گزارش مصوبات شورای وزیران
مورخ ۱۵ ميزان ۱۳۸۷
جلسۀ نوبتي شوراي وزیران با تلاوت آيات چند از كلام الله مجيد، تحت ریاست جلالتمآب محترم حامد كرزي رئيس جمهوري اسلامي افغانستان در قصر گلخانه ارگ ریاست جمهوری دایر گردید.
در ابتدا، وزراي امور خارجه و دفاع ملي گزارش سفر اخير شانرا به ايالات متحده امريكا و نتايج مذاكرات با جامعه بين المللي مبني بر تجديد نظر در ستراتيژي مبارزه مشترك عليه تروريزم و پلان جديد مشترك ميان افغانستان و ايالات متحده امريكا مبني بر هماهنگي و همكاري في مابين نيروهاي نظامي دولت افغانستان و نيرو هاي بين المللي موجود در كشور، تقويه و تجهيز قوت هاي امنيتي و نيز متوقف ساختن تلاشي هاي خودسرانه را به شوراي وزيران ارايه نمودند.
اعضاي شوراي وزيران نظريات و پيشنهادات شانرا در غنامندي پلان مطروحه ابراز نمودند كه توسط اعضاي كميسيون مشترك جانب دولت افغانستان يادداشت گرديد.
همچنان وزير امور خارجه از تلاش هاي آن وزارت براي رهائي سفير افغانستان در پاكستان را به شوراي وزيران گزارش داد، شوراي وزيران بار ديگر تاكيد بعمل آورد تا وزارت امور خارجه مساعي جدي تري را در زمينه رهائي آقاي عبدالخالق فراهي مبذول دارد.
طبق اجندا، وزير تجارت و صنايع از انتقال نورمال گندم خريداري شده از كشور پاكستان به جلسه اطمينان داده افزود: تا كنون مقدار 30 هزار تن گندم از طريق بنادر تورخم و سپين بولدك وارد ولايات كابل و قندهار گرديده و موعد آفر گيري خريداري گندم جديد به ارزش 100 مليون دالر به روز چهار شنبه به پايان ميرسد كه بعد از آفر گشائي به مناسب ترين نرخ خريداري آن آغاز
خواهد گرديد.
متعاقباً وزير ماليه راپور تخصيصات مصارف بودجه ملي سال 1387 را از اول حمل الي 13 ميزان سال جاري به مجلس گزارش داده گفت:
معيار عوايد كه توسط صندوق وجهي پول (IMF) در اول سال مبلغ
18.3 مليارد افغاني تعيين گرديده بود، وزارت ماليه آن معيار را تكميل نموده است، بدين ترتيب بودجه عادي در اول سال مبلغ 65.3 مليارد افغاني بود كه در طول شش ماه افزايش و تغيرات ذيل در بودجه عادي بعضي از وزارت ها و ادارات دولتي بعمل آمده است:
مبلغ 2.1 مليارد افغاني افزودي معاش معلمين، مبلغ 150 مليون افغاني در بودجه شوراي امنيت ملي، مبلغ 100 مليون افغاني براي رياست دفتر مقام رياست جمهوري، مبلغ 166 مليون افغاني به رياست محابس وزارت عدليه، مبلغ 223 مليون افغاني اضافه كاري كاركنان وزارت صحت عامه و مبلغ 100 مليون دالر خريداري گندم.
وزير ماليه اضافه نمود: قرار بود جمعاً مبلغ 110 مليون دالر امريكائي در بودجه انكشافي توسط بانك جهاني و بانك انكشاف آسيائي و ساير دونر ها مساعدت گردد كه اكنون مبلغ مذكور از جانب آنان نظر به بعضي ملاحظات اجراء نمي گردد.
وزير ماليه از اعضاي شوراي وزيران تقاضا بعمل آورد تا پروسه تداركات پروژه هاي انكشافي شانرا مطابق اصول و قانون تداركات اجراء نموده، در اجراي آنعده قرارداد هاي كه بودجه آن منظور گرديده، سرعت عمل بخرج دهند.
وزير ماليه افزود: در سالجاري هيچگونه تاديات غير قابل اجراء در آن وزارت باقي نمانده، وزارت ها در تطبيق پروژه هاي انكشافي مربوطه نيز تلاش جدي نمايند.
طبق اجندا، پلان پروژه های حفظ و احیای ساحات سبز شهر کابل توسط وزیر انکشاف شهری به جلسه چنین توضیح گردید:
وزارت انکشاف شهری با تعمیل مصوبات شورای وزیران و احکام مقام ریاست جمهوری مبنی بر ايجاد شهرك هاي رهايشي و حفظ ساحات سبز و پارک ها در مرکز و ولایات کشور، پروژة احیای ساحات سبز را به چهار کتگوری
صنف بندی نموده است:
ساحة درجه اول سبز: که مشتمل بر ساحات وسیع زراعتی و جنگل ها میباشد که در این ساحات تنها حفظ ساختمانهایی که قدامت تاریخی دارد مجاز بوده و به اعمار ساختمانهای جدید اجازه داده نمیشود.
ساحة درجه دوم سبز: عمدتاً در این ساحات بعضی ساختمانهای خدماتی اجتماعی مجاز بوده که الی 10 فیصد آن را ساختمانها و 90 فیصد آنرا ساحات سبز احتوا مینماید.
ساحة درجه سوم سبز: این ساحات متصل به شهر ها و قریه ها میباشد که برای 50 فیصد آن اجازة ساختمان داده میشود.
ساحة سبز داخل شهر: در این ساحات فیصدی معین سرسبزی حد اقل
30 فیصد ساحه را در بر خواهد گرفت که در ساحات بلند منزل این فیصدی به 50 فیصد میرسد.
مطابق این پلان ساحات سبز درجنوب شهر کابل عمدتاً چهاردهی، چمن شیخ واعظ در شمال الی تپه های چهار آسیاب در جنوب گل باغ به شمول
ده دانا، دوغ آباد، دشت پدوله و در ساحة شرق، ساحات شهدای صالحین، ولسوالی بگرامی، شیوه کی، کمری، بت خاک که حد اقل حدود 25 الی
60 فیصد ساحات سبز را در بر میگیرد، در ساحات غرب دوراهی پغمان الی کوتل تخت را احتوا مینماید.
وزير انكشاف شهري افزود: در ساحات چوك ارغندي شركت شكيب نويد حاضر است تا شهرك رهايشي را توأم با ساحات سبز آن طبق پلان و پروگرام وزارت انكشاف شهري احداث نمايد.
شوراي وزيران در پرنسيب تطبيق پروژه شهرك رهايشي شركت شكيب نويد را مورد تائيد قرار داده، فيصله بعمل آورد تا طبق معيار شهرك هاي رهايشي پروژه متذكره را نهائي و در مطابقت با ماستر پلان، پلان دقيق علمي و تخنيكي متباقي ساحات سبز شهر كابل را ترتيب، احیاء و احداث این پروژه ها را از طریق ارگانهای دولتی و سکتور خصوصی مطالعة همه جانبه نموده، نتیجه را به یکی از جلسات شورای وزیران گزارش دهد.
متعاقباً وزیر دفاع ملی اجرای حقوق بازماندگان آنعده افسران که در جریان وظیفه شهید، معلول و یا وفات مینمایند به جلسه چنین مطرح نمود.
یکتعداد منسوبین اردوی ملی در جریان فعالیت های محاربوی و حملات انتحاری شهید، زخمی و معلول گرديده و تعدادی هم در اجرای وظیفه فوت و یا معلول میگردند.
از آنجائیکه قانون جدید امور ذاتی افسران تا کنون طی مراحل نگردیده، پیشنهاد میگردد الی انفاذ قانون متذکره حقوق تقاعد شان، از نورم آخرین معاش آنها، از بودجة سال 1387 اجرا گردد.
شورای وزیران بعد از بحث همه جانبه فیصله بعمل آورد الی انفاذ قانون جدید امور ذاتی افسران، اجراي حقوق تقاعد آنها مطابق نورم آخرین معاش آنها از بودجة سال 1387 وزارت دفاع ملی اجراء گردد
ابزرور ورځپاڼې له طالب مشرانوسره ټې خبرې افشاکړېدبريتانيا ابزرور ورځپاڼې د يکشنبې په ګڼه کې ليکلي چې دوسله والوطالبانوله مشرانوسره پټې خبرې پيل شوي اوپه دې لړ کې دکابل،پاکستان ،عربي متحدواماراتو،سعودي عربستان اواروپايي هيوادونوترمنځ تګ راتګونه کېږي .
دورځپاڼې له مخې په دغو بې سابقه خبرواترو کې د وسله والوطالبانوپخواني غړي د منځګړو په توګه د کابل او پاکستان ترمنځ د وسله والوطالبانوله مشرانوسره دليدو لپاره تګ راتګ کوي .
ابزرور ورځپانې پخپله نننۍ ګڼه کې تردې سرليک لاندې چې (ولې لوېديځ فکرکوي له طالبانوسره دخبرووخت راغلى ) ليکلي دي :له تېروڅو مياشتو راهيسي يوافغان ديني عالم چې له طالبانوبېل شوى دى پاکستان،سعودي عربستان اوداروپايي هيوادونوپايتختونوته پټ سفرونه کوي .
د ابزرور ورځپاڼې دراپورله مخې چې وايي د دې موضوع په هکله يې مالومات ترلاسه کړي دي ،د دغه مذهبي شخصيت له سفرونود افغانستان په حکومت کې يوازې څوتنه ګوته په شمېرجګپوړي چارواکي خبر دي .ابزرور ورځپانې ليکلي چې لوېديځ اوس له طالبانوسره دخبروملاتړ کوي ځکه چې د ورځپاڼې په نظرپه افغانستان کې حالات سم لورته نه دي هدايت شوي اودهغو دبېرته سمولولپاره لوېديځ هيوادونه مجبوردي افغانستان ته ترهغه څه چې دوى ګومان کاوۀ بايد ډېرپوځيان واستوي اوزياتې پيسې ولګوي.
د دې بريتانوۍ ورځپاڼې د راپورله مخې سعودي عربستان د افغانستان دحکومت له لوري د خبرو دکوربه توب بلنه ، سږ دوبى ومنله .
دابزرور په وينا دا لومړى ځل نه دى چې سعودي عربستان له طالبانوسره په خبرو کې د منځګړتوب رول په غاړه اخلي .لوېديځ قدرتونه هم له يوې مودې راهيسي غواړي چې سعودي عربستان دافغانستان په مسايلوکې زيات ښکېل شي .
سعودي عربستان له عربي متحده اماراتواوپاکستان سره دطالبانورژيم په رسميت پېژندلى وو اوپه ١٩٩٨ کې
نژدې وو چې داسامه بن لادن سپارلوته ملاعمرراضي کړي .
د دې بريتانوۍ ورځپاڼې له ليکنې سره سم د سعودي عربستان منځګړتوب دلوېديځ لپاره ډېرارزښت لري ځکه چې د لوېديځوالو خپلو هڅو چندانې نتيجه نه ده ورکړې .په داسي حال کې چې لوېديځ ديپلوماتان اومشران وايي چې په افغانستان کې يوازې دجګړې له لارې سوله نه شي راتلاى ، داسي ښکاري چې وسله وال طالبان هم سره له دې چې په وروستيو کې يې جګړې ته زور ورکړى ، نور له جګړې ستړي شوي وي .
