Naweederooz -for a peacefull Afghanistan

غلام محمد جلال رییس حزب ملی هیواد افغانستان و رییس مرکز تجارتی افغانها

... و از آن روز که جمشید شاه فرمان کرد، نوروز، روز اول سال است و آن را جشن گیرید،مردمان سرزمین ما این روز را، یعنی نوروز را ،گرامی می دارند و تا امروز که صده های فراوانی پشت سر رفته اند، نوروز با ائین ها و روسوم خجسته که نماد روشنی از غنامندی و پر باری فرهنگ دیار مان است،به آن پایبندند و هر سال با فرا رسیدن نوروز، مجموعه ای از شادی و فرحت را به اسقتبال می نشینند و حتی پیش از فرا رسیدن وحلول آن به میمنت این جشن ملی پر برکت، با تدویر آئین های پیشگیرانه، ان را به پیشواز می گیرند.

این جشن در خطه افغانستان از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب برعلاوه آئین های پیشواز گیرنده ،الی چهل روزدیگر دوام می کند و در هر ولایت کشور ما، بر رسوم و آئین های نوروزی،آئین های محلی نیز افزون می گردد وطوری که می بینیم همه ساله از آغاز تا انجام جشن های نوروزی بت شرکت هزاران هزار انسان وطن من وتو همهمه ای در سراسر افغانستان بر پا می دارند.

نوروز، آغاز فصل سبزیست که زمستان را با همه تاب وتوان و طوفان هایش با لگد می زند و دامن سبز بهار را به روی مردم می گستراند.خوان نوروز و خوان بهار، خوان های لذت اند که هر کس از هر گوشه و کنار میهن از ان سهمی می بردارد واین است نماد سخاوت این فصل که بر آدم و پرنده و حیوان ارزانی می گردد.

با اسف فراوان وشوربختانه باید گفت که ، یک زمانی بر اثر تنگ نظری های متعصبانه مذهبی به اصطلاح دولتمداران کوردل افغانستان، جشن نوروز نیز در کشور ما به دار اویخته شد مگر خوشبختانه رمق های آن که در رگ رگ تاریخ تنیده بود،با تحمل زجر ها همچنان زنده باقی مانده و حال، دارد بار دیگر پویایی اش را به تما شا می گذارد.

آماده گی های مردم افغانستان برای گرامیداشت از نوروز در افغانستان و برون از مرز های آن به خوبی می رسانند که،نوروز، این جشن تاریخی جمشیدی در افغانستان زمین با وجود تلاش های مرگ آسای سیطره جویان وجامه سپیدان سیه دل به خاطر به عدم سپردن آن،در تار وپود مردم افغانستان که از تبار نوروزیان اصیل به شمار می روند تنیده است و امیدواری هایی نیز وجود دارند که پس از این مانند سالیان گذشته ویا هم بهتر وبا قوت بیشتر از گذشته ها تجلیل وگرامی داشته شود.

جای مسرت است که از افغانستان عزیز مبنی بر تجلیل نوروز در سطح دولتی وبا امکانات بیشتر،کمیسیون هایی به فعالیت آغاز نموده و آماده گی هایی گرفته می شودو جای مسرت بیشتر این که افغانها در گوشه های مختلف جهان در عالم مهاجرت و دوری از میهن با استفاده از امکانات چیز وناچیز خود این جشن را برگزار می کنند و با بر نامه های مختلفی، نوروز را به مثابه جشن عنعنوی و دیرینه مردم سرزمین خود به مردمان کشور های میزبان،می شناسانند.

جامعه افغانی به رهبری مرکز تجارتی افغانها (مرکز کاری )در فدراتیف روسیه و به ویژه شهر زیبای مسکو، همه ساله در گرامیداشت این جشن تمام امکانات خود را به خرج داده و هر سال با تدویر برنامه های گونه گونی از آن استقبال نموده است.

قابل یادهانی است که در چهار سال، قبل شاروالی مسکو نیز به خاطر ابراز احترام به نوروز به مثابه جشن بین المللی آریا زمین و احترام به مهاجرین کشوری هایی که نوروز به ایشان مربوط است در تدویر این جشن سهم برازنده گرفت که هر سال با اشتراک بیش از شش هزار علاقمند در ساحه نمایشگاه های تولیدات اقتصادی فدراتیف روسیه، نوروز با شرکت جوامع کشور های ذیربط جشن گرفته می شد که در آن ب رعلاوه افغانها و مردمان دیگر کشور ها بسیاری از مقامات دولتی روسیه و شاروالی مسکو نیز شرکت می جستند و به منظور ادای احترام به نوروز و نوروزیان مقیم در کشور خود طی بیانیه ها و برگزاری ضیافت ها آن را تبریک و تهنیت می گفتند.

امسال فدراسیون سراسری خارجی های روسیه فدراتیف به تجلیل و گرامیداشت این جشن کمر همت بسته است که خوشبختانه نقش مرکز تجارتی افغانها در روسیه نیز در همکاری این فدراسیون در برگزای این جشن، برازندگی خود را دارا می باشد.زیرا نماینده مرکز تجارتی افغانها در کلکتیف رهبری این فدراسیون بوده و خوشبختانه که مسوولیت عمده سازماندهی این جشن نیز بر عهده نماینده مرکز تجارتی افغانها می باشد.،این جشن به تاریخ 28 مارچ در صحن یکی از پوهنتون های معتبر فدراتیف روسیه برگزار می گردد که در ان افغانستان،تاجیکستان،ازبکستان،ایران،قرغزستان ونماینده های مقیم برخی کشور های دیگر در فدراتیف روسیه و شهر مسکو سهم ارزنده دارند.از خوبی هایی که این جشن با برنامه های متنوع خود دارد این است که اشتراک کنندگان آن، از کشور های مختلف بوده و اقدامی است بسیار نیکو و ارزنده در نزدیک ساختن فرهنگ های کشورهای با هم برادر و به ویژه کشو رهای مسلمان که نوروز را به خود وابسته می دانند و خود را با نوروز.

افغانها در این جشن بر علاوه مراسم سمنک، هفت میوه و هفت سین،برنامه های موسیقی و هنری دارند واز همه مهمتر این این که اتن ملی افغانستان نیزدر آن اجرا می شود که برای تمام اشتراک کننده ها یک برنامه جالب و دیدنی می باشد. بدون شک شرکت افغانها در این حشن که بازگوینده علاقمندی آنان به نوروز و آئین های آن است با تدویر نمایشگاه تولیدات دستی و خوراکه های افغانی به جشن رنگ ورونق بیشتری می دهد.

قابل ذکر است،که بر سبیل رواج افغانها بر علاوه شرکت در این جشن خود شان نیز به نوبه خود مطابق به رسم و رواج های افغانی خود در گرامیداشت نوروز سعی به خرج داده وآن را به گونه بین الافغانیش نیز برگزار می کنند.

امسال در مرکز تحارتی افغانها کمیسیونی متشکل از شخصیت های فرهنگی واجتماعی افغان مقیم مسکو، وهمچنان کانون بین المللی رشد هنر وفرهنگ افغانستان،بدین مناسبت دایر شد و در ان فیصله به عمل امد که جشن نوروز ،در سطح خانواده های افغان مقیم مسکو دایر شو.د.از ان جایی که اعضای کمیسیون آگاهی دادند در جشن نوروزی خانواده ها،برنامه های متعدد فرهنگی و معرفتی وجود خواهد داشت که همه افغانها در ان به نوبه خود کار کرده و سهم گرفته اند ومن از هر کدام ایشان ابراز امتنان و تشکر می کنم.

