را بر هم می‌زند.استفاده و سوء‌استفاده طالبان از تریاک و یا محصولات تریاک و مواد مخدر روبه افزایش است و یا روبه کاهش؟


خوب، در این مورد متاسفانه اطلاعاتی در دسترس نیست. سازمان مبارزه با مواد مخدر خود در این زمینه سیاست‌هایی دارد که آن‌ها می‌توانند در این مورد توضیح دهند. متاسفانه در این قسمت زیاد من نمی‌توانم به شما اطلاعات بدهم.الان اگر بخواهید بامیانی را که تریاک کشت می‌شد، با الان که دیگر کشت نمی‌شود و یا کمتر کشت می‌شود، مقایسه کنید؛ شرایط امروز مردم ‌بدون مواد مخدر و کشت تریاک در آن منطقه چطور است؟یکی از تغییرات آن این است که مردم دیگر نسبت به پلیس و دولت احساس وحشت نمی‌کنند و دولت، خودش را جزو مردم حساب می‌کند و مردم هم به دولت اعتماد می‌کنند. یعنی پیش از این اگر تریاک کشت می‌کردند، از دولت می‌ترسیدند و فرار می‌کردند. اما حالا با هم یکی شده‌اند. این یک تغییری است که به‌وجود آمده است       

                           ولسمشر کرزي ته د شینډنډ د خلکو لیک 

د افغانستان ولسمشر حامد کرزي د شینډنډ د عزیز اباد کلي د پیښې د څیړلو لپاره د حج او اوقافو د وزیر، نعمت اله شهراني په مشرۍ یوپلاوی ټاکلی دی. د شینډنډ د عزیز اباد د کلي د مړیو شمیر د هرات دولایتي شورا د غړیو په وینا تر نوي کسانو اوړي. دولمشر کرزي دفتر دغه شمیر شاوخوا اویا یادوي. ددفاع وزیر په ارقامو کې شک کوي. د دفاع وزارت ویاند جنرال ظاهر عظمیي چې  د جمعت اسلامي د ګوند غړي دی، هغه وخت لا رسنیو ته وویل چې پنځه ویشت طالبان په عزیز اباد کې وژل شوي دي چې لا د شنډنډ خلکو ته حال نه و معلوم. د جمعې د شپې د ایتلافي ځواکونو له بمبارۍ وروسته د شینډنډ د عزیز اباد د کلي ګڼو خلکو خپل ولسوال ته ګوته ونیوله چې دی په سیمه کې له خلکو سره جوړ نه دی، نو ایتلافي ځواکونو ته یې ناسم اطلاعات ورکړي دي، خو ولسوال دا تورونه ردوي. دا لومړی ځل نه دی چې دشینډنډ خلک د ایتلافي ړندو بمباریو نښه کیږي، پخوا څو ځله خلکو شکایت وکړ، په خپله ښاغلی کرزی ! تاسو دوی ته تیرکال ډاډ ورکړ چې بیا به پرتاسو بمباري نه کیږي ،صبر وکړﺉ. ښاغلی کرزی! دیوه افغان په صفت ، دهغه کس په صفت چې ما درته رایه درکړې ده ، دهغه ولسمشرپه صفت چې زما په رایه په ارګ کې ناست یې، زه باور لرم چې ستا مخکنۍ ژمنه هم له زړه وه، تا له زړه غوښتل چې زه ونه وژل شم، ځکه چې ښایي زما رایه دې هم سترګو ته دریدلې وي او څه تربګني هم نه سره لرو. خو ښاغلی کرزی! چې داسې هم ده ولې بمباري کیږي؟ ایتلافي ځواکونه خو نه غواړي چې دښمنۍ یې زیاتې شي، ځکه ګټه به یې څه کړې وي، دپنځو طالبانو موجودیت یې تلفات دومره زیات کړي دي چې نه پوهیږي څه وکړي؟!  نو ښاغلی کرزی! بمباري څوک کوي؟ولې شوې؟ولې بیا بیا د شینډنډ پر خلکو بمونه غورځي؟ دا ټول ددې لپاره چې دوی یو وخت له اسمعیل خان سره جګړې کړې دي، له هغه اسمعیل خان سره چې په ارګ کې دې څنګ ته کیښنولی دی. موږ دشینډنډ خلک بیا هم غلي شو ویل مو ځه خیر دی حامد کرزیه موږ دې خپه یوو ستا څوکۍ دې په امان وي، خو داسې نه ده چې ته پر دې نه پوهیږې، داسماعیل خان خبره مو دلته په شینډنډ کې لا درته کړې ده، د شینډنډ له خلکو سره د اسمعیل خان په تربګنۍ ټول افغانستان خبر دی، له هغه سره دومره ډیرې جګړې شوې دي چې د شینډنډ خلک یو وخت مجبوره شول چې له طالبانو سره هم ودریږي ، یو وخت مجبوره شول چې ستا پر نا اهل ټاکلي والي، انوري هم شکر وباسي، دې ته هم اړ شول چې وسلې وسپاري ستا نا اهل ولسوالان وزغمي، دې ته هم قانع شول چې د جمعت اسلامي دګوند غړي ولسوال ته هم سرټیټ کړي خو ددې ټولو پرسر بیا هم ته پوه نه شوې، نن دې هم خواشیني څرګنده کړې ده، خو داسې کار دې کړی دی چې زموږ پرشهدانو  دې تو کړي دي.  آیا ددې ټولو ناخوالو، ددې ټولو بدبختیو ، ددې ټولو ربړو....پرسر، ته بیا هم هیات د جمعت اسلامي دګوند د غړي، نعمت اله شهراني په مشرۍ شینډنډ ته رااستوې؟؟؟؟؟؟؟ هم مې ووژني په خپله هم په ما  باندې ژړا کا

                                                        کمک در عوض مبارزه با مواد مخدر

راپورتاژ بسیار جالب آندره گریشنوف از شهر  فیض آباد (ولایت  بدخشان نمایشگاه پیشرفت های  دهقانی  در شهر فیض آباد ولایت  بدخشان به مناسبت آزادی کامل این ولایت  از کشتزارهای مواد مخدر برگزار گردید. جنرال  خدایداد وزیر مبارزه با مواد مخدر افغانستان اخیرا موافقت نمود که در کنار نمایندگان سفارت آمریکا، آژانس بین المللی توسعه USAID و وزارت  دهقانی  افغانستان که حامیان اصلی وی محسوب  می شوند، نمایندگان مجلس  نمایندگان وزارتخانه ها و ارگان ها، خبرنگار خبرگزاری «نووستی»  نیز به گروه خبرنگارانی که آمریکایی ها هم از آنها هستند، افزوده شود. ساعت پنج بامداد سوار بر موتر  آقای همایون مدیر اجرایی وزارت مبارزه با مواد مخدر از ساختمان وزارت که در حومه شرقی کابل واقع شده به سمت پایگاه هوایی نظامی که چندی پیش توسط آمریکایی ها احداث شده است، به راه افتادیم. بعد از بازرسی وسائل دستی تحت مدیریت رییس امنیت پروازها، تفنگدار دریایی آمریکا، ما در یک ردیف مانده به آخر چوکی  های یک هواپیمای ترانسپورتی -نظامی "آن-72 "  سوار شدیم. خدمه این هواپیماها که توسط نیروهای ائتلاف بین المللی کمک به امنیت افغانستان ISAF بکار گرفته شده است روسی هستند. این هواپیما که قدرت مانور بسیار بالایی دارد می تواند در تمامی مناطق جغرافیایی، در شرایط مختلف جوی مورد استفاده قرار گیرد و همچنین در فرودگاه هایی که هنوز هم آماه نشده اند فرود آید. از پنجره هواپیما  ولایت  بدخشان قرار دارد که دره ها و کوه های رنگارنگ و خیره کننده آن با امواج طلایی آفتاب مزین شده اند. مرکز اداری آن شهر فیض آباد در یک گودی در میان کوه ها رفیع قرار گرفته که دامنه های آن برای کشت گندم و مزارع  مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. کل مدیران منطقه از جمله والی ، ریس اداره امنیت و  پولیس و همچنین یک گروه ویژه سوار بر اسب با لباس های سنتی تاجیک ها به استقبال جنرال  خدایداد آمده بودند. مهمانان سوار موتر ها شدند. جنرال  خدایداد که زبان روسی را به خوبی می داند، به مدیر اجرایی وزارتخانه دستور داد که همه گونه از "تاواریش آندره" (اینجانب- نویسنده مقاله) مواظبت نموده و وی را در موتر  خویش سوار کند. کاروانی مرکب از تقریبا 30 موتر ی جیپ تویوتا و وانت های  پولیس "فورد رنجر" در جاده ای خاکی به موازات رودخانه زیبای کوکچه به حرکت درآمد.  