د ډاکټر نجيب الله د سولې کوششونه
سنجش
د ستمبر٢٦ کال ١٩٩٦ د ډاکټرنجيب الله د شهادت ورځ ده. د ډاکټرنجيب الله حکومت اپرېل٢٨ کال 1992 کښې سقوط وکړو مګر مسلح مبارزه په افغانستان کښې قطع نۀ شوه. په افغانستان کښې قومي جنګونه پيل شول دغه قومي جنګونه په داخلې جنګونو بدل شول . د ډاکټر نجيب الله تلين په داسې وخت کښې سمون خوري چې د جينوا د معاهدې شل کاله پوره شو. کوم چې د ډاکټر نجيب الله د ملي روغې جوړې د پروګرام په اساس د اپرېل په ١٤ کال ١٩٨٨ کښې په جېنېوا کښې د افغانستان او پاکستان ترمينځ لاس ليک شوه. د دې تړون اصلي موخه د افغانستان نه د شوروي اتحاد فوځيانو وتل او په بېن المللي سطحه د دې تړون تضمين کوونکي شوروي اتحاد او د امريکي هېوادونه وو اما د دې معاهدو برخلاف په پاکستان کښې د افغان حکومت مخالفينو د افغانستان د فوځي اشغال، په فکر کښې شول او په خپل فوځي عملياتوکښې ئې تندوالے راوستو دا دى اوس د دې معاهدې شل کاله پوره شول، د شوروي قواوي په افغانستان کښې وجود نۀ لري مګر بيا هم د افغانانو په هېواد کښې ورځ په ورځ حالات مخ په خرابېدو دي او زمونږ خلق د ترهه ګرۍ په نامه وژل کيږي دغه جګړه په خاصه توګه د پښتنو په سيمو کښې په مخ بيول کيږي او زمونږ پښتانۀ وروڼه ورسره لاس او ګرېوان دي او د هرې ورځي په تېرېدو سره خطرناک موړ ته داخليږي. ملګري ملتونه وائي په افغانستان کښې د اولسي وګړو مرګ ژوبله دوه چنده زياته شوې ده، د دغې ټولنې د مشر بان کي مون يو مرستيال جان هومز وائي د روان عيسوي کال د پيل راهسې نژدې٧ سوه ملکي کسان وژل شوي چې د تېرکال په نسبت دوه چنده ده. د افغانستان خلقو فکرکاوۀ چی د شوروی اتحاد د قطعاتو له ستنيدلو وروستو چې افغان مخالفينو جنګ ته د دوام ورکولو يواځينی عامل ګاڼۀ په سيمه کښې به د ثبات او امنيت عامل وګرځي، وسله والې نښتې به بندې شي، د خلقو دا سوچ سم او په ځائے وۀ ځکه چی د جينېوا د تړون په اساس د شوروي لښکر ووتل د جنګ د تامين کېدو لپاره نور هيڅ دليل پاتي نۀ شو. ډاکتر نجيب الله د شوروي قواو د وتلو نه وروستو په هېواد کښې د صلحې د تامين کېدو په خاطر خپلو هېوادوالو ته داسې وړانديز وکړو. راځی يو ځل بيا هغوی څخه چی په افغانستان کښی ئی د شوروی قواؤ موجوديت د جنګ علت شميرۀ، پوښتنه وکړو چې کۀ چری د شوروی قطعاتوموجوديت له دولت سره د تاسو د توافق او د جګړی د بندېدلو خنډ ؤ، نو اوس د څۀ لپاره تاسو د وطن او خلقو په ضد جنګېږئ. نور نو ولی د افغانانو زامن د افغانانو په لاس چی په حقيقت کښی سره وروڼه دی ووژل شی او له منځه لاړ شی. ولی د افغان لاس د بل افغان په وينو سور وی او افغان کور د افغان په لاس وران شي ، ولې بدبختانه د هغه وخت مخالفو تنظيمونو د افغانستان د وخت د صلحې پروګرام ته په ګولۍ ځواب ورکړو کۀ چرې دوي د هغه وخت د سلحې پروګرام ته مثبت ځواب ورکړے وې نو اوس به په افغانستان کښې موجوده بحران په دې شکل نۀ وې. اداري تشکيل به په خپل حال باقي پاتي وې. د افغانستان خلق به د اوسني کړکېچ سره چې نۀ يواځې افغان حکومت، لر او بر افغانان بلکې د حکومت بهرني دوستان، ناتو، ايساف اوګاونډي هېوادونه هم ورسره لاس او ګرېوان دي موجود نۀ واي. دا ځکه چې په افغانستان کښې روان سياسي او نظامي کړکېچن حالات هره ورځ د بې ګناه افغانانو د مرګ او ژوبلې باعث ګرځي. دغه لړۍ په ټول افغانستان کښې بالخصوص د افغانستان په جنوب او جنوب لوېديزو برخو کښې مخ په زياتېدو دى. د جګړو په وجه سره زمونږ بې ګناه خلق وژل کېږي، دولتي ادارې کمزورې کېږي او خلق د تعليم نه محرومېږي او نوي مهاجرتونوته مجبورېږي.
د موجوده حالاتو په تناظر کښې د دې ضرورت محسوسېږي چې نۀ يواځي په افغانستان کښې بلکې په سيمه کښې د ورور وژني د مخ نيوى په خاطر د ملي يووالي او ملي روغې جوړې سياست ته وده ورکړې شي لکه څنګه چې ډاکټر نجيب الله د خپل هېواد د جنګ او ورور وژنې د مخنيوي په خاطر د قدرت نه لاس واخست او په افغانستان کښې ئې د ملي روغې جوړې سياست ته د صلحې دپاره لاره هواره کړه. ډاکټر نجيب الله په خپلو کړنو کښې د جرګو ستره دوديزه حقوقي لاره پرانستله او د جرګې مرکې له لارې ئې د خپل اولس زړونه او فکرونه ځان ته را واړول او د ملي روغې جوړې بهير ئې پېل کړو. دغه کار د باچا خان د عدم تشدد د فلسفې سره بشپړ سمون لرلو باچا خان د ځان لپاره څۀ نۀ غوښتل، هغۀ چې هرڅۀ کول د پښتون قام لپاره ئې کول، هغۀ غوښتل چې پښتانۀ يو شي او ځان وپيژني. د ډاکټر نجيب الله کردار د خپلو هېوادوالو دپاره د افغاني ټولنې اخلاقي او حقوقي ارزښتونو سره برابر وې. کۀ چرې د افغانستان ملي معيارونو ته نظر واچول شي په دې نتيجه رسيږو چې ډاکټر نجيب الله د ملي معيارونو په انډول کښې برابر شخصيت وۀ او د خپل اولس په کچ ئې برابر سياستونه وړاندې کړي. د شهيد ډاکټر نجيب الله له خوا د ملي صلحې پروګرام او د ملګرو ملتونو سره په مفاهمه کښې په قانوني توګه د واک سپارل د انساني حقونو د نړيوالې اعلاميې په رڼا کښې د اولس د وګړو د حقوقو د خوندي کولو په لور خوځښت او د ترقۍ او عدالت سره بشپړ سمون لرۀ. ترڅو په هېواد کښې صلح رامينځ ته شي او جنګ له مينځه لاړ شي دغه کوششونه چې اوس د افغانستان د موجوده حکومت او دخيلو هېوادونو له خوا په سيمه کښې د صلحې د تامين په خاطر د ملي روغې جوړي او د امن د جرګي په نوم تر سره کيږي ډاکټرنجيب الله په خپل وخت کښې په عملې ډول ترسره کړي . ګرچې په افغانستان کښې بنسټيزې تبديلۍ تر سره شوي دي کوم چې مثبت اړخونه لري خو د دې بدلونونو د بهير د لا ښۀ کېدو په خاطر لازمه ده چې د دې بهير لارښونه او پالنه د افغانستان په دولتی اداره کښې د خپلواکو، ملی، پاک لمنو او پياوړيو سياسی ځواکونو له خوا تر سره شي ترڅو د حکومت مخالفينو سره د ملي روغى جوړي لاره هواره شي او په هېواد کښې صلح رامينځ ته شي . افغانان بايد په دې پوه شي چې ځيني هيوادونه غواړي د خپل غرضي سياست په دوام سره پښتانۀ د خپلو ټولو تاريخي او کلتوري مسائلو څخه لرې کړي. پښتون قوم دپاره ډېره ضروري ده چې په دې خبره ښۀ پوه شي او د نورو د ګټو دپاره قربان نۀ شي . د افغانانو دښمنان نيت لري افغانانو چې په ټول عمرکښې ئي د شهامت او دلاورۍ صفات لرل په ټولنه کښې بدنام او د تل لپاره ئي په خپلو کښې په جنګ او جګړو کښې ډوب وساتي . ترڅو د دوي سياسي او اقتصادي ګټې د پېړيو پېړيو په اوږدو کښې د بشپړې ناکامۍ سره مخامخ شي، کۀ خدائے ناخواسته دښمنان په دې کار کښې بريالي شي نو په هغه صورت کښې به پښتون اولس د خپل ژوند د بقا لپاره ډېرو ستونزو سره مخامخ شي. دا هغه سوالونه دي چې پښتون قوم بايد په دې پوه شي .
افغانستان میزبان روز جهانی صلح بود
افغانستان امسال میزبان بی سابقه ی تجلیل از روز جهانی صلح است. برای تجلیل از این روز تدابیر خاصی از سوی دولت افغانستان، سازمان ملل متحد و دیگر نهاد ها و ارگانهای حکومتی و غیر حکومتی در کشور از نزدیک به چهل روز به اینسو گرفته شده است 21 سپتمبر که مصادف با روز جهانی صلح است ازسال 2001 میلادی به اینسو و بعد از تصویب سازمان ملل متحد در جهان تجلیل می گردد. ادامه رییس جمهور کرزی نیز در یک بیانیه ی رادیو تلویوزیونی خود ضمن تقاضا از مردم در رابطه به برگزاری شاندار از این روز به سربازان افغان فرمان داد تا در صورتی که مورد حمله دشمن قرار نگیرند دست به اسلحه نبرند. تجلیل نمادین از روز جهانی صلح در افغانستان در شرایطی صورت می گیرد که مردم از دهه ها در آروزی تامین صلح و امنیت در کشور شان اند. افغانستان در حالی به شکل بی سابقه یی میزبان تجلیل از این روز است که از نزدیک به سی سال در آتش جنگ و خونریزی همه داروندار خود را از دست داده و در حال حاضر نیز هر روز شماری از مردم آن در گوشه یی از این کشور به فجیع ترین اشکال به قتل می رسند. مبالغه آمیز نخواهد بود اگر بگوییم که پدیده صلح در افغانستان برای چندین نسل صرف یک نام است و در واقع مردم به خصوص جوانان و کودکان این کشور از صلح صرف نامی شنیده اند و کمتر واقع شده که این پدیده را حداقل برای چنده ماه در کشور خود شاهد باشند. سه دهه جنگ خونریزی و مرگ در افغانستان فاصله نسل های این کشور را با صلح بیشتر و دورتر ساخته است. در حال حاضر بسیاری از جوانان و حتی کودکان افغان شاید از صلح صرف نام آنرا شنیده باشند و ممکن است این واژه برای بسیاری ها بی مفهوم و گنگ باشد اما شاید انواع سلاح سنگین با قدرت کشتار جمعی برای هر افغان ولو کودکان ساکن در این کشور به ساده گی قابل شناخت باشد این وضعیت به خوبی نشان می دهد که هیوالای جنگ تا چی حد مردم و نسل ها را در این کشور از صلح دور ساخته است. تجلیل از روز جهانی صلح در کشوری که هر لحظه قسمتی از شهروندان خود را در آتش جنگ از دست می دهد در کنار این که تلخ و درد انگیز است آرزوی رسیدن به آن را در وجود هر انسان با احساس بر می انگیزد. اگر تجلیل از روز جهانی صلح در افغانستان بدون کدام حادثه سپری شود. زیبایی و تاثیر گزرای این روز بر روان مردمی که سالهاست به چنین حالتی دست نیافته اند ماند گار خواهد بود. بدون شک پیش از این روز و یا بعد از این روز آرزوی بیشتر مردم در افغانستان همین خواهد بود که ای کاش صلح پایدار در کشور ما تامین شود
.پیوست ها
تجليل از روز جهاني صلح در ننگرهار و حمله مخالفين مسلح به ولسوال دره نور اين ولایت
مراسم تجليل از 31 سنبله روز جهاني صلح در حالي در شهر جلال آباد مركز ولایت ننگرهار برگزار شد كه مخالفين مسلح دولت شب گذشته به ساختمان ولسوالی دره نور اين ولایت اقدام به حمله مسلحانه كردند .
