*- هايکوگويی...................  سخيداد هاتف

 

 

*- دا بي بي سي لندن دي!..... محمود نظری

 

*- چاغ چاغ!.................... محمود نظری

 

*- رايګيري!.................... محمود نظری

 

*- خو زه بيچاره! !............. محمود نظری

*-

کُشتی حامد کرزی....................... احمد خليل امين

 

*- قاطر مختار........................ كچلپا

 

*-   طنز تلخ تاریخ کا .....................ش.شيرآغا

*-  کوزه نامه های 1   2   3 .............از بابه خارکش

---

سخيداد هاتف

هايکوگويی

گاهی برای بیان وضعی یا شرح دردی چند کلمه کفایت می کنند. من گاهی یادداشت های کوچکی می نویسم که هیآت هایکویی دارند. گفتم گاه گاهی این گونه یادداشت ها را با شما هم در میان بگذارم.

مهاجر
( شنیدم مهاجران افغان را از ایران اخراج می کنند)

"آهن" رفته بود
"آه" برگشت ،
صاحب سنگبری
نون اش را قاپیده بود.

غیرت افغانی
( تقدیم به حامد کرزی)

" گر ندانی غیرت ِ افغانی ام "
در عوض
دیده ای
پیش ِ پای ِ این و آن پیشانی ام .

جهاد و فساد
( برای جبار ثابت )

جِه ! ( دستور جهش) دادید و جهاد شد

فِس ! (تخلیه ء باد ) کردید و فساد شد.

چلچله

اگر پرنده فیر می کند
چلچله پرنده است .


شناسنامه
( پس از طرح مصالحه ء ملی )
•
اسم خودش را نمی دانم
نام غذایش
" جنگ سالاد " است.


کر و لال و گنگ
( برای شیوخ نگران )

گوش ها ، زبان ها ، چشم ها
دریده ، بریده ، کشیده .
و بانگ ِ ملامت بار ِ شیخ :
صم بکم عمی فهم لا یعقلون !

ما و شیخ

آقا !
دوزخ چرا ،
اما " ریش ِ نسوز" نشنیده ایم .

محمود نظری
دا بي بي سي لندن دي!

د چونګښو په يوه ډنډ کې آوازه خپره شوه چې د مار او موش خرما تر منځ جګړه شوی ده او په ترڅ کې يې تور مار مړ شوی دی. د دې آوازې په رسيدو سره په ډنډ کي اتڼونه ، نڅاه ګاني پيل شوې . نجونو او ښځو لاسونه او پښې په نکريزو سره کړه او ټولو لکه اختر چې وي نوي کالي واغوستل او يو بل ته يې تبريکي ويل پيل شوه ځکه له تور مار نه چونګښې ډيري په تنګ وې. او هره ورځ به يې دوه – درې ژوندی تيرولې،نو د مشرانو د مشورې په اساس موشخرما ته سوغاتونه برابر شول او څو چونګښو ته دنده ورکړل شوه ، هغو دا ډالۍ پر سرو واخېستې او له ډم او ډول سره لکه ورا چي د ناوي پسې ځي د موشخرما د غار خواته رهي شول د موشخرما وه غار ته له رسيدو سره سم
د ژوندی دي وي زموږ ټولمنلي درناب موشخرما !
کاميابه او سر لوړه دي وي موشخرما!
مړ او ورک دي وي تک تور مار!
نارې او شعارونه يو د بل پسې په انقلابي ولولو بدرګه کېدې ، خو له غاره د موش خرما پر ځاي تک تور مار راووت او د غار مخي ته يې لټکه( کفچه ) ووهله.
د مار په ليدو چونګښې لږ وارختا او تر شا شوې ، يوه ځوانه چونګښه چې د آزادو رسنيو د قانون په ارزښت ښه پوه وه لږ څه مار ته نژدې شوه او ويې ويل:
داسي آوازې دي او ډيرو راديو ګانو يې هم پخلی کړي چې په جنګ کې ته که موشخرما مړ شوی ياست!
نو هغه چې مړ شوی دی هغه خو به تاسو نه ياست؟
نورو چونګښو خپل دوه غوږونه دوه سوه کړي وو او په شکمنو سترګو يې يو بل ته کتل او دګوندي تور مار مړ وي دعاو ي يې کولې. خو تور مار ناړمي ( سر ټنبه ګي ) کوله او هم دا يې ويل:
- ما موشخرما مړه کړه!
دوه – درې نوري چونګښې د شاهدانو په توګه را مخي ته شوې ، هغوی شاهدي ورکړه چي بي بي سي هم دا خبر تاييد کړي دي، نو څرنګه وايې چي ته نه يې مړ!؟
يوې پېغلې احساساتي چونګښې نارې کړې :
نوهرو مرو مار مړ دي !
يوه بله سپين سرې چونګښې کرار مار ته نژدي شوه او په شک سره يې مار ته ځير ځير وکتل او په اسويلي سره يې وپوښتل:
رښتيا ووايه ! موږ ستا اوريدلي دي ؟ په زاريو او ننواتو يې ما ر ته و ژړل:
ګوره موږ ستا اوريدلي دي !
د مار له ډيري غوسې نه پښهار شواو په غوسه يې سر له مځکې وواهه . مار چې سر راپورته کړ هغه نژدې چونګښو ضعف کړي وو او نوری په منډه وې . يوه زړه چونګښه چې نشه وه په سختي سره يې خپلې ستر ګې پرانيستې او ويي ويل:
- ما چي په عمر در واغ نه دي ويلي قسم خورم چي ته مړ يې ولا...!
ددي رښتيا ويونکي چونګښې په قسم سره د تښتيدولو چونګښو زړونه ډاډه شول او بيرته راستنې شوې د بېسده شوو چونګښو پر مخونو يې اوبه وښيندلې او بيا يې سنګر ونيوی .
مار له دوی د سنګر نيولو نه لږ وارختا شو، نرۍ خولې يې پر تندي را ماتي شوې او په ژړاند ږغ يې وويل :
- لکه چې ما نه وينی؟
يوې متقاعدي وزيري چونګښې له ليري نه ږغ کړل:
ته ښه سوچ وکړه ګوره ته به مړ يې موږ ستا اقرار غواړو !
تور مار له غوسې تک سور شوی وو غوښتل يې دا پخواني وزيره ژوندي تيره کړي خو د بهرنيو خبريالانو په ليدو چې سند پرې ونه مومي چې ګواکي دی پر چونګښو زياتی کوي ،نو تر دې کاره تير شو ،چې د مجرمينو نړيوالي محکمي ته يې ور ونه پيژني.
په اخير کې يوې ډلې چونګښو د دريو سره غزلي ويلي :
الله شاکوکو جان موږ ستا اوريدلي دي که يې منې که يې نه منې؟ ....
او اوقيان د فيصلې له پاره مخي ته ولاړ وه
يوه بله چونګښه مار ته نژدې شوه هغې غوښتل تور مار د مړ شوي مار له عکس سره پرتله کړي خو دا هم په ناپامي کې د مار لخوا تيره شوه دا هم چا ونه ليده
نوري چونګښې په خپل منځ کې په خبرو اخته وې چا ويل مړ دي! چا ويل نه دي مړ! چا، چا بيا ويل که مړ دی نو دا بيا څوک دي !
د يو بل د بسيايني په پار چا قسمونه اخېستل او چا لاسونه ښورول او شرطونه يې تړل. يوه کورناستې چونګښه چې د بلي چونګښې پر وږه سپوروو په لوړ ږغ يې نارې وهلې:
دا مار نه دی ! که مار وای تر اوسه به يې دوه- درې ژوندی تيري کړی وای!؟
د مار چې خيټه يې پړسيدلي وه د خبر يالانو د ډار نه ونې ته وخت او ځان يې تر ونې را تاو کړ يو تريخ ټيغ يې ويست.
هغه ځواني خبريالې چې دا د بي بي سي خبر يې ثبت کړي وو راغله پر چونګښو خوشالي ګډه شوه او په يوه سوبناکه ږغ يې نارې کړې :
ودي ليدل زموږ دي نه منل نو ر نو سر تمبه ګي پريږده او ومنه چې مړ يې!!!!
چونګښو د ګوتنيوي په توګه يو بل ته لاسونه ښورول ګوره مړ دی خو دی ناځوانه يې نه مني
ځوانه چونګښه چې ډيره راپاريدلې وه نو په بېړه يې ټيپ ولګاوه:
دا بي بي سي لندن دي ، نړۍ دا وخت
.. د زاړه ډم تر څنګ د موشخرما او تور مار تر منځ يوه خونړۍ جګړه پرون په دو بجو پيل شوه چې په هغه کې سپکې او درنې وسلې وکاريدلې او تر درو ګريو وروسته تور مار ترې تم او موشخرما يې غار په خپله ولکه کې راوست دا خبرآزادو منابعو هم تاييد کړي دی. ټولو چکچکي وکړئ او په يوه ږغ يې وويل:
- ودي ليدل!!!!
تور مار چې دا خبر واوريد نو بسيا شو او پر مځکه ولوييد،
نورو چونګښو د ځواني چونګښې شعارونه په يوه ږغ بدرګه کاوه:
ژوندی دي وي بي بي سي !
- ژوندي دي وي
او د موش خرما ډالۍ يې د بي بي سي هغه خبر نګار ته چې دا خبر يې ورکړی وو واستوله
محمود نظری
چاغ چاغ
د ښاروالي په انګړ کې يوه ډله مظاهره چيان را ټول شوي وه او همدا يو شعار يې را غبرګاوه :
چاغ، چاغ
بيا به يوه ږغ کړل :چاغ
نورو به په يو ږغ غبرګول:
چاغ چاغ، چاغ چاغ
د انتصابي کميسون رييس چې ډير ډار شوي وو سل زړونه يو کړل او له مظاهره چيانو څخه يې وپوښتل:
ـ ولي چاغ؟
يو تن مظاهره چی چې اوقي (پوخ پتير) ښکاريده په سا نيولي ګردود ( لهجه) ځواب ورکړ:
هر ډنګر چې چاغيږي بيا يې بل ډنګر پر ځاي ټاکل کيږي!
پوخ پتير بيا مخ مظاهرې چيانو ته واړوه او په حق جانبه بڼه يې هغوي ته وکتل اوويې ويل:
نو موږ له اوله چاغ غواړو!
ټولو په يوه اواز ورسره غبرګه کړه :
چاغ چاغ، چاغ چاغ
چاغ چاغ ، چاغ
***
رايګيري

مدير عارف په منډه منډه د غونډې کوټې ته ځان ورسواوه، هغه سوچ کاوه چې پرې ناوخته شوی به وي نو د دروازې له چولې نه يې دننه وکتل د رييس لاس يې د کوم شي په رای اخيستنه کې پورته وليد نو د ده لاس هم هلته په دهليزکې اتومات پورته شو او تر ټک ټک وروسته د غونډ ې کوټې ته ننووت او د نورو غړو په منځ کې چې د هغو هم ښي لاسونه جګ وو، کيناست د ده نه وروسته مدير صمد ، مدير اکرم، مدير جعفر ،پري ګله چې د هغو ښي لاسونه هم پورته وو يود بل پسې کوټې ته راننوتل.
رييس د دې اکر ( وضعي) په ليدو لږ سور واوښت موسکی شو او ويي ويل:
وبښی! زما په تخر کې دانه راختلې او نه شم کولای لاس ټيټ کړم خير په هر ډول لکه چې د غونډې ډير غړي پوره دي نو غونډه رسماً پيلوم.
***

خو زه بيچاره!
له ډم نه پوښتنه وشوه ستا او ډاکټر تر منځ توپير په څه کې دی؟
هغه وويل:
دواړه سپينې چپنې اغوندو، د دوکان د خلاصيدو اجازه لرو، دواړه له جارحه وسلو نه کار اخيستلای شو ،دواړه تر سلو نه زيات فيس اخلو
خو زه بيچاره!
خو ته بيچاره!!!
هو خو زه بيچاره د مشتري د وژلو حق نه لرم او هغه يې لري( په اسکيرلي ږغ)
احمد خليل امين
کُشتی حامد کرزی
آژانس خبر رساني دولت سهامي
پنجم قمر در عقرب سال 1385 قبل از ميلاد

حامد كرزي ماه گذشته به خاطر اشتراك در بازيهاي بين المللي كورش يا كشتيهاي چپنكي عازم روسيه شد. كرزي که در اين رشته در ايالات متحده امريكا تحصيل نموده و جايزه چپن سبز مزاري را از يک فدراسيون تخصصی کشتی گيری امريكا مخفيانه به دست آورده است ، از طرف هيت ريسه آن فدراسيون- شامل،جورج بوش، ديك چيني و دونالد رمزفيلد- در سال 2001 در مقام کنونی اش تاج گذاري شد. كرزي در اولين ديدارش كه با پرويز مشرف كشتي گير پاكستاني داشت با چپن قاقمه و لنگي بزرگي كه بر سر داشت به ميدان آمد. وي اميد داشت كه بنا بر شناخت قديمي با پرويز مشرف مورد ترحم او قرار گيرد؛ اما مورد حملات شديد بازيكن پاكستاني قرار گرفت

مشرف كه يك بازيكن با تجربه و زرنگ است از چالهاي قديمي كشتي انگليسي استفاده نموده كرزي را چندين بار نقش زمين كرد و حتي بر خلاف مقررات كشتي چپنكي يكي دو بار پا بر گلوي او هم گذاشت كه به ميانجي گري سر مربييان تيمهاي انگليس و امريكا نجات يافت. كرزي با وجود حمايت اكثر داوران بين المللي نتوانست با پرويز مشرف مقابله نمايد و با چپن تكه و پاره شده و سر و روي پرخون بازي را صفر به مقابل بسيت به كشتي گير پاكستاني واگذار نمود.
كرزي در نشست خبري در حالی که چشمان اشک آلودش را با دستمال گل شفتالو پاك ميكرد از كشتي گير پاكستاني ابراز گلايه نمود. از تيم افغانستان تنها کرزی در اين مسابقات اجازهء اشتراک يافت . سایر اعضای تيم- شامل، پهلوان قسيم فهيم در وزن سه صد كيلو گرام، پهلوان دوستم در وزن 400 كيلو گرام، پهلوان متوكل در وزن 200 كيلو گرام، پهلوان سيد محمد گلابزوي در وزن 180 كيلو گرام - به سرمربيگري پهلوان رسول سياف به خاطر حمل و استفاده از دارو هاي ممنوعه، نداشتن اخلاق ورزشي و چك زدن يك بازيكن خا رجي از اشتراك در ميدان بازي منع شدند.

مردم افغانستان كه اين مسابقه را با استفاده از برق الكين از طريق شبكه هاي متعدد 24 ساعته افغاني ميديدند، خواهان دادن جزا به سر مربي و اعضاي اين تيم توسط قاضي القضات مخلوح آقاي شينواري مشهور به شيخ فاني شدند؛ اما خليفه برهان الدين كه از كشتي گيران كهنه كار است، در حالي كه باد پكه اش هم روشن بود از اعضاي تيم افغاني پشتيباني نموده خود را در برد و باخت گذشته و حال اين تيم شريك دانست. وي كه با خبرنگاران تلويزيون هاي 24 ساعته افغاني صحبت ميكرد، آرزو كرد كه روزي برسد كه هر هموطن ما از خود يك تلويزيون 24 ساعته داشته باشد .
Ahmad K Amin
قاطر مختار
كچلپا
تا نظر بردُبر و كُفل جنابش كردم
مالك الهول خم جاده خطابش كردم
جمع و تفريق نشد ثروت آن دزد شريف
دهشت از راقمه يي خفيه حسابش كردم
از صداقت دگرم ياد نياريد كه من
مدتي شد كه ازين ملك جوابش كردم
كوي شيرپور گذر كردم و قصرش ديدم
ياد از غارت و تاراج جنابش كردم
تو نديدي كه ز رزمايش چند قايد چور
ميهنم همچو خبان بود خرابش كردم
گله بي صاحب و گرگان بكمين است و شبان
حيرت از همت آلوده بخوابش كردم
غارت خلق اگر فتح وظفر ميخوانند
آفرين بر سبق و درس و كتابش كردم
خاينان وطن خاك نياكان وطن
هوس ديدن چون جوجه كبابش كردم
بي ادب قاطر مختار جهان زر و زور
جفته انداخت فزون فكر طنابش كردم
اين كچلپا كه غم جان كچلپا شده است
فكر پيتاوه و پاپيچ و جورابش كردم
ش.شيرآغا
طنز تلخ تاريخ ما