رییس اداره امنیت شهر که من در موتر  ایشان بودم توسط بی سیم و تلفن همراه با رانندگان دیگر موتر ها که از افراد نیروهای امنیت بودند، ارتباط داشت. بعد از گذشت 20 دقیقه حرکت در جاده خاکی ما به ساختمان اداره ملی امنیت ولایت  رسیدیم که در کنار آن دشتی سرسبز قرار داشت و در آنجا نمایشگاه پیشرفت های  دهقانی  و دامپروری و جایگاه های مهمانان مستقر شده بود.  هیچ کاری درافغانستان بدون بخش های فرمالیته وسخنرانی های طولانی انجام نمی شود ومن تلاش کردم که از جایگاه ها به سمت دشت بروم تا از منطقه قشلاقی کوهستانی و زیبای منطقه عکسبرداری کنم. اما پنج دقیقه بعد رییس دفترمطبوعاتی وزارت مبارزه با مواد مخدر به دنبال من آمد و اطلاع داد  که جنرال  خواستارآنست که "تواریش آندره" درکنار وی در جایگاه حاضر باشد. نمی شد کاری کرد و  همراه با فرستاده جناب جنرال  به جایگاه بازگشتم. درردیف اول برهان الدین ربانی  رهبرمذهبی ، جنرال  خدایداد رییس "مجمع اسلامی افغانستان" که علیه نیروهای شوروی سابق در دهه 80 و مجاهدان در آنزمان در دشت پنج شیر جنگیده بود ، منشی عبدالمجید والی  ولایت  بدخشان  که در قدیم خودمجاهد بوده ویکی از فرماندهان معروف حزب اسلامی افغانستان گلبدین حکمتیار محسوب می شود،حضور داشتند. امروز مجاهدان و وابسته گان دول دموکراتیک سابق، برخی اوقات دست دردست هم فعالیت می کنند. جدال با طالبان که تاکنون پایان نگرفته،ازین رو اقتصاد خراب وهرج و مرج عمومی در کشوری که ازجنگ به ستوه آمده مستولی است، آنها را به نوعی متحد ساخته است. آنها اگر حتی از یکدیگرخوششان هم نمی آید، اما همکاری نزدیکی دارند. حفاظت از این مراسم بر عهده نیروی مخصوص آلمان، نیروی مسلح نیروی امنیت کشور،  پولیس و گارد خصوصی جنرال  خدایداد بود. همه آنها پشت جایگاه مهمانان نشسته و از پشت دوربین سلاح های خود به دامنه کوه ها چشم دوخته بودند. در آستانه  این مراسم وزیر مبارزه با مواد مخدر طی گفتگویی با خبرگزاری «نووستی»  اطلاع داد  که در عوض توقف کشت گیاهانی افیونی وزارت تحت امر وی با هماهنگی با دیگر وزارتخانه ها کمک های مختلفی را به دهقانان ارائه می دهد. در وهله اول این موضوع به آن دسته از مناطق افغانستان مربوط می شود که کشت خشاش در آنها به صفر رسیده است. خدایداد گفت: مهم آنست که مردم به ما اعتماد دارند، با چشم خود می بینند که سر حرف خود هستیم و اجازه نمی دهیم که آنها از گرسنگی  و قحطی بمیرند و آنها را مجبور کردیم که از کشت خشخاش حذر کنند. ما درآن مناطقی  که مواد مخدر کاشته نمی شود برنامه های بزرگی را با بودجه های هنگفت به مرحله حیات می رسانیم. این کمک ها درزمینه بذر، کود، تجهیزات  دهقانی ، احداث نیروگاه برق و احیای زیرساخت هاست. کشاورزان باید نان بکارند  نه خشخاش. به گفته وی نمایشگاه  دهقانی  در بدخشان باید به این مسئله کمک کنند. والی  بدخشان که این مراسم را افتتاح کرد