شاید سوال ایجاد شود که چرا این جشن را به خانواده های محترم افغانها اختصاص داده ایم.دلیل و پاسخ آن روشن است.هموطنان گرامی ما در سراسر دنیا می دانند که افغانهای مقیم فدراتیف روسیه کسانی اند که از هیج مرجع و نهاد بین المللی کمکی در یافت نمی کنند.در این جا ما با برنامه های کار آشنا هستیم،کلر می کنیم و زندکی می کنیم.خانواده های ما نیز به ویژه خانم های ما افغانها به جز تربیه اطفال و شب وروز در خانه بودن ،با تفریحات آشنایی ندارند.از این جهت فیصله کردیم که جشن نوروز یک جشن خانواده گی باشد تا خانواده و کودکان ما نیز از آن مستفید گردند.بر علاوه این که بسیاری از فرزندان ما که از وطن دور هستند و اگر تحصیل و آموزش هم می کنند از اموزش تاریخ وطن خود بدور مانده اند.امسال در این جشن برگزار کنندگان تصمیم بر ان دارند تا جستار هایی از تاریخچه نوروز را نیز بیان دارند که خانم ها و جوانان و نوجوانان ما بر ان ورود حاصل نمایند.

همچنان مرکز تحارتی افغانها، در شهر مسکو که در هوتل سیواستو پول موقعیت دارد، نهاد مطرح افغانی در فدراتیف روسیه است که بر علاوه امورتجارتی در سازماندهی اموراجتماعی افغانها نیز نقش برازنده ای را دارا می باشد بر خود می بالد که به کمک و همکاری جمع کثیری از افغانهای محترم توانسته ایم با وحود مشکلات و دشواری های خورد وبزرگی، روز های ملی و بین المللی خود را تجلیل نماییم از جمله نوروز.

از این که نوروز این جشن خجسته ما در راه است،به نماینده گی از هیات رهبری مرکز تحارتی افغانها و هم چنان به نمایندگی از هیات رهبری حزب ملی هیواد افغانستان،این جشن شکوهمند را که نماد دوستی ،برادری و جشن زدودن کینه و حسد میان مردمان است به همه هموطنان خود، در داخل و خارج از ان تبریک و تهنیت می گویم و از خداوند برای شان صحت ،سلامتی و عزت به شکوه و جلال نوروز تمنا دارم. با صمیمت و آرزومندی های ویژه به هر هموطن خود که در داخل کشورهست و یا در برون از آن زندگی می کند می گویم که هموطن عزیز :

از خداوند عظیم ج آرزو دارم که سیطره جنگ برارد کشی از خاک ما چیده شود ومردم در آغوش سبز بهار، گل صلح و دوستی را به تماشا بنشینند و با عطر آن مشام شان را تازه کنند.

اطلاعیه اتحاد بین المللی اتحادیه های اجتماعی (پشتیبانی ازافغانهای دورازمیهن)

بنام پروردگارعالمیان!

اطلاعیه اتحاد بین المللی اتحادیه های اجتماعی افغانهای واتحادیه اجتماعی افغانهای دورازمیهن (بخاطر صلح وتفاهم)

مهاجرین مقیم در فدراتیف روسیه ،افغانهای گرامی در داخل و خارج از افغانستان !

طوریکه میدانیداین دو اتحادیه فوق الذکرسالیان چندتا امروز رسمامطابق قانون اساسی روسیه به خاطر هموطنان ماکاروفعالیت نموده شب وروز در خدمت افغانهاقرارداشته و ازهرنوع کمک وهمکا ری که درتوان دارد دریغ نورزیده است.

هدف این دونهاد حمایت ودفاع از حقوق وآزادی های انسانی که قانون روسیه فدراتیف مجازدانسته است میباشد.

بی مورد نخواهدبود که اگرکلمه تاسف رایادآورشده وبگوییم که درمدت9سال ازفعالیت وخدمت این دو اتحادیه ی اجتماعی را تعدادی از هموطنان مانادیده گرفته ودر صددآن بر آمده اندکه گویا اتحادیه ی دیگری رامطابق میل وسلیقه خودشان ایجادنموده به منظوریغما گرفته حقوق وامتیازات قانونی مهاجرین افغان که درفدارتیف روسیه برای ایشان در نظرگرفته است به نفع شخصی وگروپی خویش استفاده نماید.جهت تحقق اهداف خود بتاریخ های 20و24 جنوری 2010عیسوی بامصارفات نمایشی وگزافی که از توان مهاجرین افغان بدوراست

درهوتل(هالدی)و(پریزدنت هوتل )شهرمسکوگردهمایی رابه اشتراک یکعده جنرالان،سیاسون ونظامیان گذشته منجمله دگرجنرال عبدالقادروزیردفاع اسبق تدویروخلاف انتظارومیل مهاجرین افغان بدون اشتراک مهاجرین واقعی وبی سرنوشت،اشتراک نمایندگان اتحادیه اجتماعی افغانهای دور از میهن (بخاطرصلح وتفاهم)،دیاسپرافغانها شهرسن پیتربورگ (لینگراد سابق)،مرکزمطالعات افغانستان معاصر،شورای زنان مهاجر افغان،مرکزتجارتی افغانهامقیم هوتل(سیواستوپول)مسکو،شخصیت های علمی،سیاسی،نظامی، اجتماعی،روحانیون محترم، ژورنالیستان،جمعیت های بزرگ مهاجرین درشهرمسکووحومه مسکوبرگذارنمودند.

بنابراظهارنظروچشم دیدتعدادی ازاشتراک کنندگان این گردهمایی چنان هویدا گریدکه اجازه صحبت ،انتقادات وپیشنهادات پذیرفته نشده رییس انتصابی محترم اخترمحمد صافی چنین امرفرموده است:

(که شمابخواهیدیانخواهیدما تصمیم خودرا گرفته ایم وآنراعملی مینماییم وچیزی راکه ما بخواهیم انجام میدهیم.)ودر اکثریت سایت های انترنیتی اظهارنظرنموده است من را تمام افغانها انتخاب نموده است.

اعضای رهبری این دو اتحادیه واکثریت عمومی مهاجرین افغان معقدبرآنندکه دیگرنباید بخاطر به اصطلاح(چپه کردن احمد ومحمود)گرد هم بیاییم.بلکه جهت اتحادوهمبستگی،وحدت هماهنگی بدون درنظرداشت عقایدوتعصبات سمتی ولسانی،قومی،گروهی ومنطقوی باهم متحد ویک پارچه بنام (افغان واحد) درداخل وخارج از افغانستان چون تن واحد درخدمت یکدیگر قرار گرفته متحدانه بسوی خواست های همگانی گام به گام یکسان حرکت وعمل نماییم.

این دو اتحادیه معتقدبرآنست تاجهت عملی ساختن اهداف فوق الذکرکه آرزوی دیرینه ی اکثریت مهاجرین افغانها در فدراتیف روسیه میباشند،اتحادیه های راجسترشده را تقویت ورشد بدهیم تا باتدویریک گردهمایی وسیع وبزرگ با اشتراک تمام نهادها،احزاب سیاسی،جمیعت های بزرگ افغانها،علماو روحانیون، دانشمندان عرصه های مختلف ومهاجررا دور هم جمع نموده بسوی انتخابات آزاد وتشکیلات جدید عاری از هرنوع تعصبات به خصوص قومی،لسانی،سمتی ومطقوی رهبری جدیدخدمت به افغانهای مهاجربه را مطابق به قوانین نافذه در فدراتیف روسیه ایجاد ویکپارچه عمل نماییم.

