|
محترم غلام محمد اساس گذار و رئیس حزب ملی هیواد
|
|
|
 فاروق فردا صاحب امتیاز ومدیرمسئول روزنامه"نوید روز" |
 |
نه پوهیږم
لنډ داستان -لیکوال : نصیراحمداحمدي
له ډيرې مودې ورووسته کلي ته لاړم، لومړۍ دوې ورځې مې په کور کې تيرې کړې، بيا د يوه ملګرې کره ورغلم، دی راباندې ګران و، له پخوا مې ورسره جوړه وه او خبرې يې ښې راباندې لګېدې.کلکه غيږ يې راکړه، کوټې ته لاړو، چای يې راووړ، له يوې بلې سره وغږيدو، خو دی خواشينی و او د زړه په زور يې خندل.علت مې وپوښت، لومړی يې څه نه ويل، خو وروسته مې مجبور کړ، راياده يې کړه چې لس زره افغانۍ پوروړی دی،
سړی هرسهار په دروازه کې ولاړ وي او خپلې پيسې غواړي .
په حيرانی مې وپوښتل :
_خو ته شل جريبه ځمکه لرې، دهقانې دې هم خپله ده،بيا ولې قرضداره يې؟
ده راته وکتل، په خړو شونډو يې يوه ترخه موسکا تيره شوه، ورو يې ويل :
_شکر وباسه چې د کور مسوليت نه دی در په غاړه، پلار لرې، که نه نو دا خبره دې نه کوله .
پوه مې کړ چې دا زما دپوښتنې ځواب نه و .
يو سوړ اسويلی يې ويست ، شونډې يې وخوځېدې :
_څه درته ووايم، اوه سره عيال لرم، ټول واړه دې، څوک ناروغه وي، څوک د مکتب کتابچې غواړې، يو جامې نه لرې او بل هم لوڅې پښې ګرځې، باور وکه، د غنمو ريبلو ته يوه مياشت پاتې ده، خو موږ دوه اونۍ مخکې لا کندو جارو کړ، کله پسې رسيدی شم .
يوه شيبه غلۍ و، بيا پرته له دې چې راته وګورې په خواشينی يې وويل :
_نه پوهيږم، څه پرې وخورم؟
و مې ويل :
_شپږ زره درکولای شم، ډيرې نه، ژر يې نه غواړم .
په اوږ ه يې لاس راکيښود او مننه يې وکړه .
ما په کور کې څو ورځې نورې هم تيرې کړې، بيا ښار ته راغلم، خو مياشت لا نه وه وتلې چې له کوره احوال راپسې راغی، ويل يې چې پلار دې ناروغه دی، ژر راشه !
زه هم په بيړه د موټرو اډې ته لاړم، غرمه کور ته ورسيدم، پلار مې د زړه حمله تيره کړې وه او اوس ښه و .
خدای ته مې شکرونه ويستل، مور مې د غرمې ډوډۍ راوړه، وروسته يې په خواشينی راته وويل چې د ملګرې کور دې بمبارد شو، د کورنی ټول غړې يې له خاورو مړه راويستل، يواځې دی ژوندی دی، فاتحې ته ورشه !
زړه مې د پښو تر ګوتو تير شو، ګوله مې کيښوده او پر بايسکل مې پښه واړوله. کله چې د هغوی کلي ته ورسيدم، د کورد ولاړو ديوالو پرځای غټي تورې لوټې پرتې وې، چا راته وويل چې ملګری دې په فصله کې دی، په منډه ورغلم، دی سره لمر ته ناست و، ږيره يې ببره وه او تر مخ يې څو جريبه ولاړو ژيړو غنمو ته کتل، پرته له دې چې راته وګورې په غريو کې يې وويل :
_د غنمو ريبلو ته مې زړه نه کيږي، نپوهيږم! په چا يې وخورم !
الماسه غازي ادې څوک وه
الماسه دکټواز سلېمانخېله وه، مشرانو به له نازه الماسۍ بلله، مېړه یې حبیب وچي دکلي خلکو حبیب اکا باله ، دالماسۍ او حبیب اکا یکي یو زوی و چي ښایسته نومېده ، ځکه نوالماسه ادې په کلي کي کشرانو د ښایسته خان مور بلله.