اعلام نمود که هدف برگزاری این نمایشگاه تبادل تجارب میان زارعان مناطق مختلفی است که دیگردر آنها خشخاش کاشته نمی شود. والی  تاکید کرد: ما باید با تلاش های خود زارعان را از فقر برهانیم، با بیکاری مبارزه کنیم، وبرای این منظور به همکاری های بین المللی نیازداریم. طرح های دوماهه-سه ماهه در زمینه احیای  دهقانی  به اندازه کافی نیست. باید تغییرات عظیمی رخ دهد که بتواند روند منفی را از بین ببرد، نیاز به سرمایه گذاری های میلیاردی جهت اجرای طرح ها و برنامه های دراز مدت است. مجید در ادامه گفت: چرا نباید در این محل نیروگاه بزرگ برق مانند نغلو( محلی در منطقه شرق کابل)ایجاد کرد ؟ چرا ما نباید  طرح های مربوط به معادن که در این مناطق به وفور وجود دارد را آغازکنیم؟ این باعث ایجاد اشتغال برای صدها هزار نفر ازمردم ولایت  خواهد شد و به توسعه صنایع  دهقانی  منطقه کمک خواهد کرد.  اگر ما آزمایشگاه و بذرداخلی با کیفیت داشته باشیم و نیازی نباشد که آنها را از خارج وارد کنیم، کشاورزان ما روی پای خود خواهند ایستاد.  به اعتقاد والی  درآمد حاصله از اجرای این طرح ها باید درهمین ولایت  ها باقی بماند و   مانند الان به مرکز ارسال نشود. وی اعلام کرد: در محل ما بهتر می دانیم که این بودجه را در کجا و به چه صورت هزینه کنیم و از مرکز این مسئله همیشه دیده نمی شود. و ی دولت مرکزی را دعوت کرد که به قول های خود عمل کرده و طرح های گسترده احیای اقتصادی و  دهقانی  بدخشان را آغاز نماید و مردم را فریب ندهد. والی  تاکید کرد که در 12 منطقه ولایت  گیاهان افیونی دیگر وجود ندارد وفقط یک منطقه کوهستانی باقی مانده که در حال حاضر امور تبلیغاتی فعالی در میان کشاورزان انجام می شود. برهان الدین ربانی که سخنرانی وی با استقبال حاضران روبرو شد به نوبه خود گفت که فقط حضور نظامیان خارجی در افغانستان به این مسئله کمک نمی کند و برنامه های سرمایه گذاری گسترده می تواند مردم را از فقر وگرسنگی نجات دهد. وی گفت: دربدخشان و برخی از ولایت  های همجوار دیگر وضعیت فلاکت باری حاکم است. چرا ما گندم به اندازه کافی نداریم؟ دلیل آن در تروریسم و برادرکشی پنهان شده  است. خداوند هنر دهقانی  را به بنده خود آموخت و وصیت کرد که اینکار را انجام داده و دوست بدارد.  اما از زمانی که در خانه ما جنگ آغاز شده بلافاصله تهیدستی، خرابی وقحطی به دنبال آن آمد. جامعه جهانی باید به افغانستان کمک کند و دست دوستی به سوی بدخشان دراز نماید. جنرال  خدایداد به شرکت کنندگان و مهمانان در نمایشگاه توضیح داد که پیش از این بدخشان دومین جایگاه از نظر تولید مواد مخدر در افغانستان را اشغال کرده بود اما امروز سومین ولایت  کشور محسوب می شود که از کشت مواد افیونی خودداری ورزیده است. به گفته وی امسال قراراست که کلا در 20 ولایت  دیگر افغانستان خشخاش کاشته نشود. وی خاطر نشان ساخت: آقای کرزی یک و نیم میلیون دالر و نیم میلیون  دالر  دیگر نیز توسط وزارت مبارزه با مواد مخدر به عنوان پاداش به خاطر انصراف از گیاهان افیونی برای ولایت  تخصیص داده  است. این میزان فعلا ناچیز است اما برنامه های ما