باعرض حرمت واحترام به شما هموطنان مهاجروگرامی

اتحاد بین المللی اتحادیه های اجتماعی افغانهای دور از میهن (بخاطر صلح وتفاهم )

(مکثی بربعضی جوانب مصاحبه اخیر محترم عمرخطاب با دوکتور زلمی خلیلزاد – سپینې خبری)

مطبوعات و از جمله رادبو و تلویزیون جزلایتجزای زندګی امروزی جامعه انسانی ګردیده. دیموکراسی امروزی بدون مطبوعات تحت نظر قانون – ناقص میباشد. این وسیله خوب در عصر ما در قسمت تنویر و آکاهی مردم نقش بسیار مهم و ارزنده ای دارد. نقش آن در جامعه که تعداد زیادی از مردم ما در اثربیشتر از سه دهه جنګ تحمیلی از برکت نوشتن و خواندن محروم ماندن اهمیت فوق العاده خاص خویش را دارد. تلویزیون صدای افغان درین راستا با در نظر داشت امکانات عملی توانسته و میتواند رسالت بس ارزنده و نیک را ادء کند. برنامه سپیني خبری و بخش از برنامه دیګر تلویزون پیام افغان صدای ملت افغان و صدای صلح است و در تنویر مردم نقش ارزنده مثبت خویش را بازی کرده و انشاءالله که خواهد کرد.

درین سلسله میخواستم مکث کوتاه بر مصاحبه فوق داشته و نکات نظر خویش را به قسم که درین مصاحبه آمده است خدمت شما خواننده ګان ګرام و عالیقدر تقدیم بدارم.

اولتر از همه میخواهم تأکید کنم که پیشبرد پروګرام زنده تلویزیونی جدا مشکل بوده و قوی ترین برنامه ها سازان او انانسران دنیا از پیش برد برنامه زنده ترس دارند. درین راستا محترم عمر خطاب استعداد و توانایی خاص خویش را تبازر نموده و رسالت خویش را اداء میدارد. یکی از عوامل موفقیت هم به فهم من همین است که جناب عمر خطاب به آن چیزی مصروف است و در مورد چیزی بالمواجه و بدون ریا صحبت دارند و اظهار نظر و ګردانندګی دارند که به آن معتقد اند. یعنی خدمت به انسان و انسانیت ، خدمت به علم ، به اسلام ، به اخوت ، برادری ، راه حق، صلح و رفاه انسان. خدمت به راه علم و فرهنګ پسندیده افغانی. از ایشان یکبار دیګر سپاسګزاریم و برای شان اجر عظیم از درګاه ایزد متعال خواهانیم.

- در مورد تاکید براینکه “حل مسایل افغانسان را کسی نمی داند“ باید ګفت که به فهم من چنین نیست. دقیق این است که افغانستان و مردم آن توانایی ها و استعداد های خوب دارند که نسخه های حل مسایل را پیکش و عملی کنند اما متأسفانه این افراد و شخصیت ها و نسخه های شان یاتا هنوز به جای نه رسیده و یا هم این افراد به هر قیمت نیمخواهند به هر در و دروازه برای تحقق این برنامه ها خود را بزنند. دقیق است که محترم داکتر خلیل زاد درین راستا منحیث شخصیت برازنده کشور نقش بسیار خوب را بازی کرده میتواند. اما شخصیت های زیادی دیګر افغانی وجود دارند که درین راستا مشترکا مؤثر کارکرده میتوانند. چنانچه محترم داکتر خلیلزاد نیز به آن تذکرات داشت.

- دقیقا اداره امروزی قصر سفید خواهان تغییرات سیاسی در رهبری افغانستان بودند اما برای تحقق این تغییر برنامه عملی و وقت لازم نداشتند. اینکه این وضع چطور به میان آمد نیز قابل دقت است. موضع ګیری های عدم مداخله فورمال حکومت امریکا در جریانات انتخابات ریاست جمهوری افغانستان درواقعیت بی طرف نه بود. یعنی در عمل حکومت و کاندید حکومت افغانستان تمام امکانات مالی و زمانی را داشت و دیګران دست خالی بودند. این امکانات را جامعه جهانی و امریکا دراختیار کاندید دولتی ګذاشته بود. انتخاب کلیمه کاندید دولتی من تصادفی نی بلکه عمدی است.

- علت ناکامی در افغانستان تفاوت در ستراتیژی ها و اهداف مردم افغانستان و جامعه جهانی است. مردم افغانستان صلح و رفاه و زندګی با سعادت در صلح میخواهند و جامعه جهانی (پالیسی میکران اصلی جامعه جهانی) میخواهند که افغانستان باید منحیث میدان جنک برای اهداف معیین جهانی و مبارزه علیه اکستریمیزم دینی (به نوع که آنها تعریف میکنند) و منازعات کشور های همسایه ما را باید مردم افغانستان قربانی بدهند. این جنګ باید مطابق خواست و تعریف شان تا پایان از جانب مردم افغانستان دنبال شود. اګر درین راستا مردم افغانستان قربانی های زیاد هم بدهند در تحقق برنامه های کدام تغییر وارد نه خواهد کرد. افراد و شخصیت های خیر خواه افغانی که درین موضع ابر قدرت ها قرار ګرفته اند چون افغان اند و ګوشت و پوست و مادران و وجدان شان حکم میکند توجه خواهند کرد تا قربانی مردم ما کمتر و کشور اما در سعادت نیز باشد. چیزی که زمامداران مثلا پاکستانی در طول بیشتر از سی سال نه کردند. کشور خویش را خون و آتش سوزی و خانه خرابی مردم افغانستان آباد نمودند و هنوز هم از سر ما دست بردار نیستند. امکانات کافی کادری در رده های بالای دولت امروزی و در ساحه نیز دارند.

- درعزل و نصب و انتخاب افراد و اشخاص عوامل و فاکتور های مختلف تأثیر دارد. از پشت پرده ما آګاهی نداریم اما محاسبات من نشان میدهد که پاکستان در تبدیلی محترم داکتر خلیل زاد ازسمت سفیر و نماینده فوق العاده امریکا در افغانستان به جای دیګر و درآن وقت به جای غیر از افغانستان نقش عمده و بارز داشت. ممکن هم است که پاکستان به دولت انګلیس شکایت کرده باشد و دولت انګلیس هم درین راستا به نفع پاکستان و خواست جانب پاکستانی در سبکدوشی محترم خلیل زاد که افغانی هم می اندیشید نقش داشته باشد.

- حل مسأله مخالفین و تفاهم به مخالفین مسلح افغانی ، موفقیت و عدم موفقیت آن فکتور ها و عوامل مختلف دارد. اما افغانستان آرام، مستقل و قوی در ستراتیژی های پالیسی میکران پاکستان نمی ګنجد. تا زمانیکه روابط جامعه جهانی و امریکا با پاکستان تغییر نه کنند و مشکل در پاکستان حل نه شود مشکل افغانستان حل شدنی نیست. رول منفی پاکستان در عدم استقرار وضع در افغانستان درین بخش تعیین کننده است. زمان ثابت ساخت که حتی دولتی ملکی پاکستان خود را از فشار سیاسی نیرو های رسمی ضد افغانی در پاکستان رهانیده نمیتواند.

پاکستان در چندین دهه اخیر در پهلوی سیاست رسمی سیاست دشمنانه موازی غیر رسمی خود را در قبال افغانستان داشته و خواهد داشت. پاکستان خواهان تأثیر تعیین کننده در افغانستان است.

ایران و حاکمان ایرانی چنانچه درین مصاحبه هم ذکر شد از یک جانب با طالب مخالفت دارند و از جانب میخواهند امریکا و انګلیسی و جامعه جهانی را در افغانستان و منطقه مورد فشار قرار دهند. ایران با برنامه وسیع فرهنګی خویش نیز درین راستا در موارد زیاد افراد نموده و اندیشه های تفرقه قومی را نیز دامن میزنند. این عمل خلاف اسلام و انسانیت است.

