نوشتة دکتور محمد امین عضو شورای مرکزی حزب ملی هیواد

حزب ملی هیواد و مسایل چپ وراست سیاسی در افغانستان

یک عده از دوستان عزیز در داخل وخارج از کشور، می پرسندکه چرا حزب ملی هیواد در رابطه به این احزاب و سازمان ها و هم چنان جبهه ها و اتحاد ها و نفاق ها که یک عده از احزاب به منظور دلایل مختلف مصروف آن هستند سهم نمی گیرد و یا حد اقل ابراز نظر نمی کند.و یک عده دیگراین پرسش را نیز مطرح می کنند، که حزب ملی هیواد،چرا در مباحث داغی که هم اکنون میان یک عده از احزاب جریان دارد   داخل نمی شود و یا موضع گیری نمی کند؟.

 حزب ملی هیواد،با آن ، که بخش اعظم رهبری آن را افرادی از اعضای  حزب وطن تشکیل می دهد ولی شماری از دیگر وطنپرستان نیز در آن عضویت دارند که از لایه ها و اقشار دیگر و یا هم چنان از افرادی مغایراندیشه های دیروزی حزب مان بودند.  در صفوف حزب ما،  به ویژهافرادی از اقشار مختلف جامعه اعم از روحانیون وطنپرست،  روشنفکران لایه های مختلف جامعه،کارگران،دهقانان و حتی کسانی که دیروز  از لحاظ ایدیولوژیک درمخالفت با حزب وطن قرار داشتند،امروز  در حزب ملی هیواد بنا بر روح اعتدالی مبارزاتی آن به خاطرتامین صلح ومصالحه ملی درکشور،شامل می باشند.

ما خط روشن سیاسی داریم،که عبارت از تحقق آشتی و تفاهم ملی درکشوربوده و سهمگیری تمام مردم افغانستان در امر بازسازی میهن می باشد.از آن جایی که افغانستان یک کشور کثیر القومی است،ما را عقیده بر آن می باشد که تفاهم همه اقوام در میهن، بدون برتری جویی وتفوق طلبی، یک امر حتمی و مهم تلقی می گردد.

حزب ملی هیواد افغانستان،به خاطر راهیابی به موفقیت در مبارزات سیاسی اش،سعی می ورزد که در جهت فراهم ساختن زمینه  های برادری،آزادی وتفاهم ملی درکشور کار نماید.هر گاه می دانیم که افغانستان و حکومت های آن بدون تفاهم ملی نمی توانند حتی قدرت شان را نگاه دارند،پس می دانیم که باید در آینه نمای سیاسی کشور،تفاهم، سرلوحه تمام اقدامات باشد و هرقوم و هر حزب و سازمان سیاسی و هر قشر جامعه بتواند خود را در آن پیدا نماید.

حز ب ملی هیواد افغانستان،با احترام به تمام نظریات احزاب وسازمان های  سیاسی به ویژه آنانی که هنوز هم بر مساله چپ گرایی مطلق ویا راست گرایی مطلق ویا هم احزابی که در نگرش تمام هستی جامعه  از ورای افراطیت دینی تاکید می ورزند،اذعان می داریم که حزب ملی هیواد به مثابه یک حزب میانه رو و عدالت پسند ، هرنوع زور گرایی و مطلق العنانی را از هر طرف و هر جانبی که باشد،در افغانستان،صواب نمی بیند.این حزب بر  روحیه پذیرش همدگر و به خاطر حل مسایل کشوری در سطح ملی وبین المللی،اعتدال  را ارج می نهد.

 افغانستان،کشوریست که دارای فرهنگ غنی و پربار می باشد،اما متاسفانه در فرهنگ سیاسی افغانستان همیشه یک خلا به نظر رسیده که عبارت از خود بزرگ بینی است.این مساله همیشه سبب شده است که دیگران باید خورد جلوه کنند،کارا نباشند وهمیشه به مثابه حلقات چهارم و پنجم، نه پیشتر از آن مسوولیت و سهم داشته باشند.