بر آن استوار هستند  که بدخشان امسال برنامه های اقتصادی عمده ای به میزان شش میلیون  دالر  دریافت کند، سال آینده 50 میلیون  دالر  و سال بعد از آن 150 میلون  دالر برهان الدین ربانی رهبر مذهبی افغانستان نوار قرمز افتتاحیه نمایشگاه را چید و صدها نفر از مهمانان به دنبال وی و جنرال  خدایداد وارد غرفه های نمایشگاه شدند. هر کدام از مناطق ولایت  بدخشان دستاوردهای خودرا در گوشه و کنار نمایشگاه به نمایش گذاشته بودند: مصنوعاتی از سنگ، البسه از پشم شتراز جمله لباس های نمدی گرم زمستانی، ، فرش، تجهیزات  دهقانی ، آلات مختلف برای کار بر روی زمین و غیره. برخی از موضوعات دیگر نمایشگاه به زمین داری، سبزی کاری، پرورش زنبور عسل و تولید ادویه جات اختصاص داده شده بود. پیازهایی به اندازه یک طالبی توجه تمامی مهمانان را به خود جلب کرده بود. بازدید کنندگان بعد از بلند کردن و لمس و بو کردن این پیازها با آنها عکس می گرفتند. در غرفه آزمایشگاه  دهقانی  این نمایشکاه که باکمک وزارت مبارزه با موا مخدر، USAID و وزارت  زراعت  افغانستان ایجاد شده در لوله های آزمایشگاهی نمونه هایی از ریشه های گندم و حبوبات پرورش داده شده که در مقابل سرما مقاوت دارند  نیز گذاشته شده بودند.بخشی از نمایشگاه به تبلیغات  تخصیص داده شده بود: بر روی پلاکاردها بزرگ تصاویر دهقانانی کشیده شده بود که با ساقه های خشخاش دسته آنها را از پشت بسته بودند و زیر آنها شعارهایی به این مضمون نوشته شده بودکه کارگران زحمتکش، تولید هروئین را رها کرده و قوت خود را بکارید. ربانی به سرعت نمایشگاه راترک کرد و همه توجه مهمانان بلافاصله به جنرال  خدایداد معطوف شد. وی در یکی از غرفه ها شلوار و لباس نمدی بدخشانی را به تن می کرد. حاضران این لباس را بسیار مناسب و برازنده جنرال  دانسته و جنرال  هم یک دست از آنها را خریداری کرد. بعد از بازدید از نمایشگاه مردم به محوطه بیرون آمده و زیر نظر چشمان نافذ نیروهای محافظ امنیتی به سوی میز ضیافت به راه افتادند. به رسم محلی اول مهمانان و سپس نظامیان در پشت میز جای گرفتند. به خاطر کمبود جا برای برخی از خارجی هایی که دیرتر به میز پیوستند چوکی  های اضافی آوردند. مهمانانی که از فرت گرما رمق خود را از دست داده بودند به هندوانه های شیرین و آبدار محلی که درآن زمان واقعا به دستاوردهای واقعی بدخشان تبدیل شده بودند، حمله ور شدند. مطابق معمول با پلو باگوشت گوسفند و مرغ  از مهمانان پذیرایی بعمل آمد. مهمانان بعد از صرف غذا به سوی موتر ها حرکت کردند که در آن زمان تعدادی از مردم محلی برای بدرقه در محل اجتماع کرده بودند. اوضاع درولایت  بدخشان که در گذشته نزدیک به پایگاهی برای ائتلاف شمالی مبارزه با طالبان تبدیل شده بود امروز تقریبا آرام است. ساکنان از تهاجم دشمنان در امان هستند و می توانند آسوده خاطر به کشت و ذرع خود بپردازند که می توانند جایگزین مناسبی برای کشت خشخاش باشد. ساکنان بدخشان که اغلب آنها را تاجیک های محلی تشکیل می دهند، بسیار مهمان نواز و خوشرو هستند. آنها نسبتا با روس ها برخورد خوب و حتی گرمی دارند. از فیض آباد تا م