کار برای زبان و فرهنګ های مختلف حق است. زندګی و کار برای همزیستی فرهنګ های مختلف کار انسانی و قابل قدر است. اما بزرګی و بهتر بودن خودرا در توهین و تحقیر دیران دیدن قابل دقت و حد اقل قابل تأسف است. شواهد زیاد نشان میدهد که حلقات معیین ایرانی درین راستا مصروف کار اند. برای من ایجاد تلویزیون به اساس زبان، ایجاد تلویزیون به منظور خود را سردمدار و یګانه وارث فرهنګ و کلتور معیین دانستن خطا و نادرست. ایجاد تلویزیون فارسی زبانان به سردمداری ایران امروز جدا قابل مکث و دقت است.

بلی اګر ما افغانها فعالانه درین راستا رسالت خویش را ادا نه کنیم ، دست به دست هم ندهیم، اولویت های ملی و همګانی را براولویت های فردی خویش برتری نه دهیم - خطرات زیادی متوجه افغانستان و مردم آن خواهد بود. این خطرات حتی در یک حالت قابل کنترول برای امریکا - ممکن به شمول بلند بردن نقش جمهوری مردم چین و پاکستان در سرنوشت افغانستان خواهد انجامید.

کشور های دیکر منطقه و جهان نیز در افغانستان ستراتیژی ها بخصوص خویش را دنبال میکنند. بر ما افغانهاست تا سیاسیت و استرایژی منافع علیا کشور و مردم خویش را در هر حالت پیګیران حتی با سیاست پراګمتیک و انتخاب کم بد از بدتر - دنبال کنیم.

- این پروسه است. باید سیستم سازبود و در بلند بردن سخن قانون به جای سخن فرد باید کوشید. سیاسیت کادری، اقتصادی را باید اصلاح کرد. دیموکراسی و انستیوت های آنرا را باید نهادینه ساخت. مفاهیم درست و اصلی افغانی این واژه را باید برای افغانستان و کشور و سطح انکشاف جامعه ما به توافق رسید. درین راستا باید با آموختن متداوم بدون تعصب و پیش داوری برخورد کرد. نقش مطبوعات را باید بلند برد. در صدد و تلاش از بین موانع عوامل خارجی و داخلی عدم رسیدن به صلح و وضع رقتبار افغانستان را باید جستجو کرد. عملا باید برای قطع دست های مغرضانه همسایه ها در افغانستان کار کرد. عمال داخلی انها را بابد به موقع افشاء و تجرید کرد. تحقق این و دهها برنامه نیک افغانی به اقدامات عملی هوشیارانه و مدبرانه و پیګیری ضرورت دارد.

- حرکت و فعالیت سیاسی بخش از کار است که در نهادینه ساختن دیموکراسی مساعدت میکند. احزاب و سازمان ها نسخه های برای حل مسایل مطروحه پیشنهاد و مطرح میدارند. قوانین کشور باید ممد خیر و جهت دهنده مثبت باشند که در اکثر موارد افراط و تفریط وجود دارد. درین راستا کار به اهل کار سپرده نه شده. متاسفانه که قوانین نافذ کشور و اراده سیاسی حاکم در عمل چنین نیست. حتی در موارد بهتر و زیادی به یادم همان ګفته مردمی( حق بګو به طرف ما ) می آید. متاسفانه توانایی های عملی حاکمیت برای تحقق برنامه های خیر کم و محدود است. مردم در بیشتر از سی سال ناتوان شده و در موارد زیاد به هر دست دراز شده و لو به قصد خیر هم به دیده تردید و شک مینګرند. باید در بازګشت روحیه اعتماد کار کرد. درین مورد پروسه به جانب منفی در حرکت است. نیرو های اهریمنی، شر، فتنه و فساد قومی و نفاق فعالتر و کارا تر کار میکنند.

- حکومت آقای ح. کرزی از مرجع بیرون ازین حکومت یاد آوری کرد و مانع فعالیت های خارج ازین حکومت شد. یعین فعالیت های خارج ازحکومت شان را حکومت متوازی به حکومت خویش؟! دانست (قبل از کنفرانس لندن۲۰۱۰)و جدا آنرا رد کرد. درنتیجه این حکومت توانایی اجرای کار ها را ندارد و کسی دیګر را و مرجع دیګر را هم مانع میشود و آنرا حکومت متوازی حکومت خویش و مضر میداند. درین صورت نظریات محترم داکتر خلیلزاد که بخش از کار ها باید خارج از این اداره آقای ح. کرزی اجرا شود موانع دارد.

- در مورد تقلیل تأثیر فرهنکی ایران در افغانستان قبلا اشارات داشتیم اما تلاش های تحث فشارقراد دادن امریکا و جامعه جهانی توسط حکومت ایران در افغانستان یک محاسبه دقیق د وعینی است. درین راستا سیاسیت کادری افغانستان و سیاست کادری وزارت امور خارجه افغانستان در آب ریختن به برنامه های حاکمیت ایرانی امروزی جدا مساعت میکند. پروسه برعکس آنچه توقع میرود جریان دارد و شواهد نشان میدهد که حکومت امروزی افغانستان درین راستا عملا ممد شان است. بلی تبانی های حاکمیت افغانی با استراتیژی های معیین حاکمیت ایرانی در افغانستان است. چنانچه ګفته آمدیم ستراتیژی ایجاد تلویزیون فارسی زیان را که به رهبری ابران صورت میګیرد و درین راستا مطابق اظهارات سفیر ایران تأخیر درین امر را به دوش مقامات رسمی افغانی میاندازد نیز سوال وقت است. موضوع جدا قابل تعجب و دقت است. باید ګفت که این غلط فهمی و نادرست است اګر کسی ایران امروز را وارث تمدن و فرهنګ اریانا میدانند. این حوزه فرهنګی و وارثان این تمدن کهن وسیعتر ازین تشکل سیاسی امروزی ایران است.

- اظهارات خیر خواهانه فارغ از تعصبات قومی و لسانی. سپارش های جمع و جور شدن و تفاهم نیک بین الافغانی مسایل است که جدا قابل قبول و ضرورت ما است. درین راستا نقش مثبت جناب شان درین راستا در پهلوی سایر حرکات مثبت در کشور ما قابل دقت و استفاده است.

- در قسمت سوء تفاهمات و عدم توافقات درتعیین رهبری حرکت سیاسی کشور که جوابګو سطح انکشاف امروزی جامعه افغانی است از خود را های بیرون رفت دارد. حتمی نیست که رهبر حرکت باید کاندید ریاست جمهوری و پست وزارت باشد. حتمی نیست رهبری دایمی وجود داشته باشد. و دهها مطالب دیګر است که میتوان درزمینه به تفاهمات رسید و از وسایل و طروق مدرن و تجارب جوامع دیګر که درعین سطح انکشاف قرار داشت با درنظ داشت دهها عامل دیګر نیز استفاده نیک بعمل آورد.

- دیدن با تمام مردم، اقوام و قبایل و تشکیل احزاب و سازمانها و به هرسطح حرکات سیاسی مطلوب انعکاس دهنده صدای ملت و پر کرد ستیج سیاسی که جوابګو چهره واقعی سیاسی کشور باشد، کنفرانس ها و سیمینار ها در رابطه به افغانستان و مسأله صلح مسایل مطلوب، خوب و دلخواه اند. اما هیچ یکی ازین تلاش ها این توافقات نباید انستیتوت های قبول شده دیموکراسی را تعویض نمایند. درین راستا آسان سازی به تقلب خواهد انجامید و مشکل مارا حل نه خواهد کرد.