من ، در نظر ندارم تا به اصل و نسب و زادگاه و تاريخ تولد و اوصاف و سجاياي والاي روشنفكر بپردازم و براي اثبات گپهایم نقل قولهایي از ناموران شرق و غرب بيآورم . كاكه شيرو ، نه پژوهشگر است ، نه دانشمند و نه هم كارهء ديگر تا به خود اجازهء چنين كاري را بدهد؛ گرچه در زنده گي مهاجرت ناهنجاري مطلق ، هنجار روزگار و قاعدهء كار ما افغانها شده است و هر كس هر چه بخواهد ، مينويسد و چاپ ميكند . و امّا ، كاكه شيرو ، تنها و تنها به حيث يك هموطن ساده و پيادهء شما ، اگر بتواند آنچه را كه از قبيلهء روشنفكر بن منورالفكر بن معارف ، ديده و شنيده، به همان ترتيب كاكه شيرويي بنويسد ، وظيفهء خودش را انجام داده خواهد بود. البته منظورم وظيفه در برابر تاريخ و ملت و دگر گپهای كلان روشنفكرانه كه بنده از آن فرسخها فاصله دارم ، نيست، بل ايفاي وظيفه در برابر مدير مسوءول مجله است و وعده يي كه با او كرده ام . عرض شود كه اصرار بسيار مدير مسوُول هم به گفتهء خودش، ناشي بسيار ابراز نــــگـــرانـــيكرده اند .
مدير مسوُول ، به من وظيفه سپرد تا خودم جواب اين دوستان را بدهم و يك مطلب كاكه شيرويي نيز براي نشر بنويسم. هرچند بسيار تلاش كردم تا از اين وظيفه شانه خالي كنم، توفيق نيافتم. بالاخر راستش را گفتم و گفتم : " هرچه ميكوشم ، ديگر نوشتهء كاكه شيرويي از قلمم نميتراود ، گويي حريفان براي بستن دهان و قلم من جادو كرده اند... "
مدير مسوُول كه از سرنوشت جگر سوزم خبردارد ، با دلسوزي به سويم نگريست و با لحن مهربانانه گفت : " در اين شماره بحثي داريم در بارهء روشنفكر ، لااقل براي اشتراك در اين بحث مطلبي بنويس...".
خوب ، پس از اصرار زياد او و بالاخر پس از چند تيلفون پياپيش ، ناگزير نشستم تا چيزي در بارهء روشنفكر قلمي كنم . نشستم و قلم را از تقيد رهانيدم و به او گفتم : " اين تو و اين هم قلمرو پاك كاغذ ، ترا قسم به حق كه جز حقيقت چيزي ننويسي" .
و اينك آنچه را كه قلم ، به قيد قسم به حق ، نوشته جنساً تقديم ميكنم.
***
بنده از روي چشمديد و قضاوت عقل ناقص خودم ، ميتوانم بگويم كه روشنفكران افغانستان گرچه همه بن منورالفكر بن معارف بودند ، امّا در گذشته به صورت عموم به سه رستهء عمده تقسيم ميشدند:
1 - روشنفكراني كه به همدگر رفيق خطاب ميكردند و لقب شان چپ بود
2 - روشنفكراني كه به همدگر برادر خطاب ميكردند و لقب شان راست بود
3- روشنفكراني كه با دستهء اول و دوم هيچ رابــطه يي نــداشتـــند و جمعي از آنان خود شان را مليگرا و گروهي ديموكرات ميگفتند و شماري از آنان به همديگر شان "انديوال" خطاب ميكردند ، و امّا ، اكثريت اين رسته كه با همدگر شان نيز هيچ پيوندي نداشتند يا پيرو حزب باد بودند و يا اين كه به طور ثابت و يا متناوب به دور محوري به نام " بيطرفي " طواف ميكردند . يگان برادر و رفيق به جميع گروهها و دسته ها و افراد اين رستهء اخيرالذكر لقب مشترك " چپراس " را بخشيده اند.
روشنفكران رفيق گوي ، خود به دو رستهء عمده و هر رسته به چندين دستهء مختلف النوع تقسيم ميشدند . رستهء اول ، رستهء دوم را ريوزيونيست و دومي ها اولي ها را اوانتوريست ميناميدند.
ريوزيونيستها نيز گرچه به دو دستهء عمده و چندين گروهء خورد و ريزه تقسيم ميشدند ، اما همهء شان با تواريشهای اتحاد سرخستانات كبير ، رفاقت قويم و قديم داشتند. گرچه رفاقت با تواريشها و سرخستانيت براي همهء اين رفقا يك اصل اصيل بود و ركن ركين، امّا ، گويا در فروعات ميان رهبران شان اختلافاتي موجود بودند. اين رهبران آن اختلافات فرعي را از بركت بزرگواريهای خود شان به اصول اساسي تبديل كرده بودند و اصول مشترك شان را به فروعات ناچيز . برخي از اين پيشوايان و شماري از مقلدان شان را ميتوان در شمار موجودات ذوالحياتين قرار داد ، چون مدتي را در محيط يك دسته و مدتي را در محيط دستهء ديگري از رفقا به سر برده اند . حتي برخي ها را كه بنابر اقتضاي زمان و مكان به هر محيطي سري زده اند ، ميتوان در شمار موجودات كثيرالحيات دسته بندي كرد.
***
از قضاي روزگار ، رفقاي ريوزيونيست روزي به اوانتوريزمي دست زدند كه آن را اوانتوريزم كبيرِ و برگشت ناپذير نام نهادند و دنيا را در تحير فروبرند. و چون رفقاي بزرگ شان از اتحاد سرخستانات بزرگ كه همانا تواريشها باشند ــــ به گفتهء خود شان ـــ ديدندكه ممالك متحدهء تاجرستان ـــ يعني حريف اتحاد سرخستانات كبير ـــ نزديك است از اين اوانتوريزم سودكلان ببرد ، لذا كاري كردند كارستان و اين كارستان را رفقا ، مرحلهء نوين و تكاملي اوانتوريزم شكوهند برگشت ناپذير ، نام نهادند. و در نتيجهء اين مرحلهء نوين و تكاملي اوانتوريزم برگشت ناپذير ، ممالك متحدهء تاجرستان و يارانش فرصتي يافتند بينظير تا غلغلهء عظيمي به راه اندازند و جهان را عليهء اتحاد سرخستانات كبير شديداً برانگيزند و آن را در نوك ناوه گير كنند. ممالك متحدهء تاجرستان و يارانش ، برادران را با هفت قلم آرايش جميع صفات نيك بشري به حيث فرشته های نجات آزادي ، به بشريت جهان آزاد معرفي كردند و در خفاي آشكار برادران را با پولي ويتامين سبز شديداً تقويه كردند و فابريكه های بزرگي را برپا داشتند كه از اين سويش اگر كسي را داخل ميكردند از طرف ديگرش برادر بيرون ميساختند . و در اين ميان طالع چودري كه روزگار كار ترزيق پولي ويتامين سبز را در دست او گذاشت و فابريكه های برادر سازي نيز در سرزمينش برپا شدند ، چنان بر كرد كه انگار اكسير كيميا را به دست آورد . گرچه كشور ملالتاريا كه همسايهء چودري است نيز در اين راه وارد رقابت شديد شده و فابريكه های برادر سازي ملالتاريايي را در خاك ملالتاريا خيز خودش ، برپا كرده و فعال ساخت، امّا ، اين كشور ملالتاريا خيز چندان از پولي ويتامين سبز ممالك تاجرستان بهره مند نميشد. به همين سان حريف نيز فابريكه های بزرگي براي توليد رفيق برپا كرده بود. نتيجه اين كه هزاران رفيق و برادر با نفرت عميق از همديگر شان توليد شدند.
خلاصه بين برادران كه ممالك متحدهء تاجرستان و يارانش ، حامي آنان بودند و اتحاد سرخستانات كبير كه گويا به حمايت رفقا شتافته بود ، چنان بزن بزني شد كه در اين كارزار ، از اين سر دنيا تا آن سرش ، هر كسي سعي كرد تا شعار معروف رفقا مبتني بر " از هركس به قدر استعدادش ..." را تطبيق كند.
به همان پيمانه كه در اين گير و دار ستارهء بخت رفقا و برادران درخشيدن گرفت ستارهء بخت و اقبال رستهء سوم روشنفكران افول كرد و به گفتهء مردم قصهء شان مفت شد.
گويند روزي كلانكار كميتهء ولايتي دوردست ترين ولايات به معاون اميرالرفقا در كابل احوال كرد كه از بخت نيك كار اوانتوريزم شكوهمند برگشت ناپذير تا اقصاي ولايتش در مردم ريشه كرده است. معاون اميرالرفقا براي اين كه جميع جهانيان را از اين پيشرفت اوانتوريم باخبر سازد و حريفان را خرد و خمير كند ، جمعي از ژورناليستان خارجي را با خود به آن ولايت برد تا با چشمان سر و كمره های شان مشاهده كنند و مستند به جهانيان از اين پيشرفت خبربرسانند كه كار اوانتوريزم تا دورافتاده ترين روستاي دورافتاده ترين ولسوالي دورافتاده ترين ولايت اين مملك نيز رسيده است و همه گان از آن بهره ها برده اند.
معاون اميرالرفقا و همراهانش وقتي به آن روستا رسيدند ، ديدند كه جمع غفير ي از اهالي ـــ اعم از پير و جوان از جمله عده يي كه كلاشينكوف بر شانه داشتند ـــ در ميداني بزرگي گردآمده اند و چشم به راه مهمانان عاليقدر شان هستند. با رسيدن مهمانان ، ارشد الرفقاي روستايي ، به عنوان خير مقدم سخناني گفت و پس از آن رشتهء صحبت را به معاون اميرالرفقا سپرد. اين يكي پس از رسانيدند پيام پرشور و قوياً اوانتوريستي و و عميقاً سرخستاني اميرالرفقاء عنواني زخمتكشان روستا ، خواست تني چند از اهالي روستا را سر گپ بياورد تا مهمانان خارجي بدانند كه روستاييان از روي شعور اوانتوريستيي كه دارند گردآمده اند نه خداي ناخواسته به آن جهتي كه جهانيان فكر ميكنند. او براي اين كه موجبات اعجاب بيشتر را فراهم آورد از مرد ريشداري كه يك تار سياه در قودهء ريش و حتي دندان لقي هم در دهن نداشت پرسيد :
- كاكا جان ، آيا شما ميدانيد كه اوانتوريزم چيست ؟
پيرمرد جواب داد :
- بلي صايب ميفامم ، چتور نمي فامم . امروز ميده بچه ها هم ميفامن كه اوانتوريزم چيست .
- خوب ، وقتي كه ميفهميد پس بگوييد كه اوانتور يزم به نظر شما چيست ؟
- اي صايب شما خود تان بهتر ميفامين كه اوانتور يك تحول كيفي و بنيادي است.
معاون اميرالرفقا كه ديد پيره مرد به رغم كبر سن و ظاهر ژوليده اش از كتب مقدس رفقا نقل قول ميكند ، براي اين كه ژورنايستان خارجي را بيشتر متحير سازد ، باز پرسيد :
- اوانتور چرا يك تحول كيفي و بنيادي است ؟
پير مرد جواب گفت :
- أي صايب چي بگويم ، شما خود تان شكر فاميده هستيد و همه چيز را ميدانيد ...
- اما ، ما ميخواهيم نظر شما را بدانيم ...
- خو ، ايقه كه ميخاين نظر مره بفامين ميگم: اوانتور به نظر مه به خاطري تحول كيفي و بنيادي است كه از بركت اوانتور ، شما غرق در كيف هستيد ، مگرم همي اوانتور بيخ و بينياد ما مردمه كنده است.
***
هي ميدان و طي ميدان و خار مغيلان ، كارزار بزن بزن رفقا و برداران چنان دراز شد كه تواريش های گولاك ساز ِ روغن حيواني خورده و سرد و گرم روزگار را فراوان چشيده ، ثمر كارزار آخرين شان را ـــ كه به باور آنان بايد پيروزي ديگري براي شان ميبود ــــ ناديده ، با حسرت يكي پس از ديگري نامراد چشم از جهان بستند ، و يا به گفتهء خود تواريش ها ، نام شان براي ابد ثبت تاريخ گرديد و جسد شان در جوار مرجع تقليد شان ، در پاي ديوار قلعهء داراي ستارهء بخت سرخ ، با مراسم پرشكوه دفن شد.
بالاخر ، بقيته السّيف تواريش های كهنه كار ، كه از عزاداري های هرچند ماه يكبار خسته شده بودند ، ناگزير يك تواريش جوانتر را در مقام اميرالتوارشين برگزيدند، تا ديگر اينقدر زود به زود رهبران جهان را براي اشتراك در تشيـيع جنازهء اميرالتوارشين اتحاد سرخستانات كبير و مرجع تقليد تمام رفقا در جهان ، به زحمت نسازند.
اميرالتوارشين نو كه نه جوان بود و نه پير، و بر پيشاني اش نقشهء نو جهان را قلمزن ازل قلمي كرده بود و بر طبق روايات كتب قديمه و جديده ، ظهورش را چند سده پيش پيشواي پيشگويان جهان جناب نوستراداموس فرانسه يي پيشبيني كرده بود، وقتي زمام امور اتحاد سرخستانات كبير را در كف با كفايت خود گرفت ، در راهي رفت كه نهایتش صحت پيشگويي نوستراداموس را ثابت كرد. به هر رو ، گرچه برخي صاحبنظران هموطن ما در همان زمان نوشتند كه اين اميرالتوارشين نو " چف گربه " را ميداند و به همين سبب كنيه اش را " گربه چف" تعبير كردند و گفتند كه او هيچ چيزي نوي در كله ندارد و تنها ميخواهد اتحاد سرخستانات كبير را گربه مانند از بلنداي درز برداشتهء برج عاج خيال های خام اسلاف خودش به زمين سخت واقعيت فرود آورد ، بي آن كه دست و پاي دولتش بشكند و همسايهء جنوبي اش را نيز كه با زور نتوانسته بود ، با فريب بــبلعد . و امّــــا ، چنان كه ديده شـــــــد ، پيشبيني اين هموطنان ما ـ كه از پيشگويي نستراداموس بيخبر بودندو اين به گفتهء دانشمندي ، سند ديگري تواند بود در اين باب كه روشنفكران غرب ديدهء ما از مايه و جوهر فرهنگ و مدنيت غربي چه قدر بيخبر بوده اند ـــ مانند همه خيال های ديگر شان ، پادرهوا ماند.
به هر رو ، بالاخر شماري از تواريش های اتحاد سرخستانات كبير كه پيرو بينش باز امير جديد شان بودند ، ديدند كه دارند از نفس مي افتند ، بي آن كه توانسته باشند اوانتوريزم را در مرز های جنوبي قلمرو پهناور اتحاد سرخستانات به همت سپاه دلاور سرخستان شكست ناپذير خود ، برگشت ناپذير ساخته بتوانند. همين بود كه اتحاد سرخستانات كبير ، سخن های برگشت ناپذير خود را چنان پس گرفت كه در اول باور هيچكس نميشد. همچنان اميرالتوارشين جديد پيش چشم خلق عالم راه دلبري از عمو سام را در پيش گرفت.
رفقا نيز به تبعيت از مرجع تقليد شان ، در راه دلجويي از برادران گام نهادند. همين بود كه رفقا به برادران پيشنهادكردند:" أي برادران ! بياييد كه با هم رفيق شويم . .."
برداران جواب گفتند : " نه خير ، بنياد برادري بر اين نهاده شده است تا الرفيق و الرفاقت را از بيخ و بنياد بر اندازد و تخمش را در جهان نابود سازد ، پس چه گونه تواند بود كه البرادري بيايد و الرفيق شود و كار الرفيقي كند؟!... "
رفقا كه از برادران نااميد شدند ، دست به دامن كساني زدند كه نه رفيق بودند و نه هم بسيار برادر و به آنان پيشنهاد رفاقت كردند. و امّا ، اينان نيز پيشنهاد رفاقت را نپذيرفتند.
بالاخر ، رفقا هم مجبور شدند كه از اوانتوريزم و مرحلهء نوين و تكاملي آن دست بردارند. همان بود كه رفقا رسماً اصطلاحات مولودالتواريشي را كه از كتاب های چاپ اتحاد سرخستانات كبير آموخته بودند ، از زبان و قلم خودشان برانداختند و اگر هم بر سبيل عادت ــ مانند گذشته ــ خصوصي به همديگر شان رفيق ميگفتند، در حضور اغيار كلمهء محترم را به جاي رفيق به كار ميبردند و گويا به اين ترتيب به برداران نيز ميگفتند : " ببينيد ، ما ديگر نه تنها از اوانتوريزم دست كشيده ايم ، بل حتي لقب رفيق را نيز از قاموس خود شسته ايم و ميكوشيم كه محترم شويم . شما نيز يك گامي برداريد . خوب ، اگر نميخواهيد رفيق شويد ، حق داريد ، اگر نميخواهيد كه مثل ما محترم شويد بازهم اختيار داريد ، امّا ، بياييد لااقل با هم يك معامله يي كنيم كه هم محترمانه باشد و هم برادرانه".
و امّا ، برادران سر به كف به حرف اين رفقاي قديم و محترمان جديد ظاهراً ب هایي قايل نشدند و در راه و روش خودشان استوار ماندند.
در اين ميان كاري كه كاملاً برگشت ناپذير پنداشته ميشد ، برگشت پذير شد و به سپاه انبوه اتحاد سرخستانات كبير كه قبلاً رسماً قطعات محدود ناميده ميشدند ، امر عقبگرد و برگشت داده شد و بالاخر در حالي كه چشم جهان از شگفتي بسيار از حدقه بر آمده بود ، اين كار به انجام رسيد .
پس از عزيمت سپاه اتحاد سرخستانات كبير ، باز هم دنيا با شگفتي بسيار ديد كه حكومت محترمان در جاي خودش ماند و هيچ معلوم نبود كه چه وقت ساعت سعد صعود برادران بر ستيغ پيروزي نهایي فراخواهد رسيد.
در اين ميان ، محترم المحترمان ، كه فكر ميكرد كليد گشايش مشكل در روميته الكبرا است ، حاضر شد به آن ديار برود. و امّا ، حضور المتوكل ، گويا فرمودند كه او را حتي براي شنيدن معروضهء نوكري نيز قبول نخواهد كرد، چه رسد به اين كه تاج و تخت از دست رفته را از دست محترم المحترمان و يارانش واپس بگيرد.
رفقاي قديم و محترمان جديد در عين زماني كه ازالصلح و المصالحه و حتي برادري و در تلفظ غليظ تر" الاخوت " دم ميزدند ، در ميدان پهلواني نيز كار های ميكردند كه باور كس نميشد و همين بود كه اينجا و آنجا از دوپنگ سخن به ميان مي آمد . پسانتر ها معلوم شد كه حريفان ميدان هر دو دوپينگ به كار ميبرند. و امّا ، محترمان با گذشت زمان و قطع همه انواع دوپنگ ، بالاخر روزي ديدند كه ديگر خزانهء شان دارد بيخي خالي ميشود و فردا نه دانهء گندمي در انبار ها خواهد ماند و نه هم قطرهء تيلي در تيلداني ها . چون وضع را چنين يافتند و دريافتند كه پس از تكفين و تدفين تكيه گاه تواريشي ، ديگر يار و ياوري هم در جهان براي شان باقي نمانده و ممالك متحدهء تاجرستان ، نيز حاضر نيست سلام شان را عليك گويد ، و حتي بشنود و از طرف ديگر دريافتند كه برادران همچنان با پولي ويتامين سبز كه قوي ترين دوپنگ ميدان است تقويه ميشوند ، خواهي نخواهي به ياد ضرب المثل معروف " آب تا بيني بچه زير پاي " افتادند و هر كدام شان به ترتيبي كه براي شان ميسر بود ، كوشيد تا از تنگنا بيرون شود.
در اين باب كه در پس پرده چه ها واقع شد ، در كتب مختلف هزار و يك نوع روايت و حكايت آمده كه هريكي ناقض ديگري است ، ولي آنچه با چشم ساده در ظاهر امر ديديم ، همين بود كه بالاخر رسته ها و دسته های گوناگون رفقاي قديم و محترمان جديد ، رفتند و براي خود برادري و طريق برادريي پيدا كردند و براي خدمت ابراز آماده گي كردند.
برادران كه از همان اول نيز به دو رسته منقسم بودند كه رستهء ضعيف تر شان هشت شاخ و قويترشان هفت شاخ نام داشتند ، و گاهي شاخ های يك رسته باهم و گاهي نيز با رستهء ديگر شاخ به شاخ ميشدند ، چون تخت و بخت محترمان بن رفقا را در حالت واژگوني ديدند ، بر سر تقسيم ميراث های آن تخت و بخت با هم سخت به جنگ و دعوا پرداختند و در اين جنگ از جنگجويان نوبرادر بن محترمان بن رفيقان و تجربه ها و زرادخانهء های شان نيز بهره ها گرفتند.
تب اين بزن بزن به دسته های گوناگون برداران و برادرمآبان قلمدار و زباندار به اقصي نقاط جهان نيز سرايت كرد و شمار زيادي از پيروان حزب باد و چپراس ها و حتي بيطرف های زره پوش را نيز به تب لرزه مبتلا ساخت . و اينان نيز هر كدام جبه خانهء خود را به نفع اين يا آن دسته و رسته به كار انداختند و براي ثبوت حقانيت خود به جمع آوري دلايل ، اسناد ، مدارك و وثايق از كتب قديمه و جديده پرداخته و در صورت لزوم در حد توان از هيچ كوششي براي توليد آن نيز دريغ نورزيدند و مثنوي های هفت من نوشتند . از همين جاست كه يكي از مردان خدا با ديدن اوضاع و احوال با چند حرف الفبا يك چليپپاي بزرگ بر اين مثنوي های هفت من كشيد : او براي كارزار برداران نام با مسمايي برگزيد كه همانا بزكشي است و براي ميدان اين بزكشي نيز نامي اختراع كرد كه همانا منستان باشد. ميتوان گفت كه اگر در خانه كس ميبود همين دو حرف برايش بس بس ميبود. از سوي ديگر وجود اين مرد خدا و جسارت او گواه ديگر بر اين قاعدهء منطقي تواند بود كه در هر قاعده يي ، استثناء نيز ميتواند وجود داشته باشد.
القصه اين كه در ميدان بزكشي يا همانا منستان برادران سر به كف بر همدگر و بر هركه هنوز در منستان باقي مانده بود كاروايي هایي كردند ، كه حتي روح فرعون و نمرود و شداد هم انگشت حيرت به دندان گزيدند و ابليس لعين نيز از مهارت كارگزاران اين كارستانها دچار حيرت و حسادت بسيار شد . هواخواهان اين بزكشي بزرگ كه از ديار های مهاجرستاني خود به تماشاي اين بازي نشسته بودند ، از ديدن صحنه های مهيج آن چنان به هيجان آمدند كه گويي كاملاً از خود بيخود شدند . نتيجه اين كه تماشاگران به اين نتيجه رسيدند كه نبايد در اين بازي بيكاره بمانند. همين بود كه آستين بر زدند و فعالانه داخل ميدان قلمكشي و زباندرازي شدند و كار هایي كردند كارستاني و نتيجه اين كه در هجرتسراهای خودشان به توليد هزار و يك نوع تهمت مبادرت ورزيدند و احدي من الناس را بي داغ ننهادند. همچنان روايت است كه همين روشنفكران هجرت نشين تيوري های جديدي براي بازي بزكشي برادران اختراع كردند ... روايت ها ديگر دال بر آن است كه گويا اين اختراعات نيز در اساس منبع بيروني دارد و صرف براي حفظ ظاهر امر براي بيان آن شماري قلمدار و زباندار داخلي داخل ميدان ساخته شده اند و بس. و چون ما سند ثقه يي را براي اثبات اين يا آن نظر نديده ايم ، لذا هر دو روايت را آورديم با اين اضافت كه ممكن است در هر دو سخن چيزكي از راستي موجود باشد. و امّا ، آنچه كه با ايقان تمام ميتوان گفت اين است كه اصل حقايق و دقايق در لايهء آخري توپ های هفت پوستهء سياست قدرت های قهار نهفته است كه اكنون از چشم با شش پوش پنهان نگهداشته شده اند.
چون قرار ما بر آن است تا از مشهودات سخن بزنيم نه از اسرار مگو آنهم بر اساس حدسيات ، لذا بايد بگوييم كه در همين حالت كه ظاهراً هنگامهء برادران به اوج رسيده بود ، واقعه يي به وقوع پيوست كه گويا نستراداموس ، نيز از پيشبيني آن عاجز بوده است و يا اين كه ما باز هم به دليل عدم آشنايي با فرهنگ با فره و تمدن پرتوان غربي، از آن پيشگويي خبر نداريم .
ميگويند در هنگام وقوع اين حادثهء عجيب ، استادالبرادران ، برهان ميآورد كه فرشته گان صلح و خير نازل شده اند تا شر برادراندران ياغي و باغي را كه در برابر او علم مخالفت افراشته اند و لذا مباح الدم و واجب القتل اند ، ريشه كن سازند و امن و امان و برادري را به ارمغان بياورند. مخالفان استادالبرادران ، ميگفتند كه برهان او كه از حكمت به دور است ، بنيادي ندارد. و بسياري ها در حيرت شدند كه چه گونه ممكن است تا مردي كه سرد و گرم روزگار را چشيده و دستگاه پولي ويتامين سبز را ديده و از آن فراوان خورده ، و ساليان سال را در چنانستان به سر برده و تجربه ها آموخته ، باز به چنين سازي بازي ميكند .
به هر رو ، چنان كه ديديم همين خيلي كه استادالبرداران ، در مورد فرشته بودن شان برهان ميآورد ، تخت و بخت خودش را نيز درهم پيچيدند و او را به كوهستانات دور دست منستان فراري ساختند . همان بود كه استادالبرداران ، فرارگاه را قرارگاه خودش ساخت و برهان های پيشين خودش را واپس گرفت و فرياد برآورد : " آي بردران! از خواب برخيزيد و دست از يخن همديگر بر داريد ، ورنه همهء ما نابود خواهيم شد و منستان ما نيز از دست ما خواهد رفت .
آي برادران! چشم باز كنيد و ببينيد آناني كه ما از پير و جوان همه پيوسته با سر و جان در خدمتش بوديم و با از خودگذري هر حرفش را ميپذيرفتيم و مو به مو عملي ميكرديم ، اكنون به عوض پاداش خدمات ، ناجوانمردانه ما را از پشت خنجر ميزنند و قصد نابودي ما را دارند ..."
اين كه برادارن چه قدر به اين داد و فرياد استاد البرادران ، توجه كردند و يا نكردند و برهان های تازهء او را پذيرفتند و يا نپذيرفتند ، حرف ديگر است. آنچه كه شدست ، شدست و اكنون نود و چند درصد قلمرو منستان قبلي در قبالهء قدرت و حبالهء نكاح خيلي است كه استادالبرادران براي فرشته بودن شان برهان مي آورد و اين خيل ديگر چنان نظمي برپا كرده كه در دنيا جوره ندارد و اين قلمرو نظم بينظير را امارت ناميده اند . بر اين امارت بينظير ، اميري حكم ميراند كه همهء دنيا را با يك چشم ميبيند و در باب الف تا به ياي قضاياي زنده گي فردي ، خانواده گي و اجتماعي فتوا صادر ميكند و لشكري را به نام " امر به تقيد و نهي از تفكر" برگماشته تا بر تطبيق اين فتاوي و فرامين در گوشه گوشهء امارت نظارت كنند و خاطيان را چنان ادب كنند كه ديگر احدي من الناس در فكر سركشي نيفتد. بر طبق فتواي همين امير ، زنان از عذاب درس و دانش و كار در بيرون از منزل ، معاف شده اند ، همچنان يونفورمي براي آنان تعيين شده كه سراپاي شان را مپوشاند و در نتيجه ، اين امر ظالمانه و غير عادلانه كه زنان زيبا و نازيبا پيش چشم مخلوقات خداي برهنه رو ظاهر شوند ، ديگر كاملاً از بين رفته است و عدل و عدالت كامل ميان زنان برقرار شده است. همچنان براي اين كه تبعيض ميان زن و مرد از ميان برود و مردان فكر نكنند كه چيزي بيشتر از زن هستند ، لشكر " امر به تقيد و نهي از تفكر " موءظف شده تا در هر كوچه و پسكوچه و بازار و بازارچه يي در هر نقطهء قلمرو امارت كه باشد ، هركي را كه كمي هم از خود مردي نشان دهد چنان پيش چشم مخلوق مجازات كنند كه شاخ غرور مردي اش بشكند و برايش نشان بدهد كه اگر تو در خانه به هر بهانهء حق و ناحق بر زنت ظلم ميكني ، بايد بداني كه گفته اند " زور بالاي زور است " و ما نيز با تو چنين كرديم كه ديدي و اگر از آن عبرت نگيري ، نوبت ديگربا تو چنان خواهيم كرد كه تاريخ نيز نتواند آن را فراموش كند.
به هر رو ، اگر از حاشيه روي ها بگذريم ، بايد گفت كه بقيته السيف روشنفكران از الف تا به يا از راستگرا تا به چپگرا و نيز چپراس ها ، كه به هر علتي كه هنوز در امر مهاجرت تأخير كرده بودند ، از تكليف كار در امارت كاملاً معاف شده و بار سفر بسته و به ياران شان در خارج پيوسته اند و يا اين كه اگر به علت تنگدستي و يا احساس فداكاري بي پايان ، قبول تكليف هجرت كرده نتوانسته اند در كنج خانه خزيده اند و سر در گريبان تفكر فرو برده اند و چشم به راه اند كه دست تقدير چه راهي در پيش شان خواهد نهاد.
و اما ، حالا ، در هجرتستان دو رسته روشنفكر داريم : يكي كساني كه مهر سكوت برلب نهاده اند و دوم كساني كه فعال اند. روشنفكران فعال هم به دو دسته تقسيم ميشوند : يكي كساني كه در بازار تهمستان روي اين دعوا دارند كه چي سياه است و چي سياه تر و هر يك نظر به تشخيص خودشان ميگويند حالا كه روشنيي وجود ندارد پس بايد پذيرفت كه سياه روشنتر از سياه تر است و از اينجا نتيجه ميگيرند كه سياه نزديكتر است با روشني و از اين نتيجه گيري به اين نتيجه ميرسند كه روشنفكر بايد از سياه در برابر سياه تر دفاع كند. دسته ديگر گرچه اندك شمار اند ، و امّا ، طرح شان گشايشي است در راه حل يك مشكل كلان. اينان معتقد اند كه در طول اين يك قرني كه از خلقت روشنفكر در زبان ما ميگذرد ، گروهي در جامعهء ناجور ما سربلند نكرده كه بتوان آن را روشنفكر ناميد و از اين مطالعات به اين نتيجه رسيده اند تا به جاي قلب واقعيت ، جسارت كرده و حقيقت را بگويند و آناني را كه قبلاً روشنفكر لقب داشته اند ، پس از اين با لقب " درسخوانده گان " ملقب سازند. اگر اين گپ را همه ميپذيرفتند بسيار خوب ميشد؛ زيرا در اينصورت كاكه شيروي بدبخت را نيز مجبور نميكردند تا قلم بيچاره را بردارد و اين غزعبلات را بنويسد و اگر باز هم مثلاً كسي وادارش ميساخت ، در يك جـــــملهء خلاصه خودش را خلاص ميكرد و كار را نيز و مينوشت : " ما ، روشــــنفكر نداريم ، آنچه داريم درسخوانده است ــــ درسخوانده يي كه اگر هم كتاب های مكتب و فاكولته را خوانده و از آن درسي گرفته باشد ، به هر علتي كه باشد تا به حال از تاريخ و نيز از تجارب خود ش درسي نياموخته و گويا ميلي نيز براي اين كار ندارد ... والسّلام !"
***
در پايان براي اين كه دوستداران نوشته های كاكه شيرويي دست خالي نمانند و نوميد نشوند ، آنچه را كه همين چند روز پيش گوش ها و چشمان گنهكارم ، شاهد بودند ، بي كم و كاست براي شان قصه ميكنم .
باري از سر تصادف به مجلسي كه هموطنان بسيار بسيار درسخوانده از جمله دارنده گان ماستري و دكتوراي علوم و صاحبان ذوق و قلم حضور داشتند ، راه يافتم و خوشحال بودم از اين كه از فيض حضور آنان بهره ها خواهم گرفت. سر صحبت با محبت و ادب باز شد و بالاخر پس از پريدن به اين شاخ و آن شاخ رسيد به ميدان سياست. چون حرف به سياست رسيد ، دو هموطن بسيار تحصيلكرده با هم شاخ به شاخ شدند. گرچه هردو لباس سنگين و آخرين مود اروپايي بر تن داشتند و گيلاس ويسكي در دست و سگرت آمريكايي نيز بر لب ، و خلاصهء كلام كه از نظر ظاهر هيچ تفاوتي با هم نداشتند ، و هر دو نيز از حقوق بشر و ديموكراسي و اين قبيل مسايل ثقيل روشنفكرانه دم ميزدند ، امّا ، كمي بعد ميان شان دعواي بزرگي پيش آمد . از آنچه اين دو گفتند ، همه دانستيم كه يكي در گذشته از جنس برادران بوده و ديگري از جنس رفيقان. چون كار دعوا به دشنام رسيد ، اولي به دومي گفت :
- ... شما وطنفروشان وطن را فروختيد...
دومي بي درنگ پاسخ گفت :
- درست ميگويي ، ولي ما اگر وطنفروش بوديم، عمده فروش بوديم و وطن را اگر فروختيم ، عمده فروختيم ، وا به جان شما كه وطن را پرچون ميفروشيد...
و در اين ميان ، همسران اين دو هموطن كه پسان دانستم دختران كاكا هستند ، نيز شاخ به شاخ شدند . اولي گفت :
- از دست شما از وطن آوارهء ملك های بيگانه شديم ....
دومي پاسخ گفت :
- بيچاريش ، خوش هم باش كه از بركت ما مهاجر شدي . يادت است كه در كابل در هر هفته يك روز از سر صبح تا شام بايد مينشستي و در لگن كالا شويي ميكردي . يادت است كه بر ديگدان پردود غذا ميپختي و آبت را در تابستان در صراحي سفالي سرد ميساختي و غير از سرويس های شهري ، موتر ديگري را سوار نشده بودي و كالايت را از كهنه فروشي ميخريدي ... و امّا ، حالا خانهء لوكس داري، تلويزيون و يخچال و يخدان و ماشين كالاشويي ... داري ، لباس مود روز ميپوشي و موتر بنز زير پا داري. اين همه را از بركت ما داري....
¦¦¦
اطلاعيهء اتحاديهء خنده دوستان ملك منستان
* در مورد اعطای لقب خنده سالار به آقای ش. شيرآغا
مورخ اول سرطان سال 23 گريزي خورشيدي منستاني
دارالاخلافهء خنده
هموطنان عزيز ،
اتحاديهء زيرتاسري خنده دوستان ملك منستان ، كه اخيراً تشكيل شده است ، به جناب محترم آقاي ش. شير آقا ، سالار خنده دوستان ، به خاطر قدرداني از خدمات روشنفكرانهء خنده دار ايشان ، لقب افتخاري خنده سالار را اعطا نموده است . اين تصويب اتحاديه از سوي شخيص ترين شخصيت های آفتابفكر ، نيز تأييد شده است. بناً پس از اين جناب خنده همراه آقاي ش. شير آقا ، بايد لقب پرافتخار خنده سالار را در پيشروی نام شان که بر پيشانی مطالب پرخندهء شان درج می شود نيز بيفزايند.
هييت وزيرهء اتحاديهء زيرتاسري
خنده دوستان ملك منستان
***
برگرفته از شمارهء 20 مجلهء آسمایی ، خزان سال 1380 خورشيدی
بابه خاركش
 