انګرېزانو چي په ۱۲۹۴ هـ ق کال پرپېواړ برید وکړ دې په دغه جنګ کي برخه اخیستې ده، دتور پوړني پلوونه بې تر ملا راتاو کړي وو، چاړه بې په ملا کي به ټومبلې وه اوبه بې په ژیو کي دغازیانو سنګرونو ته رسولې او کله به یې په ګوډو کي نینې وروړلې ، کله به داسي پېښه سوه چي په کوم سنګر کي به دغازیانو جبه خانه لږ سوه الماسۍ وه چي پر خپلو اوږو به یې دوی ته ګولۍ او باروت رسول .
دپیواړ په جنګ کي ددې مېړه حبیب اکا او ځوان زوی ښایسته خان دواړه شهېدان سول، پسله دغي ورځي څخه دې مېړنۍ دځوانیمرک زوی ښایسته خان کتاروزنه تر ملا وتړله ، دهغه نامراده توپک یې غاړي ته واچاوه او دغازیانو په صف کي دیوه صفاهی په توګه ودرېدله . له دغي ورځي څخه دالماسۍ وسلواله مبارزه پيل سوله، دې ښه نښان ویشت او دغلیم وتلي سپاره یې په وینو رنګول، دلوګر دخوشۍ ، چا رآسیا او سنګ نوشتي په جنګونو کي یې په ډېره مېړانه برخه واخیستله او د دې مېړاني او له ننګه ډکو خبرو ډېر ځوانان خونړ یو جنګونو ته لمسول . د سنګ نوشتې په جنګ کي چي دپکتیا ، کټواز له لښکر و سره دننګرهار د خوا پوځونو هم ملګري سول، یوه ورځ ددوی په منځ کي الماسۍ ولاړه سوه دواړه لاسه یې ددعا په خاطر پورته کړل او دپاک خدای ج حضور ته یې داسي مناجات وکړ: اې خدایه ! زه ستادرضا او ستاد دین دننګي له پاره دې جنګ ته راغلې یمه، خدایه ته ماته وس راکړې چي ستا ددین دښمنان ووهم او ددغو مړونو غازیانو پت وساتم.
دالماسي دغي وینا یا دعا په غازیانو کي عجب جوش پيداکړ. دسنګ نوشتې تر جنګ وروسته چي دجرنیل محمدجان خان غازي لښکري دوردګو له خوا څخه دمیدان برخو ته راورسېدلې ، دپکتیا غازیانو له سنګ نوشتې او چار اسیا څخه چوکي ارغندې ته ځانونه ورورسول.
الماسۍ چي دغه وخت په غازي ادې مشهوره سوې وه او عمر یې شپېتو کالو ته نژدې وهم دغازي محمد جان خان لښکر ته ځان ورساوه . دقلعه قاضي په غزا کي دغازې ادې توري او شهامت او بې ساري مېړاني پر غازیانو باندي دسحر اغېزه وکړله او دپرنګیانو پوځ یې ماتي ته اړ یوست.
په دې جنګ کي دغازي ادې نوم په ټول لښکر کي په توره او شهامت ولاړ، پخواتر دې یوازي پکتیاوالو او کټه وازیو پېژندله پسله دې دټول لښکر غازي ادې سوله . دغازيانو داسي خېمه نه وه چي د غازي ادې دتوري ، مېړاني او ایثار خبر ي نه پکښي کېدلې.
وایي جرنیل محمد جان خان غازي چي دغازي ادې داتوره اوجهاد ولید، دایې خپل حضور ته وروغوښتله او یو آس یې وروباخښه او ورته ویې ویل : ته پلي جهاد کوې له پېواړه تر دې ځایه دي ټول مزلونه پلي وهلي دي او په ټولو جنګو کي دي پرپښو غزا کړې ده داآس واخله لږ څه به هوساسې، پروړ او اوربشي به یې زما د کمند سپاهیان در رسوي.