بر ماست در تمام موارد در تقویت انستیتوت های دیموکراتیک و قانونی کار کرد. هیچ مرجع و هیج کنفرانس و جرګه خارج از قوانین کشور نباید انستیتوتهای قبول شده و از جمله ګرفتن اتوریته سیاسی از طریق ملت و انتخابات را تعویض نماید. بلی تدویر میز های مدور و دعوت از دوسه تن ویا حضور تیلفونی و حضور فزیکی در یک بحث حتی در سطح تلویزیون در فهم خود ما و فهم دیګر و روشن شدن راکرد ها و یافتن راه های درست ما را مساعدت بهتر خواهد کرد.

مطمین ایم که نقش تلویزیون های مردمی ورسالتمند درین راستا قایمقام ندارند. منزل طولانی است .

ما با اراده متین، صداقت و پیګری این منزل دشوار اما قابل پیمودنی را انشاء الله که موفقانه خواهیم پیمود.

از ای که جناب قاضی صاحب دادگر ده فرستادن قسمت سوم مقاله شان ( اقبال : شانس استعمار در تجزیهء هند و به خاک نشاندن افغانستان ) به مشکل روبرو شده بودن ؛ مطلبه ده ایمیل بری مه روان کدن تا ببینم مشکل ده چیس . مه خدمتی بریشان کده نتانستم که نتانستم ؛ مگه بری خودیم مشکل جور کدم .

از ایکه بابه ایم از شنیدن دو قسمت پیشترای مقاله که از انترنیت گرفته بریشان خوانده بودم خیلی خوش شده بودن ؛ ذوق زده شده ای مطلبه هم از ایمیل کشیده بردم بریشان خواندم .

ده اول گپی نبود ؛ با شادمانی به مقاله گوش کده رفتن ؛ چند جایه هم دو باره و سه باره سریم خواندن . مگه کم کم آثار خسته گی ده ایشان پیدا شده رفت . آخر دیدم رنگ شان دود کده میره .

نی بچیم ! هوش کنی ؛ خوانده بُرو ؛ مگه آهسته آهسته و دانه دانه !

ازی به بعد هم یگان جایه ؛ میگفتن که دو باره بخوانم ؛ مگه آه و اوف زیاد میکشیدن . پسان دیدم قطره های اشک شان جاری شد ، لب هایشان پرش پیدا کد ، کوشش میکدن حالت خوده از مه پُت کنن !

ده آخر ، ده « استدعا : » که رسیدم ؛ ناگهان بابیم خودشانه به او بغل انداختن ؛ با داد و بیداد و هق و فیق گریان بلنده شروع کدن . کمی دم گرفتم . دمِ چی ؟؟؟

هوش و حواس بریم نماند ؛ دیگه خواندن و گفتن امکان نداشت !

از کاریم پشیمان شده ؛ وارخطا و گنهگار از اطاق پدر کلان بر آمدیم ؛ چند تا اعضای فامیل که رنگِ پریده و سرو وضع پریشان مره دیده ان ؛ وارخطا درون اتاق دویده ؛ خوده سر پدر رسانده ان . یک وقتی مام خوده بین شان یافتم . بگو و مگو و سوال و پرسان زیاد شد ؛ آخر بابیم اذیت شدن و به همه گفتن :

مه هم کتی دیگه ها برآمده راهی بودم که پدر ده همو حالتِ خراب ؛ نام ناز نازی ی مره گرفته ؛ گفتن :

ایندیرا ! تو کجا میری ؟ .. تو که بِری ؛ به مه چی می مانه ؟؟!

پس گشته ؛ پهلوی شان شیشتم . چندین دقیقه هیچ کدام ما گپ نمی زدیم ؛ گپ زده نمی تانستیم !

بچیم ! بخوان ؛ مانده گی ره بخوان ! باز مام یک چیزی بریت میخوانم !

ناچار « استدعا :» ره دو باره خواندم و باز پدر بی طاقت شد ؛ مثلیکه خدا نخواسته مار گزیده باشیش ؛ پیچ و تاب میخورد . کمی وقت دیگه هم به سکوت گذشت و پس از اون بابیم شکسته شکسته سر گپ آمد :

ایندیراگک مه ! ببخش که پریشان شدی ؛ چه کنم ؟! درد پدر کلانیت هم بسیار کهنه اس و هم بسیار زور !..

اون وقت ها یادیم آمد که اسکلیت مره از سیاهچال و زندان اعلیحضرت همایونی ظل الله ! کشیده به همی کلبه آورده بودن !

از تو پُت نمی کنم . یگان یگان روز ؛ یگان یگان همصنفی و دوست و آشنای بیست سی سال پیشیم ترسیده ترسیده کله کشک میکد تا ببینه از مه چه مانده و چطو نمُردیم !

یکی از همی ها که خیلی مهربانی کده یک گوسفنده هم خیرات گویان آورده بود ؛ هوله کی میخواست پس بره ؛ بریش گفتم :

شب باش ؛ کم کم درد دل کنیم ؛ همی دیدار هم بسیار غنیمت اس !

نه بُرد و نه آورد ؛ گفت : شما هنوز مست استین ؛ خانه زیر مراقبت ضبط احوالات اس ، دیوار ها موش داره و موش ها گوش ؛ ما چوچ و پوچ داریم ؛ یک انسانیت خوده کدم حالی پاچه ایمه یلا بتی !

ده حالی که دلیم خیلی به درد آمده بود ؛ مجبور چیزی به رویم ناوردم ؛ از آمدنش و از صدقه ایش تشکر کدم . ده وقت بر آمدن از خانه ؛ مره نماند که همرایش بیرون شوم و گفت :

میدانی ؛ بری کدام مردم و چی قسم مردم خوده تباه کدی ؟! همو روز که ده پارک زرنگار بری محمودی و غبار سینه زدین و گلو پاره کدین و بعدیش هم به سیاه چاه رفتین ؛ مه چیز چیزی شنیده طرف شار می آمدم ؛ ده گردنه باغ بالا یک آدم شسته و رفته که سریش به تنیش می ارزید ؛ پیش رویم آمد . ازیش پرسیدم :

لالا! میگن ؛ مظاهره اس ؟ خیرت خو هس انشاء الله ؟!

خوب گوشیته بگی ! او ده جوابیم گفت : مه چُوم .. یک «محمدی» اس ؛ «غبار» میگندیش ؛ غلغل داره !! ازی خاطر مه سودا و دکانه یلا کده خوده از شار کشیدم ؛ همو طرفها خانه همشیره اس ؛ همو جا ها یکی دو روز خوده پُت کنیم که ده بلا نریم !

حالی هم خیال نکو که افتاو از دیگه طرف بر آمده !.. استخوان توره ایجه آورده ان تا ببینن کسی دوریش جمع میشه ؛ که چاره ایشه کنن !!؟

پناهیت بخدا ؛ هوسِ شو باش و روز باش با مه و دیگه هاره نداشته باش !!!!

ده ای چند شب و روز بسیار افسرده شدیم . هئ به ای فکر می کنم که گپ ها و مخصوصاً « استدعا :»ی قاضی صاحب دادگر ؛ به اِی خاطرات و رنج های بابه کلان مه و همزنجیر هایشان ؛ چقدر رابطه داره !؟

شب ها تکرار به تکرار خو می بینم که در گردنهء باغ بالا یا همطو جاهاستم ؛ کس هایی پیش رویم می آیه ؛ از طرف مه یا از طرف کس دیگه سوال میشه :

... یک « قاضی »اس ؛ « دادگر» میگندیش ؛ غلغل داره ...

او طرفتر ها کس های دیگه ؛ قیافه های دیگه هیرهیر هیر ؛ هور هور هور، هه هه هه ، هو هو هو ، هاهاها.. خنده میکنن !

خواب اس دیگه ؛ ای قیافه ها رقم رقم شده میره که توصیفیش خوب نیس ؛ آدم ؛ معلومدار هر بلاره خو می بینه !