 

تحليل بابه خار كش از اوضاع سياسي و اجتماعي كشور


نه تاجيك و نه هزاره ، نه پشتون باش
از دايرهء جداييت بيرون باش
در باغ وطن تمام گلها خوب است
بر ليلي آدميتت مجنون باش



اين كوزه بنازد كه وي افغان بوده
جنگنده و توفنده مسلمان بوده
گر خاك مرا روزي كسي كوزه كند
گوييد به جستجوي انسان بوده

ما سخت شكستيم و تو آباد شدي
بازيچهء دست زور و بيداد شدي
بر كام خسان و ناكسان رقصيدي
اي چرخ فلك تو هم خليلزاد شدي



يك روز ز پول و رتبه بارش كردند
زين تحفهء خويش شرمسارش كردند
بر شانه چپن ، سرش كله بگذاشتند
بر گردهء ملتي سوارش كردند

آن كه پي عيب خويش پيهم گردد
تا عيب خودش كمك كمك كم گردد
چون پاك كند گند تعصب از دل
ايمان دارم كه آخر آدم گردد

از ضعف خود و خجلت خود مي گويم
از بي سري دولت خود مي گويم
انگشت تو ار بر دگران چربين است
من عيب خود و ملت خود مي گويم



اين كوزه زماني انقلابي بوده
يك آدم بسيار حسابي بوده
روزي كه به چوكي تجمل بنشست
ديديم كه درد وي كتابي بوده



اين كوزه كه قامتش چو خربوزه شده
عقلش چو متاع پوچ دريوزه شده
از بس كه ز ترس عقب نشيني كرده
آدم بوده ز پس روي كوزه شده

كوزه نامه  (2)
 

تحليل بابه خار كش از اوضاع سياسي _ اجتماعي افغانستان




بيگانه جدا ، دوست جدا مي شكنند
انديشه وران باور ما مي شكنند
در بزم دموكراسي بي پنجاه و دو *
گاهي دل ما ، گه سر ما مي شكنند

* B52



اين كوزه زماني در سياست بوده
ديوانه رتبه رياست بوده
بي آبيش امروزي و ديروزي نيست
اين خصلتش از عهد نجاست بوده
 

اين كوزه زماني چاپلوسي كرده
بر درگه زور خاك بوسي كرده
گه با چپ و گه راست گهي با مابين
با هر كسي يك كمي عروسي كرده
 

از خنجر سرخ رفقا كور شديم
چون دور برادران رسيد چور شديم
اين هر دو دو روي سكه جهل بدند
از جهل همين دو زنده در گور شديم



گفتند كه انقلاب ما پيروز است
اين كاسه و آش ما دگر هر روز است
تاريخ در و پنجره را باز نمود
خنديد كه حرف رفقا چون گوز است



اين كوزه كه چرك است و سرش كنده شده
در شهر تعفنش پراگنده شده
بي گپ نبود كه در لجن افتاده
در مكتب قومييت چنين گنده شده



مايي كه ز كيك پهلوان مي سازيم
وز هرپشكي شير ژيان مي سازيم
از بسكه اميد خود به خود باخته ايم
از هر خس و خاري قهرمان مي سازيم



اين كوزه زماني حزب بازي كرده
با هر حزبي زمانه سازي كرده
از حال و هواي قامتش مي دانم
تا زنده بده شكم نوازي كرده
 

اين كوزه گمان برم كه حيوان شده بود
حيوان درنده بيابان شده بود
اينگونه كه وامانده دهانش امروز
از ديدن طالبان حيران شده بود
 

اين كوزه به خود زماني عاشق بوده
يك آدم بد خوي و بسي شق بوده
بر سنگ مزارش بنوشتند كسان
خوب شد كه برفت چون پر از نق بوده
 

اين كوزه به اسم مستعار است هنوز
در حوزه فرهنگي مار است هنوز
بيچاره چنان نگفته از آزادي
از ترس زدن رو به فرار است هنوز
 

اين هموطنم كه خالي است چون كوزه
از عقل و ادب گرفته حتمآ روزه
اي كوزه گر دهر ببخشي اما
وي را ز چه رو نكرده يي خربوزه
 

اسرار وطن را نه تو داني و نه من
اين خط سياست نه تو خواني و نه من
آيد ز پس پرده صداي طالب
چون پرده بر افتد نه تو ماني و نه من

کوزه نامه 3

تحليل بابه خاركشانه از اوضاع سياسي - اجتماعي افغانستان


به نام خدای بزرگ و سترگ
كه در بنده داده دلی همچو گرگ

كسی را به خوبي تراشيده است
كسی را به ناخن خراشيده است

كسی را به تخت تجمل كند
كسی را چو كرزی به كابل كند

يكی را بداده چه نيكو سری
به ک... دگر كرده ک... خری

همين پاره ک... ملت من بود
غرورش غرور تهمتن بود

گه انگريز و روس و عرب می شوم
به هر پيرهن بی ادب مي شوم

كنون بار بوش هم به دوش من است
يكی حلقهء نو به گوش من است

يكی بعد ديگر رسيد و برفت
هر آنكو بيامد بـِريد و برفت

من آنم كه تاريخم افسانه است
حقيقت ز من دور و بيگانه است

مرا مرد جنگی لقب داده اند
غيور و پلنگی لقب داده اند

من از خر كسان قهرمان ساختم
سگان را چو شير ژيان ساختم

ز بي عقليم گشته اند قاتلين
امير و وزير و شه المومنين

جهانی به مهتاب و مريخ شد
به ماتحت ما چيزی تا بيخ شد

گهی با كمونيزم بندم كنند
تمام وطن پر ز گندم كنند

اگر پف كنند دين در گوش من
ز گوش دگر می رود هوش من

ولي ني كمونيست و اسلاميم
شعوری ندارد سر خاليم

در اين كشمكش پول دين من است
دگر آدميت به غين من است

 

احسان الله سلام

از برای خدا پشیمان نشوید!

مثلی داریم كه می گویند:" كجا كاری كند عاقل كه بار آرد پشیمانی." هر كه این شرط عالمانه را پیش پای مان گذاشته است، جایش جنت. راست گفته است، فقط جاهلان هستند كه بار ندامت شان را هفتاد خـر" جومست" برده نمی تواند. اما پرسش این است كه در دنیای متمدن امروزی به كسی گفته می توانید، نـــــادان!

خط بینی بكشید و هوای جاهل گفتن را از سر مبارك تان بدر كنید؛ در غیر آن تا به كسی بگویید، نادان! او هم با استفاده از آزادی زبان برای تان می گوید: " خودت نادان، پدرت نادان، مادرت نادان، پدر كلان و مادر كلانت نادان، خشویت نادان، كودک قنداق پیچت نادان، هفت پشتت نادان، قومت نادان...."

وقتی در این سرای بلا، جاهل نداریم و بر مصداق مثل یاد شده، عاقل هم پشیمان نمی شود، پس چه كسی پشیمان می شود؟

بهتر است از چهار گوشه ي دنیا، چند ناخن مثال، بیاوریم تا كورگره اندیشه ي مان بازشود:

کمیته ي اهدای جایزه ي نوبل بعد از گذشت سال ها، وقتی از دادن جایزه ي صلح به شیمون پرس پشیمان شد كه دید، این چوچه ماكیان دموكرات، خروس خاورمیانه را چپ وراست سوار می شود و كسی هم حق ندارد به دُم و نول دموكراتش دست بزند.

شارون، نخست وزیر سابق اسراییل كه برای یك سفر رسمی و دوستانه به جمهوری فدرالی دوزخستان مشغول آب كردن چریوی شكمش است، در یك مصاحبۀ آشتی جویانه گفته بود:" سخت پشیمانم كه یاسرعرفات را در سال1982 نكشتم...."

هنگامی كه پنجاه هزار چوچه ي انترناسیونالیزم در"غرورستان" فدای ماتریالیزم دیالكتیك شدند، آن گاه سوسیالیزم علمی سراسیمه دروازه ي قصر سرخ را كوبید و فریاد زد:" وای! تا هنوز پشیمان نشده ای، زود باش سرت را از این خم غیرت بیرون بكش، و گرنه با همه ي اقتصاد سیاسیت، لخت مادرزاد بیرونت می كنند."

قصر سفید زمانی پتلون سیاه پشیمانی را بر تن كرد كه تنبان به دوشانِ پشمستان به عزت دوقلوهایش تجاوزكردند. گناهش نبود؛ مثل های ما را نخوانده بود و نمی دانست كه ما توان پوست كردن همدیگرمان را داریم، و گر نه یك باره ما را ترك نمی كرد.

نماینده ي ملل محترم متحد بعد از گذشت پنج سال، چند ماه پیش هوای پشیمانی به سرش زد و اعلام كرد كه ای كاش شلاقیان مژگان سیاه را به طهارت خانۀ بن دعوت می كردیم تا آنان هم نان و نمك دموكراسی را می چشیدند و حالا در نمكدانش استنجا نمی كردند.

یك دموكراتِ ویسكی بازِ نكتایی پوش و یك ساقی جنجله موی مینی ژوب پوش كه سال ها در گلزار نیفه ي امیرالمؤمنین هوا خوری می كردند، و برایش آهنگ امارتی می خواندند ـ چشمان سفید سرمه دارت مره كشت / ایزار كشال كیک دارت مره كشت ـ روزی لرزه یی در ایزار امیر حس كردند، سراسیمه از نیفه بیرون پریدند، دیدند كه زنبور"بی ـ 52 " نقاط مهم و حساس امیر را نیش باران می كند، در آن لحظه از ترس زنبور تصمیم گرفتند كه پشیمان شوند و دیگر به نیفه ي امیر بر نگردند.

 هركس پشیمان می شود حقش، اما نماینده ي ملت در قوه ي " تقلبیه " نباید این قدرزود پشیمان شود، مگر با تأسف، یك وكیل مظلوم كه تجربه ي پشیمانی را نداشته بود و هنوز رنگ قلمش در یك امضای تقلبی نخشكیده بود، كنفرانس مطبوعاتی برگزار می كند و از ملت امضا شناس مان عذر خواهی می كند. از حق نگذریم به این اعتراف می توان گفت: شكسته نفسی، نه پشیمانی!

خانمی كه نماینده ي ملت در قوه ي " قهریه " است، در یك تظاهرات نخره آمیز شركت می كند و از قهر بسیار فریاد می زند: " مرگ بر حقوق بشر، مرگ بر.... " فردایش وقتی از خواب بیدار می شود، بعد از نوشیدن یك چوشك شیر سرد، حین تماشای سریال " تام و جری" می بیند كه حقوق بشر ـ مثل پشك هفت جان ـ هنوز هم زنده است و نغ نغ در جاده های نیویارك راه می رود، بدون در نظرگرفتن قانون تظاهرات، مصاحبه ي مطبوعاتی برگزار می كند و بی درنگ پشیمان می شود.

در حالاتی كه صاحب خانه پشیمان می شود، یك دزد با وجدان هم حق دارد ندامت بكشد. اما دور از جان تان، رهزن بیچاره وقتی پشیمان می شود كه در نقاط پشیمان برانگیز وجودش، سیم های 220 ولت ندامت را نصب كنند، بنا بر این ما و شما پشیمانی دزدان و زندانیان سیاسی را در شمار پشیمانی نمی آوریم.

صمد آغا ـ شخصیت شلتاقی فلم های ایرانی ـ وقتی زد به چشم خر"عین الله" و او را به جرم كور ساختن خر به پاسگاه بردند، در اعترافاتش گفت:" پشیمانم، سخت پشیمانم...." طرفدارانش فریاد زدند: " دیدید كه صمد از كارش پشیمان است؟..."

وقتی صمد خوشحالی دیگران را دید، دوباره صدا زد: " پشیمانم، سخت پشیمانم كه چرا نزدم به چشم صاحب خر."

احتیاط كنید كه شما مانند صمد آغا پشیمان نشوید!

 

چرسواره ای از چرسعلی چنداولی

لندهور، بیتو شبی چرس به پرخانه كشیدم
همه تن سست شدم، سست شدم،
هیچ ندانم كه چه دیدم

شوق دیدار تو بعد از دو سه كش رفت ز یادم
ضعف و بیحال سر خویش به دیوار نهادم
در نهانخانه ي جانم گل آن چرس درخشید
دود یك وسوسه پیچید
تا كه ایستاده شدم
پای چپم شل شد و لخشید

یادم آمد كه بمن گفتی:


«ای چرسعلی از چرس حذر كن
لحظه اي چند برین چرس نظر كن
چرس آیینه ي عمر لُچكان است
تو كه امروز نگاهت
سر هر كوچه
پس چرس فروشی نگران است
باش فردا كه پولیسی ز پی چرس فروشان دوان است

بعد از آن چرسعلی،
قیمت هر چرس گران است
تا كه مفلس نشدی
چندی ازین چرس حذر كن! »
به تو گفتم :
«زور !حذر از چرس ندانم
سفر از كوچه ي پرخانه ي جافر نتوانم ، نتوانم»
باز گفتم که :
«همه عمر خودت چرس كشیدی
سر شب چرس كشیدی
نیم شب چرس كشیدی
دم صبح چرس كشیدی
همه وقت چرس كشیدی
غیر چرس هیچ مواد دگری را نچشیدی»
باز گفتم که :
«تو  معتادی و من شوقی چرسم
تا به دام تو نیفتم
از دوشنبه تاجمعه
مصروف درسم
تو به من زنگ زدی،
گرچه شنیدم ، نگرفتم.»
باز گفتم:
"تو خو توستی
اگرم سارتر و كانت بیایند
یا اگر هیگل و روسو
یا دریدا
یا كه هم شیلر و شاملو
یا حتی ماركس بیاید و بگوید :
«چرسعلی دیگر ازین چرس حذر كن
لحظه ای هم به دو سه صفحه ي «سرمایه» نظر کن
من به این ماركس بگویم : « كه دلم بایسكلم ،
این به تو هیچ غرض نیست
حذر از چرس ندانم، ندانم نتوانم»
باز گویم كه : «عزیزم
من كه آدم كش خادیست نیم
یا ز احزاب پر از پشم كه آدم خورند
یا ز کابینه ي كرزی
نه هم از جمله ي این قوم پرستان قبیح
آخر ای ماركس تو خوب می دانی
كه فقط چرس كشم گاه به گاه»

مرغی از شاخه فرو ریخت
بابه قو شیره ي تلخی زد و بگریخت
چرس بر حرف تو خندید
چلم از دست تو رنجنید

رفت در نشئه ي چرس آن شب و شب های دگر هم
نگرفتی دگر از چرسعلی خسته خبر هم
نكنی دیگر از ین صفحه ي پرخانه گذر هم
بیتو اما
چه چلم ها كه به پرخانه كشیدم

۳۰ جنوری ۲۰۰۷(چنداول)

 

فكاهيات

دستمال براي شوهر!

مرد: بازهم كه تكه خريدي؟

 زن: مي ‏خام برايت يك دانه دستمال بدوزم.

مرد: اين كه چهار متر تكه است؟

 زن: با بقيه‏اش هم براي خودم يك پيرهن مي ‏دوزم.

تماشاي فلم!

يك نفر با زنش رفته بوده سينما، در فلم يك دفعه يك گاو شروع مي كنه به دويدن به طرف تماشاچي ها. مرد يك دفعه مي پره پشت چوكي پت ميشه. زنش مي گه بخيز خجالت بكش اين فلم است. مرد مي گه من و تو مي فهميم كه ايخنن فلم است خود گاو كه نمي فهمد !!

كرايه ي خانه

صاحبخانه: هر وقت مي‌ گويم  كرايه ي خانه را بده، مي‌گويي: باش كه كه معاشم را بگيرم، پس كي معاشت را مي گيريي؟

 كرايه نشين: هر وقت كه استخدام شدم!

 

قسم راستين!

 

مرد: قسم مي‌خوري كه مرا به خاطر پول هايم دوست نداري؟

 زن: 100 دالر بده تا قسم بخورم!

ابتكار

مادر به پسر: بچيم فهميدم  كه باز شيطان به سرت زد و موهاي خواهرت را كشيدي.

پسر: بله! ولي لگدي كه به شكمش زدم ابتكار خودم بود!!

 

یک گپ دیگه

اپوزيسيون يعني چه؟

اپوزسيسون كسي گويند كه پوزش را به طرف مخالف برگردانده باشد.

آيا جبه جديدي كه اخيرا به سركردگي اقاي قانوني در افغانستان به مشاركت آقايون سيد محمد علي جاويد ومحقق وچند حزب ديگر به وجود آمد در اين تعريف مي گنجند يا خير؟اگر قرار بر اين باشد كه پوز هاي ايشان به آن طرف برگشته است مسئله ايست يك مقدار قابل تامل واگر اين كه پوز هاي ايشان به آن طرف برگردانده شده حرفيست ديگر ومي شود گفت كه اين ها اپوزيسيون اند.

به هر حال براي جلب توجه  خوانندگان گرامي خود با اين وزراي محترم كه ديروز دركابينه دولت آقاي كرزي حضور قوي داشتند وامروز بر اسب تكتاز وپيشتاز اپوزيسيوني سوار اند ومي رانند ومي خواهند كه كافه ملت نيز با ايشان همراه شوند وعليه حكومت كرزي راي مخالفت برافرازند،مصاحبه هاي كوتاهي داريم.البته نه با اين قانوني محترم امروزي كه اپوزيسيون است بلكه با محترم قانوني وزير ديروز معارف افغانستان. وهمچنان جاويد صاحب وزير ترانسپورت وآقاي محقق وزير پلان.

------------------------------------------------------------------------------------

یک گپ دیگه:

مصاحبه با وزير قبلي

لطفا خودرا به خوانندگان نويد روز معرفي نماييد.

-اين جانب  وزیر خان که فعلا به حاجی وزیر شهرت دارم ،عضو فعال جمعيت اسلامي،بعدا شوراي نظار در سيستم جهادي ورييس و وزیر و وزیر وریییس و کیل وزیر و وزیر کیل ،حكومت استاد اجل برهان الدين رباني،نی زهمین مقام های خانه بدوش را بر عهده داشتم. و بعد از رانده مان از سوي طالبان در خواجه بهاءالدين مركز مستحكم وپايدار دولت اسلامي افغانستان كه از جانب طالبان حكومت كفر والحاد وغارت خوانده مي شد مستقر بودم.بعدا عضو نهضت ملي باز  رييس حزب  خود،فعلا رهبر واجب الاحترام جبهه ملي اپوزيسيون دولت آقاي كرزي در شهر كابل.

مگر استاد ربانی کی است؟

-رهبر به دو گونه است.یکی رهبر جوان و دیگر رهبر کهن سال. در زمان حکومت  وریاست جمهوری استاد ربانی نیز  گپ از همین قرار بود.او هم خوش است که یک سمبول باشد و ما هم خوش هستیم که یک سمبول داشته باشم.

-شما از پيشقراولان جلسه بن بوديد،چگونه شما انتخاب شديد؟

جلسه بن راه را به سوي صلح مي كشاند ومن از سرسپردگان راه صلح بودم.

-امامارشال صاحب چطور؟

من از ايشان نمايندگي مي كردم.

-ايشان كه جنگ مي كردند وشما گفتيد كه سرسپرده صلح بوديد؟

-ايشان نيز به خاطر صلح جنگ مي كردند.

-پس شما نماينده جنگسالاراني بوديد كه به خاطر صلح مي جنگيدند؟

-چون ما به خاطر صلح جنگ و کشت وخون را راه اندازی کرده بودیم بنا  صلح سالاران خوانده می شویم.

اینگونه اصطلاح وجود ندارد.

-که من گفتم پس وجود دارد.

- آيا از استاد رباني هم نمايندگي مي كرديد يا خير؟

-تا جايي كه استاد به حرف ما گوش مي داد وگپ مارا قبول مي كرد،از ايشان هم نمايندگي مي كردم والي غير خودم به جاي وي عمل مي كردم.

-مي گويند استاد را شما مجبور به استعفا كرديد درست است؟

-اگر استاد استعفا نمي كرد اخراج مي شد.

-استاد مي گويد كه شما عليه او كودتا كرديد؟

-در سيستم امريكايي كودتا اجازه نيست.دوستان امريكايي گفته بودند كه كودتا نكنيد.

-چرا دوستان امريكايي را بر دوست ديرينة تان (استاد رباني )ترجيح داديد؟

-استاد رباني ديگر پير شده واز كار افتاده است.

چه وقت جوان بود؟

آنوقت که کاری از دستش نمی آمد؟ حالا که کار از دستش می آید جوان نیست.

-از كدام كار؟

-از همان كار هايي كه هنوز نكرده است.