حامد كرزي رييس جمهوري افغانستان پيشتر از نيروهاي افغان ،خارجي و مخالفان مسلح خواسته بود به احترام روز جهاني صلح از تهاجم و حمله مسلحانه خودداري كنند . وي به نيروهاي افغان و خارجي اعلام كرده بود كه تنها در حالت تدافعي قرار بگيرند و تا زماني كه به آنان حمله نشده هيچ شليكي نكنند .
گل آغا شير زي والی ننگرهار در مراسم تجليل از روز جهاني صلح در جلال آباد با تایید حمله شب گذشته مخالفان گفت پس از درگيري چند ساعته 2 تن از مخالفان با مقاديري اسلحه توسط نيروهاي امنيتي بازداشت شدند .
وي اظهار داشت: نيروهاي افغان و خارجي بر اساس فرمان رييس جمهوري افغانستان در حالت تدافعي قرار دارند .
آقاي شير زي افزود : همزمان با روز جهاني صلح برنامه واكسيناسيون فلج اطفال براي 400 هزار كودك زير 5 سال انجام مي شود و برنامه هاي ديگري نيز براي تشويق جوانان به برقراري صلح و امنيت روي دست است .
والی ننگرهار همچنان با بيان اين كه ولسوالی شيوه اين ولایت از وجود سلاحهاي غير قانوني پاكسازي شده آن را ولسوالی صلح نامگذاري و ابراز اميدواري كرد اين برنامه در تمام ولسوالی هاي ننگرهار عملي شود
تجليل از روز جهاني صلح با ناامني هاي موجود در جهان يك تجليل سمبوليك است
دستگير هژبر كارشناس و فعال سياسي افغان گفت : در شرايطي از روز جهاني در بسياري از كشورهاي جهان به صورت سمبوليك تجليل مي شود كه در داخل افغانستان منطقه و جهان درگيري ها گسترده و پيچيده شده است .
دستگير هژبر در گفت و گو با راديو دري اظهار داشت : هر روز جنگ و تقابل در افغانستان تشديد شده و تعداد زيادي افراد بيگناه در نتيجه انفجارها ، حملات و بمبارانهاي نيروهاي خارجي كشته مي شوند .
وي افزود: در سطح منطقه و دنيا هم وضعيت بسيار پيچيده شده كه ناامني هاي پاكستان حمله گرجستان به اوستياي جنوبي و آبخازيا و حمله روسيه به گرجستان كه منجر به تلفات انساني زيادي شد از مثال هاي آن است .
به گفته آقاي هژبر رويارويي ميان كشورهاي بزرگ جهان در حال اوج گيري است و در چنين شرايطي نامگذاري روزي به نام روز جهاني صلح و تجليل از آن امري سمبوليك است .
اين كارشناس افغان تصريح كرد : قدرتهاي بزرگ جهان به ويژه آمريكا به اين طريق تلاش مي كنند ضمن انحراف افكار عمومي تظاهر كنند كه به دنبال صلح هستند در حالي كه خود براي رويارويي بيشتر و تشنجات در راستاي منافع استراتژيك خود تلاش مي كنند و اعمالشان صلح جهاني را به مخاطره انداخته است
مسمومیت: روش تازهي هراس افگنی
گزارشها از ولایت نورستان می رساند که شامگاه یکشنبه30 سنیله، حدود سه صد تن از سربازان پولیس و برخی از مقامهاي ولایت نورستان، پس از خوردن غذای پخته شده در قومانداني امنیهي آن ولايت، مسموم و بیهوش گردیدند. گرچه هنوز عاملان و طراحان قضیه شناسایی نشده است، ولی معاون والی نورستان گفته است که دوآشپز و سه تن از کارکنان قوماندانی امنیه در این رابطه بازداشت شده اند. ظاهرا منشاي این مسمومیت، تنها نانواییای نشانی شده است که کارمندان دولتی و سربازان از آن نان بدست میآوردند و احتمال داده شده است که کسی از این طریق زهر یا مواد سمی را با خمیری که از آن نان می پزند، مخلوط کرده باشد. والی نورستان در همین رابطه گفته است که بامسلح کردن مردم و نیز متعلمین معارف، کوشش به عمل آمده است که امنیت ولایت تامین گردیده و در مقابل خطرات احتمالی آمادگی گرفته شود. این سخنان نشان میدهد که احتمال دست داشتن شورشیان مسلح ضد دولتی در این قضیه وجود دارد. اینکه پشت سراین حادثه چه کسانی ممکن است داشته داشتهاند و چه منظوری از اینکار داشتهاند هنوز دقیقا معلوم نیست، ولی هرچه باشد، این قضیه هم آسیب پذیری نهادها و مسوولين دولتی را نشان میدهد و هم تهدیدهاي تازه ای را که از جانب دشمنان متوجه مردم و دولت شده است. شکی نیست که کسی فقط از روی تفنن و شوخی به این کار نپرداخته است و حداقل خواسته است از این طریق ضعف و ناتوانی و حتت بیکفایتی دولت و متقابلا توان و قدرت خویش را به نمایش بگذارد که موفق نیز شده است. در حالی که این احتمال نیز وجود دارد که عاملان قضیه قصدهای بالاتری از این کار داشته اند. یعنی آنها با مسموم ساختن 300 پولیس حافظ امنیت، میخواستند هر چند به صورت موقت قدرت اداری ولایت را در دست بگیرند. تسلیح مردم و متعلمین معارف توسط ولایت که البته تنها اقدام ممکن در آن حالت بوده است، نشان دهنده آن است که مقامهاي مسوول ولایت نیز این گمانه راخیلی جدی گرفته اند. اما هیچ معلوم نیست اگر حمله ای صورت میگرفت و مثلا طالبان درصدد تسخیر ولایت بر میآمدند، از شاگردان مکتب و نیز مردمی که سریعا و به صورت دفعی آماده شده بودند، چه کاری ساخته بود؟ مسمومیت جمعی 300 تن از سربازان پولیس حتا اگر با یک فرض محال تصادفی هم بوده باشد، زنگ خطری است که باید جدی گرفته شود. ظاهرا این مساله که همه افراد یک باره مسموم شده باشند و به بیهوشی رفته باشند، عجیب به نظر میرسد. اگر طالبان پشت سر این قضیه باشند، فقط خواسته اند توانایی های شان را در رخنه و نفوذ به ادارات دولتی نشان بدهند که این خود یک موفقیت برای آنان است. یکی از فوری ترین عارضهي این قضیه ازمیان رفتن حس اعتماد به نفس و گسترش بیباوری نسبت به همکاران در سطح پولیس ولایت است که خواهی نخواهی به مردم نیز سرایت می کند. وقتی مردم ببینند پولیسی که انتظار میرود حافظ جان و مال و حیثیت و آبرویشان باشد، خودش تا این حد آسیب پذیر و شکننده است، خود را عمیقا بیپناه احساس می کنند و هر نوع خوش بینی را از دست میدهند. دولت از ازدیاد سربازان پولیس سخن میگوید، ولی به ارتقای کیفی آن توجهی ندارد، در حالی که این مساله اساسی تر از هر مساله دیگر است. طرح وزارت داخله در مورد بکار گرفتن افراد و اشخاص غیر مسلکی برای ماموریت خطیر اطلاعاتی (اگر نگوییم جاسوسی) نشان دهنده آن است که کمیت همیشه برای دولت مهم است و نه کیفیت. آنهایی که برای این کار استخدام میشوند، مسلما از میان کسانی برگزیده خواهند شد که کار دیگری ندارند و حاضر هستند در ازای مقداری پول و یک موبایل به کاری بپردازند که ظاهرا هم خرما و هم ثواب را با خود دارد. حالا نتیجه ای که از این کار به دست می آید، جز احساس نا امنی بیشتر شهروندان چه چیزی میتواند باشد؟
مسموميت بيش از 300 نفر از مقامات و كاركنان دولتي در افغانستان
سيصد نفر از مقامات محلي و كارمندان دولتي ولايت نورستان افغانستان به علت استفاده از غذاي آلوده مسموم شدند.
به گزارش ايرنا ، " عبدالحليم " معاون والي نورستان افغانستان امروز يکشنبه گفت: اين افراد ديشب پس از صرف افطار مسموم شدند .
وي ، با اشاره به حال وخیم اين افراد ،گفت: سه نفر مظنون به اتهام آلوده كردن مواد غذايي مقامات و كارمندان دولتي ولايت نورستان بازداشت شده اند و بازجويي از آنان ادامه دارد
فراخوان گزارشگران بدون مرز و سازمان اصل ١٩ به حامد کرزی
احمدغوث زلمی و ملا قاری مشتاق به بیست سال زندان برای ترجمهی قران به زبان فارسی محکوم شدند
گزارشگران بدون مرز و سازمان اصل ١٩ دو سازمان جهانی مدافع آزادی بیان از رییس جمهور افغانستان حامد کرزی میخواهند که در پرونده روزنامهنگار سابق احمد غوثزلمی و ملا قاری مشتاق که برای انتشار ترجمهای فارسی قران از سوی دادگاهی در کابل هر کدام به بیست سال زندان محکوم شده اند، دخالت کند.
" ما روحیه مداراگر رییس دولت افغانستان را فرا می خوانیم که به نفع روزنامهنگار سابق احمد غوثزلمی و ملا قاری مشتاق که به احکام سنگین زندان محکوم شدهاند، دخالت کند. آنها قصد توهین و یا نادیده گرفتن قوانین را نداشتهاند. هدف آنها در دسترس فارس زبانان قرار دادن قران بوده است.ما متاسفیم که دستگاه قضایی افغانستان دو شهروند را که دارای سابقه روشنفکری و مذهبی روشنی هستند، مجازات کرده است و خواهان تبرئه و آزادی احمدغوث زلمی و ملا قاری مشتاق هستیم"
٢١ سنبله محکمهای در کابل احمد غوثزلمی و ملا قاری مشتاق را برای دست داشتن در انتشار ترجمهای از قران به زبان فارسی به ٢٠ سال زندان محکوم کرد. محمد عاطف مسوول مطبعه نوری نیز برای چاپ این کتاب به پنچ سال زندان تعلیقی محکوم شده است که باید تحت نظر پلیس قرار گیرد. سه برادر احمدغوثزلمی که به کمک کردن به برادر خود برای فرار از کشور متهم شده بودند، آزاد شدهاند.
متهمان این احکام را "غیرقانونی" اعلام کرده و عبدالقوى افضلى وکيل مدافع غوث زلمى اعلام کرده است به رای صادره اعتراض خواهد کرد.
غوث زلمي روزنامه نگار پرسابقه در سالهای دهه ١٣٦٠ خبرنگار مشهور تلویزیون افغانستان بود. مجری برنامه معروف " صدای مردم" بود که به بینندگان امکان سخن گفتن می داد. پس از سقوط حکومت کمونیستی وی بهعنوان وابسته فرهنگی سفارت افغانستان در هلند مشغول بکار شد. بعد از سالها تبعید بهدعوت حامد کرزی برای کار در رادیو تلویزیون ملی به افغانستان بازگشت. غوث زلمي رئيس اتحاديه ملی روزنامه نگاران بود و مدتی نیز سمت سخنگوی دادستان عمومي (لوی سارنوالی) را نيز بر عهده داشت.
احمد غوثزلمي در تاريخ ١٣ عقرب سال ١٣٨٦ هنگام ورود به پاکستان در منطقۀ سرحدى تورخم، توسط مسوولين امنيتى افغان دستگير شد که همچنان در زندان بسر می برد. وی متاهل و پدر پنچ طفل است. غوث زلمي در پي اعتراض روحانيون محافظهکار به " انتشار قران به زبان دری بدون متن عربى آن " و همچنين "تحريف در برخي از آيات در این ترجمه" متهم شده است. برخی از بنیادگرایان اسلامی برای وی خواهان مجازاتی "عبرت آور" شدند. نعمت الله شهرانی وزیر ارشاد و حج و اوقاف افغانستان انتشار این کتاب را " دسیسه ای از سوی صهیونیزم بین الملل و سازمانهای تخریبی برای از بین بردن اسلام" اعلام کرد. در همان زمان شماری از نمایندگان پارلمان افغانستان در بيانيه ای وی را " بدتر از سلمان رشدی " خوانده بودند.