شیت و پیت آو و عرق از بستر می خیزم ! روزها خیال میکنم کوه ها سر شانه هایم مانده شده ؛ حوصله رسیدن به سر و وضع خوده ندارم ... هئ دلیم میشه سپ سپ بشینم و به خوشبختی پشکک خانهء ما که ده اِی آمد آمد بهار؛ بیدرک مست شده ؛ حسرت خورده برم !!

از شش درک ـ مابین پاچا نشینی و سرپاچانشینی کابل صغنه

انجمن افغانستان و آسیای میانه روز جهانی زن را بتاریخ ۶ مارچ در لویشم تجلیل نمود در این گردهمایی وزیر پیشین زنان بریتانیا و عده کثیری از زنان هموطن و اقلیت های بریتانیا نیز شرکت داشتند. سخنرانان در ارتباط به روز جهانی زن و نقش زنان در ساختار سیاسی، فرهنگی و اجتماعی جامعه بشری بیانات علمی را ایراد نمودند.

وزیر پیشین زنان بریتانیا طی سخنرانی شان روز جهانی زن را برای زنان تبریک گفته و از تعهد کشورش بر ادامه کمک ها بخصوص حمایت از زنان محروم افغانستان در زمینه های آموزشی و فراهم نمودن حقوق مساوی در عرصه های مختلف زندگی تاکید نمودند. متعاقبآ محترم دکتر نورالحق نسیمی خراسانی ریس انجمن در بیانیه شان به مناسبت روز جهانی زن افزودند:

هشت مارچ روزی است که در بیشتر کشورهای جهان به پاس خدمات و حرمتی که زنان سزاوار آن اند و به منظور بازبینی مشکلاتی که زنان از آن رنج می برند، برنامه های ویژه ای در سراسر جهان دایر میگردد. مردان در این روز به زنان شان تبریک می گویند و برای شان گل و هدایای دیگر می فرستند. اما در کشور ما نزدیک به دو قرن است زنان ازحق انسانی شان محروم اند و از مناسبات قبیله ای زیاد تر رنج می برند، مناسباتی که زن را خارج از همه مسایل ساخته اند در حالی که جهان امروز بر اساس خرد، دانش، علم، آگاهی، مهارت، و خلاقیت انسان می چرخد و از این بابت میان زن و مرد تفاوتی نیست و در اکثر کشور ها بزرگداشت و تجلیل از روز زن یک هفته، و در برخی از دانشگاه ها تمام ماه مارچ با برنامه های آموزشی و جشن واره ها همراه است.

اما در افغانستان حکومات کهنه فکر قبیلوی زنان را از حق مشارکت درامور زندگی اجتماعی ، دسترسی زنان به آموزش و دانش، اطلاعات، وفرصت های استخدامی خارج ساخته و فعالیت های آن ها را در چهاردیواری خانه محدود کرده اند که این به معنای محروم کردن جامعه از توان و استعدادهای نیمی از جمعیت جامعه است.

محترم خراسانی اشاره نمودند که عدم حضور دختران در مدارس و دانشگاه های افغانستان بزرگترین جنایت است و نبود کار برای زنان بزرگترین جرم است لت و کوب و شلاق زدن زن ها نتنها جرم و جنایت است بلکه خارج از چوکات انسانی است که ادامه این حالات در قرن ۲۱ برای مردمان بومی قابل قبول نبوده و جامعه جهانی که حضور سیاسی ، نظامی و اقتصادی در افغانستان دارند باید کهنه فکران قبیلوی را از مردمان بومی که هزاران سال پیش تمدن را برای جهان معرفی نموده بودند تفکیک نمایند و نباید بخاطری کهنه فکری و نادانی دیگران فرزندان عمر خیام و بلخی ها از این بیشتر بسوزند باید فرصت آموزش برای جوانان به ویژه برای دختران در مناطق امن نیزمساعد گردد و برای دولت غیر مردمی و غیر دموکراتیک که نمایندگی مردمان بومی را در افغانستان نمیکند اجازه داده نشود تا سد یا مانع شرکت دختران و زنان در عرصه آموزش گردند.

برنامه با پرسش شرکت کننده گان از وزیر پیشین زنان بریتانیا در مورد دشواری های زنان در داخل کشور و چالش های آموزشی، پناهندگی و عدم دسترسی کامل به خدمات اجتماعی که خانواده ها در بریتانیا به آن روبرو هستند پایان یافت.

(آقای دکتور نورالحق نسیمی پیام نوروزی به شرح زیر فرستاده و از تمام افغانهای مقیم اروپا خواسته اند تا درجشن نوروزی شان شرکت نمایند.

نوید روز با نشر پیام ایشان توجه افغانهایی را که امکان شرکت در برنامه های ایشان را داشته باشند جلب می کند که به ادرس ذیل مراجعه و حل مطلب نمایند.)

بدین وسیله فرا رسیدن نوروز و سال نو ۱۳۸۹خورشیدی را به تمام هم میهنان به ویژه به کودکان و زنان محروم و مردم زحمتکش کشورم مبارکباد میگویم صحت، سلامتی، صمیمیت، پیروزی، آرامش ، رهایی و آزادی فرهنگی و هویتی را آرزو میکنم. بگذار مردم ما از اسارت تمدن ستیزان و تاریخ سوزان داخلی آزاد گردند.

شرکت در برنامه های ما مانند همیش رایگان است اما هر نوع همکاری از جانب سازمان ها، کانون ها، گروه ها و هموطنان گرامی مورد استقبال ما قرار میگرد.

جایگاه روسیه در تقابل چین و امریکا

نویسنده: یوری تاوروفسکی، استاد دانشگاه دوستی ملل روسیه، روزنامة «نی‌زاوی‌سی‌مایا گازی‌یِتا»/