  و اما كاركردگي هاي ايشان چي است؟

- بسم الله الرحمن الريم ،به نام خداوند كريم ورحيم واما بعد:استاد رباني به حيث رييس جمعيت اسلامي افغانستان بر خلاف همه رهبران خود به جبهات جنگ مي آمدند،وتمام جنگ ها را در ساحه جمعيت اسلامي با ارشادات داهيانة خود رهبري مي كردند.وحتي در زمان حكومت شان نيز به حيث قوماندان اعلي قواي مسلح امر فرمودند كه افشار را قتل عام كنيد وما كرديم. در جنگ ها عليه گلبدين حكمتيار كه شمار مرده ها را كسي گرفته نمي توانست استاد خود قومانده ساير نيرو ها را بر عهده داشت.

وقتي مرحوم ضيائ الحق امر فرموده بودند كه كابل بايد بسوزد استاد رباني نخستين رهبري بود كه به خاطر سوزاندن كابل،قول محكمي به ضياء الحق داد وپيش از همه روانه كابل گرديد.گر چه به كابل رسيده نتوانست ولي در راه هر آنچه انسان وآثاري از تمدن وانسانيت در رويش آمد يك سره از بين برد،مكاتبي را كه استاد ويران كرده است امروز در دفاتر  سازمان هاي استخبارتي پاكستان به مثابه افتخارات عظيم جمعيت اسلامي با خط زرين ثبت اند.

شما مي دانيد كه در تاريخ افغانستان هيچ پادشاه ويا رييس جمهور با صدراعظم خود كه هم در عين زمان با دولت بجنگد وهم در عين زمان صدر اعظم باشد نجنگيده است ولي استادرباني در اين مورد ريكارد جهاني را حفظ كرد وبه جهانيان نشان داد كه دموكراسي، هم اين را مي تواند بكند وهم آن را.حالا اخبار مي نويسند كه بيش از دو صد هزار نفر در جنگ صدراعظم ورييس جمهور به قتل رسيده است، اگر روز نامه ها ونشريات خارجي به گونه يي گلبدين حكمتيار را قهرمان اين همه قتل وقتال ها مي دانند استاد رباني دست كم از وي نداشت ونبايد اين خدمات برجسته استاد را ناديده گرفت.

در مورد آنانی که د رطرفداری این یا آن جناح می جنگیدند و کشته شده اند جز همان شعر معروف رحمن بابا را دیگر چه می توان گفت:رحمن بابا به حق سروده بود که:

دا دنیا په احمقانوده ودانه

دانا نه کا په دنیا باندی غرض

ترجمه:

این دنیا بر احمق ها آباد است

داناها به دنیا کاری ندارند

 

استاد رباني در زمان رياست واقتدار جمهوريتش، به چشم سر ميديد كه ميان استاد سياف و مخالفينش چه نزاع هاي بي شرمانه اي رخ مي داد،وشما شايد شنيده باشيد كه هر روز كسي كانتينر كانتينر اسنان مي سوختاند وكسي هم بر مال ناموس مردم تجاوز مي كرد ولي استاد به حكم  احترام به احكام جهاد وارشادات مجاهدت،هيچ يك از جهاديون محترم را متهم نمي كرد،زيرا مي ديد كه اگر در جنگ هاي ايشان يكي دو مجاهد شهيد مي شود هزاران هزار ديگر كه مجاهد نبودند كشته مي شدند ومرگ ايشان خود به خود روا بود وخدا رهبران جهادي را به كشتن ايشان بهانه ساخته بود.

آيا شما نمي پذيريد كه استاد ربانی غير از گذشتاندن مشقت هاي جنگ چندين ساله ، در زمان حكومتشان چه كار هاي مفيد ديگري را انجام دادند؟اين استاد رباني بود كه،همه كفار وملحد را از كار هاي دولتي اخراج كرد.زنان  را ديگر به دفاتر اداري و دولتي راه نداد،مكاتب دخترانه را بست وزنان را حكم داد كه اگر مرگ مي خواهند كه بدون حجاب از خانه برايند. و آقای یاسر وزیر فواید عامه استاد ربانی را فراموش کردید که یک امر فواید عامه ای بر دختران وزارت خود صادر کرد و گفت که بروید با برادران مجاهد تان عروسی کنید واز کار های اداری دست بکشید.

از همه مهم اين كه بن لادن پسان ها به نام تروريست مشهور شد وخود راعرب خواند،استاد رباني براي وي پاسپورت افغاني داده بود واو هر كاري را كه مي كرد در جامة افغان انجام مي داد و حضرت احمدشاه احمدزي وزير داخله ديگر استاد شاهد اين قضيه است وشايد شنيده باشيد كه مجاهد كبير احمدزي در مصاحبه با بي بي سي گفت كه پاسپورت افغاني را او به امر استاد به بن لادن داده است.آن گاه امور تروريستي وي چندان مشهود نبود،حالا كه صاحب نام وشهرت شده است خود را عرب معرفي مي كند وبه بر افغانيت خود مي شرمد.

آيااين استاد رباني نبود كه امر داد كه معارف افغانستان كاملا دگرگون شود.تمام كتاب هاي زمانه هاي گذشته سوختانده شوند وبه جاي آن هاكتاب هاي جديدي بايد طبع مي شد.يك مقدار كتاب را كه دوستان پاكستاني ما چاپ كرده بودند درمكاتب توزيع شد ومقدار ديگر که امر نوشتن آن ها داده شده بود از دست به سرعت رسيدن طالبان انجام نشد.مهم اين بود كه كتب قبلي بايد به هرصورتش از بين مي رفتند كه خوشبختانه رفتند وهیچ  اثري از ايشان برجاي نمانده است.

-من نم يگويم ديگران مي گويند كه استاد رباني،در حكومتش درگير تعصبات قومي خود بود وبدون قوم وحزب خود كسي ديگر را در راس امور دولتي مقرر نمي كرد.

-اين مسئله كاملا نادرست وعاري از حقيقت است.زيرا كه شما ديديد كه دردور اول استادكه در كابل تشريف داشتند،حكمتيار را صدراعظم ساخته بودند. حز ب وحدت  با استاد نبود،سياف از استاد حمايت نمي كرد،گلبدين سربه خود شده بود،حزب وحدت  كاملا در موضع اپوزيسيون قرار گرفته بودند،دوستم همراه با تمام ازبك ها وتركمن هايش با دولت جنگ مي كرد، خالص از روئز اولی که آمد در جلسه شورای قیادی گفت که برادرا جهاد مهاد ختم است.احزاب هم منحل.هفتگانه به هفت راه و نه گانه به نه راه روان بودند.بنا در دولت تنها جمعيت اسلامي  بود وبس،و استاد بادرايت خردمندي تمام حكومت را وچوكي هاي ثابت وسيار آن را بين همين ها تقسيم كرد و جناب شما آگاهي دارند كه هيچ گاهي ميان جمعيت اسلامي و افراد طرفدار قومي استاد رباني بر تقسيم چوكي جنگ وخونريزي نكرده اند. در پاسخ پرسش شما بايد علاوه شود،در زماني كه قدرت مشروع كابل به دست طالبان رسيد،واستاد يك ولسوالي بالا يك ولايت را در اختيار داشت از بس كه در برابر ملت احساس مسووليت مي كرد، حكومت را بر طرفدران يك ولسوالي بالا يك ولايتش به گونه عادلانه تقسيم كرد.اگر اين كار را نمي كرد ديگران كه دركنار استادنبودند كه براي شان چوكي اعطا مي كرد.

-ما افغانها مردم نمك حلال هستيم در وصف استاد همين قدر بس است بر افتخارات شان مشرف شديم،حال بر مي گرديم به ادامه صحبت مان.شما چه شناختي از آقاي كرزي داشتيد كه او را به حيث رييس جمهور پذيرفتيد.

-پذيرفتن او كار ما بود.ما مخالف ميل ملت كار نمي كنيم ونكرده اييم.او را بر ما تحميل كردند وما هم ناگزير بوديم مي پذيرفتيم.اگر شما بر جاي ما مي بوديد اين كار را نمي كرديد؟.

-شما را چرا وزير كردند؟.

-به خاطري كه من درامور دیگر  بلديت نداشتم.

-شما به حيث وزير در وزارت تان چه كار هايي را كرديد؟

-من وزارت را يك دست ساختم.تمام كساني را كه مخالف بودند از بين بردم وساير كساني را كه در جهاد سهيم نبودند از وزارت اخراج كردم.

-پس چرا برکنار شدید؟

-به خاطري كه آقاي كرزي با من وعده كرده بود كه چوكي صدرات را براي من مي دهد.

-چرا نداد.

-وعده خلافي كرد.

-كرزي يا ديگران.

-اصلا دوستان امريكايي،مگر نقش كرزي نيز در ان مشهود بود.

- مي گويند شما در لويه جرگه كسي را اهسته دشنام داديد،كه اتفاقا افراد دور وپيش تان شنيده اند.

-من با كرزي مزاح داشتم.

-چطور شد كه باز هم  وزارت  را قبول كرديد؟

-پس چه مي كردم؟

-در مورد وزير قبلي بگوييد.

-يك آدم متعصب،تمام افراد دور وپيش خود را مقرر كرد واز وزارت يك خانواده ساخته بود.وبه جز از قوم وخويش خود كسي ديگر را مقرر نمي كرد.من به خاطر رعايت تعادل ،تمام افرادي را كه او مقرر كرده بود بر طرف وتمام افرادي را كه او بر طرف كرده بود مقرر كردم.

-شما هم قومي گري كريد.

-قومي گري من به خاطر ثبات عدالت بود.

-بسيار خوب،طوري كه ديديم عدالت را تامين كرديد،لطفا بگوييد كه در وزارت چه كار هايي را انجام داديد.

-اول اين كه گفتم چه كاري كردم.شما برويد در سمت شمال از انس وجن بپرسيد از نحو كار تشكيلاتي من در وزارت راضي هستند. كفايت مي كند وقتي كار يك وزير مورد پشتيباني مردم قرار بگيرد.ما كه خادمان مردم هستيم وبايد به مردم خدمت كنيم.

ديگر اين كه در قدم اول با يك شركت دوستان ايراني به خاطر ساختن يك ميليون پايه چوكي از قرار في چوكي 18 دالر امريكايي قرار داد كردم.گر چه اين چوكي در داخل كشور به 8 دالر ساخته شده مي توانست  ولي من با اين كار خود توانستم مسئله را يك مقدار بين المللي بسازم و وزارت ما نيز اولين وزارتي بود كه غير از انجو ها پاي سرمايه داران خارجي را به كشور كشاند.ما نشان داديم كه دركشور امنيت وجود داردوهر كس ديگر مي تواند دركشور ما سرمايه گذاری كند ويا به امور توليدي وساختماني بپردازد. در ان معامله در فی چوکی پنج دالر برای من رسیده است.در وزارت به حال مامورین بیچاره هم باید توجه شود.غم اونها هم خورده شده است.

- ميگويند در اين معامله خرود وبردزیادی صورت گرفته است.

-آنقدر قابل تشويش نيست.در في چوكي یکی دو  دالر بيشتر  به کسی نرسيده است.شما فكر كنيد اگر طالب ها ويا ديگر وابستگان القاعده در اين كار دست مي داشتند، پول را هم غصب مي كردند وچوكي را هم نمي ساختند.ولي ما اين قرباني را به خاطر وطن ومردم ما داديم.مگر می گویند كه همه چوكي ها به وزارت  تسليم نشده است گناه من نبوده،مردم ودولت از مسوولين امنيتي ورييس جمهور بپرسند كه چرا چوكي ها را نياورده اند.وزير كه با هزار ها زحمت قراردادش را امضا ومشكل ومسئله پولي اش را حل كرده است.سوم اين كه من برنامه كمك هاي خارجي را ساختم،برايمامورین  شهرك ها وعده دادم،وزارت را مانند وزارت قبلی خود  از دست بيگانه ها پاك كردم.ما در وزارت خود تااين حد متحد ويك دست بوديم كه آقاي معين وزارت حتي صلاحيت بندي كردن ژورناليست ها را هم داشت، او چندين ژورناليست راچندين بار زنداني ساخته بود.وبه امر خود به سارنوالي معرفي كرده بود.وقتي قضيه به من رسيد،ا زمعين صاحب طرفداري كردم.

پس چرا بر طرف شد؟

 -یک مقدار کار شکنی می کرد.زیاد از قانون گپ می زد. در حالی که ما در کشور هنوز قانون نداشتیم.او گ هایی از دل خود می کشید.با معين صاحب دیگر در دفتر دست اندازي كرده بودد واگر بر طرف نمي شدد ازامكان دور نبود كه يك روز گپ شان به كوچه وبازار هم می  رسيد.

-حالا كه رسيده بود.

آنقدر زياد نبود.مثل وزارت تاج محمد خان نبود كه معينانش، خودش را مي زدند.

-چطور شد كه در موضع اپوزيسيون داخل شديد وخود را به رياست جمهوري كانديد كرديد؟

-مبارزه اپوزسيوني بسيار پر كيف اند.

-مگر وزارت شيرينتر ازآن نيست؟.

-چرا؟ به شرطی که همیشه باشد، اما صدرات ويا رياست جمهوري شيرينتر ازآن است.

-اگر شما رييس جمهور مي شديد با اين همه اپوزيسيون چه مي كرديد؟.

-هر چيز براي خود يك وقت دارد.وقتي اپوزيسيون به قدرت مي رسد ديگر چه حاجت به اپوزيسيونيگري.وقتي يك مسلم به پيروزي برسد عليه آن اقدام كردن عين كفر نيست؟

-آقاي كرزي نيزمسلمان است.

-من وكرزي با هم فرق داريم.

-چه فرقي درايد؟

-اول اين كه من عضو جمعیت اسلامی استاد ربانی بودم و او به كدام حزب ديگر جهادي تعلق داشت.دو اين كه كرزي لباس محلي مي پوشد ومن دريشي.سوم اين كه او كلا مي پوشد ومن سربرهنه مي گردم.چهارم  من گهگاه  عينك مي پوشم واو عينك ندارد.پنجم،او به زبان انگليسي حرف مي زند ومن انگليسي نمي دانم.ششم-پدر او در چوكي هاي بلند رتبه دولتي كار مي كرد واز من نمي كرد.هفتم،كرزي در زمان جهاد در  ويراني هاي فکری و وطنروشی  دست دارد و ما كه در جهاد در صف اول بود ویرانی های فزیکی کشور سهیم هستیم.

-اگر حامد كرزي شمارا برچوكي وزارت ابقا مي كرد،آيا باز هم همين نظر را در باره وي داشتيد؟

-نه خير ، كسي كه كار اسلامي مي كند مسلمان شمرده مي شود.

-پس چرا در صدد ايجاد اپوزيسيوني برامديد وتلاش نكرديد كه با كرزي در ابقاي وزارت به توافق مي رسيديد تا او هم يك كار اسلامي مي كرد وشما هم مي شديد وزير؟.

-كرزي بعد از آن كه از انتخابات پيروز بدر آمد از امور اسلامي دست كشيد.شما مي بينيد كه افراد غير را مقرر مي كند كه مهر تائيد مجاهدين را با خود ندارند.

-چرا يك عده وزرا بعد از  برطرفي به واقعيت (!)پي مي برند.

- به خاطري كه وقت تفكر كردن را پيدا مي كنند.

-در مورد جبه ملی چه می گویید؟

-نماد دموکراسی است.

اگر گلاب زوی رییس آن شود؟

- این کار شد ندارد.

- می گویند هر کار شد دارد.

- غیر ازین.

-اگر علوم شود.

-او آدم خوب است.این کار را نمی کند.

-تشكر از ين كه وقت داديد تا صحبت كنيم.

یک گپ دیگه

از بركت امريكا

حامد كرز ي در ديدار با وزير دفاع امريكا از جمله گفت كه كشور ما بر اثر مداخلت خارجي ها ويران شده وامريكا در تقويت اردوي ملي سهم بسزايي گرفته است بنا بودن امريكا در افغانستان چندين سال ديگر را نيز ايجاب مي كند.

از گپ گپ مي خيزد وازاين گپ هم چند تاي ديگر.اول اين كه شكر كه حامد كرزي از مداخلات خارجيها گفت، واقعا كشور ما را خارجي ها ويران كرده و مي كنند وزنده باد رييس جمهور ما كه با صراحت از مداخلت خارجي ها ياداور شد.شايد وزير دفاع امريكا فهميده باشد كه اگر در خانه كس است يك حرف بس است.

ديگر اين كه كرزي گفت امريكا در تقويت اردوي ما كمك مي كند.گپ راست است.ما در گذشته اردوي 500 هزاري داشتم.حال اردوي 26 هزارنفري.چه فرقي دارد كه كسي از ايشان بوت ندارد وكسي پطلون.كسي كمربند ندارد وكسي گيتس.آخر اردوي قوي،چه نيازي به اين ها دارد؟.مهم اين است كه صحت شان سالم باشد.وخدا را شكر كه صحت جسمي ورواني شان سالم وسالم تر است زيرا كه هر كدام ايشان از زير ذره بين هاي مقامات امريكايي به دهها بار گذشته اند.اگر ناجور (!)مي بودند كه در اردوي ملي پذيرفته نمي شدند.وقوت ديگر اردوي ملي ما راببينيد كه سابق اين كتله از طريق حربي شوونحي وحربي پوهنتون وپوهنتون هوايي تربيه مي شدند ولي حالا بدون اين ها، يكه راست به اردوي ملي مي پيوندند.اين قوت وصلابت را مشاهده كنيد كه بدون مصارف تربيه وتعليم قوت حربي يافته اند وچنانچه ديده شد حتي كورس عالي افسران را نيز فداي قوت اردوي ملي كردند.واقعا كه دوستان امريكايي ما ميدانند كه اردوي ما قوت دارد.ما ديروز از پراكندگي اردوي 500هزاري نمي توانستيم حتي با عمال ايراني وپاكستاني مقابله كنيم.اما امروز كه اردوي تقويت شده 26 هزاري توسط دوستان امريكايي داريم،پاكستان وايران ويا ديگر خارجي هاي مداخله گر مرد شوند به سوي كشور ما با چشم بد نظر كنند؟

 

یک گپ دیگه

يك حزبي خوب است يا يك نفري؟

از آغاز تا انجام در سياست افغانستان يك گپ بيشتر از همه جلب توجه مي كرد وگفته مي شد كه در افغانستان آزادي بيان وجود ندارد،آزادي عقيده وجود ندارد وكسي حق ندارد كه از دولت افغانستان انتقاد نمايد.اين نظام،نظام يك حزبي است ويك حزب به هيچ صورت نمي تواند ديموكراسي را در افغانستان تامين نمايد.

ولي حالا هر كس مي گويد كه در افغانستان ديموكراسي آمده ،ازادي بيان وجود دارد،هركس مي تواندابراز عقيده بكند،دولت افغانستان را انتقاد نمايد،وديموكراسي نيز در كشور پياده شده است وان سيستم تك حزبي نيز از بين رفته وهركس حق دارد در حاكميت دولت سهيم باشد.

من با آن عده دوستاني كه از سيستم تك حزبي انتقاد مي كردند،موافقت دارم وبدون هيچ گونه مجاملت حرف شان را مي پذيرم،كه تك حزبي خوب نيست ونبايد چنان مي بود كه بود.

آشكارا ديده مي شود كه يك عده دوستان ديده وشنيده با آن توافق دارند ولي من از در مخالف، با اين نظريات شان از پس پرده،چند سوالي مطرح مي كنم.

در سيستم يك حزبي تمام افراد از قدرت دولتي ،عبارت از اعضاي حزب بر سر قدرت است،حزب لا اقل يك كتله است كه شمار آن نيز بيشتر مي باشد ونه كمتر،گر چه در مقايسه به نفوس كشور قابل حساب نمي باشد ولي كم از كم در انتخاب كادرها بالاتر از يك نفر سهم مي داشته باشد.حالا  شما بفرماييد، بگوييد كه در سيستم امروز كشور ما غير از يك نفر ديگر كي صلاحيت تقرر وعزل ونصب كادر هاي دولتي را دارامي باشد؟بگوييد كه كدام وزير ومعين ورييس نظر به شايستگي وشايسته سالاري در كشور به كار گماشته شده است؟مگر جز روابط وشناخت هاي شخصي با شخص اول ويا شخص شخيص با مشخصات تشخيص شده از جانب شخصيت اول كشور؟.در گذشته اگر يك عضو حزب از جايي به جايي مي رفت بايد تعرفه حزبي مي برد اما حالا بايد تعرفه شخصي داشته باشد،تا در جاهاي معين شناخته آيد، الي غير، هر قدر هويت وشخصيتي كه هم داشته باشد،ناشناسي جز ،ديگر نتوان بود.در گذشته در ساير امور يك حزب تصميم مي گرفت.حالا يك شخص.نظريات يك حزب ارزشمند است ويا نظريات يك شخص؟كي خوبتر مي تواند خوبتر بينديشد؟از شما جنابان سوال مي كنم وقتي كه به انتخاب در بين بد وبدتر محكوم شديد،بگوييد كه سيستم يك حزبي بهتر است ويا سيستك يك شخصي؟

سوال ديگر اين است كه ازآزادي بيان وگفتار و كردار گپ وگپ هايي بود، حالا را بر گذشته ترجيح مي دهيد ميگوييد كه آزادي بيان وجود دارد وديموكراسي هم بر مسند حد اعلي تكيه زده است.لطفا بفرماييد بگوييد كه در كجاي افغانستان ودر كدام روزنامه ونشريه وجلسه وجرگه وراديو وتلويزيون وكيبل ويا هم در كدام محفل خوشي يا غم ويا دركدام خانه وخانواده، چه سرزباني و يا زير زباني ،كوايف وتحليل هايي از زندان هاي شخصي امريكايي را خبري به نشر رسيده ويا به طور شايد وبايد، كي گفته توانست كه چرا؟اگر شخص رييس جمهور در آن دخيل نيست واگر كابينه در آن دخيل نيست پس مقدم بر همه، ايشان بايد مي گفتند، كه چرا وملت از ايشان بايد مي پرسيد كه چرا؟مسئله جنايت با ترجمانان در باگرام،چرا با اين سادگي گذشت وامروز رويش راانبار خاك پوشاند.به مناسبت مرگ به هنگام يك قوماندان بيسواد وادمكش وظالم،دفتر رياست جمهوري ما به تكان مي آيد وسخنگوي رييس جمهور چه اعلاميه هايي به نشر مي رساند ولي از خبر اين حوادث حد اقل تا انجا نيز نمي رسد.چرا؟

كي در كشور گفته توانست كه امريكا درافغانستان مصروف چه كار هايي است؟.نگفتيد كه امريكا خوب كار مي كند ويا آزدي بيان وجود ندارد؟.شما بگوييد كه اين وزرا وتا وبالاي آن ها از كدام مسلك وصلاحيت در كشور برخوردارند. جز پيوند هاي شخصي كه امروز به مثابة عقل كل بر چوكي ها نشسته اند.وكار ها بر خلاف ميل مردم وخواست كشور ادامه مي يابد.تا حال هيچ كس نگفت كه وزارت خارجه چه كرده است؟وزارت داخله در برابر اين همه جناياتي كه انجام مي شودچرا خاموش است؟چرا مكاتب تاكنون علاوه برنبودن نصاب دقيق تعليمي،حد اقل كتاب ندارند.ميز وچوكي ندارند؟معدن كشور به چه دلايل به امريكايي ها سپرده شده است.چرا هنوز هم والي هاي بيسواد وقوماندان هاي بيسواد وجاهل بر گلوي مردم در مركز و ولايات كشور ساطور مي چلانند؟اين آزادي بيان چه شد وكجا است؟ وچراهنوز يك عده ژورناليست ونويسنده وروشنفكر به اصطلاح را پول خود فروشي در تور خود سانسوري پيچانده است وبراي ديگران الگو ونمونه نيز شده اند؟.چرا ؟چرا؟چرا؟

یک گپ دیگه:

بدعت ديگر قاضي القضات كشور

گپ ازين قرار است كه تاكنون گفته مي شد قضايك نيروي ديگري است كه در امور ديني و داخلي مردم سروكار دارد ولي در امور دولتي چندان مداخله نمي كند. وقتي برادران جهادي مان براريكه قدرت تكيه زدند،كار قضا نيز يك مقدار گسترش يافت وگپ آن از امور ديني مردم به امور شخص وجسمي هم كشانده شد. بدين معني كه اگر مردان ريش كوتاه مي داشتند دره زده مي شدند و زنان بدون چادري بلااستثنا به فحشا وغيره صفات منصوب شده مورد مجازات عاملين نهي عن المنكر وامر به معروف واقع مي شدند. اماباآمدن دوستان امريكايي در كشور ماكارستره محكمه ازين سطوح پر فتوح نيز بالا گرفت چنانچه مولوي صاحب شينواري نه تنها درسطح مسايل بين المللي كشوري بلكه در امور كشور هاي ديگر نيز به مداخله پرداخت واز رييس جمهور بوش به طور رسمي وآشكاراطي مكتوبي خواست كه دست ازپاخطانكند و زلمي جان خليل زاد را كه در گذشته هاي نه چندان دور از جانب مولوي شينواري پسرخوانده شده بود، درچوكي اش به حيث سفير كبير دولت ايالات متحده امريكا ابقا نموده به حال خود بگذارد تا اين بنده بي زبان به امور دفتري واداري افغانستان كه بيش از هر افغان ديگر آشنايي دارد همچنان كاركند و افغانستان را بازسازي نمايد.