تاخیر و تعلل در دادگاه تجدید نظر پرویز کامبخش
گزارشگران بدون مرز بار دیگر نارضایی خود را از تاخیر و تعلل در رسیدگی جدی به پرونده پرویز کامبخش روزنامه نگار جوان در دادگاه استیناف (تجدید نظر) اعلام می کند. وکیل وی اعلام کرده است که تعویق محکمه از تاریخ ٢٦ جوزا غیر قانونی است. محکمه استیناف از ٤ ماه پیش کار خود را در کابل را آغاز کرده است.
گزارشگران بدون مرز در این باره اعلام می کند " پس از دادگاه غیرقانونی در مزار شریف ما منتظر محکمه ای نمونه با محترم شمردن حق برائت برای متهم در دولتی قانونمند بودیم. اما متاسفانه ما شاهد برگزاری شبهمحکمهای هستیم که شکل را بر محتوا ترجیح می دهد. برای ما رفتار قضاتی که هیجگونه تلاشی برای رعایت مهلت قانونی پرونده نمی کنند قابل فهم نیست. جلسات دادگاه تجدیدنظر باید هر چه زودتر برگزار و بیگناهی روزنامه نگار جوان که همچنان در زندان پلچرخی بلاتکلیف است محرز شود. "
محمد افضل نورستانی وکیل مدافع این روزنامه نگار به گزارشگران بدون مرز اعلام کرد :" که دادگاه استیناف قانونا در محدوده زمانی دو ماه باید به پرونده رسیدگی کند. از تاریخ ٢٦ جوزا محکمه برای شنیدن شهود از مزار شریف به تعویق افتاده است.من نمی دانم چرا شهود نمی آیند اما می دانم که شهادت آنها به دلیل آنکه شاهد عینی نیستند در جریان محاکمه مهم نخواهد بود. این تعویق غیر قانونی است. تعویق در پروندهها مشکل کلی است و شامل حال همهی متهمان می شود و متاسفانه به عرف بدل شده است و فقط مربوط به موکل من نیست اما وقت اساسی متهمان تلف میشود و محکمه در این باره باید پاسخگو باشد."
از تاریخ ٢٦ جوزا محکمه استیناف (تجدید نظر) پرویز کامبخش به تعویق افتاده است. دانشجویان و اساتید دانشگاه مزار شریف که قرار بوده است برای ادای شهادت به دادگاه بیایند علیرغم سه بار احضار از حضور در دادگاه خودداری میکنند.
سيد پرويز کامبخش که از تاريخ ٥ عقرب ١٣٨٦ در بازداشت بسر مي برد، از سوی دادستان (سارنوالی) متهم به " در اختيار داشتن و انتشار مقاله ای کفر آميز " شده است. روزنامه نگار جهان نو و دانشجوي رشته روزنامه نگاری دانشگاه مزار شريف در تاريخ ٢ دلو ١٣٨٦ از سوی شعبه امنيت عامه دادگاه ابتدايي ولايت بلخ، به شکل غير علني در ساعات غیر اداری و بدون حضور وکيل مدافع به اتهام " اهانت به دين اسلام و پخش مقاله ای کفرآميز" به اعدام محکوم شد. تائید شکنجه پرويز کامبخش بدست مقامات امنیتی از سوی طب عدلی و غیر قانونی عمل کردن دادگاه ابتدايي ولايت بلخ، همه عدول از قوانین افغانستان و نشان از غیر قانونی بودن دادگاه مزار شریف است. پرویز کامبخش در تاريخ پنجشنبه ٩ حمل ١٣٨٧ به زندان پل چرخي در حومه کابل انتقال يافت. از تاریخ ٢٩ ثور محکمۀ استيناف ( تجدید نظر ) وی در کابل آغاز به کار کرده است. از تاریخ ٢٦ جوزا محکمه استیناف (تجدید نظر) پرویز کامبخش به تعویق افتاده است.
برای لغو حکم اعدام و آزادی پرويز کامبخش طومارگزارشگران بدون مرز را امضا کنيد
طومارگزارشگران بدون مرز- متن فارسي
طومارگزارشگران بدون مرز- متن فرانسه
روزنامه نگار نصیر فیاض از زندان آزاد
اما تحت تعقیب قضایی و تهدیدقرار دارد
گزارشگران بدون مرز نگرانی خود را از به خطر افتادن امنیت نصیر فیاض روزنامه نگار و مجری شبکه تلویزیون آریانا اعلام می کند. وی در پی آزادی از زندان در تاريخ ٩ اسد از سوی افراد ناشناس و از سوی مقامات افغان با اتهام " توهین و شانتاژ" تحت تعقیب قضایی قرار گرفته است. نصیر فیاض در گفتگو با گزارشگران بدون مرز همهی اتهامات را رد کرده است.گزارشگران بدون مرز از مقامان مسوول افغانستان میخواهد که امنیت این روزنامهنگار را همچون همهی شهروندان افغانستان تضمین کند.نصیر فیاض روزنامه نگار و مجری برنامه "حقیقت" شبکه تلویزیون آریانا در گفتگو با گزارشگران بدون مرز اعلام کرد که نگران امنیت خود است. " از سه روز پیش من در مهمانسرای تلویزیون آریانا، محل کارم به پناه آمدهام، اما احساس امنیت نمی کنم، از سوی دیگر خانوادهام نیز در مخفیگاه زندگی می کنند. در بعد از آزادی تهدیدات آغاز شدند. نمی دانم این تهدیدات از سوی حکومت است یا مخالفان حکومت و یا از سوی چه کسانی انجام می شود. در هر حال از بین بردن من از هر دو طرف می تواند برای متهم کردن متقابل مورد استفاده قرار گیرد." کمتر از یکسال به انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است و در این شرایط اقدامی علیه من می تواند در خدمت هر دو طرف باشد. مشکل این است که به آنها که قرار است امنیت مرا تضمین کنند اعتمادی وجود ندارد . من دوباره از سوی ریاست امنیت ملی البته برای گفتگو احضار شدم و آنجا به من گفتند چرا بعد از آزادی با رسانه ها مصاحبه و در باره تهدیدات و عدم امنیت صحبت کرده ام. (...)در باره بازداشتم باید بگویم که فکر می کنم در هیچ کجای دنیا شورای وزیران دستور بازداشت روزنامه نگاران را نمی دهد. این بازداشت غیر قانونی بر خلاف قانون اساسی و قانون رسانهها بود. من با فشار روزنامه نگاران افغانی و سازمانهای مدافع حقوق بشر در داخل و خارج آزادی شدم. و بعد آنها مرا به سواستفاده و توهین متهم کردهاند. البته اولین بار نیست سال پیش هم الحاج اسماعيل خان وزير انرژي و آب این اتهامات واهی را زده بود. من گفته ام هر مدارکی که دارید نشان دهید، اما یک سند کتبی و یا شفاهی در این باره وجود ندارد. بر عکس من در برنامه حقیقت با دلیل و مدرک حرف زدم.نصیر فیاض روزنامه نگار و مجری برنامه "حقیقت" شبکه تلویزیون آریانا ٢٩ ساله و دارای طفلی چهار ساله است. تاکنون چندین بار افراد ناشناس در مسیر وی و در اطراف خانه اش ظاهر شده اند. برنامه ی حقیقت در بعد از بازداشت این روزنامه نگار متوقف شده است.نصیر فیاض در تاریخ ٧ اسد با دستور دولت از سوی ماموران امنیت ملی بازداشت شد. روزنامه نگار و مجری برنامه "حقیقت" شبکه تلویزیون آریانا دو وزیر دولت، محمد امين فرهنگ وزير تجارت و صنايع كشور و الحاج اسماعيل خان وزير انرژي و آب را "دزد" نامید. امری که منحر به دخالت پلیس و تعطیل شدن برنامه گردید
نصیر فیاض روزنامه نگار و مجری شبکه تلویزویون آریانا با دستور دولت دستگیر شد
گزارشگران بدون مرز خواهان آزادی محمد نصیر فیاض روزنامه نگار و مجری شبکه تلویزیون آریانا است که در تاریخ ٧ اسد با دستور دولت از سوی ماموران امنیت ملی بازداشت شد.گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام ميکند " بدون شک گفته هایی درشت علیه دو وزیر و رئیس جمهور گفته شده است. اما دولت در باره بازداشت روزنامه نگار و مجری برنامه ای که به آزاد سخن گفتن معروف است ، خطا می کند. در دمکراسی وزیران خود به امر قضا نمیپردازند، که وظیفه قضات است معلوم کنند کسی مرتکب جرم شده است یا نه. این حادثه نشانگر فضای پر تنش میان رسانه ها و دولت و به ویژه وزیر اطلاعات و فرهنگ است."نصیر فیاض روزنامه نگار و مجری برنامه "حقیقت" شبکه تلویزیون آریانا دو وزیر دولت، محمد امين فرهنگ وزير تجارت و صنايع كشور و الحاج اسماعيل خان وزير انرژي و آب را "دزد" نامید. امری که منحر به دخالت پلیس و تعطیل شدن برنامه گردید.محمد نصیر فیاض که در بازداشت مورد بدرفتاری قرار گرفته است پیش از این از سوی برخی از نمایندگان ولسی جرگه از جمله جنگسالار سابق عبدل رسول سیاف مورد تهدید قرار گرفته بود.این دستگیری در پی "جلسۀ نوبتي شوراي وزیران" در همان روز انجام گرفته است که آن در باره نصیر فیاض و " چگونگي تمويل تلويزيون هاي خصوصي " بحث شده است. در گزارشی از این جلسه که بدست ما رسیده آمده است " يكتعداد رسانه هاي چاپي، تصويري و سمعي شخصيت هاي ملي، اعم از وزراء و شخصيت هاي نام آور و پر افتخار كشور را مورد اهانت و تهمت هاي ناروا قرار مي دهند، يكي از همچو اتهامات عليه عدهء از اعضاي شوراي وزيران در برنامه حقيقت تلويزيون آريانا در شب گذشته توسط گرداننده پروگرام آقاي نصير فياض صورت گرفت كه اتهامات مذكور عاري از حقيقت بوده است " همچنین شوراي وزيران "فيصله نمود تا شخص مذكور و ساير اشخاص و رسانه هائيكه دست به اتهامات ناحق مي زنند، توسط وزير اطلاعات و فرهنگ به اداره لوي څارنوالي معرفي و مورد بازپرسي قانوني و جدي قرار داده شوند." در این گزارش آمده است که "همچنان وزير اطلاعات و فرهنگ گزارش كار خويش را در رابطه به تطبيق مصوبه شماره 29 مورخ 7/8/1386 شوراي وزيران مبني بر بررسي چگونگي تمويل تلويزيون هاي خصوصي به شوراي وزيران ارايه نمود آن وزارت و وزارت ماليه مطابق قانون رسانه ها مكلفيت دارند تا از تمويل، صورت مخارج و مصارف رسانه ها را نظارت نمايد، اما آنچه تا هنوز بدست آمده اينست كه شفافيت در تمويل و مصارف تلويزيون هاي خصوصي وجود ندارد"گزارشگران بدون مرز از دولت افغانستان می خواهد در اتخاذ تصمیمات تازه برای کنترل فعالیت تلویزیونهای خصوصی با شفافیت و احتیاط عمل کند.خبرنگار افغان 'پیگرد قانونی می شود'
سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان می گوید گرداننده یک برنامه تلویزیونی در کابل که اخیرا از سوی امنیت ملی افغانستان بازداشت شد، بزودی به ارگانهای عدلی و قضایی سپرده می شود. همایون حمیدزاده در یک کنفرانس خبری در کابل گفت که نصیر فیاض، گرداننده برنامه تحلیلی "حقیقت" در تلویزیون آریانا، به دلیل "ملاحظات امنیتی" بازداشت شده است. مسئولان تلویزیون خصوصی آریانا می گویند آقای فیاض پس از آن بازداشت شد که در یکی از برنامه هایش "اتهامات و انتقاداتی" علیه مقامات افغان مطرح کرد. این مسئولان همچنین گفته اند که از زمان بازداشت آقای فیاض تا حالا، هیچ گونه تماسی با این کارمند خود نداشته اند. تلویزیون آریانا بازداشت آقای فیاض را "غیرقانونی" خوانده و گفته است که این موضوع باید از طریق کمسیون رسیدگی به تخطی های رسانه ای بررسی شود. سخنگوی رییس جمهور کرزی در حالی خبر از پیگرد عدلی آقای فیاض می دهد که کمیسیون رسیدگی به تخطی های رسانه ای هنوز نظر خود را در این مورد ابراز نکرده است. اتهاماتگفته می شود این برنامه از رشته برنامه های تلویزیونی حقیقت که منجر به بازداشت نصیر فیاض، گرداننده آن شد، حاوی انتقادهای تند و طرح بعضی اتهامات علیه شماری از مقامات افغان بوده است. شورای وزیران افغانستان نیز که این موضوع را در جلسه روز گذشته خود مورد بررسی قرار داد، اعلام کرده که اتهامات مطرح شده در برنامه حقیقت بی اساس بوده است. اعلامیه شورای وزیران آورده که برخی از مقامات دولتی پیش از این نیز در مورد نکاتی که در برنامه حقیقت مطرح می شد، به دادستانی کل (لوی سارنوالی) شکایت کرده بودند. شورای وزیران به وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان دستور داده که این موضوع را از طریق ارگانهای عدلی و قضایی دنبال کند. با این حال، یک مسئول تلویزیون آریانا در تماس با بی بی سی گفت که این تلویزیون در قبال هر اتهامی که علیه مقامات افغان در این برنامه مطرح شده، پاسخگو است.