واکنش شدید و بی‌سابقه پکن به فروش محموله بزرگ تسلیحات آمریکا به تایوان از چند زاویه قابل بررسی است. در این خصوص، قبل از همه باید چگونگی معادلات قدرت‌های جهانی به ویژه تقاطع بردارهای صعود نرم و تدریجی چین و در مقابل تنزل تدریجی آمریکا را مورد بررسی قرار داد. در شرایط حاضر به نظر می‌رسد که پکن از لفاظی‌های شدید به عملکردهای شدید گذر کرده و در صدد استفاده از راهبرد «فشار علیه فشار» بر‌ آمده که که ار سوی مائو زدونگ در دیپلماسی خارجی چین طراحی شده بود.
واشنگتن با تعامل تسلیحاتی خود به نقطه حساس چین ضربه زده است. معامله بیش از ۶ میلیارد دلاری تسلیحاتی با تایوان گواه آن است که آمریکا نه تنها می‌تواند توازن نیروها بین پکن و تایوان را تغییر دهد، بلکه مواضع نیروهایی را تقویت کند که با اتحاد مسالمت‌آمیز این دو قسمت چین مخالفت می‌‌ورزند. در پی این اقدام، مسأله احیاء تمامیت ارضی چین به آینده دورتر موکول می‌‌شود. پکن از متوقف کردن تجارت با شرکت‌های هواپیماسازی آمریکایی که در عرضه اسلحه به تایوان شرکت می‌کنند، خبر داده که این امر برای تمام اقتصاد آمریکا عواقب حساسی در پی خواهد داشت.ادامه….
با این وجود، ‌به ‌نظر می‌رسد ‌که ‌معامله ‌امریکا با تایوان ‌تنها ‌بهانه ‌و ‌نه ‌علت واقعی ‌ابراز ‌نارضایتی ‌چین ‌است. ‌رهبران ‌چین ‌فرمول ‌سلطه ‌مشترک ‌چینی – ‌آمریکایی ‌بر ‌جهان ‌موسوم ‌به «گروه۲» ‌را ‌که ‌در ‌آن ‌برای ‌چین ‌نقش ‌«برادر ‌کوچک‌تر» ‌پیش‌بینی ‌شده ‌بود، را بیش از این نمی‌پذیرند. از سوی دیگر، ‌«بیماری ‌اوباما‌دوستی» ‌که ‌به ‌سراسر ‌جهان ‌سرایت ‌کرده، ‌شامل ‌حال ‌چین ‌نشده است. ‌جالب تأمل اینکه محافل ‌حاکم ‌در پکن ‌در ‌مورد ‌اوباما ‌از کلمات قصار ‌تغییر ‌یافته ‌معروف ‌دنگ شیا ئوپینگ ‌استفاده ‌می‌کنند، به این معنا که ‌‌«مهم ‌نیست ‌رنگ ‌گربه ‌سیاه ‌یا ‌سفید ‌باشد، چرا که ‌در ‌هر ‌حال ‌یک ‌گربه ‌آمریکایی ‌است». ‌در ‌جریان ‌سفر ‌سال ‌گذشته ‌اوباما ‌به ‌چین، ‌«خمپاره ‌جذابیت ‌شخصی» ‌او ‌نتوانست ‌در ‌زره ‌نیرومند ‌«فاصله‌گیری ‌مؤدبانه» ‌رهبران ‌چین ‌سوراخ ‌ایجاد ‌کند.
‌از ‌سوی ‌دیگر، ‌رهبران ‌چین ‌در ‌آن ‌زمان ‌و ‌در ‌حال ‌حاضر ‌آماده ‌نیستند ‌در چگونگی ترتیب ‌اولویت‌های ‌سیاسی ‌خود ‌بازنگری ‌کنند ‌که ‌در ‌آن ‌آمریکا ‌مقام ‌اول را ‌دارد. ‌این ‌دو ‌کشور ‌طی دهه‌‌‌های ‌اخیر ‌در ‌زمینه‌‌های ‌بازرگانی، ‌مالی ‌و ‌تکنولوژیکی ‌پیوندهای ‌مستحکمی ایجاد کرده‌‌اند. ‌اما، واکنش شدید مقامات ‌چینی به ‌موضوع ‌معامله ‌تسلیحاتی ‌به وضوح ‌‌نشان ‌داد ‌که ‌آنها حاضر ‌نیستند ‌در ‌زمینه‌های ‌کلیدی ‌مانند ‌نرخ ‌ارز ‌ملی، ‌شرکت ‌در ‌اعمال ‌فشار ‌بر ‌ایران ‌و ‌کاربست ‌استانداردهای ‌انگلیسی- آمریکایی ‌دموکراسی ‌و ‌حقوق ‌بشر، ‌خواست‌های ‌واشنگتن ‌را به تمام اجرایی کنند. ‌لذا آنها به طور ضمنی نشان داده‌اند که از ‌این ‌به ‌بعد، ‌هر ‌اقدام ‌غیر‌‌دوستانه ‌شریک ‌شماره ‌یک خود ‌با ‌عکس‌العمل ‌مناسب پاسخ خواهند گفت.
پکن با این اقدام، ‌نه ‌تنها ‌به ‌واشنگتن، ‌بلکه ‌به ‌متحدان ‌آسیایی ‌آن ‌نیز پیام آشکاری ارسال کرد با این محتوا ‌که ‌شرکت ‌در ‌راهبرد ‌بازدارندگی ‌چین ‌در امتداد ‌قسمت ‌شرقی ‌مرزهای ‌این ‌کشور، ‌برای ‌آن‌ها ‌نیز ‌عواقب ‌منفی ‌به ‌دنبال ‌خواهد ‌داشت. ‌آمریکایی‌ها ‌نه ‌تنها ‌از ‌تایوان ‌حمایت ‌می‌کنند، ‌بلکه ‌در ‌ژاپن ‌و ‌کره ‌جنوبی ‌پایگاه‌‌های ‌نظامی داشته ‌و ‌ناوهای ‌آنها ‌بین ‌بنادر ‌ژاپن، ‌سنگاپور، ‌تایلند ‌و ‌اندونزی ‌به صورت مستمر رفت ‌و ‌آمد ‌می‌کنند. ‌پکن ‌در ‌صورت ‌تمایل از این توان برخوردار است که ‌برای ‌همه ‌شرکاء ‌ائتلاف ‌نظامی با ‌آمریکایی ‌مشکلات ‌اقتصادی ‌و ‌غیر‌‌ آن ‌ایجاد ‌کند. ‌
کشورهای ‌اروپایی نیز ‌نگران ت‌حرکات‌ ‌اخیر ‌پکن ‌هستند، چرا که آنها ‌نیز ‌گاهاً ‌به ‌تایوان ‌اسلحه ‌می‌‌فروشند. ‌آن‌ها ‌در ‌زمینه ‌ایران، ‌نرخ برابری ‌یوآن، دموکراسی‌سازی در چین و رابطه با دالایی‌لاما نیز با ‌آمریکا ‌مواضع یک‌سانی دارند. ‌اروپا ‌از ‌چین ‌آنقدر ‌دور ‌نیست ‌که ‌نقشه‌‌های ‌جغرافیایی ‌نشان ‌می‌‌دهند. ‌آن‌ها ‌حتی ‌با یکدیگر ‌خط ‌تماس ‌نظامی ‌دارند. ‌نیروهای ‌ناتو ‌در ‌افغانستان ‌گاهی ‌وارد ‌«کریدور ‌واهان» ‌می‌شوند ‌که ‌با ‌منطقه ‌ناآرام ‌سین‌کیانگ ‌چین ‌هم‌مرز ‌است.
اما در مورد روابط روسیه و چین باید خاطر نشان شد که در ‌حال ‌حاضر ‌این تعامل در بهترین ‌مرحله ‌تاریخی ‌خود قرار دارد، چرا که ‌در ‌دیپلماسی ‌غیررسمی ‌چین، ‌روسیه ‌در ‌مقام ‌دوم ‌قرار ‌گرفته ‌است. با این وجود دو کشور ‌دوران ‌دشواری ‌در ‌پیش ‌دارند. ‌ریشه ‌این ‌مسأله ‌در نوع ‌روابط چین ‌با ‌روسیه و موضوعی ‌شبیه ‌به ‌ریشه ‌مسأله ‌روابط چین ‌با ‌آمریکا ‌است ‌و ‌آن ‌تضاد ‌عینی ‌بین ‌گرایش ‌تقویت ‌(چین) ‌و ‌تضعیف ‌(روسیه) ‌است. ‌