غازي ادې دجرنیل له پېرزویني څخه کورودانی ووایه خو آس یې ونه مانه او یې ویل : ( زه به مېړه او زوی ته په کوم مخ ورځم، دوی به وایې تاتر موږ پوري مزل پرپښتو نه سووهلای، پرآس سپره راغلې، زه دا پېغور نه منم ).
په قلعه قاضي کي چي پرنګیان مات سول، غازې ادې چي دجرنیل محمدجان خان غازي له پوځونو سره د کروغ دغره له خوامخ پر کابل را روانه وه، دالنډۍ به یې ویلې:
توره کوئ بری به خپل کرئ
که بری نه وځوانان تل په تورو مرینه
توري په خرچ وهئ خوانانو !
وطن مو خپل دئ په سرو وینو یې ساتو نه
چوڼۍ په توپو نه ړنګیږي
غازي ځلمیان یې په توپکو ړنګوینه
جنګ دکابل جوس ته راغی
ځوانان څنګلي لګوي کابل ګټینه
دغازي محمدجان خان پوځونه چي واصل آباد ته راورسېدل په دغه وخت کي دغازي محمد عثمان خان ساپي لښکري پر اسمايي غره راښکاره سولې پرنګیانو دهغو خواته مخه وګرزوله چي ځانونه شېر پور ته ورسوي.
غازي محمد جان خان خپل پوځونه پردووبر خوو وېشل ، یو پوځ یې دتخت شاه دغره نیولو ته وګماره اوبل پوځ یې وګماره چي د آسمايي دغره پرکلا برید وکړي. غازي ادې هم په دغه دوهم پوځ کي وه.
دالله اکبر ږغ یې دغلیمانو زړونه لړزول او دغازیانو ویني یې پر جوش راستلې .
کپتان قیام الدین خان تره کی وایي موږ پر کلا په ډېر جوش برید وکړغازي ادې دمخ په صفونو کي وه .
درې سوه ګامه به کلا ته پاته وه چي غازي ادې ولګېدله و موږ چي پرراغلو داپرته وه تر ټټر او خولې یې ویني بهېدلې او په دغه حال کي یې هم دالله اکبر ږغ په خوله کي واوغالباً دغه ږغ سره یې ساوختله.
نومړی کپتان قیام الدین خان وایي : موږ چي پر کلاوروختلو ، د شېر پور لورته مو هڅه وکړله اونورنه سوم خبر چي دشهیدي غازي ادې مړی چاچيري ښخ کړ؟
دشهیدي غازي ادې قبر ورک دئ مګر نوم به یې څوپښتانه وي له خولو نه لوېږي او ددې پاک روح ته به دلوی خدای ج له درباره څخه دلوړو درجو غوښتنه کوي.
مآخذ:- د ادبي نثرونو، دبېنوا یاد، دکارنامو مېرمني او ګلو ګېډۍ کتاب څخه
ددې کتاب لیکوال :- علامه اکاډیمسین پوهاند عبدالشکور “ رشاد “
پنجاهمین بهارانه یک فرزانه
نوید روز –مسکو:روز هشتم نوامبر سال 2008، دکتور شاه محمد گویا ،دوست فرزانه و فرهنگی فرهیخته کشور،به پنجاه رسید و دوستان و اشنایان همدل و هموندش به خاطر نگاه و تصویر کشی آبادانه های این پنجاه منزل که سرمنزل با شکوه دیگری در فرا راه دارد، در نورافشانی گلواژه های سبز هستی این دوست و صدای پای موسیقی دلنشین افغانی ، هندی و روسی بهارانه شبی را برپا کرده بودند که سراپا خاطره انگیز بود.
آمد آمد میهمنان از ساعت شش شام آغاز شد و از جانب کمیسیون برگزاری محفل، هر یک از ایشان با اهدای یک شاخه گل تازه خوش آمدید گفته شده و به تالار رهنمایی می گردید.