تجمع و تظاهرات در ١٥ ولایت افغانستان برای رسیدگی فوری به وضعیت پرویز کامبخش
سهشنبه ١٨سرطان صدها نفر از نویسنده و روزنامهنگار و مردم در ١٥ ولایت افغانستان با امضای بیانیه ای مشترک خواهان رسیدگی فوری به دوسیه سید پرویز کامبخش شدند. این کارزار نمونه در هنگامی برگزار شد که محکمۀ استيناف ( تجدید نظر ) این روزنامهنگار جوان به تاخیر افتاده و هنوز تاریخی برای ادامه دادگاه تعیین نشده است. گزارشگران بدون مرز در این باره اعلام می کند " دستگاه قضایی پیش از این میبایست محکومیت به مرگ این جوان روزنامهنگار را با توجه به آنکه طب عدلی تائید کرده است که او بدست مقامات امنیتی شکنجه شده است، لغو می کرد. اما هیج اقدامی از سوی مقامات مسئول افغانستان برای آزادی پرویز کامبخش انجام نشد. کارزار به راه افتاده از سوی روزنامه نگاران و نویسندگان افغانی برای ممانعت از سختگیری بنیادگرایان و بخشی از حاکمیت افغانستان در دوسیه سید پرویز کامبخش دارای اهمیت است." سهشنبه ١٨سرطان تجمعات و تظاهرات در حمایت از پرويز کامبخش در ١٥ ولایت افغانستان برگزار شد. روشنفکران، نویسندگان و روزنامهنگاران افغانی و بسیاری از مردم با امضای بیانیهای خواهان " تامین عدالت و رسیده گی فوری به دوسیه ی سید پرویز کامبخش " و آزادی وی شدند.بنا به گفته روزنامهنگار يعقوب ابراهيمي برادر وی " گردهمایی نویسنده گان و روزنامه نگاران در ولایات، هرات،ننگرهار، بامیان و بلخ گستردگی چشمگیری داشت که در این ولایات بیش از صدها تن اعلامیه را امضا کردند."علیرغم قولهای مساعد دولت افغانستان محکمۀ استيناف ( تجدید نظر ) پرويز کامبخش به کندی بهپیش میرود. در حال حاضر دادگاه باید اظهارات برخی از شاکیان، دانشجویان و یک استاد دانشگاه را بشنود که در مزار شریف هستند و هنوز به کابل دعوت نشدهاند. قضات دادگاه میخواهند از شاکیان در باره مباحثی که دریک محیط علمی در باره حقوق و جایگاه زنان در اسلام صورت گرفته پرس و جو کنند. "ما میپرسیم آیا طرح این سوالات و گفتگو در این باره جنایت است؟" در تاریخ ١١ جوزا گزارش طب عدلی تائید کرد که پرويز کامبخش تحت شکنجه قرار گرفته است. سید پرویز کامبخش در مصاحبه ای با روزنامه ایتالیایی کوریا دلا سرا در باره اتهام خود گفته است " من یک زندانی سیاسی هستم. اتهامات علیه من ناموجه و سطحی هستند." در باره وضعیت خود در زندان گفته است" در سلول من با تعدادی سارق همبند هستم که مرا اذیت نمی کنند. ولی در میان آنها قاتل نیست اما از ترس آنکه مثل زندان مزارشریف یکی از طرفداران طالبان به من حمله کند و مرا بکشد، من از سلول خارج نمی شوم ." يادآوریسيد پرويز کامبخش که از تاريخ ٥ عقرب ١٣٨٦ در بازداشت بسر مي برد، از سوی سارنوالی متهم به " در اختيار داشتن و انتشار مقاله ای کفر آميز " شده است. روزنامه نگار جهان نو و دانشجوي رشته روزنامه نگاری دانشگاه مزار شريف در تاريخ ٢ دلو ١٣٨٦ از سوی شعبه امنيت عامه محکمه ابتدايي ولايت بلخ، به شکل غير علني در ساعات غیر اداری و بدون حضور وکيل مدافع به اتهام " اهانت به دين اسلام و پخش مقاله ای کفرآميز" به اعدام محکوم شد. این موارد همه عدول از قوانین افغانستان و نشان از غیر قانونی بودن دادگاه مزار شریف است. پرویز کامبخش در تاريخ پنجشنبه ٩ حمل ١٣٨٧ وی به زندان پل چرخي در حومه کابل انتقال يافت. از تاریخ ٢٩ ثور محکمۀ استيناف ( تجدید نظر ) وی در کابل آغاز به کار کرده است.سیزده سال پیش از امروز،در عالم مهاجرت و غربت و در عالمی از تنهایی وبی همکار داشتن،دست به اقدامی زدم که راست راستش زیاد به دوام آن باورمند نبودم.زیرا از یک طرف اوضاع ناروشن کشور میزبان ما شیرازه باور ها را زدوده بود واز سوی دیگر عدم ثبات مهاجرین افغان وسرگردانی های مالی واقتصادی و تلاش به خاطر به غرب رفتن شان،بر استدام امور فرهنگی تاثیر خوبی نداشت.
ت به هر حال پانزدم ماه جوزای سال 1376 هجری خورشیدی بود که اولین شماره نوید را با قطع وصحافت اخباری آ2 در مطبعه (گودوک) در شهر مسکو چاپ کردم.چاپ اولین شماره نوید واستقبال مردم فرهنگ دوست مهاجر افغان چنان قوت ونیرو بخشید که مرا به دوام کار باورمند ساخت وهمان بود که با خود عهد کردم که نمیگذارم درین دیار بی وطنی وغربت هموطنان من از اطلاعات کشور شان بدور مانند،باید برای شان نوشت و چاپ کرد وچشمان پر مهر شان را با دیدن الفبای دری و پشتو روشن و روشنتر نگه داشت.همان بود که این سیزده سال پر فراز ونشیب کار در فرا راهم قرار گرفت و در انبوهی از دشواری های کاری و سیاسی روزگار واز جانب روزگار بدست آورده ها، متانت کاری در راستای استدام کار ژورنالیستی ام قوت بیشتر یافت .سال های 1998 و 1999 در مسکو، بگو مگو های سیاسی و یک مقدار امراض روشنفکرانه داخل کشور نیز در میان افغان ها سرایت کرده بود.این روحیه بر روال کار ژورنالیستی بر برخی ها نیز بی تاثیر مانده نتوانست.یک عده به خاطر رفع عقده های شان وبه خاطر (نام کشیدن) دست به این کار زدند،و نشریه هایی را بنا نهادند که با ختم دعاهای دشنامی شان، نشرات شان هم بسته شدند.یک عده دیگر هم باکمال بی سوادی نیز درین عرصه خود را آزمایش کردند که متاسفانه آن چند شماره از نشریه های شان جز شرم مطبوعات افغانستان چیز دیگری نتواند بود، که ایکاش به هر کاری دست می زدند جز این.نوید ردین زمان در چهار،هشت ،شانزده و بیست وچهار صفحه به نشر می رسید،که متاسفانه به عوض کمک وهمکاری مایه حسادت برخی ازین ها نیز برمی انگیخت. ،به هر حال،در سال های 1999 و 2000 نوید از ماهنامه گی به به هفته نامه شدن پا گذاشت و دو سال اندی بدین منوال اقبال چاپ یافت.تا این که در اواخر سال 2000 عزم به روزنامه شدن آن کردم.م شاید برای دوستان وخوانندگان عزیز ما آنقدر محسوس نباشد که نشر نخستین روزنامه نوید روز چه احساسی را به من بخشیده بود.اما راستش را به عرض برسانم که در طی یک هفته کار روزنامه نگاری آنهم به تنهایی ونبود امکانات کافی آن قدر دشوار وسخت گذشت که اگر پشتیبانی بی دریغ خوانندگان گرامی نبود شاید این کار را رها کرده بودم.روز ها وشب هایی بود که تا صبح خواب نداشتم،دهها رادیو را گوش می کردم و اخبار را در تیپ ریکاردرضبط می کردم و بعد آن را تایپ می کردم.و سپس تصحیح و دیزاین و چاپ وتوزیع به شما یاران و دوستان عزیز.ووسپاس خدای عز و جل را و سپاس شما خوانندگان گرامی را که مرا در کارم تنها نگذاشتید وهماره به گونه های مختلف سعی کردید که روزنامه خود تان را به دست آرید ،بخوانید و به نحوی آن را پشتیبانی نمایید.جشن سومین سالگرد نوید به یاد همه است.این جشن نه تنها در مسکو بلکه در بیرون ازآن به مثابه جشن مطبوعات مهاجرت اوازه ها وانگازه ههایی را برپا کرده بود و تا کنون خاطره های دل انگیز آن در دل های شرکت کننده گان و خانواده های محترم شان باقی است.کدر جریان سیزده سال نشراتی،از داخل فدراتیف روسیه و،افغانستان و کشو رهای خارجی صد ها نامه تشویق کننده و پشتیبانی دهنده به دست آورده ام و صدها مقاله از خوانندگان و علاقمندان روزنامه به دست آورده ام که به موقع چاپ ونشر شده اند.د
من می دانم و شما نیز آگاهی دارید که کار روز نامه نگاری حتی در حالت وطن داشتن و در خاک خود بودن بسیار دشوار است،چه مانده در عالم مهاجرت و آن هم در حالتی که یک عده ی نو به قدرت رسیده ها و سمت پرست ها و نژاد پرست ها وتفوق طلبان،تازه به چوکی رسیده ها و تشنگان چوکی و اقتدار،نیز در میان مهاجرین نماینده ها و عمال شان را دشاته باشند و شما در جریان هستید که با اشغال افغانستان توسط گر وه ها تنظیمی جنگ طلب افغانستان، در مسکو نیز بدون نماینده نبودند،بناء با نشر هر شماره نوید روز علاوه بر ان که تاپه های گونه گونی را بر من وروزنامه ام برچسپ می زدند از دشنام های تلفونی شان نیز دریغ نمی کردند حتی گه گاهی گروهک هایی جهت تهدیدات فزیکی به دفتر روزنامه نیز سر زده اند ولی خجالت مآب برون شده اند.من این را نیز تحمل کرده ام زیرا کا رروشنگری در برخورد های متقابل انجام شده نمی تواند، بلکه حوصله وصبر و تحمل روزنامه نگار است که جوانب متقابل را از اعمال خشن علیه رسانه آب می سازد، من شمار زیاد این آب شده ها و محو شده ها را در درازنای این سیزده سال به چشم سر مشاهده کرده ام وبدون لرز و ترسی به دل، راهم را ادامه داده ام.ویک عده دیگر هم بر چسپ های زبانی را وسیله قرار داده، با جمع آوری خیر وخیرات به ظاهر خدمت به زبان یکی دو شماره از دشنامنامه ای را چاپ کردند ولی وقتی دشنامهای شان علیه من و مردم پایان یافت عطای شان به لقای شان پیوست مثلا اخباری به نام بشارت که نتوانستند کشتی به ساحل ببردو بعد مجبور شد نام هندوکش را از آقای فیض ساویز بدزدد ولی با نشر چند شماره مسوولین آن متوجه شدند که کار من به خاطر ارتزاق نه بلکه به خاطر یک رسالت هست، بناء ازین (شوربای چرب) صرف نظر کردند..همچنان دشنامنامه ای به نام «یون» نیز از همین قماش بود.که ما در برابردشنام ها و اتهاماتش مراتب تبریکی نیز به عرض رسانده بودیم ولی آن نشریه و مسوولین آن بر خلاف تمام معیار های ژورنالیستی به جای پاسخ به تبریکنامه اداره نوید روز دستخوش اهداف شوم چند تن فرهنگ ستیزی گردید که با تغییرات وطن وجهان نتوانستند خود را از تور عنکبوتی حقارت و عقده بازی برون اورند.در مورد این که مسوولین آن چه (افغان آزاری) جدیدی دیگری را درین روز ها کرده اند در صورت ضرورت بر بنیاد شکایت صدمه دیده ای، از دست این فرهنگ ستیز ها ،مطلب جداگانه ای به نشر می رسانم تا مردم بدانند که روسیاه شود هر که دراو غش باشد.به اذعان خوانندگان گرامی این را نیز می رسانم که در ازای خدمتگزاری های خود، بعضا مورد دهن اندازی های بی خردانه برخی نابخردان نیز واقع شده ام که به جای پاسخ سکوت را ترجیح داده ام.م این همه را به خاطری به آگاهی خوانندگان عزیز رساندم که صرف از دشواری ها یک یادی کرده باشم وبس.مامروز که روزنامه نوید سیزده سالگی خود را به یاد می اورد و توان بر پا سازی محفل بزرگی را ندارد به آگاهی همه دوستان عزیز