معلوم نشد كه آقاي مولوي در نامة خود به رييس جمهور بوش بعداز اداي احترامات وسلام هاي گرم وخالصانه ديگر چه مسايلي از دست آورد هاي خليل زاد را نمونه و مثال آورده باشد؟.شايد در نامه درجمع بازسازي كشور ازساختن چندين سرك و شاهراه نام برده شده باشد؟، شايدگفته شده باشدكه آقاي خليل زادكه بيشتر از افغانها، افغانستان رامي شناسدو در اين كشور بيچاره سرسفيد كرده است، فلان و بستان بنياد ونهاد وتعمير ،مكتب ،شفاخانه و موسسه وغير موسسه را بنا نهاده وتا كار آن ها به پايان نرسد، تبديلي خليلزاد ضربة سنگيني بر پيكر نيمه جان كشور محسوب مي گردد و بوش حق ندارد كه افغانستان رافداي سياست هاي بين المللي كشور خود سازد.

امامولوي صاحب شينواري بازهم يك مقطعي راتعيين كرده وگفته است كه بوش تاختم انتخابات افغانستان صبر كند و بعداز آن هرچه كه دلش مي خواهد بكند.از اين نكته معلوم مي شود كه آقاي مولوي چندين نفر كانديد در پارلمان دارد ويگانه وسيله رسيدن به پيروزي ايشان اقاي خليل زاد است. درغيرآن اگر  مولوي صاحب به وجود آقاي خليل زاد در كشور علاقمند بودند به جاي بوش به آقاي كرزي سفارش مي كردند كه به سفير جديد امريكا كه به عوض خليل زاد مقرر مي شوداگريمان ندهد(!).

یک گپ دیگه

كابينة حامد كرزي منحل شد 1/4/2005

منابع نزديك به مقامات دولتي از جمله ياران نزديك محترم حامد كرزي رييس جمهور جمهوري اسلامي افغانستان يك ساعت قبل به دفتر روزنامة نويد روز اطلاع دادند كه محترم حامد كرزي ساعت شش صبح امروز اعضاي كابينه جمهوري اسلامي افغانستان را به قصر گلخانه احضار ودر ابتدا يواستوي ليك در حالي كه آقايون خليلي واحمد ضيا معاونين رياست جمهوري مفلرهاي جهادي به گردن بسته كرده وبيرق جمهوري اسلامي افغانستان را حمل مي كردند در پيشاپيش وزرا مازوم قدم از برابر خانم لورابوش گذشتند وبدين وسيله با اداي احترام به مجسمة ازادي امريكا مراتب احترام ملت افغانستان را با پرتاب كردن برگ هاي گل لاله ونرگس بر خانم لورا بوش،نسبت به ملت بزرگ وخواهر امريكا تقديم كردند.

سپس حامد كرزي جلسه اضطراري شوراي وزيران را تدوير ودر حالي كه خانم لورا بوش پيام ها وسلام هاي گرم و صميمانه وديموكراسيانه بوش هاي خورد وبزرگ را به حامد كرزي و ياران بي وفايش رسانيد رشتة كلام را به سفير امريكا در افغانستان سپرد.

سفيرامريكا در افغانستان ازكاركرد هاي خويش نسبت به مردم افغانستان ابراز تشكر كرد وبعدارشتة كلام را به رييس جمهور افغانستان تسليم داد.

رييس جمهور افغانستان در حالي كه از كاركرد هاي كابينة افغانستان در طول مدت حاكميتش ابراز رضايت كرد واز تك تك وزرا ابراز تشكر نمود كابينة فعلي افغانستان را رسما منحل اعلام داشت.

خبر نگار روزنامةنويد روز كه درجلسه وزرا از طريق ديوار هاي عقبي سلامخانه با دادن رشوت ها به محافظين داخلي وخارجي  حضور بهم رسانيده بود از جريان جلسه به گونه مختصر گزارش مي دهد ودلايل انحلال كابينه را چنين بررسي مي كند:

دلايل انحلال كابينه محترم حامد كرزي:

حامد كرزي پيش از آن كه كابينه رامنحل اعلام دارد برتك تك وزرا اقامة دعوا كرده وهر يك را به باد ملامت گرفت ودر حالي كه هيچ وزير به دفاع از خود نپرداخت و در حالي كه به عنوان تاييد سر تكان مي دادند هر يك به نوبة خود به احترام خانم ارشد امريكا از جا برخاسته، دست بر سينه گذاشته،كسي زير ريش تنك وكسي هم زير بروت هاي كهنه ويا تازه رسيده تبسم بي مزه يي مي كردند كه نشانة جلب توجه خانم لورا بوش تلقي مي شد. كه فشردة دلايلي كه حامد كرزي به خاطر انحلال كابينه خاطر نشان مي ساخت قرار ذيل است:

1-وزير دفاع به خاطر آن كه خانه اش را در روز روشن دزد هاي علني چور كرده و وي نتوانسته است از خود وخانه خود دفاع كند بنا نمي تواند از ميهن دفاع نمايد.ولي دليل عمده بر وزير دفاع اين بود كه خانم لورا بوش از جانب آقاي بوش به خاطر دفاع افغانستان وتامين حكومت كرزي براي يكي دو دورة ديگر وعده هاي فراوان داد ورياست دولت را ازعدم حمله خوارج پاكستاني وايراني مطمئن ساخت.بنا نيازي به وزارت دفاع ديده نمي شود.از طرف ديگر موسسات آموزشي وتحصيلي مربوط وزارت دفاع كه از قبل لغو شده اند، خود دليل عدم ضرورت وزارت دفاع را ثابت مي سازد.

2-وزير داخله،به مثابة يك دژ استوار در برابر جنايت كاران در افغانستان و به ويژه در شهر كابل ايستاده است.چنانكه جنايتكاران هر روز به حيث مهره هاي متحرك كار مي كنند ولي اين دژ استوار پا برجا بوده واز مكان معينش شور نمي خورد.و از وقتي كه شنيده است اسماعيل خان به عوضش مقرر مي شود كاملا به كار بي علاقه شده .از طرف ديگر گفته مي شود كه با يونس قانوني نيز قرار گذاشته است كه عضو حزب افغانستان نوين مي شودكه اقاي قانوني آن را رهبري مي كنداين مسئله خشم جدي اقاي كرزي را برانگيخته است.

3-وزير خارجه،كه اصلا بايد در امور خارجي كار كند، امور داخلي را در خارج گزارش مي دهد واز گزارش امور خارجي در داخل كشور ابا مي ورزد.

4-وزير انرژي برق،از روزي كه دراين چوكي مقرر شده هيچ سوچ هاي پايين رانمي بيند وهي در سوچ هاي بالا دست مي زند وگپش از انرژي برق گذشته به پياده كردن انرژي افتاب در افغانستان رسيده است.او به جاي ان كه به ملت برق بدهد به خاطر زياد شدن باد وباران وسيل به اداي نماز هاي استسقا مصروف است،تااين كه امروز ديده مي شود سيل وباران به عوضي كه به ده خانوار برق بدهد قريه وقصبه هارا دركشور زير نظر كرده وقسم خورده كه تا وزير برق نماز هاي استسقايش را پس نگيرد همه را يكسره با خود خواهند برد.

5-وزير معارف از روزي كه بر چوكي وزارت نشسته است، تا امروز به تصفيه وزارت موفق نشده وهنوز طرفدارن اقاي قانوني در راس امور باقي مانده اند و اوامر وزير جديد را چندان تحويل نمي گيرند.

6-وزير تحصيلات عالي،با رييس نشرات خود دست وگريبان شده وخلاف نورم هاي اداري با وي غالمغال كرده است.وپيش از آن كه رييس نشرات را برطرف كند او برو وزير پيشي گرفته از سمتش استعفا داد ومهره برد را از خود كرد و وزير را در چال خودش كشت داد.

7-وزير حج و اوقاف در مساله سه ميليون دالر دزدي واختلاس در وزارتش به حيث اولين نمونة روشن فساد جهادي از اين كار به مثابة غنيمت دفاع كرد ومعينش را از محبس نجات داد.از طرف ديگر پسر وي نيز معين يكي از وازرتخانه هاست وطبق مقررات دولتي از يك خانه دو ديوانه در راس امور مجاز نمي باشد.

8-وزير اطلاعات وكلتور نتوانست كه تلويزون افغانستان را با روزنامه هاي كشور جنگ اندازد وهرچه كار كرد گپش از قبر پالي وزيارت جويي به كار فرهنگي كشيده نشد.

9- وزير صحت عامه كه چندين تن از خويش و قوم خود را به جاي روساي آن وزارت مقرر كرد وكارمندان عالي رتبه را يا مجبور به فرار ويا محكوم به قرار ساخت اما نتوانست رابطه خويشاوندي اش را با مقرر شده هاي جديد به اثبات برساند.

10-وزير جوانان، بيچاره مانند يتيم وسرسبيلي خودش در جمع جواناني قرار دارد كه به كمك نياز دارند واگر بر طرف نمي شد از امكان دور نبود كه خود در جمع گدايان تازه كار شهركابل دست به ابتكاري مي زد.

11-وزيرامور زنان نتوانست در شهر كابل جلو ايجادكلپ هاي زيبايي اندام زنان را بگيرد وتازه اين كه خود به نسبت چاقي بيحد شامل كلپ هاي زيبايي اندام شده ونظر به ادعاي مسوولين كلپ با استفاده از مقام وزارتش از دادن فيس كلپ نيزطفره مي رود.

12-وزير زراعت از مخالفت با كاشتن كوكنار در كشو ر تا اخر دست بردار نشد.و وزير مبارزه با مواد مخدر گفته است كه كوكنار خود مواد مخدر نيست و وي نمي تواند با كشت كوكنار مخالفت كند.او مي گويد بگذاريد كه كوكنار در كشور كشت شود تا از ان مواد مخدر به دست ايد وبعد زمينه مبارزه با آن در وزارت خانه ما پيدا شود، در غير آن معذوريم.

13-وزير مخابرات د رحالي كه هيچ دفاعي از خود نداشت اعتراف كرد كه تلفون رييس جمهور دو روز كار نمي كرد وبه خاطر ارتباط آن هيچ اقدامي نكرده است.

14-وزير ماليه بودجه سال را از نورم معين تقسيمات ميان كابينه كمتر در نظر گرفته بود ودر ميان وزرا جار وجنجال هايي را برانگخته است.از طرف ديگر زنش كه رييس سره مياشت شده اقاي كرزي بدون تعارف به استاد گيلاني گفته است كه از هر خانه يك ديوانه.

15-وزير ترانسپورت از حادثة سقوط كام اير پيش از ديگر وزرا يعني سه روز بعد از حادثه آگاهي يافت ولي ديگر وزرا را خبر نساخت واين مساله يك نوع بدبيني را دركابينه به وجود آورد.

16-وزراي فوايد عامه وشهر سازي وخانه سازي مي دانند كه مردم از دولت توقع هيچ فايده يي را ندارند واز طرف ديگر مردم خانه هاي خود را نير خودمي سازند وشهر ها كه در كشور از قبل اباد شده اند. بنا اين وزارتخانه هاكاملا اضافي مي باشند.

17-وزير سرحدات بايد ازدير مدت پيش برطرف مي شد زيرا با آمدن دوستان امريكايي در كشور ،ميهن مان از خطر سرحدي با همسايه ها هيچ مشكلي ندارد.

18-وزيرامور اجتماعي كارش را انجا داده است.مردم در افغانستان همه اجتماعي شده اند وهر كس، هركسي راكه مي بيند از بركت وزارت امور اجتماعي بدون سلام عليكي رها نمي كند.

19-وزير امور شهدا ومعلولين تا كنون نتوانسته است كار را به اهل كار بسپارد.وزارت مربوط شهدا است ولي هنوز هم در امور آن زنده هاكار مي كنند.

20-وزير معادن وصنايع خود كارش را تمام كرد.زيرا استخراج معادن را طي يك قرارداد به امريكايي هاسپرد وگوشهايش را آرام ساخت.

21-وزير امور مهاجرين مي داند كه مهاجرين در خارج از كشور اند ولي وزارت شان در داخل هيچ معني ندارد.يا بايد كاري شود كه وزير صاحب نيز همان گونه كه از خارج آمده است دوباره به خارج برود ويا اين كه مهاجرين را به كشور بياورد.كه ممكن نيست.زيرا شنيده باشيد كه مي گويند ملا به كوه نمي رود وآهو به ابادي نمي ايد.

22-وزير احيا وانكشاف دهات به خاطر آن كه سيل ها دهات را يكي پي ديگر از بين مي برد وچيزي براي احيا باقي نمي ماند.بنا اين وزارت نيز بايد در معرض سيل قرار بگيرد واز بين برود.

22-وزير اقتصاد كه خود اقتصاد دان است ولي دركنار افراد غير اقتصادي قرار گرفته اگر ازكاربركنار نشود محو خواهد شد.

در اين اثنا خانم لورا بوش بدون اختتام حامد كرزي موافقتش را با الغاي كابينه اعلام كرده وبه جاي انگليسي به فارسي گفت كه منظور منظور منظور.

وبه اين صورت جلسه اول اپريل سال 2005 ميلادي كابينه اختتام يافت واژانس باختر امروز شب بعد از ساعت دوازده كه روز جديد داخل مي شود اعلام خواهد كرد كه خبر فوق به نسبت اعلام آن در اول اپريل كه روز راست گفتن در اروپا است،درست از آب بر نيامد.

یک گپ دیگه

گداها چند نوع اند؟

كميسيون جمع آوري گداها كه دو ماه پيش ايجاد شده بود در نتيجه توانست سي كودك رابه يك محلي انتقال دهد. امامعين وزارت كار و اموراجتماعي ميگويدكه درشهركابل هشت هزار كودك گدايي مي كنند.

جالب اين است كه معين صاحب تنها ازهشت هزار كودك ياداور شده است و فراموش كرده كه بگويد چه تعداد نوجوان، چه تعدادجوان،چه تعداد ميان سال وچه تعداد كهن سال وبازهم قابل تفكيك بودكه مي گفت چه تعداد دختر وچه تعدادپسر و چه تعداد مرد وچه تعداد زن درشهركابل مصروف گدايي اند.

اگرگيريم كه دولت واقعا مي خواهدغم هشت هزارطفل رابخورد، به هيچ صورت نه درتوانش هست ونه درامكانش ونه هم درحيطه جاغورش كه هشت هزار راهشت شبانه روز نان وآب بدهد وآن كميته هاي سويدن و ناروي وغيره هم كه به همين خاطرايجادشده اند نه مي خواهندكه تمام عياردرخدمت هشت هزار باشند و نه هم ايشان اين قدرامكان وتوان را دارامي باشند.اگرباشندكه فبهاولي ديگركارهاي انجو ها وموسسات خيرية بي خيرنشان مي دهدكه نخواهندتوانست براين مشكل فايق آيند.

اما اگرگيريم توانستندكار هشت هزاركودك رايك سره نمايند،كار آن همه نوجوان، جوانان و ميان سال وكهن سال وآنهمه مرد و آنهمه زن چطورمي شود؟.بازفكركنيم كه اين راهم توانستند وتمام گدايان شهردريك رديف جمع شده وبه اصطلاح از دولت آذوقه بگيرند و ديگرگدايي نكنند، باقي مي ماندمشكل يك رشته گدايان ديگر درشهركابل، كه بازهم سوال برانگيزمي نمايد و بايدبرحال ايشان نيزتوجه صورت بگيرد.

ايامي دانيدكه اين گداهاكي هااند؟.اين دسته گداها به دوگروه تقسيم مي شوند.

گروه اول گداهاي بين المللي وگروه دوم گدا هاي ملي است.

گدا هاي بين المللي كه معلوم است،عده يي را گويند كه به خاطر مملكتي كه از دست جنگ سالار وتفنگ سالار وغروفش سالار ويران شده است، از عالم وآدم واز انس وجنس در سطح بين المللي گدايي مي كنند وهر چه پول دالر ويورو است به دست مي آورند وهنوز هم ترس دارند كه با آوردن اين همه پول ها بازهم كشور آباد نخواهد شد.زيرا دزدان ديروزي بر خزانه امروزي به نحوي از انحا تكيه دارند.اين گدا ها براي كشور نه تنها كه خطرناك نمي باشند وسبب آبرو ريزي كشور نمي شوند بلكه،نقشي را به خاطر آبادي كشور شان ايفا مي كنند وخدا بركاتشان بدهد.

اما مشكل اساسي عبارت ازگدا هايي در سطح ملي است.اين عده گداها كساني اند كه نه به زور مي ستانندونه به رضا،بلكه هر صدقه ده را به راهي برابر كرده حق الدعا ويا حق الگفتار وحق القلم شان را دريافت مي كنند.شما شايد به كابل رفته باشيد ودر هر اداره دولتي ديده باشيد كه از سرك تا پچك دست به گدايي دراز كرده و به خاطر ال وعيال شان صدقه مي خواهند.تفاوت اين گدا ها با آن عده بين المللي ظاهرا وجود ندارد،اما تنها راويان آثار وناقلان گفتار مي دانند كه تفاوت ايشان اين است كه گدايان ملي در داخل كشور وبه خاطر خانواده هاي خودكار ميكنند وگدايان بين المللي از اميتاز خيرات هاي سفر بين المللي نيز برخوردار اند ورنه هردوي اين ها يا داراي دريشي ونكتايي اند ويا حد اقل بي پيراهن وتنبان نمي باشند.

یک گپ دیگه

ركابل امن و امنيت است

شهر كابل دراين روز ها به بركت نيرو هاي ايساف ودعا هاي حامد كرزي، شكر آرام وآسوده است وهيچ گپ وسخني كه قابل تشويش ونگراني مجامع افغاني ويا روزنامه ها و ديگر رسانه هاي بصري وسمعي باشد وجود ندارد.

در ماهي كه گذشت ازبركت امنيت واستحكام اين نعمت بزرگ برادران امريكايي يك گروه به منزل برادر مارشال فهيم مسالمت آميز تشريف آورده وبدون آن كه به اسلحه دست يازند، مال ومنال وي را كه درخانه جود داشت جمع كردند.

در خبر آمده است كه در اين تشريف آوري مسالمت آميز از بركت امنيت رد شهركابل هيچ كس زخمي نشده واحدي آسيب نديده است.گروه مذكور در فضاي امن وامنيت، تمام داشته هاي منقول وغير منقول د رخانه را جمع كرده ودر موتر كامازي كه دم در منزل ايستاد كرده بودند جابجا كرده وبا خود بردند.

خبر مي گويد،از بس كه درشهر كابل خلع سلاح تعميم يافته است وهيچ كس حق آتش كشايي ويا سو استفاده از سلاح را ندارد، موتر كاماز نيز در فضاي امنيت به مقصد رسيد.وشكر خدا به بركت برادران امريكايي ودعا هاي خير وعافيت از جانب رييس جمهور كشور ما و اعتقادمسوللين دولتي بر خلع سلاح فيري صورت نگرفت ونبايد هم مي گرفت زيرا همگي آگاهي دارند كه هر كس در اخلال امنيت دخيل باشد خاين ملي خوانده مي شود.وبا وي برخود قانوني جزايي صورت مي گيرد.

گپ ديگه اين كه امنيت امروز كابل در هيچ زمان ماضي ديگر وجود نداشت، بنا به جاست كه حسادت هاي دشمنان امنيت شهر بر انگيخته شود و انتقاد كنند كه مال وجان مردم در خطر است.اين حرفها به خاطري قابل باور نيستند كه اگر در شهر كابل امنيت نمي بود در همين ماهي كه گذشت،آيا يك گروه كوچكي مي توانست با خاطر آرام به منزل وزير دفاع برحال كشور داخل شود وتمام مال وحال وي رابا خود ببرد وهيچ فير ويا زد وخوردي صورت نگيرد؟.آيا اين نشان كامل امنيت نيست؟.اگر امنيت نمي بود ايا وزير دفاع افغانستان به چنين يك قرباني حاضر مي شد؟آيا فكر نمي كنيد كه چند نفر در اين حادثه كشته مي شدند؟.

امنيت در شهر كابل آنقدر پيشرفته وتحكيم يافته است كه حتي وزير ماليه افغانستان ورييس پوهنتون كابل وهمچنان وزير اسبق معارف افغانستان مال ودارايي هاي شان را از ترس امنيت به بيرون از شهر كابل كشيده ودر جا هاي غير امنيتي جابجا كرده اند.شايد سوال كنيد كه چرا در جاهاي بي امنيتي؟آخر اگر يك گروه درجاهاي بي امنيت حمله مي كند صاحبان مال مي توانندبه دفاع از خود برخيزند واز آتش تفنگ كار بگيرند.درمناطق امنيتي از جمله كابل كه چنين كار اصلا خجالتي است ونبايد امنيت را برهم زد.

تا كنون چندين تن ديگر از مسوولين برحال دولتي نيز قرباني امنيت در شهر كابل شده اند وبه احترام امنيت وفضاي سالم امنيتي آه نكشيده اند زيرا مي دانندكه اگر آهي بكشند اين مخالفت اشكارابا امنيت است؟ودوستان دولتي ما نمي خواهند در برابر امنيت قرار بگيرند.وقتي امنيت فعلي دركابل اين قدر زور دارد كه حتي برادر فهيم و ويز دفاع با آن كله شخي كرده نمي توانند، پس بايد گفت كه زنده باد امنيت در شهركابل.

با كف زدن آباد كنيد با آلله اكبرويران مي كنيم

خبر شديم كه آمر صاحب، وزير محمد اسماعيل خان، اخيرا جهت اشتراك در سالروز مرگ پسر جوانش ميرويس صادق وزير هوانوردي افغانستان كه در شهر هرات كشته شده،به هرات رفته بود.اسماعيل خان هنگام عبور از ميدان استقلال ديد كه كارگريك شركت ساختماني مصروف اعمار پل هوايي بر فراز ابدة بنايافته توسط اسماعيل خان مي باشد.

وزير برق كشور از موتر پياده شده وبدون گپ وسخني كارگر مذكور را تا سرحد بستري شدن لت وكوب كرد ودر حالي كه مردم نيز جمع شده بودند با صداي بلند گفت كه اگر مقامات محلي هرات اين پل ها را با «كف زدنها» اعمار مي كنند،او (اسماعيل خان ) وطرفدارنش با نعره هاي «الله اكبر» ويرانش مي كنند.

مقامات محلي ولايت بدانند وبفهمند كه ،آمر صاحب اسماعيل خان بدون شك وشبه ،اين كار را كرده مي تواند، زيرا كه زور الله اكبر را هيچ كس ندارد.

مي گويند كه والي صاحب ولايت هرات از خارج آمده است وخبر ندارد كه رهبران جهادي ما تحت شعار الله اكبر چه جاهايي را  نشانه هاي كفر والحاد در آن وجود داشت با نعره هاي الله اكبر با خاك يك سان كرده اند.

آبادات تاريخي هرات كه امروز در جمع آبادات جهاني محسوب مي شوند چگونه از بين رفتند؟آن همه قتل وقتالي كه چندين سال در هرات دوام داشت تحت كدام شعار به وقوع پيوست؟

قتل عام مردم كابل ودهها ولايت ديگر افغانستان به امر رهبران محترم وعالي قدرجهادي ما تحت همين شعار الله اكبر بود.هزاران مكتبي كه در آن قرآن شريف نيز به صد ها وهزار ها جلد وجود داشت با نعره هاي الله اكبر ويران شدند.صد ها شفاخانه در كشور ما با شعار الله اكبر همراه به مريضان ودكتوران نشان طعمة حريق گرديدند،اين همه سرك وپل وپلچك را مجاهدين بيچاره ما كه زور نداشتنند،سلاح وبم نداشتند،كشور هاي خارج به ايشان كمك نمي كردند،با چه بايد ويران مي كردند،بايد با همين شعار ويران مي كردند وديديد كه چه موفقانه ويران كردند وچه موفقانه با خاك يك سان كردند.شما به ياد داريد كه چه تعداد ستنگر با نعره هاي الله اكبر به هوا پرتاب شد وچه تعداد طياره ها را با مسافرنين شان خاك ودود كردند؟.