محفل حوالی ساعت هفت شام در یکی از رستورانت های شهر زیبای مسکو برکزار شده بود.و سراغاز آن را آوردن شماره پنجاه 50 به تالار تشکیل می داد، که بر روی یک تخته چوبی توسط شمع های زیبایی روشنی می انداخت و در نور کمرنگ تالار توسط دو جوان محصل دانشگاه دوستی خلقها، از علاقمندان دکتور گویا در حالی که یک دختر نوجوانی نیز در پیشاپیش آن همراه با یک موزیک افغانی بدرقه می شد.پنجاه روشن،به جای معینی برده شد. ا دختر نوجوان، از آقای گویا خواست تا شمع ها را خاموش نماید.شمع ها به رسم معمول سالگره ها توسط دکتور گویا خاموش گردیدند.بعدا به تالار نور عادی اش برگردانده شد و گرداننده محفل ازآقای زلمی عزیز سفیر افغانستان خواهش کرد تا در زمینه صحبت نماید.آقای عزیز ابتدا با ابراز خورسندی از شرکت در جشنواره بزرگ و صمیمانه فرهنگی افغانی به مناسبت پنجاهمین سالروز تولد دکتور شاه محمد گویا،سخنان پرلطفی در باره ابعاد زندگی وی ابراز داشت وتحفه ای را که به همین مناسبت تهیه کرده بود به وی تقدیم نمود.بعدا دکتور لطیف بهاند اتشه فرهنگی سفارت افغانستان که گردانندگی محفل را بر عهده داشت، دسته گلی را از جانب شعبه فرهنگی سفارت افغانستان تقدیم دکتور گویا کرد و از استاد محمد امان اشکریزخواست تا روی ستیژ بیاید و پیام مرکز تجارتی افغانها را تقدیم نمید.استاد اشکریز، با خوانش پیام مرکز تجارتی افغانها از جانب خودو آقای اجمل کوشا نیز مراتب تبریکی جداگانه ای تقدیم کرد.بعدا آقای پرویز آرزو شاعر مستعد کشور و سکر تردوم سفارت افغانستان در مسکو کوتاه زندگینامه دکتور گویا را برخواند و متکی بر داشته های علمی –فرهنگی وی، شایسته دانست که جهت گرامیداشت آقای گویا این محفل با ارزشی تدویر یافته است.
دربخش دیگر جشنوار سه کودک درحالی که با پتنوسی از یک جلد کتاب و یک دسته گل توام باموزیک وارد تالار شدند و با نظم ویژه به محلی که دکتور گویا نشسته بود رفتند و با تقدیم مراتب تبریکی به زبان های پشتو ودری گل وکتاب را به وی تقدیم کردند.گویا، آنان را نوازش کرد و از احساسات رقیق کودکانه شان اظهار قدردانی نمود.بعدا آقای محمد عمر ننگیار نویسنده توانا و طنز نویس ژرفبین کشور از جانب کانون بین المللی رشد هنر و فرهنگ افغانستان صحبت کرد و یکی از طنز های تازه اش را به خوانش گرفت که مورد توجه حاضرین واقع شد. آقای شکراله رحمانی هنرمند نازکخیال کشور یکی دیگر از صحبت کنندگان محفل بود که صمیمانه ترین گلواژه هایی را در ستایش دوست دیرینه اش گویا در باغستان دوستی فرهنگی باهمی شان رویاند و به کمک نازنین پسرش که با لباس محلی ملبس بود تحفه گرانبهای هنری ای تقدیم گویا کرد.آقای رحمانی همچنان یک پارچه آهنگ زیبایی نیز با دوتار اجرا کرد.