بنام خدا
به بهانه سیزدهمین سالروز روز نامه نوید روز
نویسنده مهدی نوری: هر یك از ما در شبانه روز ، ده ها و گاه صدها خبر مختلف را در زمینه های گوناگون سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی ، هنری ، اقتصادی ، ورزشی و... دریافت می داریم و بی آن كه لزوما بدانیم و بفهمیم ادامه متن چه كسانی ، چگونه ، چرا و در پی كدام مقصود خبر را پراكنده اند و باز بی آنكه به درستی بدانیم آنچه خوانده ، شنیده یا دیده ایم راست است یا نه و بدون آنكه حتی امكان و فرصتی برای تحقیق در این باره داشته و راهی دیگر گونه به حقیقت بیابیم، در انتخابی ناگزیر و محتوم به شنیده ها و دیده ها و خوانده های خوی تن می دهیم ما می پذیریم كه در كشور فیلیپین، سیل روستایی را به زیر آب برده یا چینی ها ، رشد اقتصادی بیش یا كمتر از سال پیش دارند ، فضاپیمایی در راه فضا منفجر شده ، شاخص بورس نیویورك سقوط كرده و انفجار بمب درکابل 10 کشته برجای گذاشت و... بسیاری اوقات در این پذیرفتن ها چاره ای نداریم..ما چگونه می توانیم خود شخصا تحقیق كنیم كه آیا بمبی درکابل انفجار یافته است یا نه و اگر بله مثلا تا چه حد کشته و آسیب رسانده است ؟ ... در پس همه فرآیندهای پردامنه خبررسانی و اطلاع رسانی در جهان معاصر ، بنگاه های بزرگ رسانه ای و خبرگزاری های پرتوان و قدرتمند قرار دارند.همانها هستند كه با بهره گیری از متخصصان پرشمار در امور رسانه ها ، (خبرنگاران ، خبرگزاران ، گزارشگران ، تحلیلگران ، نویسندگان ، تصویربرداران ، عكاسان ، تدوین گران بسیار و...) شبانه روز به تصویرسازی جهان و رخدادهای آن مشغولند و با كار خود جهان را همان گونه تصویر می كنند كه می خواهند و می بینند و نه لزوما آن چنان كه هست و دیگران شاید ببینند و دریابند. ما تماشاگران تلویزیون ، شنوندگان رادیو و خوانندگان صفحات مطبوعات و اینترنت، چگونه می توانیم دریابیم كه آنچه درباره جهان پیرامون ما در رسانه های جهان بازتاب می یابد ، حقیقت است یا كذب ؟ ما با كدام ابزار قادریم به واقع دریابیم كه كودتایی شده ، انفجاری شده، اختراعی صورت گرفته ، جنگی رخ داده ؟ ما اگر درباره كشور خویش(افغنستان) امكان واقع نگری و واقع نمایی داشته باشیم ، درباره تصویرسازی از خویش در جهان از سوی رسانه های بیگانه چه راهی برای مقابله داریم ؟ چگونه می توانیم حقیقت را دریابیم و چگونه می توانیم لذت درك حقیقت را به جهانیان بشناسانیم و آنان را از آرامش درك راستی و درستی بهره مند كنیم؟ تصویرسازی جهان ما در آینه رسانه ها ، با وجود تفاوت مشی ها ، راه گزینی ها و بنگاه های گوناگون رسانه ای ، در حد بالایی محصول اراده و اقدام سازمان های بزرگ خبری و به اصطلاح غول های خبررسانی و اطلاع رسانی است (همچون رویترز ، آسوشیتدپرس ، بی بی سی و ...) این پدیده همان چیزی است كه جریان یك سویه اطلاعات نامیده شده و سالهاست كه موضوع چالش بحث و گفتگوی اندیشمندان ، روشنفكران اجتماعی ، منتقدان سیاسی و سیاستمداران آزاد اندیش در کشورهای مختلف استجریان یك سویه اخبار و اطلاعات ، همانند دیگر واقعیت های دنیای امروز ، به سختی با منافع و مصالح سیاسی و اقتصادی - و حتی فرهنگی - قدرت های مسلط پیوند خورده است و در پس اگر نه همه كه بسی از تلاش های اطلاع رسانی رسمی و غیررسمی ، دست پنهان قدرت های بزرگ را می توان یافت. جهان و انسانها به گونه ای تاسف بار و در مواردی هم ناگزیر ، تسلیم جریان یك سویه ای هستند كه عنان و مهار آن در دست قدرتمندان جهانخوار است. صاحبان مكنت اقتدار جهان را در مشت خود گرفته و آن را هرگونه كه بخواهند بازنمایی می كنند. ما به سختی اسیر بازنمایی های رسانه ها به ویژه رسانه های خبری هستیم. در برابر این جریان مهاجم و آسیب زا ، سال هاست كه اندیشه خروج از مدار وابستگی خبری از سوی منتقدان امور رسانه ها و فرهنگ مطرح شده است. در همین راستا ، و از دهه هایی پیش به این سو ، بسیاری از جنبش های فكری و فرهنگی و شمار زیادی ازسیاستمداران آزاده ، و حتی نهاد یونسكو ، ضرورت پرداختن و روی آوردن به چند صدایی در جهان را مطرح كرده اند که از ان می توان به ایجاد روزنامه های محلی ودرون شهری یاد آور شد. چند صد دایی ، سالهاست كه فریاد زده می شود ولی راه رسیدن به آن كدام است ؟ آیا به راستی جهان امروز را می توان چند صدایی تلقی كرد ؟ آیا به مظلومان و محرومان ، به فقیران و بی چیزان و به حاشیه رانده ها اجازه و امان ارائه فرهنگ ، فكر و اندیشه شان داده می شود ؟ آیا بدانان اجازه داده می شود كه بازگوی خویش باشند و جهان را از چشم خویش بنگرند؟ آیا جهان ما را مجاز می شمارد كه روایت خویش را از غم و شادی خویش، شیرینی و تلخی های زندگی و جنگ و حادثه و ... خویش داشته باشیم ؟ آیا برای مثال افغانها قادرند خود روایت گر رنج و محنت خویش باشند ؟ آیا گرسنگان دارفور و بی خانمانان كنگو و ساكنان اردوگاه های مهاجران افغان در ایران ، فرصت آن را دارند كه خود سختی روزگار خویش را بیان دارند ؟ آیا شاعر آزاده ای كه چهره سیاه دژخیمی را درافغانستان، عراق در شعر خویش به تصویر كشیده جایی برای عرضه بی پرده نظر خویش خواهد یافت؟ به راستی جریان یك سویه و مسلط اخبار ، اطلاعات ، فرهنگ و اندیشه تا چه اندازه در هم شكستنی است؟ خوشبختانه روزنامه نوید روز (شهر مسکو) در این راه ، قدم گذاشته و با راه اندازی روزنامه ، ایجاد یک شبکه کوچک تلویزیون،ایجاد سایت اینترنتی ، به نوعی خواستار اطلاع رسانی حقیقی وشفاف در جامعه مهاجر می باشد. این حقیر به سهم خویش خدمت دوست گرانقدر مدیر مسئول روزنامه نوید روز جناب داکتر فاروق فردا یاد اورمی شوم تابرای بهود وارتقاع جایگاه اطلاع رسانی مجموعه تحت امر خویش به نکات ذیل توجه گردد.1- برخودراری از منابع انسانی توانمند،خیر نیک اندیش وتحلیلگر وشیوهای نوین وکار آمد درزمره مهمترین ضرورتها می باشد.2 - پی گیری بی امان فعالیتهای رسانهای رقیب وباز شناسی روندهای خبری واطلاع رسانی.برای بودن در جهان خبر رسانی امروز باید حداقل این گامهارابرداشت تا بتوان برای انسانها اعتماد افرین واقع شد.در خاتمه از طرف خود ،خانواده وجمعی از دوستان از داکتر فاروق فردا ، پهلوان عبدالکریم وژوندون فردا ودیگر همکاران روزنامه نوید روز صمیمانه تقدیر و تشکر می نمایم. وبرای همه روزنامه نگاران وپرسنل روزنامه نوید روزکه هدفشان شفاف سازی وآگاهی انسانهاست آرزوی موفقیت وکامیابی دارم.این خود یک حرکت وارزش برای بالا بردن دانستنیها وکمک به انسانها برای انتخاب و تدبر وتفکر بهتر جهت تصمیم گیری می باشد. سیزدهمین سالگرد تاسیس روزنامه نوید روز را به جناب داکتر فاروق فردا وهمکارانشان وخانواده مطبوعات از صمیم قلب تبریک وتهنیت عرض می نمایم. امید که همه مردم افغانستان روزی برای آگاهی وبالا بردن دانستنیهای حقیقی درجهت ارزشهای انسانی هریک خود روزنامه نگار وخبر رسان وپیام رسان پیامهای خوشی وسعادت وطرقی باشند. . محمد مهدی نوری
ژورنالیست ها کشته می شوند اما دولت بی تفاوت است
اطلاعيه مطبوعاتی گزارشگران بدون مرز