حال اين دو سه تا پل هوايي چه است كه اسماعيل خان نتواند آن ها را ويران كند؟.

من كه از جلال آباد هستم ودر هرات هيچ دخل غرضي ندارم،مگر بانهم دلم طاقت نمي كند حرفم رانگويم،زيرا هر چه باشد كشور، كشور است وافغانها به قول معروف برادران همدگر اند،بنا مي خواهم به آمر صاحب اسماعيل خان يك مشوره بدهم .

مشوره از اين قرار است كه نگذارد اين پل ها اعمار شوند ويا اگر اعمار هم شدند با نعره هاي الله اكبر ويرانشان كند،اما فراموش نكند كه در كنار ابدة مقاومت،يك آبده گريز از طالبها نيز اعمار نمايد.زيرا جناب ايشان وقتي كه با آمدن طالب ها فرار را بر قرار ترجيح داده بودند در حدود چهار هزار نفر از جنگنده ها را بي سرپرست رها كرده وهمه را به اصطلاح به دهن توپ گذاشته بودند.خود كاري بود ستودني زيرا نگفته اند كه يك شنگ مردي گريز است؟.يرا اگر آمرصاحب اين كار رانمي كرد وخود را به دست طالبان مي داد وخدا ناخواسته كشته مي شد،اين پل ها را كه راه عبور ومرور مردم شهر اند كي با نعره هاي الله اكبر ويران مي ساخت.من كه شهامت آن را در وجود كس ديگر نمي بينم.حالا لازم است كه مردم از فيگور هاي خود درس عبرت بگيرند.زيرا اگر مقاومت در برابر خارجي ها بود،در ميان طالبان هم مي گويند پاكستاني ها بودند،مقاومت در برابر يك خارجي مساوي به گريز از خارجي ديگر بوده اگر كسي از آن ها قابل پاداش بوده وابده لازم دارد اين ديگرش نيز پاداش مي خواهد وآبده بايد به خاطرش اعماركرد.

یک گ دیگه

يورانيوم افغانستان

سالها مي شنيديم كه شوروي گاز افغانستان را به قيمت ارزان مي خرد و انتقال مي دهد.از منتقدين مي پرسيديم كه چرا جلوش را نمي گيريد،مظاهر ه نمي كنيد ويا از ديگر امكانات به خاطر جلو گيري آن استفاده نمي كنيد؟مي گفتند كه اين از وقت قرارداد شده است وما نمي توانيم جلو قرار داد را بگيريم.وبدين وسيله دولت ها را خاين وخايف قلمداد ميكردند كه گاز را ارزان مي فروشند وگاهي هم شوروي را به باد ملامت مي گرفتند كه ارزان مي خرد.

شايد به خاطر برخي دوستان بگردد كه چرا اين قضيه را بعد از سالها كه نه تفحصي وجود دارد ونه شوروي ونه هم خريد وفروش وآن مقدار كم پول هم كه بود؟از كجا به فكر اين قضيه افتادي وشايد هم بگويند كه در جلال آباد كه گاز نيست چطور به فكر خريد وفروش سالهاي قبل اين قضيه باز تخيلت را به پرواز دراوردي؟

مسله برسر اين است كه ديروز يك هموطن به دفتر روزنامه آمده وبود وگفت كه از گپ گپ مي خيزد هر كس كه بر چوكي اقتدار مي نشيند مراسم تحليف ادا مي كند كه عبارت از خدمت به وطن است.حال كه در كشور ما يورانيوم هلمند به دست امريكاييها سپرده شده است ودولت ما نيز مراسم تحليف خدمت به وطن اداكرده اند چطور مي شود؟

بلي در اين مورد بسياري از هموطنان ما انتقاد كرده وگفته اند كه چرا دراين باره نمي نويسيم وانتقاد نمي كنيم.حال كه اين هموطن گپ را از كنايه بيرون كشيده ورك راست مطرح كرد اين جانب نيز با استفاده از فرصت بايد از قسم خوران دولتي مان به دفاع برخيزم زيرا كه ديموكراسي را آورده اند ولي اين مردم ماست كه بر آن پي نمي برند،بايد پاسخ گفت ودفاع كرد ودفاع كرد ودفاع.

برادر عزيزو برادران گرامي! مراسم تحليف به خاطر آن است كه تحليف كننده مي گويد قسم به قرآن وقسم به قانون اساسي وقسم به اين وقسم به آن كه مطابق اساسات اسلام به وطن خود خدمت مي كنم.

وتحليف كنندگان ما نيز خدمت مي كنند ويك خطوه نيز از قسم عدول نكرده اند؟شايد حالا شما بگوييد كه اين جلال آبادي نيز حالا به طرفداري از دولت كار مي كند وشايد هم از آن طرف چيزي برايش چكيده باشد.نه دوستان عزيز چنين نيست.واقعيت واقعيت است.وقسم به همان اقسام قسم ها كه ايشان خورده اند من هم مي خورم و مي گويم كه اگر در كاسه داده اند در غربال بدهند كه تا به مارسيده بر زمين بريزد ولي از واقعيت چشم پوشي كرده نمي توانم آنچه هست مي نويسم ومي گويم و از آن دفاع نيز مي كنيم وبس.

قضيه از اين قرار است كه ايشان به راستي سوگند ياد كرده اند وبر سوگند خود وفادار مانده اند صرف با اين تفاوت كه بايد منتقدين را نيز آگاه مي ساختند.

اين ها قسم ياد كرده اند كه به وطن خود خدمت مي كنند ايا شما خبر داريد كه اين هاتابعيت امريكايي دارند واگر يورانيوم به امريكا مي رود پس ايشان به وطن شان خدمت نمي كنند؟واز راستي قسم ياد نكرده اند؟.

واگر مي گوييد كه نه خير ايشان حالا در افغانستان مسووليت دارند وبايد مطابق اساسات اسلام به افغانستان خدمت كنند.اين هم سوال ندارد.مي كنند.اگر ما يك مقدار تامل داشته باشيم.وقتي ايشان را به قسم اسلامي شان متوجه مي سازيم آيا خود متوجه هستيم كه ما مطابق به اساساست اسلام به يورانيوم چه نياز داريم؟.آيا در اسلام يورانيوم هست؟آيا مي دانيم كه يورانيوم به چه منظور به كار مي آيد؟متحلفين ما به راستي قسم خورده اند وزنده باد چنين تعهد و پاينده باد چنين تحليف هاي راستكارانه.

اما سوال اين جاست كه با وجود اين همه، اگر اين كار خلاف است، حال كه سر وقت است چرا از قضيه يورانيوم بازهم مانند قضيه گاز شمال قصه سرمگسك مي سازيم و از همين حالا جلو آن را نمي گيريم واگر رهبران ما قسم شان را به راستي خورده اند پس به اين قدر دار دار وقال ومقال چه حاجت؟.

 

یک گپ دیگه:

سرقت مؤدبانه

خبر سرقت سيزده ميليون افغاني از خزانه فابريكه كود وبرق مزارشريف را خوانديد. واقعا درد آور است. مگر چرا درد آور باشد؟.

برخي خواننده هاي كنجكاو، به ويژه آناني كه يك مقدارد منفي باف تشريف دارند و هرگپ راست را كج وكج را راست جلوه مي دهند انتقاد كردند كه، فابريكه كود و برق كه ازطريق راه هاي بانكي خريد و فروش مي كند، پس خزانه داخل فابريكه به چه معني است و چرا وجود داشت؟.

براي اين عده بايدگفت كه برادر هاي گرامي، شما كه حرمت مسوولين ولايت را نداريدوپرسش هايتان رامطرح مي كنيد بدانيدكه از ديموكراسي دركشورسردرنياورده ايد.  در حكومت هاي ديموكراسي هرجا كه ضرورت باشد مي تواند خزانه وجود داشته باشد. حرف هاي جناب والي بلخ، يادتان رفت كه در مورد تظاهرات مردم به خاطر برطرفي چند داكتر گفته بود، «اين ها دشمنان مردم و دولت هستند واز يگر ولايات آمده بودند». شما كه انتقاد مي كنيد اول بگوييد كه از بلخ هستيد يا خير؟ اگر نيستيد، حق انتقاد را نداريد. زيرا كه كادر محل نمي باشيد. الي از قول آمرجنايي قومانداني امنيه بلخ خوانديد كه «اين يك عمل سازماندهي شده از داخل فابريكه بود وتا حال با كدام علايم خارجي برنخورديم» وگپ بين خود ما كه با علايم خارجي برهم نمي خورند. زيرا داخل داخل است .

در اين سرقت مودبانه، چند موضوع دخيل مي باشد. اول اين كه اين سيزده ميليون افغاني كه سيزده ميليون دالر نيست، دزدي شده شده، تنها دشمنان مردم و دولت آن را دامن مي زنند وپشت گپ مي گردند واز كاه كوه مي سازند. دو ديگر اين كه پول اگر از داخل خزانه فابريكه يرآمده از ولايت كه بيرون نشده است، چرا اين همه نگراني؟.و در حقيقت پول مردم به جيب مردم رسيده است،گپ بايد همين جا خاتمه يابد. سه اين كه از امكان دور نيست كه فابريكه ذكات عايدش را نداده باشد و خدا بهانه يي برايش پيدا كرده بود. يادتان رفت كه اقاي مجددي به تجاري كه پول هاي شان رامجاهدين مي دزديدند چه پاسخي مي داد؟ همين پاسخ ذكات را مي داد وبس وامر رييس جمهور را نپذيرفتن تمرد است تمرد. وآخر اين كه وقتي دزد از بيرون ومحل بيگانه نيامده باشد، بنا واضح است كه پول هاراخودي ها برده اند  پس چه حاجت به تحقيق و مداقه؟ آن هم در ميان از خودگي به اين قدر تكليف و سروصدا چه حاجت؟ . مگر باز هم وزارت داخله، قوماندان امنية ولايت وچند تن ديگر از آن قومانداني را به خاطر تحقيق قضيه وگزارش به مركز موظف ساخت. دراين جاهم چندگپ وجود دارد: اول اين كه مركز بيچاره به گزارش كدام كميسيون اول رسيدگي كند؟ گزارش ترور داكتر عبدالرحمن هنوز لاينحل مانده، گزارش ترور حاجي قدير را تا كنون لايش هم بالا نشده، كه گزارش ترور وزير دوم هوانوردي رسيد. گزارش كميسيون تجاوز برجوانان ترجمان از سوي دوستان امريكايي هم تكميل شده است.  ودهها گزارش از دهها كميسيون ديگر. پس چرا اين كميسيون هابرناحق وقت مركز را ضايع مي كنند؟

یک گپ دیگه

بــاز هــم، هــمـــي پـــاكــســتـــــان!!!

دل ملت ما با پاكستان صاف شدني نيست.اين كشور هر چه تا وبالا بدود و به ما خدمت كند،چركيي را كه در دل داريم، نمي شويم.آخر چرا؟بياييد كه بر خوبي هاي اين كشور همسايه وبه قول اسحق گيلاني كشور برادر را مختصرا مرور كنيم.

ببينيد، آيا همين پاكستان وبرادران پاكستاني نبودند كه به خاطر دفاع از اسلام در افغانستان چه تعداد بي سواد وبا سواد را با لباس اسلام ملبس ساخت وكلمه هاي شان را اصلاح كرد؟.آيا اين پاكستان نبود كه به آي اس آي وظيفه سپرد تا يك عده افراد پوده وبي مهابا را درس وطنپرستي بدهد ،از آنها، زبده ترين رهبران جهادي بسازد وآيا در اين كار ناموفق بود؟.شما كتاب سرباز خاموش را نخواند ايد ودر آن از چشم تان نگذشته كه دگروال يوسف، جنرال اختر رييس آي.اس.آي را چگونه پدر معنوي مجاهدين خواند؟.شما فكر مي كنيد،اگر يوسف خان دروغ مي گفت آيا مجاهدين وبه ويژه رهبران عالي قدرشان اعتراض نمي كردند؟.آيا شما در كدام جاي اعتراض رهبران عالي قدر مجاهدين را خوانده ايد؟. وقتي كه نه خوانده ايد ورهبران حهادي از اولين دم تا اين دم، پاكستان را برادر ارشد مي خوانند پس شما كي هستيد كه با آن دشمني مي كنيد؟.

آيا اين پاكستان نبود كه دروزاه هاي طورخم را از هر طرف باز گذاشت وبه برادران جهادي ما گفت كه هر چه سيم ولين و پايه برق كهنه وتخريب شده داريد مي خريم.هر چه آهن وفلزاتي از فابريكه ها ي تخريب شده داريد به قيمت هاي بلند مي خريم.هرچه مواد سوخته شفاخانه ومكتب وكتابخانه ومسجد آورده مي توانيد مي خريم؟.شما فكر مي كنيد كه پاكستان مسكين ازاين مواد به خاطر آبادي خود استفاده مي كرد؟.نه خير،دولت مداران پاكستاني به خاطر كمك به مجاهدين محترم ما اين همه ضرر هارا متقبل مي شدند.اين كارها براي مجاهدين ما،دو فايده داشت.يكي اين كه با به دست آوردن اين همه سيم وپايه ومواد شفاخانه ومكتب وآهن پاره هاي فابريكات شامل ثواب اخروي مي شدند و دو ديگر با بدست آوردن پول صاحب نان ومال.آخر كي اين كارراميكند؟.كي ازغم كس مرده است؟.

دركابل همه ديديد ،كه نور محمد تره كي حفيظ اله امين،ببرك كارمل وداكتر نجيب اله تذكره هاي خارجي داشتند، وبيگانه بودند، حزب شان را در كشور بيگانه ساخته بودند،آخر افغانستان چرا به دست بيگانه ها مي افتيد.آيا بهتر نبود كه به جاي زندگي كردن اين بيگانه ها دركابل،اين شهر به آتش كشيده مي شد.آيا ضياء الحق، رهبر ارشد برادران جهادي ما،بي جا وايلايي گفته بود كه كابل بايد بسوزد؟ورهبران جهادي ما كابل را به ناحق سوختاندند؟.باور داشته باشيد كه اگر اين دوست ديرينة مردم وكشور افغانستان نمي بود اين همه خوبي ها وپيشرفت را كشور ما به دست آورده نمي توانست وهيچ گاهي هم اين كشور دور افتاده، سرخط روز نامه هاي امريكا وجهان نمي شد.

دنيا زا دعوا گذشته است وما از شاهدي نمي گذريم و چرا همين يك گپ را محكم گرفته ايم كه پاكستان دركشور ما مداخله كرده است وحالا هم مداخله مي كند.پاكستان، اين كشور دوست وبرادر، هيچگاه دركشور مداخله نكرده است.مداخله آن را مي گويد كه يك كشور بدون استيذان مسوولين كشور ديگر،وارد آن شود.ولي پاكستان بيچاره پيش زا آن كه داخل شود در شهر پشاور همه رهبران جهادي را گرد آورد ونخست حكومتي براي شان در پاكستان ساخت. مجددي صاحب را براي دو ماه وبعدآن رباني صاحب را براي چهار ماه برگزيد.وزيرها را هم تعيين كرد ومعينان شان را نيز مقرر فرمود.كي از غم ديگران مرده است.اين همه از دوستي وبرادري مي شود؟ يا از سر دشمني وكينه؟.

پاكستان در كشور ما مداخله نمي كند.وهيچ گاه در اين زمينه كاري را هم نكرده كه كس بگويد مداخله.آيا شما نديديد كه نواز شريف، استاد مجددي را خود به كابل آورد واز دفتر ايشان به رييس جمهور پاكستان تلفون كرد وگفت كه مبارك هو!اگر اين كشور دوست ما نبود،آيا درين خوشي سهم مي گرفت؟ وهمه كار وروزگارش رها كرده با مجددي صاحب مي آمد؟.سپس محترم قاضي حسين احمد راه نواز شريف را تا اخر ادامه نداد؟.چرا منكر هستيد؟ اي ملت نيكي گم. شما چرا در اين همه اقدامات پاكستان از خاموشي وهمنوايي ولي خان، دوست ديرينه افغانستان چشم پوشي مي كنيد.اگر او صدايي مي كرد آيا تمام اقدامات پاكستان برهم نمي خورد؟ وما امروز از مزاياي  دوستي پاكستان بهره مند شده مي توانستيم؟آيافراموش كرديد، اجمل ختك كه 16 سال را در افغانستان آب ونمك خورد ونه تنها خود بلكه خانواده وخويش وقوم و وابسته گانش نيز در ناز ونعمت كشور ما بزرگ شدند،چه جانانه حق نمك ادا كرد وگفت كه او در اين سالها در افغانستان مهاجر نه بلكه سفير پاكستان در افغانستان بود.پا كستان با استفاده از همين حسن نظر دوستان ما ولي خان واجمل ختك، هم احساس خجالتي كرد ه خود را در غم افغانستان شريك ساخت.

ولي ماستيم كه نمي دانيم،هي داد مي زنيم كه پاكستان دشمن ماست واين كشور دشمن را بايد نابود كرد ويا اصلاح.مگر پاكستان است كه گام به گام حسن نيت نشان مي دهد و در آبادي افغانستان هميشه يك گام جلو تر از برادران كوچك خود قدم بر مي دارد.

تروريسم كه يك داغ وننگ بر دامن افغانستان است ومي گويند كه القاعده وطالب ها آن را رهبري مي كنند،شما ديديد كه پاكستان دوست ديرينه ما هميشه سعي به خرچ داد كه تروريست ها را در داخل خود جاي ندهد.هر چه بر ايشان فشار مي آمد،دولتمردان پاكستاني سرحدات خود را به روي آن ها مي بست ونمي گذاشت كه بد نامي ان به پاكستان انتقال يابد تا نشود كه مردم افغانستان بگويند پاكستان دوست افغانستان تروريست ها را حمايه مي كند.اگر هر تروريست از هر كشور عربي وغير عربي كه به پاكستان آمده است اين كشور به خاطر جلو گيري از بدنامي خود هر چه زودتر ايشان را به صوب نا معلوم از خاك خود كشيده.واز فرط دوستي با مردم ما زمينه هاي سفر ومصارف شان را هم تدارك ديده است.

مگر ماستيم كه فراموش مي كنيم وهيچ در نظر نمي گيريم.ومي گوييم كه پاكستان كمك نمي كند.مگر اينك پاكستان به اين پرسش نيز پاسخ گفت ودل ودرون دشمنان را به اصطلاح يخ كرد.ديروز در نويد روز خوانديد كه پاكستان دو دستگاه فرستدة راديوي را به سفير افغانستان در اسلام اباد تسليم كرد.بدين مناسبت محفلي به اشنتراك وزير وطلاعات وفرهنگ پاكستان در راديوي پاكستان تدوير شده بود.اين فرستنده هاي راديو اف .ام.ازتمام فرستنده هايي كه غربي ها به افغاستان داده اند متمايز است.هركدام ان ها صد ودوصد كيلومتر كار مي كند.آخر شهر كابل كه اين قدر وسعت ندارد،چه ضرور به اين قدر دور رفتن.چه ضرور كه حرف كابل را ديگر ولآيات بشنود؟.واز شنيدن آن سؤ تفاهم ها اوج بگيرد وجنجال هاي ديگر دست ودامن مان را بگيرد.فرستنده هاي اهدايي پاكستان در حدود شصت تا هفتاد كيلومتر كار مي كنند وحرف بين خود ما كه اين راديو هم بين خود ما خواهد..اينست كمك بي شايبه يك كشور دوست وبرادر.دو دستگاه فرستنده.كه اهداي ان نيز توسط وزير اطلاعات وفرهنگ به سفير افغانستان صورت گرفت.كي مي تواند چنين كمكي را بكند؟.

گودافترنون– ماانقلاب ديموكراسي مي كنيم

روز جمعه، مركزخدمات روسي راديو آزادي صاحب دفتر جديدي درمسكو شد. وبدين مناسبت يك عده ژورناليستان سرشناس تلويزون ها وروزنامه هاي فدراتيف روسيه در شهر مسكو دعوت شده بوند. دراين ميان فاروق فردا موسس ومدير مسوول روزنامة نويد روز نيز در جمله مدعوين بود. محفل با «واين» هاي سرخ وسفيد وآب ميوه هاي سيب وغيره آغاز شد،كه حاوي صحبت ها وتبادل نظر ها ميان ژورناليستان بود. بعداصحبت هاي رسمي از جانب مسوولين راديوي مذكور صورت گرفت ودر زمينه هاي مختلف كارشان به حاضرين مجلس معلومات ارائه كردند. در بخش پاياني اين صحبت ها آقاي «توماس داين» رييس عمومي راديو آزادي به صحبت كردن دعوت شد.

حاضرين نيز انتظار وي را ميكشيدند، زيرا دركارت دعوت از كنفرانس مطبوعاتي جناب داين ذكري به عمل آمده بود.

آقاي داين،در آغازين سخن، از ندانستن زبان روسي ابراز تاسف كرد وگفت كه من مي خواهم به زبان ديموكراسي صحبت كنيم. (با وجود آن كه اين گپ آقاي «داين» بي احترامي صريح به زبان روسي بود، مگر حاضرين كه همة شان روسي زبان بودند، برسبيل ميهمان نوازي خم بر ابرو نياوردند) وداين گفت: گود افترنون. من ديرمدت درمسكو نبودم ولي سال گذشته پنج بار در اوكرايين حضور داشتم.

مدير مسوول نويد روز به من گفت كه: من با دوستاني كه همراهم بودند آهسته گفتم كه: نتايج سفرهاي تان نيز در اوكرايين ديده شد.

ازصحبت هاي بعدي آقاي توماس داين، نيز معلوم گرديد كه مديرمسوول نويد روز هم بيجا نگفته است.

آقاي داين گفت كه راديو آزادي بابيش از 22 زبان در19 كشورجهان نشرات دارد. هدف از نشرات راديو آزادي، رسانيدن اطلاعات به مردمي است كه در كشور هاي خود بر اطلاعات دست اول، كمتر دسترسي مي داشته باشند. او همچنان از افغانستا، ايران و عراق ياداور شد وگفت كه هدف ما بردن و يا گسترش انقلاب ديموكراسي است.

با شنيدن اين حرف ها راستش را بپرسيد شب خوابم نبرد. من از روسيه نگران نيستم كه در آن راديو آزادي كارمي كند زيرا اين كشور آنقدر پهناور و داراي افراد دست اول سياسي است كه راهي به انقلاب ديموكراسي آقاي «توماس داين» باز نخواهد شد. زيرا اين كشور آزادي و ديموكراسي خود را دارا است وديده مي شود كه امريكا با آن همه بزرگي اش در برابر روسيه كوچكي مي كند.

ولي نگراني من از كشور خودم است، كه ما تشنه گان آزادي و ديموكراسي چه وقت ازاين نعمت بزرگ امريكايي برخوردار خواهيم شد؟ . خواهيم شد يا نه؟ چرا ما كه ظرفيت ديموكراسي را نداريم.

ولي ديديم كه دوستان راديو آزادي، در اوكرايين چه خوب ديموكراسي آوردند؟. خانه راديو آزادي آباد كه در جايي كه اگر صداي راديو اثر بخشي ضعيف داشته باشد، مسوول درجه اولش رخت سفر مي بندد تا انقلاب ديموكراسي را پياده كند. در اوكرايين هم ههمين طور شد. ازاين رو، من يك مقدار راحت شدم وگفتم كه راديو آزادي در كشور ماكار مي كند. در شهر وده خبرنگار دارد، اينها كه خبر نگار نه بلكه آزادي نگار و ديموكراسي نگار هستند. وتازه اين كه راديو، مانند روزنامه نيست. سواد دار و بيسواد نمي خواهد. همه گان، آن را مي شنوند. صرف اين قدر است كه تاثيرات آن، بر بي سواد زياد تر وبر سواد دار كمتر است. ازاين نا حيه باز هم يك تفكر ديگر برايم دست داد كه شكر خدا در كشور من تعداد باسواد بيست چند كمتر از باسواد است. مهم، اكثريت جامعه است و حرف راديو آزادي نيز بر اكثريت جامعه اثر مي گذارد، اين اقليت باسواد در برابر آن اكثريت كه خود نماد ديموكراسي است چه كرده مي تواند؟.هيچ.