قابل یاداواریس که دراین برنامه یک پارچه رقص هندی توسط یک هنرمند دختر روسی اجرا شد و بعد از آن خانم خورشیده دورانووا مسوول فرهنگی تاجیکان مقیم روسیه از دوستی اش با دکتور گویا گفت و سخنان صمیمانه ای ابراز داشت.پس از ان فاروق فردا صاحب متیاز و مدیر مسوول روزنامه نوید روز چاپ مسکو با ابراز کوتاه سخنانی بهارانه پنجاهمین دوست فرزانه اش دکتور گویا را تهنیت و تبریک گفت و برای وی طول پر گل و عرض پر از دوستان عمر از خدا تمنا کرد وسپس دکتور شیر حسن حسن ضمن توقفی بر کار های فرهنگی دکتور گویا پنجاهمین سالروز تولد وی را شادباش گفت.یوسف سهار،داکتر جمشید سمون،داکتر علی کریمی،داکتر نصرت عبیدی ،حیدر خیال و دخترک زیبایش،محمد مهدی نوری به نمایندگی از محصلان دانشگاه دوستی خلقها،استاد فرید شیفته، غوث جانباز،عصمت کمال و دیگران باالنوبه مراتب تبریکی شان را ابرازو تحایف شان را به دوست شان ویا تقدیم داشتند.
درخور توجه است که سخنان پر لطف واجرای آهنگ زیبای فرانسوی توسط آقای فرید قیومی ،آهنگ خانم رکسانا به زبان انگلیسی،دکلمه ترجمه شعری ازمولانا جلال الدین محمد بلخی توسط آقای لاروی نطاق چیره دست کشور، برنامه ویژه آقای پاول وهمکارانش که با وسایل موسیقی شرقی برنامه با حالی را اجرا کردند،سر وصرت محفل را رنگینی بیشتر بخشیدند.
سپس برنامه بیست دقیقه با آقای گویا اعلام گردید و درین بخش آقای دکتور لطیف بهاند،از پیام های رسیده،آقای احسان الله آرینزی مسوول تلویزیون شبکه جهانی آریانا،آقای اسد آسمایی از فرانسه ،آقای غلام سخی غیرت از کابل،آقای حضرت وهریز از سیول یاداور شد واز آقای گویا خواست روی ستیژ بیاد و به پرسش های آزاد حاضرین پاسخ بدهد.درین بخش که بیست دقیقه دوام کرد دکتور گویا به پرسش های دوستان پاسخ گفت.درهمین وقت بود که آقای داوود سرخوش هنرمند گرامی کشور از دانمارک تلفون کرد و مراتب تبریکاتش را به دکتور گویا تقدیم داشت.
دربخش دیگر، هنرمندان کانون بین المللی رشد هنر و فرهنگ افغانستان هر یک جلیل شرر،جیلانی آرین،شاهپور گویا ،ژوندون فردا و دیگران به قول معروف مجرایی هایی دادند که مورد توجه حاضرین وقع گردید.
سپس حبیب عزیز یکی دیگر از هنرمندان افغانی وارد ستِیژ شد و چند پارچه آهنگ زیبایی تقدیم داشت.در میان یک وقفه از آهنگ های وی استاد آشکریز مراسم کیک بری را اعلام کرد و یک کیک بسیار زیبایی را به تالار آوردند که در حمع خانواده و دوستان آقای گویا با مراسم ویژه بریده شد و بر میز های حاضرین توزیع گردید.وبعد آهنگ «بوریا» ویکی دو آهنگ دیگری نیز توسط حبیب عزیز اجرا شد ومحترم دکتور شاه محمد گویا،فرزانه فرهنگی کشور و خدمتگذار بی شایبه فرهنگ میهن مان ،طی سخنان کوتاهی از توجه و صمیمیت دوستانش مبنی بر تدویر این محفل و ابراز احساسات دوستانه تشکر کرد وتذکر داد که خود را بیشتر از پیش به خدمت فرهنگ کشور مکلف می داند.
محفل حوالی ساعت سه بعد از نیمه شب در اوج احساسات دوستان و حاضرین محفل به پایان رسید.
جشنواره پنجاهمین سالگرد تولد دکتور شاه محمد گویا،بیشتر رنگ خانوادگی داشت و یگانه محفل فرهنگی افغانی بود که در آن خانواده های افغان حضور بهم رسانیده بودند.