نباید در باره احزاب و سازمان های سیاسی از ورای مقاله ها،نقد ها ونقد بر نقد ها قضاوت صورت بگیرد. ویا هم جر وبحث هایی که بیشتر از سرچشمه  سلیقه آب  میخورند،در ارزشیابی احزاب محک قضاوت قرار گیرند.ما میدانیم که این احزاب گرامی به نحوی از انحا در ساختار های زیر بنایی و روبنایی کشور کم یا زیاد نقش دارند وهر گاه این نقش برجسته شود در شناخت و ترویج هویت احزاب، یشتر کمک می کند،باید چنین زمینه هایی را فراهم ساخت و بر جای تیشه بر ریشه خود زدن ،آئینه بندان فصل سبز را به تماشا نشست.

همه می دانیم که تا کنون هیچ کدام ما ،موفق نشده ایم که حزب های مان را در سر تاسر افغانستان هسته گذاری کنیم و پایه های آنها را  در میان اقشار جامعه در کشور استوار سازیم.من فکر می کنم پیش از هر نوع بر چسپ زنی ها بر دیگران این امر یک دین بزرگ بر گردن ما است که به آن باید بپردازیم.

این که حزب ملی هیواد درین جر و بحث ها سهم نمی  گیرد،به معنای آن نیست،که ما علاقه نداریم بلکه دلیل اصلی، آن است که حزب ملی هیواد مصروف این قضیه است که ریشه ها و حلقاتش را در میان مردم جامعه توسعه ببخشد.البته  در برخی از جا ها که صعب به نظر می آمدند،از یاری وهمکاری های بی دریغ احزاب رفیق نیز برخوردار بوده ایم که جای تشکر از ایشان است واین احزاب رفیق، همین سازمان وجزایری از حزب وطن اند  که امروز دوباره در فضای سیاسی کشور هم در داخل و هم در خارج سربلند کرده اند و راه مبارزه وظنپرستانه شان را زا سر گرفته اند.

میدان سیاسی افغانستان با وجود یک سلسله دشواری  های مشهود،خوشبختانه ،ازادی ها و فراخدستی هایی را نیز دارا می باشد که کم از کم می تواند در تبارز احزاب نقش ایفا نماید.اگر ما بتوانیم این زمینه های دست داشته را در جهت ارتقای احزاب خود به کار ببریم کار بزرگی را به سر رسانده ایم.زیرا ، برای احزاب نوپایه، در شرایط اپوزیسیونی،گشتاندن تخییلات  به قدرت رسیدن آنهم به این زودی هایی که هنوز نتوانسته ایم پایه های اجتماعی خود را در جامعه استحکام ببخشیم،درسهاای تجارب تلخ گذشته ها را در برابرمان قرار می دهد،ازین جهت سعی ما برآن است که بر پایه های عدم تشدد،بر چگونگی مساله بیاندیشیم.ازین رو ما ارزو داریم که با تمام احزاب چپ دموکراتیک که پیروزی شان را در وطن شان، از طریق مصالحه جستجو  می کنند و در روند سیاسی -اجتماعی و اقتصادی کشور به نقش تمام اقشار جامعه باورمند هستند،همیشه پیوند تنگاتنگ رفیقانه داشته باشیم.به باور حزب ملی هیواد، این روابط رفیقانه انجام نیکبختی پایدار می داشته باشد.

سوالی مطرح است که این احزاب چپ دموکراتیک که حزب ملی هیواد افغانستان نیز، خود را شامل آن می دانند به چه شکلی دموکراسی و عدالت اجتماعی می خواهند؟گر چه این مساله در برنامه های بسیاری ازین احزاب درج است،اما از جانب حزب ملی هیواد میتوان گفت که ما دموکراسی و عدالت اجتماعی را از کسی نمی خواهیم بلکه به خاطر تامین آن مبارزه می کنیم. پایه و سنگ بنای دموکراسی و عدالت اجتماعی در کشور را همانا تفاهم ملی تشکیل می دهد،که از راه آشتی ملی در میان مردم افغانستان،آغاز  می گردد وبه تدریج قوام می یابد.