بدين وسيله خاطرم آرام شد و فهميدم كه انشااله انقلاب ديموكراسي دركشور ما به كمك راديو آزادي به وقوع مي پيوندد و مردم از قيد وبند غير ديموكراسي نجات مي يابند. اما شايد برخي از خواننده هاي گرامي از ما سوال كنند كه مزاياي اين انقلاب ديموكراسي در كشور ما چه خواهد بود. اي كاش من هم راديو مي بودم تا حرفم رابه گوش گوش هر بيسواد جامعه مي رساندم و به ايشان ميگفتم كه  انقلاب ديموكراسي از طريق راديو آزادي كه امريكا به شما انتقال مي دهد و يا به قول اين سياسيون صادر مي كند، فراوان است و تا سرحداين كه شما حدس هم زده نمي توانيد. انقلاب ديموكراسي ما، وكشور ما را از عالم بدبختي هايي كه از قرون دامنگيرما اند نجات مي دهد وراه خوشبختي هاي دنيارا بروي مان بازمي سازد. ولي تا ياد تان نرفته است من به خاطر اداي حق به مولفين اين انقلاب وتنوير ذهن خواننده ها، انقلاب ديموكراسي را، انقلاب ديموكراسي امريكايي نام مي نهم. تا از يك طرف حساسيت مردم كشورم با انقلاب هاي سرخ و سبز مرفوع گردد واز طرف ديگر مفهوم موهوم نمانده باشد. حالا كه فهميديد  انقلاب ديموكراسي يعني انقلاب ديموكراسي امريكايي، پس به خاطر جلوگيري از طوالت كلام بياييد ديگرآن را دوباره انقلاب ديموكراسي بگوييم. زيرا وقتي مي گوييم انقلاب ديموكراسي يعني انقلاب ديموكراسي امريكايي. البته قابل ياددهاني است كه اين اقليت باسوادكيها، به خاطر اين همه پرگويي برمن خورده نگيرند، اين كش دادن هابه خاطر حضور ذهن بيشتريافتن اكثريت محترمين است.نه اقليت بيكاره باسواد. زيرا امروز در ديموكراسي اين اقليت ها هيچ كاره اند و ديموكراسي براي اكثريت اعاده مي شود. اقليت خود به خود از مزاياي آن بي بهره نمي ماند.

من كه يك مدت طولاني ازعدم  ديموكراسي دركشور رنج برده ام بيشتر از همه عقده مند هستم ومي خواهم هرچه زودتر در كشورم انقلاب ديموكراسي پيروز گردد.

با پيروزي انقلاب ديموكراسي در كشور باز مه مرد ببينم شوهراني را كه خانم هاي شان ناوقت به خانه بيايند واين ها خم بر ابرو بياورند؟ . هرگاه به كمك گفتاري وسفري دوستان راديو آزادي، انقلاب ديموكراسي در كشورم پيروز گردد، بازمه مرد ببينم پدراني را كه پسران شان را به خاطر اعتياد به مواد مخدر و يا كار هايي از اين قبيل سيلي بزنند؟.

با پيروزي انقلاب ديموكراسي در كشورم«فساد اخلاقي» به صورت كامل از ميان برداشته مي شود. اين واژه ديگر در قاموس وفرهنگ هاي مان وجود نخواهد داشت وهركس كه آن را ياد كند به جزاي اعمال شان خواهدرسيد. زيراكه هرچيزي كه به نام فساد اخلاقي ياد مي شود عين اخلاق محسوب مي گردد و هركس كه اخلاق را فساد مي گويد باز ديگر شوراي انقلاب ديموكراسي با ايشان يك طرفه خواهدكرد. برخي از زن ها كه هنوز از مزاياي انقلاب ديموكراسي آگاهي ندارند تلاش ميكنند كه چادري و يا چادر بپوشند. مگر با پيروزي انقلاب ديموكراسي حتي ننه كلان ها حق نخواهند داشت كه چادر بر سر كنند. وزارت زنان در پرتو انقلاب ديموكراسي مصروف حل نزاع هاي خانوادگي مي شود، وزارت تهيه مسكن خانه هاي رسمي عفاف مي سازد، ليليه هاي دختران و پسران در پوهنتون ها مدغم مي شوند، مكاتب پسران همه از بين مي روند وسايرپسرها درمكاتب دخترانه سه پارچه مي برند. كاندوم در كشور رواج گسترده مي يابد وملت از شرايدز براي ابد در امان مي ماند. و....

بوش هم براي ازادي زنان افغانستان  ابراز اميدواري كرد

خبر:(محترمه مسعوده جلال وزير زنان جمهوري اسلامي افغانستان كه براي شركت در مراسم روز جهاني زن به آمريكا سفر كرده بود با رييس جمهوري اين كشور ديدار و گفتگو كرد.

وي در اين ديدار روي مسايل و مشكلات زنان افغانستان بحث و با رييس جهوري آمريكا در اين زمينه تبادل نظر نمود.

رييس جمهوري آمريكا ابراز اميدواري كرد كه به زودي شاهد اعتلا و آزادي زنان در افغانستان باشد).

جالب اين جاست كه مسعوده جلال مشكل زنان افغان را به بوش گفته است. وقتي حامد كرزي رييس جمهور افغانستان است، چرا مشكلات زنان به بوش گفته مي شود؟ ايا بوش نسبت به كرزي بيشتر در غم زنان افغانستان است؟ايا اقاي كرزي با مسايل زنان علاقه ندارد؟.يا اين كه آقاي كرزي زنان افغان را آزاد نمي سازد وبايد بوش ايشان را آزاد(!) سازد؟.

گپ ديگه اين كه مشكلات زنان افغان چي است وآقاي بوش دررفع اين مشكلات چه كرده مي تواند؟. آيا نرفتن زنان به مكتب مشكلات است؟ شما بگوييد كه كدام مكتب دخترانه خالي از شاگرد بوده وچه وقت؟ آيا وزير محترم زنان نمي دانند كه كي زنان را ازكار بركنار كرده است؟ ودر عقب ايشان كيها قرار داشتند؟. مي گويند پدران طويانة كمر شكن ميگيرند. فرمان شماره هفتم در انقلاب ثور به خاطر رفع همين مشكل نبود؟ ولي آيا وزير زنان نمي دانند كه كي ها  باآن مخالفت كرده گفتند كه خلاف عنعنات مردم افغانستان است وباز هم در عقب ايشان كيها قرار داشتند؟. پس مشكل زنان افغان چي است وچرا صريح نمي گوييد. زنان افغان وزارت دارند، ولي آزاد نيستند. سازمان هاي اجتماعي دارند. ولي آزاد نيستند. اگر حرف بر سر اين باشد كه پدران دختران شان را به مكتب نميگذارند در كدام ده وقريه و ولسوالي براي زنان مكتب داريم كه پدران بيچاره اولاد شان را نگذاشته اند؟ ، اگر آزادي به معني بيرون برآمدن از خانه باشد، شما بگوييد، اين زناني كه سواد ندارند از خانه برايند چه كنند؟ دروازه هاي دانش وتعليم را كه شما بروي ايشان بستيد. اگر حرف بر سر اين است كه زنان ازشوهران شان آزادي ندارند و وزير محترم زنان آن را به بوش شكايت مي كند، ابتدا خودش اين آزادي را كسب كند وبعد نزد بوش برود. درغير آن هركس كه ادعا كند دعواي آن باطل.

چرا بايد دوستم مقرر نمي شد؟

جنرال دوستم بايد هم در يك چوكي بلنند پايه تقرر مي يافت.آخر او از كي كم است.ديگران چه كرده اند كه او نكرده.ديگران در كشور چه نقشي را داشتند كه نداشته است؟.

اگر از آغاز با شمارش افتخارات بپپردازيم،ايا همن جنبش ملي دوستم نبود كه به خاطر جدايي سمت شمال از دولت مركزي ايجاد گرديد؟وباز همين جنبش ملي نبود كه به رهبري ستر جنرال دوستم عليه حكومت قانوني داكتر نجيب اله بغاوت كرد وبا مجاهدين سمت شمال در عالمي از افتخار سربلندي پذوتوكول هاي تقسيم قدرت در شمال را امضا كرد واز عليه دولت به اقدامات تخريبي پرداخت.وقتي دوستم ياد مي كند كه او در از بين بردن حكومت داكتر نجيب اله نقش اساسي را ايفا كرده است،چرا يكي از مجاهدين در برابرش ايستاد نشده ونمي گويد كه او نقش نداشته است؟.چرا در مورد وي حق تلفي مي كنيد؟.

ايا اين دوستم  واعضاي جنبش او نبودند كه جلو رفتن مرحوم داكتر نجيب اله راگرفتنداو را به بازگشت به اداره ملل متحد مجبور كردند؟شما هميشه از جنرال دوستم نمي شنويد كه با افتخار از اين كار تاريخي شان ياداور مي شوند؟.اگر دوستم اين كار را نمي كرد،ومرحوم داكتر نجيب اله امروز زنده مي بود،ايا كسي مي توانست چه در انتصاب وچه در انتخاب بيشتر از وي راي بياورد؟.ايا اين دوستم نبود كه به مردم نشان داد كه داكتر نجيب مي گفت كه با آمدن مجاهدين جوي خون در كابل جاري مي شود؟وجاري شد.ايا بيشتر از اين ميو خواهيد درمورد افتخارات دوستم عرايضي داشته باشم؟.

اگر شما مي گوييد كه تنها جمعيت اسلامي حق دارد كه بر چوكي هاي دولتي استقرار داشته باشند وآن هم به خاطر اين كه از قتل عام افشار وهزاره ها گرفته تا سازماندهي جنگ ها در داخل كشور،ومعاملات باگلبدين حكمتيار،وايفا كردن نقش برجسته در خرابي كشور،پس دوستم وجنبش ملي او نيز كمتر از جمعيت اسلامي نبوده اند.اخر چرا بي انصافي مي فرماييد؟در آن جنگ ها كه جمعيت اسلامي كشته است ايا جنبش ملي شركت نداشت؟اصلا آن جنگ ها با جنبش بود وجنبش حق مساوي با جمعيت دارد.چرا آنهمه افتخار را به جمعيت مربوط مي سازيد؟يادتان رفت در سال 1993 در جنگ ميان دوستم وجمعيت چه تعداد افغان ها كشته شدند؟ايا به خاطر داريد كردم توان دفن مردهه هاي شان را نداشتند وتلاش مي كردند كه كم از كم زنده ها را از اتش جنگ بكشند.اگر رباين با سياف همراه بود، دوستم با گلبدين شوراي هماهنگي را نساخته بود؟درست است كه رباني وجمعيت آن روزانه هزارن راكت را به طرف اطراف شهر كابل فير مي كرد ولي دوستم وگلبدين نيز هزارن را به طرف شهر پرتاب مي كردند.به هيچ صورت امتيازات استاد رباني وگلبدين بيشتر از ستر جنرال دوستم نيست.

اگر مي گوييد كه استاد سياف ويارانش حق دارند بر چوكي ها مقرر شوند،چرا كه انسان ها زنده زنده دركانتينر ها سوختانده اند.چرا بي انصافي مي كنيد ودر حق جنبش ملي بي انصافي مي كنيد،ايا از يادتان رفت كه دسته دسته از ادم هاي طالبان وغيره به صورت دسته جمعي وكانتينري در دشت ليلي مانند گنجشك ها از بين برده شدند.استاد سياف چه امتياز دارد كه دوستم ندارد؟.

اگر بگوييد كه راهيان راه آقاي خليلي وديگران از دهمزنگ گرفته تا پل سوخته وآن طرف تا ماهتاب قلعه در شهر كابل زنده جان غير از خود راتحمل كرده نمي توانستند، راهيان جنبش ملي نيز گليم هزاران هزار انسان راجمع نكرد وايا يادتان رفت كه چه تعداد از مردم به جرم نخريدن بايسكل ويا سامان خانة توسط خود گليم داران جنرال دوستم قتل گرديدند؟.كه اين افتخارات را دارا است؟.امتيازات دوستم نظر به مجاهدين چه كمي دارد؟.

اگر شمام مي گوييد كه رهبران جهادي گله گله مردم را به بهانه هاي مختلف كشته اند،آيا به ياد داريد آن گله يي از مردم را كه به نام طالب از كندز در موتر ها بار شدند ودرراه مزار نابود شدند؟.

افتخارات جنرال دوستم كمتر از ديگر رهبران جهادي نيست.او در برابر افتخار هر رهبر جهادي افتخار مساوي دارد.ولي تا كنون در حق وي حق تلفي شده بود.تنها استاد رباني آن را مي دانست.زيرا او در زمان حكومتش با اين وزنه ييكه داشت گهگاه اورا سرپرست رياست جمهوري نيز مي ساخت.زيرا استاد مرد دانا بود ومي دانست كه دوستم كنتر از وي افتخار ندارد.

اما دراين سال ها دوستم خاموش است وچيز ي نميگويد.ولي خواهان حقوقش بوده ومي باشد.در حكومت هاي موقت وانتقالي شما يديد كه هر تنظيم برابر با افتخاراتش در جامعه صاحب چوكي ومقام بودند ولي دوستم بر سه چوكي اكتفا ورزيد كه در آخر آنهارا نيز ديگران به خو قاپيدند واو را تنها گذاشتند.

امروز كه دوستم درمقام درستيزوال شوراي دفاع وطن مقرر شده است،چرا حسادت ها را برانگيخته است.ايا اين اولين اقدام دولت مبني برسپردن كار به اهل كار نيست؟آيا دوستم هميشه از وطن دفاع نكرده است؟ايا او وطن رادر برابر مصا لحه ملي داكتر نجيب اله دفاع نكرد؟ايا او به خاطر دفاع از وطن با مجاهدين پيمان نبست؟آيا او به خاطر دفاع از وطن با جمعيت مخالفت نكرد؟ايا او بهخاطر دفاع از وطن با گلبدين حكمتيار يكي نشد؟اياد او به خاطر دفاع از وطن ازبك هاي شمال را از شمال شرق ترجيح نداد؟ايا او به خاطر دفاع از وطن در دامن سياست هاي گروه هاي جنگ طلب وتجزيه طالب نلغزيد؟ايا او به خاطر دفاع از وطن جنرال ملك وخاندانش را با خطر هاي مرگ تهديد نكرد؟ايا او به خاطر دفاع از وطن با دريشي ستر جنرالي كه يا مشكلات زياد به دست آورده بود دودسته به اقاي مجددي به زانو نه درآمد؟واز بركت آن لقب خالد بن وليد نيافت؟ايا او به همين فورم نشان كه داكتر نجيب اله بر شانه اش گذاشته بودبهخاطر دفاع از وطن از استاد رباني پا بوسي نكرد؟آيا او به خاطر دفاع از وطن براي طالبان چراغ هاي سبز را نشان نداد؟.وبعد چه نمايشنامه يي رابراي شان نشان داد؟.

ما روز مرد مي خواهيم ما روز مرد مي خواهيم

ديروز هشتم مارچ بود،همه روز زن راتجليل كردند وبه خاطر اين روز، تحايف وهدايا به زن ها دادند.در افغانستان نيز ميتنگ ها ومحافل گرفته شد.زن هاي افغان از افتخارات شان وارزش هاي اين روز قصه كردند.وساعت ها به احترام هشتم مارچ بيانيه هاي عمومي وخصوي دادند.عده يي از بيانيه دهندگان در مورد نحو پختن اشك صحبت نمودند ويادهايي كردند از آن روزهايي كه با خواهر خوانده هاي شان در قصه هاي تلفوني گير مانده بودند وديگ هاي شان بي نمك شده و مورد قهر شوهران واقع شده بودند؟ اين عده كه با قهر وغضب بيانيه مي دادند،قهر شوهر مبني بر بي نمكي ديگ را ستم بزرگي بر خيل زن خواندند و بدين گونه اشك بر چشمان خارجي هاي حاضر در محفل جاري ساختند،عده يي از بوراني پزي خود گفت وتبادل تجربه كردند،اما عدم علاقمندي شوهران رابه بوراني، ستم بر جنس لطيف قلمداد كردند.يك عده در مورد لباس ها ونحوه پوشيدن در شب هاي عروسي وغيره، گفتمان هايي داشتند ونداشتن توان خريد شوهران را،ظلم نا بخشودني بر خود به اثبات رساندند كه تاييد دوستان خارجي ما را نيز با خود همراه وهمراي كردند.يك عدة كم ديگر، از سازمان زنان گفتند و ابراز اميدواري كردند كه اين نهاد بتواند، شمشير زنان رابر مردان، برانتر سازد.شماري هم در مورد وزارت امور زنان حكايه هايي ارائه كردند وگفتند كه از بركت همين وزارت است كه تاكنون بيش از پنجصد زن ودختر به خاطر رهايي از ستم مردان در مركز و ولايات كشور خود كشي كرده و از ستم جنس بد مرد رهايي يافته اند.يك تعداد كه اصلا با اين بيكاره گي ها سر سازش نداشتند از نبود حمام وكمبود گل سرشوي در شهر وبازار شكوه وشكايت ها كردند.عروساني كه چهار وپنج را تربيه كرده و هنوزبا فاميل شوهر زندگي مشترك دارند،از خشو ها وننو هاي شان به انواع مختلف غيبت ها كردند وعذاب هاي دوزخ ها بر خود فزوني دادند. در آخرين تحليل هم، گفتند كه حقوق زن در افغانستان پايمال است ومرد ها حق زنان را تلف كرده اند. زنها بايد حقوق شان را به كمك وزارت زنان به دست بياورند.

اما بيچاره مرد ها، از ترس زن ها،دم نزده وآه از جيگر نكشيدندصرف د رهر بند بيانيه گفته هاي زنان را با كف زدنها استقبال كردند.ديگر چه مي توانستند بكنند.

اما از دل شان يك خدا خبر بود وبس.زيرا، مرد افغان هميشه در تحت ستم بوده ومظلوم واقع شده است.بيچاره مرد ها برخلاف زنان،حد اقل يك وزارت هم ندارند كه براي اعاده حقوق شان كار مي كرد.اگر شهر ها را در نظر نگيريم در اطراف ديده باشيد كه چادر هاي مرد ها به مراتب سنگين تر وكلانتر نسبت به چادر هاي زنان است. و آفرين به دل وگرده اين مرد هاي بيچاره كه اين چادر ها را حمل مي كنند.ولي آه از جيگر بر نمي آرند.مردها سال دو بار براي شان لباس مي خرند ولي زنها كم از كم هر ماه يك بار. مرد ها با قلبه وكار هاي شاقه ويا هم در امور دفتري جان مي كنند ولي زن ها، تنها با اولاد آوردن بر مرد ها حكمراني مي كنند.

آيا اين مرد ها نيستند كه براي زن ها مانند باديگارد پيش پيش مي روند ودر اين كشور پر از مين، خود را در معرض خطر انداخته اند و زن هاي شان را از خطر مين هاي مخفي ودستي وساعتي به عقب خود مي كشند؟.

هشت مارچ روز زن است،شما بگوييد كه مرد ها ي بيچاره افغان از دست اين زن ها روز دارند؟ايا اين ظلم بزرگ بر خيل اين نسل بي زبان نيست؟.

ما كه زن مان را به خاطر عفت كلام، به نامش ياد نمي كنيم،وبرخلاف تمام جهان،مادر فلاني مي گوييم،عاجزه مي گوييم،سياسر خطاب مي كنيم،قد كوتاه وقد دراز مي گوييم،ببو گل،شاكوكو،كوكو دادا،وغيره وغيره صدا مي كنيم.چرا اين زن ها، مارا به جاي اين گونه نامها، مثلا شيرآغا جان،گل آغاجان وغيره وغيره (اي) صدا مي كنند؟.آيا اين زن ها حق مان را تلف نكرده اند؟.وما سكوت نكرده ايم؟.آخر تا كي تا چه وقت؟.اين زنها تاچه وقت بر ما چنين مظالم را روا مي دارند؟.

بناما مرد هاي افغان با يك صدا مي گوييم كه ديگر سكوت شكسته باد وسر از امروز مامردهاي افغانستان كه صبر وحوصله مان سرازير شده به خاطر اعاده حقوق مان مبارزه مي كنيم واين قطعنامه را به امضاي ساير مردها رسانيده وتقديم اجتماع بين المللي كرده، حق مان را مي خواهيم:

1-روز نهم مارچ به نام روز بين المللي مرد هاي افغانستان مسمي شود ونه تنها درمركز افغانستان، بلكه در ساير نقاط از بودجه اتحاديه هاي زنان جشن گرفته شود.

2-در افغانستان يك وزارت به نام وزارت امور مردان ايجاد گردد و به خاطر تساوي حقوق زن ومرد، از وزير ومعينان گرفته الي ساير كارمندان آن وزارت خانه بايد زنان باشند، تا به صورت احسن به امور مرد ها رسيدگي كرده بتوانند.

3-دوسال عسكري مكلفيت ويك سال عسكري احتياط در اردوي ملي بر تمام زن هاي افغانستان جبري شود تا زنان از حال مرد هاي بيچاره آگاه شوند وبدانند كه يك نان چند فطير است.

4-هيچ زن حق ندارد كه به بهانه توجه به كودك، غذا هاي سوخته وبي مزه وبي مرچ ونمك را به شوهران شان بخورانند.

5-تمام زن هامكلف اند كه در نهم مارچ، تحايف مقبولي را به شوهران شان تقديم نمايند.

6-منبعد تمام مرد ها حق دارند كه ساليانه همزمان با آن كه به زنشان لباس مي خرند براي خود نيز بخرند وزن ها حق هيچ نوع اعتراض را ندارند.

6- تمام امور وزارت زنان به مردان سپرده شود،تا در تقسيم حقوق،از حق تلفي جلوگيري شده باشد.

7-يكي از پست هاي معاونين رياست جمهوري نيز،به يكي از مردها سپرده شود و در كابينه نيزاگر شمار مردها افزايش يافته نمي تواند كم از كم بايد از سيستم فيفتي فيفتي استفاده صورت گيرد و پنجاه در صد كابينه مرد ها باشند.

9-اين قطع نامه به ساير زبان هاي اقوام كشور ترجمه شده وبه مردها وزن ها رسانيده شود تانسل زحمت كش مرد از حقوق شان بي خبر نمانند.

10-نهم مارچ روز رخصتي مرد ها باشد وزنان به جاي رخصتي در اين روز مكلف اند از اشپز خانه ها بيروننروند وحد اقل اگر درسال هم شده يك غذاي مزه دار به مردهاي شان بپزند.

هشتم مارچ روز بين المللي زن

امروز هشتم مارچ است.روز بين المللي زن.اين روزدرتمام جهان به گونه هاي مختلف تجليل وبه گراميداشت گرفته مي شود.

ولي ما ندانستيم كه هشتم مارچ را چگونه تجليل كنيم؟.در زمان پيش از مجاهدين دختران ما به مكتب مي رفتند،تحصيل مي كردند،فاكولته مي خواندند ودر امور اجتماعي وسياسي كشور سهم مي گرفتند.خارجي ها ومجاهدين از قول آن ها وغيره ها مي گفتند كه در افغانستان بي حيايي است.زن را به مكتب چه؟بنا هشتم مارچ را به گونة لازم تجليل كرده نتوانستيم.

وقتي مجاهدين بر اريكه قدرت نشستند در طول پنج سال خدمت شان يگانه كاري كه كردند اين بود كه بقاياي تمام آن بي حيايي ها را از بين بردند.تا سرحد اين كه آقاي ياسر وزير حكومت رباني، زنان وزارتش را احضار وامر كرد كه با برادران جهادي شان عروسي كنند واز كار دروزارت ابا ورزند.طالبان كه ادامه دهنده گان را راهيان حيا «!» بودند، امر كردندكه اگر زن را در بيرون از خانه بينند پايش را قطع مي كنند.واين هم به خاطر آن بود كه آن حياي ايجاد شده از طرف مجاهدين به گونه احسنش انجام پذيرد.ولي باز سر وصدا بلند شد كه زن افغان تحت ستم است.