خبر نگا رنوید روز
پیام شاعر حضرت وهریز شاعر توانای کشور
به مناسبت پنجاهمین سالگرد تولد استاد شاه محمد گویا
ترانه یی برای دوست
اگر ناگهان دریافتی که دوست،
نه دوست است نه دشمن، فقط هست
اگر نتوانی بر این .وقوف یافت
که خوب است یا بد
او را به کوه بکش، خطر کن
تنهایش نگذار
بگذار با تو در یک ریسمان آویزان باشد
آنجا خواهی دانست، چه کسی با توست.
اگر در کوه پیشانی اش ترشید
و ناگهان میل پایین شدن به سرش زد
پایش بر یخبندانی گیر کرد
و فوری کبود شد صورتش و فریاد برآورد
به این معناست که در کنار تو بیگانه یی است
دشنامش نده، فقط او را بران
در بلندا چنین کسانی را با خود نمی گیرند
برای چنین کسانی سرود نمی خوانند
اگر او با اخم و اندوه
بگذار با پیشانی اش ترش، اما رفت با تو
فریاد زد ولی بلندتر خزید
و آنگاه که از تو صخره یی می افتی
او ضجه زد ولی دستت را گرفت
اگر چنان گام زد با تو، گویی در جنگی به حمله می رود
و در بلندا ایستاد صبوحی نازده، با قامت راست
می توانی چنان که بر خود
بر او تکیه کنی.
ولادیمیر ویسوتسکی
و با شاه محمد گویا می شود به کوه رفت و می شود چنان که در روسیه معمولاً می گویند: пойти на разведку с ним.
من بیست و پنجسال اخیر این پنجاه ساله را می شناسم. نیم عمرش را. از روزگاری که استاد بود و معلمان آینده را تربیت می کرد تا روزگار دانشجویی اش در پیتی گورسک و تا دوران سرگردانی در مزار شریف و تا آوارگی در مسکو و تا روزهایی که تاجری شد موفق ولی خاستگاهش را از یاد نبرد و به دوستان فرهنگی اش کمک کرد مشغول چاپ جریده ها و مجله هایشان شوند، فیلم بسازند و برنامه های فرهنگی برگزار کنند. آنهم در آن روزگاری که عقل تنها یک کاربرد داشت: به دست آوردن سود بیشتر!
می توان تصور کرد همکاران داکتر گویا چه دیدگاهی در مورد او داشتند که بهانه هایی می ساخت تا چند فرهنگی زندگی آبرومندانه تری در مسکو داشته باشند. آنها لابد حق داشتند او را به سفاهت در علم و تجربه ی تجارت متهم کنند.
استاد گویا تنها دوست روزهای بد نیست. روزهای خوب را هم می شود به طرز خوشایندی با او گذراند، موسیقی شنید، شعر خواند و در مورد فیلمی یا تابلوی نقاشی سخن گفت و شنید. اما در روزهای بد، گویا بی نظیر است. و من دلایل فراوانی دارم ازاو سپاسگزار باشم. هم به خاطر آن روزها که دانشجو بودم در پیتی گورسک و آخرین پولم را به کمربستم تا بروم باکو و کتاب بخرم به زبان فارسی و او هم مبلغ باورنکردنیی را در اختیارم گذاشت تا تعداد کتاب ها بیشتر شود. هم آنگاه که دانشگاه را تمام کردم و آمدم مسکو و از رهنمایی های او استفاده کردم.
گویا زندگی حسرت برانگیزی نیز دارد. نظم زیبایی در زندگی اوست که حساب هرچیز معلوم است و مکان هرچیز نیز.
دوست عزیز من، گویا،
خیلی دلم می خواست، در این جشن با تو و دوستان دیگر یکجا می بودم و این سطرها را بی هیچ کاغذی می گفتم و خیلی بیشتر از این. اما سرنوشت امروز هم به مراد من نبود.
شما در میان دوستان بسیار خوبم هستید و من از داشتن چنین دوستی بر خود می بالم.
تندرست و کامیابتر باشید.
حضرت وهریز
سیول
پیام تبریکی
خوشا آنکه اخلاق خوب و سرشتی پاک دارد ظاهر آراسته ، نیتی صالح و قلب پاک دارد
آقای دوکتور شاه محمد گویا ، فرهنگی گرامی سلام علیکم!