ما،اساس تمام دست آورد های سیاسی ،اجتماعی،اقتصادی و فرهنگی کشور خود را درپرتو دموکراسی و عدالت اجتماعی می بینیم،ازین جهت منتظر کسی نمی باشیم که برای ما این ودیعه های بزرگ انسانی را تحفه بدهد،خود ما وظیفه داریم که با گسترش صفوف احزاب خود و استحکام پایه های اجتماعی و سیاسی این احزاب در میان مردم و جامعه و گرفتن نقش های فعال وطنپرستانه در سیستم  سیاسی و اجتماعی کشور ومبارزه با انواع فساد ، آن را گسترش بدهیم وقوام ببخشیم.

امروز افغانستان از آن حالت، که کسی نام دموکراسی و عدالت احتماعی را در آن گرفته نمی توانست و اگر می گرفت،باید آن را با ایدلوژی دینی پیوند می داد وهر ایده غیر از آن را الحاد وکفر تلقی می کرد،به مرحله ای رسیده است که اگر این پدیده ها درکشور نیم بند وجود دارند حد اقل به خاطر گسترش دادن آن در جامعه زبانها وقلم ها،هراسی در دل راه نمی دهند.گرچه درین راستا نیز استثناآتی را شاهد بوده ایم ولی وطن چشم براه فراوان قربانی هایی ازجانب ما است.

نتیجه این که حزب ملی هیواد خود رامکلف می داند که از نوشته ها و داشته های اندیشه یی رفقا و دوستان عزیز بیاموزد ویک بار دیگر بر یک هوی سراسری رفیق غلام محمد رییس حزب ملی هیواد تاکید نماید،که دوام ما،استحکام صفوف و پایه های اجتماعی و سیاسی ما،در بند اتحاد ما است.بدون شک تا دیر نشده از زیر سایه هدایات سلیقه یی بدر شده، برین مساله بیاندیشیم که اتحاد سراسری ضامن فراوان موفقیت های ما خواهد بود.لذا باید به هوی سراسری به خاطر اتحاد سراسری باید لبیک گفت.

سلاح جديد سربازان انگليسی در افغانستان

روشنگری.آيا بربريت را می توان مدرنيزه کرد؟اگر مدرنيزه کردن به معنای استفاده از دانش باشد، آري، البته که ميتوان. با پيشرفت دانش، بشر قادر به کارهايی است که منطق انسانی با آن بکلی بيگانه است.

روزنامه انگليسی گاردين در شماره پنج شنبه 24 ماه اوت خبر داد که سربازان انگليسی در افغانستان به يک نوع سلاح فوق العاده "super weapon" مجهز ميشوند. سلاح جديد نوع پيشرفته ای از بمب های ترموباريک و قابل حمل روی دوش سربازان است که ريه های قربانی را ترکانده و مملو از خون ميکند. فشار متراکم فوق العاده ناشی از انفجار اين بمب ها که معمولا در محيط های بسته مورد استفاده قرار ميگيرد، آلوئل های ريه را ترکانده و باعث خونريزی داخلی ميشود. محيط بسته ميتواند يک سنگر باشد يا خانه ای که سربازان مشکوکند طالبان هادر آن سنگر گرفته اند. چنانکه اخيرا مکرر گزارش شده است ممکن است در خانه چندين کودک قد و نيم قد خوابيده باشند و والدين هم شهروندان غيرنظامی و غير مسلح باشند که سربازان يا  قوماندان  انی که آنها را به ماموريت می فرستند تصور ميکردند از طالبان ها حمايت می کنند.

تفاوت سلاح های ترموباريک با سلاح های معمولی در اين است که با نخستين انفجار ابری توليد ميکند که با استفاده مجدد از اکسيژن معمولی منفجر ميشود. در نتيجه اين سلاح ها اولا فشار بسيار بالاتری نسبت به سلاح های معمولی ايجاد ميکنند، به همين جهت توانايی انفجار اجسام سخت مثل تانک، سنگر و ساختمان را دارند، برخی حتی آن را با سنگر شکن هسته ای ولی فاقد اشعه راديو اکتيو مقايسه کرده اند. ثانيا زمان عملکرد آن نسبت به سلاح های معمولی طولانی تراست. تاثير ويرانگر سلاح بر بدن انسان به علت اين خاصيت با