قتل عبدالصمد روحانی خبرنگار افغان در هلمند را محکوم می کنیمگزارشگران بدون مرز نهایت تاسف خود را از قتل عبدالصمد روحانی گزارشگر بی بی سی و آژانس خبری پژواک در هلمند اعلام میکند. پیکر این روزنامه نگار در روز ١۹ جوزا در هديره بولان در نزديکى لشکرگاه به دست آمد. شنبه ١٨ جوزا ناسته داهیر فراح خبرنگار دیگری از بی بی سی در سومالی به قتل رسیده بود. گزارشگران بدون مرز مراتب تسلیت خود را به خانواده و دوستان و همکاران عبدالصمد روحانی اعلام میکند. این خبرنگار نمونه ای از بیشمار همکاران بی بی سی است که خطر را قبول میکنند تا استقلال و کثرتگرایی اطلاع رسانی را در کشور خود تضمین کنند. در جنوب افغانستان علیرغم وجود خطر اما میمانند تا منازعه و قربانی شدن غیر نظامیان را شهادت دهند. " عبدالصمد روحانی شنبه ١٨ جوزا هنگامی که موترش در جادهی ولسوالى ناوه هلمند از سوی افراد مسلح متوقف شد، ناپدید شده بود. پیکر این روزنامه نگار که بنا بر اظهارات شاهدان شدیدا شکنجه شده و آثار سه گلوله بر آن هویدا بود روز بعد در هديره بولان در نزديکى لشکرگاه پیدا شد. عبدالصمد روحانی ٢٥ ساله، گزارشگر بخش فارسی و پشتو بی بی سی و همکار آژانس خبرى پژواک بود. همکاران این روزنامه نگار به گزارشگران بدون مرز اعلام کرده اند که وی بارها از جمله از سوی برخی فرماندهان محلی طالبان که وی را به "طرفداری از دولت و عدم انتشار خبرهای آنها" متهم میکردند؛ مورد تهدید قرار گرفته بود. دو سال پیش نیز مردان مسلح به خانهی این روزنامه نگار جوان حمله کرده بودند که در آن زمان وی در منزل حضور نداشت. دانش کروخيل، رئيس آژانس خبرى پژواک با اعلام نگرانی برای امنیت خبرنگاران به گزارشگران بدون مرز در این باره گفت " این قتل اعمال فشار بر خبرنگاران است که به شکل مستقل به انجام وظیفه خود مشغول هستند." لطف الله لطیف مسوول برنامه های بی بی سی برای افغانستان در باره همکار خود میگوید " صمد روحانی یک از بهترین خبرنگاران ما بود، من فکر می کنم که با کشتن خبرنگاری همچون روحانی ضربه بسیار بزرگی را به آزادی مطبوعات و حق و حقانیت وارد کردند. اما فکر نمیکنم با این کارها زبان همه مردم بتوانند بسته بکنند." از سوی دیگر وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان در همین روز با انتشار اطلاعیه ای قتل عبدالصمد روحانی را محکوم کرد. در سال گذشته اجمل نقشبندی و سید آقا دو همکار مطبوعاتی افغان بدست طالبان در همین منطقه ربوده و سپس کشته شدند.شنبه ١٨ جوزا ناسته داهیر فراح خبرنگار دیگری از شبکه تلویزیون بی بی سی در سومالی با شلیک چند گلوله در نزدیکی خانه اش توسط افراد ناشناس به قتل رسید. يکسال پس از قتل ذکيه ذکي مصونيت از مجازات عاملان جنايت موج حمله خشونت بار ديگری عليه روزنامه نگاران زن را ممکن کرده است گزارشگران بدن مرز یکسال پس از قتل ذکیه ذکی مسوول راديو " صدای صلح" تاسف عميق خود را از عدم پيشرفت تحقيقات و عدم مجازات آمران و عاملان قتل وی اعلام مي کند. عبدالاحد رنجبر همسر وی به گزارشگران بدون مرز گفته است که تحقیقات تا به حال پيشرفتی نداشته است و اين ممکن است به دليل نفوذ آمران قتل در قدرت باشد. گزارشگران بدن مرز در اين باره اعلام مي کند " امروز ما ياد و نام زني نمونه را گرامي مي داريم که سمبول تولد دوباره رسانه های مستقل در افغانستان بود. ما با خانواده و دوستانش در زنده نگاه داشتن يادش همراه و از خواست آنها برای اجرای عدالت حمايت مي کنيم. مصونيت از مجازات آمران و عاملان قتل ذکيه ذکي موج تازه ای از خشونت عليه روزنامه نگاران زن را دامن زده است. در پي قتل اين روزنامه نگار شجاع تا امروز بيش از پانزده روزنامه نگار زن افغاني مورد تحديد و تهاجم قرار گرفته و به سکوت وادار شده اند. ما در اين باره خواهان اقدامات درخور و فوری دولت افغانستان هستيم." خانواده ذکيه ذکي و همسرش عبدالاحد رنجبر در ١٦ جوزا مرکز فرهنگیي را به نام ذکيه ذکي با حضور شخصيت های فرهنگي، سياسي و برخي از دولتمردان افغاني بازگشايي مي کنند. در اين باره عبدالاحد رنجبر به گزارشگران بدون مرز اعلام کرد " اين مرکز فرهنگي را ذکيه ذکي بنياد گذاشت، کاری بود که او مي خواست انجام دهد و بعد از شهادتش من کار را پيگيری کردم " در باره تاثير اين قتل بر فضای مطبوعاتي عبدلاحد رنجبر مي گويد " من فکر مي کنم تاثير بسزايي داشته است، روزنامه نگاران زن بيشتر مي ترسند و به نتيجه نرسيدن تحقيقات اين وحشت را بيشتر کرده است." نجيبه ايوبي مدير اجرايي امور رسانه ای کليد گروپ با اين نظر هم رای است. وی مي گويد " مرگ ذکيه ذکي و نتيجه روشن ندادن تحقيقات در ميان روزنامه نگاران به ويژه روزنامه نگاران زن نااميدی را دامن زده است، عدم اعتماد به آينده ترس را بيشتر کرده است. وقتي زني فعال را به قتل برسانند و هيچ اقدامي نشود تاثير آن در روحيه افراد انکار ناپذیر است" فريده نيکزاد معاون مدیر مسوول خبرگزاری پژواک که خود نيز مورد تهديد قرار گرفته است. در باره قتل دوست و همکارش ذکيه ذکي مي گويد " روزنامه نگاران زن به ويژه در وضعيت بدی بسر مي برند مشکل امنيت مهمترين مشکل ما است. وقتي مي کشند و هيچ توجه ای هم به پرونده نمي شود، تهديد به مرگ ادامه پيدا مي کند و طبيعي است که تاثير بر کار و زندگي ما بگذارد." يکسال پس از وقوع قتل، شش مرد مضنون به قتل دستگير شده از سوی پليس آزاد شده اند. خانواده و همکاران ذکيه ذکي تائيد مي کنند که عدم پيشرفت تحقيقات از سوی آمران قتل صورت مي گيرد. وعده داده شده از سوی وزير کشور در بعد از قتل مبني بر يافتن و مجازات عاملان قتل تحقق نيافته است. مقامات مسئول در آغاز طالبان را به انجام اين قتل متهم کرده کردند اما نزديکان اين خبرنگار جنگ سالاران محلي و ذینفوذ در قدرت را متهم مي کنند. در شبانگاه ١٥ جوزا( ٦ ژوئن) دست کم سه مرد مسلح ناشناس وارد خانه ی اين روزنامه نگار شده و با شليک هفت گلوله وی را در برابر چشمان پسر دو ساله اش تیر باران کردند. ذکیه ذکی سی و پنج ساله که مديريت يک مدرسه را نيز بر عهده داشت از هشت سال پيش و در زمان حکومت طالبان سردبير و گوينده ی اين راديو بود. در سال ٢٠٠٢ و در بعد از سرنگوني طالبان مديريت راديوی مستقل صدای صلح را بر عهده گرفت. برنامه های اين راديو عمدتا در باره ی حقوق بشر و آموزش به زنان و همچنين در باره مشارکت زنان در جامعه بود. ذکیه ذکی راديو صدای صلح را "خانه ی همه ی شهروندان" مي دانست و مي گفت "اينجا تنها جايي است که مردم آزادانه مي توانند سخن بگويند." اين روزنامه نگار و همکاران اش بارها از سوی جنگ سالاران محلي مورد تهديد قرار گرفته بودند.ذکیه ذکی روزنامه نگاری متعهد و منتقد بود، وی علنا از جنگ سالاران و طالبان انتقاد مي کرد. در سال ٢٠٠٢ وی در ملاقات با نمايندگان گزارشگران بدون مرز بر تهديدات و فشار های اعمال شده بر وی و راديو صدای صلح سخن گفته بود. در مارس ٢٠٠٥ ذکیه ذکی از جمله چهار زن معروف افغانستان بود که از سوی فيلم مستندی با همکاری يونسکو به سراسر چهان معرفي شد. نيلوفر حبيیي مجری جوان تلويزيون ملى هرات يکي از آخرين رزونامه نگاران زن مورد تهديد و تهاجم قرار گرفته در افغانستان، از سوی "مرکز دوهه برای آزادی اطلاع رساني" مورد پذيرش قرار گرفت. نيلوفر حبيیي در بدو ورود اعلام کرد که " از اينکه در امنيت بسر مي برم احساس آرامش دارم اما برای همکارانم نگران هستم. تحديد آزادی بيان به ويژه روزنامه نگاران زن در افغانستان در ماه های اخير شدت يافته است."
نان حبيبزى له کابله
بي پولي خبریالان کرزی بايددخبریالانو تظمين وکړيښاغلی ولسمشر،
د بي پولو خبریالانو ټولنه له تاسوغواړي چې د صبا ورځي د پاریس د کنفرانس په ترځ کې د بیاودانولو او پرمختګ په برخو سربیره یو واضح تظمین ورکړي چې ستاسو دولت د مطبوعاتو خپلواکۍ څخه ملاتړ کوي، هغه خپلواکي چې دمګړۍ ستاسو په ملک کې له ډیرو ګواښونو سره مخ ده .
دا یو واقیعت دی چې د مطبوعاتو خپلواکي د افغانستان دتیرو اوو کلونو په پرمختګ کی یوه لویه لاس ته راوړنه ده . افغانستان دمګړۍ شاخوا ۳۰۰ چاپي رسنۍ چې ۱۴ یې ورځپاڼي دي،له لسو څخه ډیري خصوصي ټلویزیوني چینلونه او شاوخوا ۷ یې خبري آژانسونه دي لري. ټولني په خپل دې بیان کي ویلي چې له دوي سره ثبت شوي ارقام ښيي چې په تیرو ۱۲ میاشتو کې په خبریالانو باندي د فزیکي تیري ۱۸ پیښي،۲۳ د مرګ ګواښونه،۱۴ د توقیف او څلور د اختطاف پیښي ثبت شوي دي. ټولنه وایې چې په دې موده کې په لسهاوو خبریالان ګواښول شوي چې له خپلو دندو څخه لاس واخلي. د بي پولو خبریالانو ټولني له ولسمشر کرزي څخه غوښتې چې د نن ورځي د پاریس په کنفرانس کې نړیوالي ټولني ته دا ډاډ ورکړي چې په خپل ملک کې به له خبریالانو سره د مخ پر زیاتیدونکي تاوتریخوالي د مخنیوي په برخه کې پوره او جدي هڅي کوي. ټولني په خپل دې بیان کې د بلخ د خبریال سید پرویز کامبخش محاکمې ته اشاره کړي چې وایې دا خبریال په بند کې سخت وهل شوی ډبول شوی دی.
ټولني له ولسمشر کرزي څخه دا پوښتنه کړي چې تاسو به څنګه له غربي نړۍ څخه د نویو مرستو غوښتنه کوي، په داسي حال کې چې ستایو په هیواد کې خبریالان د قاضیانو، څارنوالانو، سیاسي مشرانو او دیني عالمانو له خوا له مخ پر زیاتیدونکي تاوتریخوالي سره مخ دي.؟
د بی پولو خبریالانو تولني دا غوښتنه په داسي حال کې مطرح کیږي چې د بی بی سی خبریال عبدالصمد روحاني بیا تیره اونۍ په ډیره بی رحمۍ سره په هلمند ولایت کې وژل شوی دی چې لا یې د قاتلینو په اړه هیڅ راز معلومات ندي خپاره شوي.