میهن هنر پرور ودانش گستر ما که امروز ویرانه بیش نیست و این درد عمریست که باما ست ، تنها انسان های دل سوخته و فرهنگی چون شما در دیارغربت مرهم دلهاست !
ازتلاش وفعالیت های فرهنگی جناب عالی درزمینه رشد فرهنگ وهنر صمیمانه سپاسگذاریم .
همه دوست داران فرهنگ وهنر به وجود فرهنگی چون شما افتخار میکنند!
امید که" کانون رشد فرهنگ وهنر" را همواره فروزان نگهدارید!
اکنون که پنجاه بهار را پشت سر گذاشتید دها بهار دیگررا ازدرگاه احدیت برایتان مسئلت داریم وامیدواریم که گل وجود شما همواره خندان و شاداب برشاخسار حیات جلوه گرباشد .آمین !
جشن سال روز تان را تبریک میگوییم .
زندگی شگوفان ، عشق و محبت را برای شما و خانواده محترم آرزو میکنم.
جمعی از دانشجویان دانشگاه دوستی خلق ها( مسکو)
تجليل از روزجهاني محو خشونت عليه كودكان در بلخ
ازبرگزاري اين مراسم را تجليل از روزجهاني محو خشونت عليه كودكان ذكرنمود افزود: به منظورارج نهادن به حقوق كودكان قراراست اين برنامه به مدت يك ماه در دوازده ولايت افغانستان ازجمله ولايت بلخ وبا همكاري مسولان معارف برگزارگردد .
زينب عزيزي معاون تدريسي رياست معارف ولايت بلخ نيز ضمن آن كه حمايت مسولان معارف ازمحو خشونت عليه كودكان را اعلام نمود، خطاب به معلمان ودانش اموزان گفت: براساس قوانين مصوب ازسوي وزارت معارف هردانش آموزي كه درمدارس ازسوي معلمان خود مورد خشونت قراربگيرد با فرد خاطي برخورد قانوني خواهد شد. خانم عزيزي ضمن آن كه وجود خشونت درمدارس راتاييد نمود وگفت: طي سال هاي اخيربنا برپيگيري هاي مسولان دررياست معارف تاحد زيادي ازاعمال خشونت ها عليه دانش آموزان درمدارس كاسته شده است .
معاون تدريسي رياست معارف ولايت بلخ ضمن آن كه بروزنا بساماني هاي طولاني اجتماعي، ضعف اقتصادي مردم وبالابودن آماربي سوادان درجامعه افغانستان را ازعمده دلايل بروزخشونت عليه كودكان درخانواده ومدارس ذكرنمود افزود: بيشترين نقش دراين پديده ناهنجاراجتماعي را بي سوادي حاكم برخانواده ها دارد كه والدين به دليل درك نكردن وضعيت وحالات روحي وجسمي كودكانشان متوجه تبعات اين عمل ناپسند نشده وباعث دلسردي فرزندانشان ازمحيط خانواده و حتي مدرسه مي شوند .
سه شنبه 7 عقرب 1387
د طنز نن او پرون ته ځغلنده نظر
د هيواد د بیاوړي طنز لیکونکي محمد عمر ننګیار سره د میاشتنې نوید مرکه
پوښتنه:په افغانستان کې د طنز د تاریخ په هکله څه ووایاست.دغه ادبی –هنری ژانر تر ننه پورې کوم پړاوونه یې وهلي دي؟
ځواب:دطنز ژانر چې په انګرېزي کې د Satire د لفظ سره معادل شمېرل کېږي په نړۍ او په ځانګړي تو ګه د افغانستان په ادبي هنري بهير کې ځوان ژانر دې او په تېره بیا په پښتو ادب کې خامه خوله ماشوم ګڼل کېږي.د پښتو په شفاهي ادب کې په بېلابېلو فورمونو کې د ډېر پخوا نه طنزي څړیکې ليدلی شو.په ټوکو او ډُوړو کې یې طنزي غرض جوت