با این ملاحظه، مقامات ‌کرملین ‌مجبور ‌خواهند بود ‌تلاش ‌فراوانی در دستور قرار دهند ‌که ‌سطح ‌و ‌کیفیت ‌روابط ‌با ‌چین ‌را ‌حد‌‌اقل ‌در ‌حالت ‌کنونی ‌نگه ‌دارند و ‌افزایش ‌آن را به موعد دیگری موکول کنند. ‌افت ‌تبادلات ‌بازرگانی ‌بین ‌دو ‌کشور ‌و ‌وخامت ‌ساختار ‌تجارت ‌دوجانبه میان مسکو و پکن مثال ‌بسیار ‌گویای از این روند ‌است. اما باید این را نیز در نظر داشت که در شرایط حاضر ‌نخبگان ‌حاکم ‌بر ‌چین ‌به ‌روسیه ‌با ‌چشم ‌مثبت ‌می‌‌نگرند.
در ‌سطح ‌رسمی، ‌روابط ‌بین ‌چین ‌و ‌روسیه ‌را ‌«مشارکت ‌راهبردی» ‌می‌‌نامند. ‌واقعیت ‌همین ‌است، ‌زیرا ‌همکاری ‌راهبردی ‌با ‌مسکو ‌د راستا و ‌پاسخ‌گوی ‌برنامه‌‌های ‌بلندمدت ‌پکن ‌است. ‌پکن ‌در ‌روابط ‌با ‌مسکو ‌(مانند ‌روابط ‌با ‌آمریکا) ‌قصد ‌ندارد ‌علیه ‌کشورها ‌و ‌ائتلاف‌های ‌دیگر اقدامی انجام دهد. ‌حتی ‌اگر ‌همکاری ‌تاکتیکی ‌جاری روسیه و چین ‌مرحله ‌مشکلات ‌و ‌تغییر ‌شکل ‌را ‌در ‌پیش ‌داشته ‌باشد، ‌در ‌آینده این مسکو ‌است ‌که ‌می‌تواند ‌برای پکن ‌«پشت ‌جبهه ‌راهبردی» ‌و ‌مرز ‌صلح‌آمیز ‌شمالی ‌را ‌تأمین ‌کند ‌که ‌از ‌طریق ‌‌حامل‌های ‌انرژی ‌و ‌مواد ‌خام ‌دیگر ‌به ‌طور ‌منظم امکان انتقال به ‌چین را ‌خواهند یافت.
افزون بر این، همکاری ‌با ‌روسیه ‌در قسمت ‌غربی ‌مرزهای ‌چین ‌جوابگوی ‌منافع ‌راهبردی ‌پکن ‌است. ‌در ‌این ‌قسمت ‌همانند ‌قسمت‌های ‌شرقی ‌و ‌جنوبی، ‌ممکن ‌است ‌به ‌موازات ‌تشدید ‌اختلافات ‌بازرگانی ‌و ‌اقتصادی ‌با ‌غرب، ‌دامنه ‌سیاست ‌«بازدارندگی ‌از ‌چین» ‌گسترش ‌یابد. ‌نفوذ ‌ایالات ‌متحده ‌و ‌اتحادیه ‌اروپا ‌در ‌کشورهای ‌آسیای ‌مرکزی ‌و ‌وقوع ‌انقلاب ‌آزمایشی ‌لاله ‌در ‌قرقیزستان ‌(که ‌با ‌چین ‌هم‌مرز ‌است)، ‌باعث ‌نگرانی ‌مقامات ‌چین است.
‌چین ‌بدون ‌فشار و تحکم ‌منافع ‌خود ‌را ‌در ‌کشورهای ‌آسیای ‌مرکزی ‌پیش ‌می‌برد. ‌افتتاح چند ماه پیش ‌خط ‌لوله ‌انتقال ‌گاز ‌از ‌ترکمنستان ‌به ‌چین ‌که ‌از ‌ازبکستان ‌و ‌قزاقستان ‌می‌‌گذرد، ‌نشان‌دهنده ‌برخورد ‌حساب‌گرانه چین در ‌روابط ‌با کشورهای ‌این ‌منطقه ‌است. ‌ولی ‌طراحان ‌راهبرد ‌چین ‌نگران ‌ثبات انتقال مواد خام ‌از ‌طریق ‌این ‌مسیر ‌و ‌مسیرهای ‌در ‌حال ‌ساخت ‌دیگر ‌هستند، چرا که ‌آمریکا، ‌اروپا ‌و ‌ژاپن ‌بر ‌سر ‌منابع ‌این ‌منطقه ‌با ‌چین ‌رقابت ‌می‌کنند. ‌
فعالیت ‌فزاینده ‌سازمان‌های ‌اسلام‌گرای ‌اویغور، ‌تاجیک‌ ‌و ‌ازبک‌ ‌که ‌در ‌آسیای ‌مرکزی ‌و ‌در ‌میان ‌اقلیت‌های ‌قومی ‌چین ‌فعالیت ‌می‌کنند، ‌منشأ ‌دیگر ‌نگرانی‌های ‌پکن ‌است. ‌لذا پر بیراه نیست که ‌رهبران ‌چین ‌به ‌توسعه ‌سازمان ‌همکاری‌های ‌شانگهای ‌توجه ‌فراوانی ‌می‌کنند. ‌این ‌اولین ‌سازمان ‌بین‌‌المللی ‌است ‌که ‌در ‌طول ‌تاریخ ‌۶۰ ‌ساله ‌جمهوری ‌خلق ‌چین ‌با ‌مشارکت این کشور ‌تشکیل ‌شده ‌است. ‌اگر ‌روسیه ‌نفوذ ‌خود ‌را ‌در ‌اقتصاد ‌و ‌امنیت ‌کشورهای ‌آسیای ‌مرکزی ‌حفظ ‌نکند، ‌این ‌سازمان ‌اهمیت ‌خود ‌را ‌از ‌دست ‌خواهد ‌داد. ‌در ‌این ‌صورت ‌چین ‌از ‌کانال ‌مشروع ‌پیشبرد ‌منافع ‌خود ‌در ‌منطقه ‌بی‌بهره ‌خواهد ‌ماند.
لذا دور از انتظار نبود ‌که ‌حرکت ‌تند ‌اخیر ‌رهبران ‌چین ‌توجه ‌زیاد ‌تحلیل‌گران ‌جهان ‌را ‌به ‌خود ‌جلب ‌کند. ‌همه ‌منتظر ‌زمانی ‌هستند ‌که ‌توان ‌فزاینده ‌اقتصادی ‌و ‌نظامی ‌چین ‌به ‌سبک ‌جدید ‌دیپلماتیک ‌تبدیل ‌شود. ‌پکن ‌تا ‌کنون ‌فقط ‌به ‌اقدامات ‌کشورهای ‌دیگر ‌واکنش ‌نشان داده، اما ‌در ‌داخل چین ‌بحث‌های جدی در خصوص ‌فعال‌تر ‌کردن دیپلماسی خارجی این کشور در جریان است. ‌این ‌بحث ‌در ‌میان ‌کارشناسان ‌و ‌در ‌مراجع ‌تصمیم‌گیر چین نیز ‌جریان ‌دارد. ‌تا به ‌حال توازن ‌نیروها ‌به ‌نفع ‌محافظه‌کاران ‌بوده ‌است. ‌هم از این رو است که در رسانه‌ها ‌اصطلاح ‌«صعود ‌نرم ‌چین» ‌متداول ‌شده ‌است. ‌هو ‌جینتاو ‌رهبر ‌کنونی ‌چین ‌سعی ‌می‌کند ‌در امور ‌داخلی ‌و ‌خارجی ‌سیاست ‌محتاطانه‌ای ‌دنبال ‌کند. ‌لذا ‌واشنگتن ‌واقعاً ‌کار قابل ملاحظه‌ای انجام داده که این گونه پکن را به واکنش وا داشته است. اما ‌آیا ‌این ‌بدان ‌معناست ‌که ‌ما ‌شاهد ‌شکل‌گیری ‌کیفیت ‌جدیدی در ‌سیاست ‌خارجی ‌چین ‌هستیم؟
پاسخ منفی است، ‌چرا که نظام اتخاذ تصمیمات در چین بسیار پیچیده است. در این کشور، تصمیمات نهایی به صورت جمعی توسط اعضای کمیته دائم دفتر سیاسی حزب کمونیست با مشارکت برتر رهبر حزب و دولت اتخاذ می‌شوند. با این ملاحظه، تغییر خط دیپلماتیک کشور آن‌چنان اقدام مهمی است که تصمیم به آن تنها در بالاترین سطوح سیاسی این کشور اتخاذ می‌شود. ممکن است کنگره حزب که قرار است در سال ۲۰۱۲ تشکیل شود، این تصمیم را بگیرد، اما به موازات نزدیک شدن زمان برگزاری کنگره که می‌تواند رهبر جدید را انتخاب کند، بحث در خصوص تغییرات بنیادی در سیاست خارجی چین محل زیادی از اعراب نخواهد داشت.