گزارشگران بدون مرز
اطلاعیه مطبوعاتی
گزارشگران بدون مرز از مقامات مسئول افغانستان مي خواهد امنيت کارکنان زن در رسانه های افغانستان را تامين کند
گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام ميکند " ما از رشد روزافزون تحديد و تهاجم به روزنامه نگاران و زنان روزنامه نگاران نگرانيم. وقت آن رسيده است تا با بسيج همگان به اين حملات پايان داده شود. در حالي که تعداد بسياری از خبرنگاران تحت فشار و تهديد مجبور به ترک حرفه خود شده اند، مقامات مسئول افغانستان بنا بر مسئوليت و وظيفه خود بايد با تحقيق و بررسي جدی اجازه ندهند مسببان اين تهاجمات مکرر از مجازات مصون بمانند. متاسفانه تنها طالبان نيستند که با فعاليت زنان در رسانه ها مخالفت مي کنند، بنيادگرايان مذهبي، جنگ سالاران و مسئولان محلي نيز در به وجود آوردن اين جو رعب و وحشت برای کنار زدن زنان در جامعه افغانستان سهيم هستند. "
مجری جوان تلويزيون ملى هرات نيلوفر حبيبي در تاريخ ٢٦ ثور در منزلش مورد حمله قرار گرفت و با ضربات کارد زخمي شده است. چند هفته پيش از اين واقعه افراد ناشناس کارکنان تلويزيون ملى هرات به ويژه خبرنگاران زن را مرتب تحديد کرده و از آنها مي خواستند که ديگر در محل کار خود حاضر نشوند. تعدادی از کارکنان از جمله سه زن در اين مدت مجبور به استعفا شدند. نيلوفر حبيبي عليرغم چندين بار تحديد اما بر سرکار خود حاضر مي شد.
اين روزنامه نگار ٢٢ ساله با ابراز نگراني از خطری که جانش را تهديد مي کند، به گزارشگران بدون مرز گفت " در کمتر از يک هفته دوبار مورد حمله قرار گرفتم، نخستين بار روز ٢٥ ثور ساعت ٧ صبح به هنگام رفتن به محل کارم از سوی دو مرد و يک زن متوقف و پس از تهديد و لت و کوب شدن با کارد ضرباتي بر دستم وارد کردند، سپس با يک تاکسي مرا به جلو مقر تلويزيون ملى هرات بردند و پياده کردند. آنها گفتند اگر استعفا ندهي دفعه بعد ديگر مرگ توست. همکارانم مرا به شفاخانه بردند روز بعد در خانه بودم که زني در زد و آب مي خواست وقتي خواستم بروم برايش آب بياورم از پشت به من حمله کرد و مرا زخمي کرد. از زماني هم که از شفاخانه خارج شدم مورد تعقيب قرار دارم،هر روز مجبورم محل زندگيم را تغيير دهم. من تحديد را نمي پذيرم ولي برای زندگيم نگران هستم." نيلوفر حبيبي تحت حفاظت جدی پليس قرار نگرفته است.
روزنامه نگاران بسياری تحت فشار های روز افزون مجبور به استعفا و يا حتا ترک ديار خود شده اند. خديجه احدی معاون سردبير راديو فرياد که برنامه ای پر شنونده را در اين راديو اجرا مي کرد، بعد از آنکه چندين با مورد تهديد تلقني قرار گرفت و به او گفته شد " شما يک زن هستيد و صدايتان نبايد شنيده شود" با نارنجک به خانه اش مورد حمله تخريب قرار گرفت.
رحیم الله سمندر، رییس انجمن مستقل خبرنگاران افغانستان، به گزارشگران بدون مرز اعلام کرد " از چند ماه پيش ما شاهد افزايش حملات عليه رسانه ها و روزنامه نگاران هستيم به ويژه در هرات و مزار شريف ما شاهد بيش از هشت مورد تهاجم عليه روزنامه نگاران جوان و يا خبرنگاران زن بوده ايم. آنها مي خواهند برنامه های راديو تلويزيون متوقف شود و مانع کار زنان در رسانه ها شوند. متاسفانه عدم حمايت دولت هم در اين رابطه تاثير دارد"
يکي ديگر از روزنامه نگاران و مسئولان انجمن مستقل خبرنگاران افغانستان نقيب اله طيب به گزارشگران بدون مرز مي گويد: " اين وضعيت برای کشور ما خطرناک است، عاملان اين تهاجمات دشمنان آزادی بيان هستند. علاوه بر نيروهایي در داخل افغانستان اما نبايد فراموش کرد که همسايگان ما نيز در اين مناطق از تاثير گذاری آزادی بيان بر تماشاگران تلويزيون در کشورهای خود نگران هستند."
در ماه دلو (بهمن) سال جاری افراد ناشناسي که خود را نماينده طالبان معرفي مي کردند، سه روزنامه نگار زن افغان را در شهر مزار شريف، تهديد به مرگ کردند. اين افراد به يکي از اين روزنامه نگاران گفته بودند " اگر به کار در تلويزيون ادامه بدهي ما همه ی خانواده ات را اختطاف( ربوده) مي کنيم." عليرغم درخواست و مراجعه اين روزنامه نگاران به مقامات مسئول ولايتي و امنيتي، اما آنها از محافظت پليس برخودار نشدند. در آخر نزديک به يک سال پس از قتل ذکیه ذکی يکي از چهره های برجسته ی روزنامه نگاری مستقل افغانستان، هنوز پليس نتوانسته است که قاتلان او را دستگير کند. مدير راديو صدای صلح به دفاع از حقوق زنان معروفيت داشت.
پرویزکامبخش همچنان در انتظار محاکمه زنداني است
گزارشگران بدون مرز بدون مرز مقامات مسئول افغانستان را فرا می خواند که با وکیل مدافع پرويز کامبخش همکاری و برگزاری محکمۀ استيناف را سرعت بخشند. نزديک به دو ماه پس از انتقال پرونده و روزنامه نگار جوان به کابل هنوز پرونده وی برای تهيه دفاعيه در اختيار وکيل مدافع قرار نگرفته و تاريخي برای برگزاری دادگاه تجديد نظر تعيين نشده است.
گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام ميکند " پس از انتقال پرونده به کابل تا کنون هيچ پيشرفتي برای رسيدگي به وضعيت اين روزنامه نگار حاصل نشده است. ما از مقامات مسئول افغانستان مي خواهيم که برگزاری محکمۀ استيناف را سرعت بخشيده و تلاش کنند تا دادگاهي عادلانه بدور از اعمال نظر بنيادگرایان برای اين روزنامه نگار جوان تشکيل شود. کاری که در محکمۀ ابتداييه مزار شريف که وی را به "اتهام کفر گويي" به اعدام محکوم کرده بود انجام نشد. ما جهانيان را به ادامه ی حمايت از پرويز کامبخش فرا مي خوانيم"
سيد پرويز کامبخش در تاريخ پنجشنبه ٩ حمل ١٣٨٧ به زندان ويل چرخي در حومه کابل انتقال يافت. سيد يعقوب ابراهيمي برادر اين روزنامه نگار که خود نيز روزنامه نگار است. به گزارشگران بدون مرز گفت " هنوز پرونده در اختيار وکيل مدافع قرار نگرفته است تا دفعاعيات خود را برای دادگاه آماده کند و هنوز تاريخي برای برگزاری دادگاه تجديد نظر نیز تعيين نشده است."
سيد پرويز کامبخش که از تاريخ ٥ عقرب ١٣٨٦ در بازداشت بسر مي برد، از سوی دادستان (سارنوالی) متهم به " در اختيار داشتن و انتشار مقاله ای کفر آميز " شده بود. روزنامه نگار جهان نو و دانشجوي رشته روزنامه نگاری دانشگاه مزار شريف در تاريخ ٢ دلو ١٣٨٦ از سوی شعبه امنيت عامه دادگاه ابتدايي ولايت بلخ، به شکل غير علني و بدون حضور وکيل مدافع به اتهام " اهانت به دين اسلام و پخش مقاله ای کفرآميز" به اعدام محکوم شد.
از سوی ديگر گزارشگران بدون مرز بدون مرز يادآور مي شود که جواد احمد روزنامه نگار افغان شبکه تلويزيون کانادايي سي تي وی (CTV)، همچنان در پايگاه نظامي کندهار در بازداشت بسر مي برد. وی در تاريخ ١١ عقرب ١٣٨٦ توسط نظاميان امريکايي به اتهام داشتن شماره تلفن يکي از مسئولان طالبان در تلفن همراه خود و مصاحبه با وی بازداشت شد. ارتش امريکا اين روزنامه نگار جوان را به " دشمن جنگنجو " متهم کرده است.
ارتش امريکا اخيرا دو گزارشگر زنداني را که سالها در بازداشت نگاه داشته بود، آزاد کرد. سامي الحاج فيلمبردار شبکه تلويزيوني الجزيره که در دسامبر ٢٠٠١ در مرز پاکستان دستگير و سپس در پايگاه نظامي گوانتانامو زنداني شده بود، در تاريخ اول ماه مه ٢٠٠٨ آزاد شد. بلال حسين عکاس عراقي و گزارشگر خبرگزاری اسوشييتدپرس که در تاريخ ١٦ آوريل ٢٠٠٦ از سوی نطروهای نظامي امريکا در عراق به اتهام " تروريست" بازداشت شده بود، در تاريخ ١٦ آوريل ٢٠٠٨ آزاد شد. جواد احمد تنها روزنامه نگار زنداني است که همچنان در بازداشت ارتش آمريکا بسر می برد.
گزارشگران بدون مرز خواهان صدور رای منع تعقيب و آزادی فوری سيد پرويز کامبخش است
برای لغو حکم اعدام و آزادی پرويز کامبخش طومارگزارشگران بدون مرز را امضا کنيد
طومارگزارشگران بدون مرز- متن فارسي
طومارگزارشگران بدون مرز- متن فرانسه
نوید روز ده سال فراز و نشیب
مصاحبه اختصاصی با محترم فاروق فردا، ژورنالیست شناخته شده کشور
به مناسبت ده سالگی روزنامه نوید روز
مصاحبه كننده: داكتر فريد طهماس
«روزنامه نويسي صعب ترين كار هاست»اين عنوان مقاله ايست كه هشتاد ويك سال پيش در يكي از شماره هاي روزنامه «امان افغان» به چاپ رسيده است.
نويسنده مقاله كه به گمان اغلب علامه محمود طرزي است،روزنامه نگاري را كاري اسان نمي پندارد وروز نامه نويس را «شخصيتي نادر وكمياب» به شمار مياورد.
در عصر ما نيز صعوبت يا دشواري روزنامه نگاري نه تنها در كشور ما بل در سراسر جهان محسوس است.روز نامه نگاران افغاني كه در خارج از كشور به فعاليت هاي مطبوعاتي مصروف اند بي ترديد با اين گونه مشكلات وپروبلم ها روبرو مي شوند كه خود دلايل عيني دارد. همانطوري كه روزنامه نگاري در خارج نيز از نظر تيوري وعملكرد كاري ساده وآسان نيست، روزنامه نگاران نيز اشخاص عادي ومعمولي جامعه نيستند.آنان به اين كار يا از نهايت فهم ودانش وعقل وبصيرت دست ميزنند ويا برخلاف.
هر نشريه اي كه در خارج از افغانستان براي افغانها به خصوص توسط اشخاص غير مسلكي كه از دانش لازم روزنامه نگاري كمتر بهرور هستند به چاپ مي رسد، خواهي نخواهي چه از نظر تيوري و چه از لحاظ عملي، به عباره ديگر از نظر شكل ومحتوا، مورد قضاوت قرار خواهد گرفت وهر كدام جاي ومقام خود را در صفحات تاريخ ژورناليزم افغانستان اشغال خواهد كرد.
«نويد روز »كه اينك از دهمين سالگرد نشراتي خود تجليل به عمل مياورد نيز يكي از صد ها نشريه متناوب افغاني است كه در خارج از افغانستان چاپ وبه نشر ميرسد.
از آقاي فاروق فردا موسس ومدير مسوول نويد روز صميمانه ممنونم كه به شماري از پرسش هاي دوستانه من پاسخ گفتند وبه خصوص كه متن مصاحبه را در روزنامة مربوط به خودش كه در ژورناليزم عملي آنقدر رايج نيست، چاپ ونشر كردند.
تحفة من به آقاي فردا به مناسبت دهمين سالگرد نشراتي «نويد روز» همين مصاحبه است كه به صفت هم مسلك با ايشان به عمل آوردم.
پرسش: ضرورت تاسيس جريده «نويد » در چه بود و چرا نام آن به «نويد روز» تغببر داده شد؟
پاسخ:عده يي از افراد مسووليت دارند به خاطر احيا وگسترش فرهنگ شان يك سلسله كار هايي انجام دهند.بنا بر همين اصل ومسووليت من نيز درك مي كردم كه در روسيه وكشور هاي اتحاد شوروي سابق بسياري از افغانها مجب&