با آمدن حكومت كرزي ازادي ها وديموكراسي هاي رنگارنگ به ميان آمدوزن نيز مانند مردان از آزادي برخوردارشد ولي بازهم، انس وجن در داخل وخارج كشور، داد مي زنند كه زن افغان تحت ستم است وبايد آزاد شود وحقوقش اعاده گردد.تجليل از هشتم مارچ به مفهوم ازادي زن در افغانستان به چه معني است؟هيچ كس چيزي نمي گويد.مي گويند زن افغان در خانه محصور است و در زندان شوهر صرف توالد نسل مي كند ومرگ را نتظار مي كشد.در بيرون از خانه بدون چادر وچادري گشت وگذاركرده نمي تواند.كي ميتواند اين ستم را تحمل كند؟كه زنان ديگر در جهان بدون چادري وچادر مي گردند ولي زن افغان با چادري.وزير امور زنان كشور ما نيز همين را مي گويد.او به خاطر آن كه ديگران را نشان داده باشد كه چادر چي است،براي يك لحظه هم چادر نمازش را از سر دور نمي كند واين ستم ديگريست كه وزير امور زنان به خاطر آگاهي ديگران بر خود روا مي دارد.

اما در حقيقت چنين نيست.زن در افغانستان از آزادي هاي فراوان بر خوردار است.نبايد به اين آزادي ها كم بها داد.حرمت هايي كه به زن افغان مي شود در جهان ديگر وجود ندارد.

هشتم مارچ كه در جهان خارج، به نام روز زن مسمي شده است، مردان افغانستان آن را به داخل كشور خود برده و روز زن افغان را نيز در هشتم مارچ تجليل مي كنند.اين توجه مردان افغان به زنان است، ورنه ماره به روز زن چي؟.ما كه دركشور خود با خارجي ها، چار وپنج كرده نمي توانيم، با هفت وهشت چه كار داريم؟ولي باز هم زن كشور ما، از آزادي وحقوق بيشتر از ديگران برخوردار است.در جهان ديگر به زن هاي بيچاره گل مي دهند،آيا گل پوشيده مي شود،گل،خورده مي شود،گل چه به درد زن مي خورد؟.مرد افغان مي داند كه چون زن بيچاره اش، لباس ندارد پس گل را چه خواهدكرد؟لوازم خانه نه دارد،ايا گلي مي تواند جاي يك شاكاسه را براي زن افغان بگيرد؟كه هر گز ني.آيا لازم مي بينيد كه مرد هاي افغان براي زنان شان در هشتم مارچ گل بدهند؟،آيا زن هابر مرد هاي شان خنده نخواهند كرد؟آيا مرد ها تمسخر نخواهند شد؟.آيا شمامي خواهيد كه زن ها برمردها بخندند؟.اگراين را نمي خواهيد پس، بدانيد كه زن در افغانستان بيشتر از حرمت وعزت برخوردار است.

اين حرمت ها در نمونه مقامات بالايي در كشور محاسبه مي شوند.شما بگوييد كه در كابينه افغانستان البته در ميان وزراي مرد،زن كدام وزير ما در داخل كشور است؟بردن زنان به خارج وفراهم كردن تمام امكانات زندگي براي زنان در خارج، خود احترام به زن نيست؟وببينيد كه چه تعداد امريكايي وغيره وغيره كه در افغانستان زندگي مي كنند؟ آيا زنان خويش را با خود آورده اند.ويا كدام وزير امريكايي زنش را در افغانستان به خاطر زندگي كردن فرستاده است؟.

شما بگوييد كه د رخارج،تاكنون اين طور شده است كه يك عده زنان به خاطر چند تا گروگان خارجي مظاهره كرده باشند واز گروگان گير ها خواسته باشند كه به عوض گروگان هاي خارجي ماها را گروگان بگيريد وآنها را رها سازيد؟.اما يك عده زنان در افغانستان اينكار را كردند.آيا  اين آزادي زن در افغانستان نيست؟با اين كار، زن از حقش دفاع نكرده است؟.وبا اين كار،فعاليت وزارت زنان مشهود نمي گردد؟.كه مي گردد.

آيا نشنيديد كه وزارت زنان افغانستان بر خانم ويدا صمدزي،به خاطر كانديداي شان در زمره دختران شايستة سال،بااستفاده از حقوق زنان چه محشري را برپا كردند؟

آيا شما خانمها حبيبه سرابي و مسعوده جلال را ديده ايدكه يك لحظه چادر رااز سر شان دور كرده باشند؟.ايا به خاطر از بين بردن چادر و چادري بدون چادر وجادري مبارزه مي شود؟.هيچ كس حق ندارد كه بر اين دو وزير، اعتراض نمايد.آخر ايشان به خاطر ديگران مبارزه مي كنند تا از ستم چادر رهايي يابند.به همين منظور وزراي ما نيز به خاطر ديگران چادرمي پوشند.

 

آيا همين امروز خبر پيوستن سي وپنج زن در اردوي ملي را در نويد روز نخوانديد؟(( مانويل سيلوا سخنگوى يونيما  روز يکشنبه در يک نشست خبرى در کابل گفت : تا کنون ۱۰ زن در بخش نظامی و۲۵ زن ديگر به حيث پرستار جذب اردو شده اند.(( ببينيدكه سخن گوي وزارت دفاع ما به خاطر تجليل هشتم مارچ رفته است و آگاهي از اين خبر را مانويل سيلوا سخن گوي يونيما به مردم افغانستان اطلاع مي دهد.اگر زن افغان آزادي نمي داشت آيا يك خارجي مي توانست كه پيش از سخن گوي وزارت دفاع خبر باشدو او از پيوستن زن افغان به اردو، اطلاع بدهد؟.

اما اين خارجي هاي چرا از اين همه آزادي زن افغان براي ديگران شان اطلاع نمي دهند؟.

ناگزير،خارجي هيا خارج از افغانستان را بايد از آزادي زنان افغان با خبر ساخت وبراي شان گفت،كه زن افغان در مقايسه با زنان جهان ديگر از آزادي هاي فراوان برخوردار مي باشد.

يك زن چيني اگر دو اولاد بياورد مجازات مي شود.يك زن امريكايي از دوتا زياد حق ندارد.زن  اروپايي كه اصلا حق ندارد فكر سه وچهارش را بكند،ولي زن افغان كه ده تا را قطار كرده ودر صدد يازده ودوازه اش نيز مي باشد،آزداي است يا چيز ديگر.زن هاي خارجي ها، بيچاره ها، از بچگي آرام نمي نشينند،هي مكتب برو وپشت درس و تعليم گم باش.آخر گپ اين كه در يك جاي حرفش را گفته بتواند و با استفاده از آن درتعليم دو پسرش موفق باشد،ولي زن افغان كه از اين همه زجر وتكليف در امان است ومي تواند ده تا را تربيه كند وشماديديد كه چه خوب تربيه مي كند.اين ازادي نيست؟ديگر اين كه زن افغان نمي خواهد گپ بزند.آخرچرا بزند؟چرا شوهرش را آزرده بسازد؟اين خود ازادي نيست؟.آيا زن افغان حق ندارد ازاين آزادي دم بزند؟. اگر زن افغان حق نداردپس هيچ خارجي نمي تواند اين حق را داشته باشد.اگر خارجي حق دارد از هشتم مارچ داد بزند واز آزادي زن داد بزند زن افغان نيز حق دارد.پس زنده

آيا اقتصاد افغانستان درخطر است؟

درخبر خوانديم كه (ويليام برد مشاور ارشد اقتصادي در بانك جهاني طي يك كنفرانس خبري در تاريخ 12 حوت اعلام كرد اقتصاد افغانستان حدودا 50 في صد رشد نموده است ولي در كنار آن خطر ناامنيتي در بخش كشت مواد مخدر در اين كشور اين اقتصاد را تهديد مي كند.ويليام برد همچنين اظهار داشت : بيشتر اقتصاد اين كشور به صورت غير رسمي است و اكثر دهقانان كه در كشت خشخاش و ترياك فعاليت دارند هيچ گونه مالياتي به دولت نمي پردازند).

مي گويند پير شدي مير ني.چرا اقتصاد افغانستان در خطر باشد؟اقتصاد خود تان در خطر.ما افغانها بيشتر از هر كشور ديگر وهر اقتصاد دان ديگر به اقتصاد مان توجه مي كنيم واين وجه سبب شده است كه اقتصاد ما افغان ها بيشتر وخوبتر از هركس ديگر باشد.

اگر رهبران جهادي مان اقتصاد را نمي دانستند،حالا هر كس ديگربه جاي ايشان بود از مصارف گزاف جنگ اب شده بود.ولي رهبران ما برخلاف، ببينيد كه بيست وپنج سال جنگ را با پول رهبري كردند وحالا نيز خدا را شكر كه بانك هاي جهاني از پول هاي شان گرده كفك مي شوند.اين دانايي وآگاهي از اقتصاد است يا چيز ديگر؟اگر اين ها اقتصاد نمي دانستند وتمام پول هاي سرازير شده از امريكا وعربستان وديگر كشور ها را بر مجاهدين تقسيم مي كردند ايا مجاهدين محترم به گرفتن غنيمت ها مجبور مي شدند وثواب دنيا وآخرت را كمايي مي كردند؟وخود ايشان اين قدر ثروتمند مي بودند؟.مسلما كه نه.

اين امريكايي ها كه براي رهبران وقوماندانان جهادي به خاطر از بين بردن طالبان آن همه دالر وپوندي را كه سپردند فكركرده اند كه همه اش به سربازان جنگي داده شده است.نه خير. قوماندانان ما كه حالا به ولايت وقوماندانيت پوليس وغيره وغيره مي رسند اقتصاد مي دانند واز بركت همين دانايي حبه ودينار را به جنگنده هاي شان نداده اند.زيرا آنها كه اقتصاد نمي دانند به پول چه نيازي دارند. فقط شهادت مي خواستند. ايا شهادت مقام بلند نيست؟.آناني كه با رهبري وسوق و اداره، خود از مقام شهادت بي نصيب مانده اند حق نداشتند كه اين چرك دنيايي را از آن خودمي ساختند. ايشان اقتصاد مي دانستند واز بركت همين اقتصاد داني بود كه امروز قوماندانان كشور بالاتر از ميليونر هاي جهان به رقابت پولي برخاسته اند ونام افغانستان را در جهان بلندكرده اند.

مسوولين امروزي دولتي مان بيشتر از ايشان اقتصاد مي دانندوخوب هم مي فهمند كه پول را چگونه بايد نگه داشت وچگونه بايد مصرف كرد. وقتي ما چنين آگاهان را در راس كار داشته باشيم چرا از خرابي اقتصاد نگران باشيم؟.شما ديديد كه در اين سال ها، بيش از ده ميليارد دالر به افغانستان آمد.آيا كدام سرك را نشان داده مي توانيد كه با اين پول ها ساخته شده باشد؟ايا كدام شفاخانه و مكتب را نشان داده مي توانيد كه با استفاده از اين پول ها ساخته شده باشد؟ايا دركابل به جز چهره ها، كدام تغيير ديگري را ديده مي توانيد؟.نه خير. اگر رهبران دولتي مان اين پول ها را در اعمار مجدد افغانستان مصرف مي كردند كه اقتصاد كشور با تباهي مواجه مي شد. وپول هايي را كه خارجي هاي بيچاره به خاطر رشد اقتصاد داده بودند هدر مي رفت.

كارت هويت خوب است يا لنگي؟؟

آنعده از رهبران طالبان كه با دولت افغانستان د رمذاكره هستند تقاضا كرده اند كه براي طالباني كه با دولت مي پيوندند بايد كارت مخصوص هويت بدهد تا از آزار واذيت نجات يابند ودولتي ها به ايشان ضرري نرسانند.

اين نوع كارت دهي ومشخص سازي را خود طالبان نيز آغاز كرده بودند.آن گاه كه هيات هاي نهي از منكر طالبان در جاده هاي شهر ها به گشت زني مي پرداختند ومردم را با وضو وبي وضو به نماز خواني مجبور مي ساختند، در جريان كار با يك مشكل عمومي روبرو شدند.اين مشكل، مسئله اهل هنود بود كه گهگاه، عمدا يا بر خطا، به مسجد برده ودر جمع نمازگزاران ايستاده كرده مي شدند.

شما فكر مي كنيد كه طالبان مردم بي برنامه بودند؟نه خير، ايشان در اين مسايل فراوان تفكر كردند وبالاخره توانستند راه حلي براي اين دشواري اجتماعي پيدا كنند وبرتري شان را بر مجاهدين به اثبات رسانند. مجاهدين،برغم تمام تلاش ها ولاف وپتاق هاي شان نتوانستند مشكل اهل هنود را حل كنند،هميشه آنها را به نماز مي بردند ومي گفتند كه فرق نمي كند كه هندو هستي يا مسلمان نماز بخوان وهندو ها نيز مجبورا، اين كار را مي كردند.اما در اصل،مجاهدين نمي خواستند، بر هندو ها نماز بخوانند.آنها مي دانستند كه نماز بر هندو نيست ولي تشخيص داده نمي توانستند كه حريف واقعا هندو است ويا مسلماني مي خواهد در جانش بزند. اما طالبان بادرايت تمام توانستند بر اين دشواري فايق آيند.

راه حل اين بود كه ملا عمر، رهبر نامعلوم طالبان فتوا صادر كرد كه تمام برادران اهل هنود پس از اين مكلف هستند كه لنگي زرد به سر ببندند.تا از مسلمان ها تشخيص شده و حق وناحق به مساجد كشانيده نشوند.

در اين فتوا صرف يك گپ حل نشده بود وآن گپ برادران سكهه و هندو بود.سكهها با بستن لنگي زرد مخالفت نداشتند ولي هندو ها كه لنگي نمي پوشيدند مجبور شدند كه به خاطر اثبات نا مسلماني شان لنگي زرد بپوشند.چه يك زرد بازاري شده بود.هر طرف مي ديدي زرد زرد بود، تا اين كه همه هندو ها ازكشوركوچيدند و يا به هندوستان رفتند ويا به كشو رهاي ديگر.

حال كه دولت افغانستان تصميم گرفته است كه، براي طالبان كارت هويت بدهد،در اين راستا، يك مشكل بسيار عمده واساسي وجود داردكه يك مقدار مكث وتامل مي خواهد.طالبان،يك نفر و دو نفر ويك هزار و دوهزار نيستند كه بتوان به آساني براي شان كارت هويت چاپ كرد.اين همه كارت هويت، چه مصارف گزافي مي خواهد؟.چرا دولت نو پاي كشور را مجبور سازيم كه هركس با وي تعهد دوستي مي بندد بايد برايش كارت هويت بدهد؟.

جلال آبادي كه در كار اداره هم، چندان بي تجربه نيست وبه اصطلاح كه، مي گويند از گپ گپ مي خيزد، از تجربه، تجربه مي خيزد.جلال آبادي نيز با استفاده از تجربه طالبان،يك طرح وطنپرستانه يي را،اين گونه ارائه مي كند.

همه مي دانيم كه طالبان در كشور بدون لنگي نمي گردند.لنگي مشخصه طالبان است.وحال كه دركشور ما اهل هنود نمانده وهمه رفته اند،ولي ياد وخاطره آن لنگي هاي زرد در كشور ودر اذهان مردم باقي ماند است.بنا به منظور آن كه از يك طرف از مصارف گزاف چاپ وتوزيع كارت براي طالبان جلو گيري كرده واز طرف ديگر ياد همان خاطره شيرين لنگي زرد را زنده نگه داشته باشيم به دولت اسلامي افغانستان صميميانه پيشنهاد مي كنم كه امر دهند، تا ساير طالباني كه به دولت مي پيوندند به عوض داشتن كارت هويت،لنگي زرد به سر كنند.

شكر كه يك بارديگر آبروي مان بر جاي شد

پاختر: سه پله درواز ه زیارت خواجه حسن  میوندی  در ولسوالی میوند  ولایت قندهار، اخیراء  به سرقت  برده شده است .

حال فهميده شدكه آژانس اطلاعاتي باختر نيز با دشمنان وطنپرستان دست را يكي كرده وعليه هرآنچه خوبيي كه از طرف ايشان سر مي زند تبليغات سؤ مي كند.

دروازه هاي زيات خواجه حسن ميوندي،نه سنگ عادي بودند ونه هم سنگ امروزي وديروزي.ونه ساخته دست اين حجار وآن نجار.بلكه آثار تاريخي از زمانه هاي سلطان محمود غزنوي بودند كه امروز در زمره ابدات تاريخي ميهن مان به شمار مي روند. ونه بايد ديگر بر دروازه زيارت يك آدم كه به خدا معلوم در زمان وزارتش چه كار هايي كرده است باقي مي ماندند.اين اثار بايد در يك جاي امن نگه داري شوند ويا به كشور هاي خارجي كه به ارزش واهميت اين گونه آثار مي دانند انتقال يابند.اين كار خطير را جز همين ميهن پرستان كه ساليان سال اسلحه داشتند و در اين كار تجربه كسب كرده اند، ديگر كسي خواهد توانست كه سرش بوي قورمه بدهد والي غير در كار خير جهاديون غرض گرفتن بازي با مرگ است.

مگر نه ديديد كه آثار موزيم ملي كشور ما كه از جانب غارتگران دانا ونادان با خطر مواجه شده بودند،چگونه توسط همين وطنپرستان، با سلامتي وبدون اين كه بشكنند ويا ضايع شوند از موزيم ملي كشور كشيده شدند وخدا پاكستان، اين دوست ديرينة مان را نگيرد كه در ازاي رسانيدن اين اثار، پولي هم براي ايشان داد.حال كه اين پول ناچيز وكم بود فرقي ندارد.وطنپرستان كشور ما كه به منظور دريافت پول اين كار را نكرده بودند؟.

مگر نديديد كه آثار طلا تپه، توسط همين سر به كفها چگونه از غارت نجات يافت!؟.اگر اين هانمي بودند از كجا معلوم كه چه تعداد خارجي وبيگانه به كشور ما به همين بهانه راه پيدا مي كردند.وبه خدا مي داندكه بعدا چه كار هايي را انجام مي دادند؟آيا شما تضمين كرده مي توانستيد؟.همين هابودند كه در غم اين آثار اشك ريختند وبه قيمت مال وجان شان،آن رادر زير آتش راكت ومرمي ، از چنگال غاصبان كشيدند وبه كشور هاي مصوون رساندند.

حال كه يك عده وطنبرست وسر سپرده ديگر كه استاد سياف ورباني وانوري ،چندي پيش،چشم بخيلان را كور خواندندو از ايشان صادقانه وخالصانه دفاع كردند ،نمي بودند چه فكر مي كنيد كه بر اين دروازه هاي سنگي چه بلاهايي نازل مي شد؟.آيا به سرنوشت بت هاي باميان دچار نمي شدند؟آيا باز هم ريشخند انس وجن نمي شديم.آيا باز هم مورد تمسخرهاي از خود وبيگانه،مبني بر بي فرهنگ بودن نمي گشتيم؟

جناب باختر،لطفا پايت را از گليمت درزاتر مكن.سرقت با اين كاري كه اين وطنپرستان انجام داده اند فرق دارد.مگر فراموش كردي گفته هاي استاد سياف را، كه در حق اين ميهن پرستان چندي پيش فرمودند؟.مگر فراموش كردي كه استاد رباني در دفاع از ايشان چه گفتند؟مگر يادت نيست كه آقاي انوري حرف هاي مثل اين را چرنديات عليه مجاهدين خواندند؟.آيا فكر مي كني كه اين استادان دروغ مي گويند وگپ شان حقيقت ندارد؟چرا سرقت را با (مرقت)تفاوت كرده نمي تواني وبه اصطلاح بي خريطه فير مي كني؟ايا تو هم با دشمنان مجاهدين دست را يكي كرده يي ومي خواهي سبب بد نامي آنها شوي؟

آخر سه ميليون دالر هم پول است؟

گفتند سه ميليون دالر در وزارت اوقاف وحج افغانستان اختلاس شده است.آقاي شهراني وزير حج و اوقاف اين خبر را رد نكرده گفت، كه او بعد از آغاز كار حاجي ها مقرر شده است وبه خدا و رسول قسم خورد كه در قضيه بي گناه است.وشكر خداكه هيچ كس نتوانست به اثبات برساند كه اقاي شهراني ده تن ازوابستگان شخصي وخانوادگي خويش را به مصرف دولت به حج اعزام داشته است اين كار كه بسيار عادي است وهم مي شود گفت حق مقام شهراني بود وهم حق دسترخوانش.حال چه فرق مي كند دسترخوان را دركابل بگستراني ويا در عربستان؟اقاي شهراني دسترخوانش را در عربستان گسترده بود.

به هر ترتيب قضيه اختلاس بالاخره معلوم شد ومعين محترم وزارت اوقاف در قضيه ملامت برآمد و دستگير شد.با دستگير شدن معين صاحب عطا الرحمان سليم،نه تنها يك عده حاجي ها به رقص وآتن درآمد ند،بلكه يك سري روزنامه هانيز از فرط خوشي در پيراهن نمي گنجيدند ومي گفتند كه اينك دولت پرسان مي كند ووزير محترم كه خود را بي گناه كشيده است، معينش تن به تقدير داده ومجازات گناهش را مي كشد.اما خوب شد كه معين صاحب به زود ترين فرصت از زندان رها شد ورنه چه جاروجنجال هاي عجيبي رخ مي داد.

اين چه بي صبري است كه حاجي صاحبان ما مي كنند ،واين چه خوشي است كه ژورناليستان كشور سر داده اند.آخر سه ميليون دالر هم پول است؟ومي شود به خاطر آن يك انسان را كه رفته است به عربستان واين همه وقت خويش را ضايع كرده،دستگير كرد ودر زندانش انداخت؟ نه خير سه ميليون دالر هيچ پولي نيست وبه اين نمي ارزد كه معين صاحب مجازات شود.

دولت نمي تواند معين صاحب را به زندان اندازد.دولت حق ندارد.هيچ كس هم حق ندارد كه اين كار را بكند.معين صاحب هيچ گناهي نكرده است.آخر سه ميليون دالر كه پولي نيست.اگر معين صاحب محترم از شما سوال كند وبگويد و مرد واري اقرار كند كه بلي سه ميليون دالر را را گرفته است واز حاجي ها گرفته است وبه خانه خودبرده است وهر آن حاضر است كه اين پول ها را مسترد نمايد اما به يك شرط.به اين شرط كه شما بگوييد،كساني كه بيشتر از اين، پول در يافت كرده اند، كي با ايشان محاسبه مي كند؟معين صاحب مي گويد كه:مارشال صاحب فهيم خان در شهر نو چندين بلند منزل آباد كرده است،نصف وزير اكبر خان هم از وي است.در بانك هاي داخلي وخارجي حساب ها دارد،از كجا كرده است؟كي با وي محاسبه مي كند؟بگوييد.استا برهان الدين رباني خانه هاي دوسرك را دروزير اكبرخان خريداري كرده است، شما بگوييد كه پدر محترم استاد چه سرمايه يي برايش به ميراث مانده بود؟،استاد سياف كه نه دشت چمتله را ماند ونه هم جاهاي خالي در پغمان را،وخانه ها در وزير كابر خان كه اصلا در نظرش نمي آيد ،چندين سال است كه آقاي مجددي هم در يكي از خانه هاي او ارگاه وبارگاه زده است.

ايا گپ سه ميليون دالر بالاتر از چور وچپاول شيرپور است كه شما آن را اينقدر جدي گرفته ايد؟آيا از سرك تا پچك مقاماتدولتي امروزي وديروزي، همه وهمه در اين افتضاح مبارك شريك نيستند؟ شما برويد، در قدم اول، مسئله سال گذشته حاجي ها راحل كنيد وباز بياييد كه من، اين سه ميليون دالر را دو دسته خدمت تان تقديم كنم.تازه اين كه به خدا و به رسول اگر من اين سه ميليون دالر را به تنهايي خورده باشم.شما فكر مي كنيد كه حكومت امروزي مثل حكومت استاد رباني ويا حكومت طالبان حكومت چور است؟نه خير در اين حكومت از حبه حبه ودينار دينار پرسان مي شود،تا كه حق مقامات بالايي وپاييني پيش از پيش تعيين نشود، واله اگه پدر كس بتواند چنين لقمه را نوش جان كند.نشنيده ايد كه مي گويند: نبايد پنج انگشت را در دهان كرد.وشما هم چنين ساده انگاري نكنيد كه، الا بلا در گردن عطااله.

 

اسراف خوب نيست

همين چند ساعت پيش از آمدن به دفتر در يكي از نشريه هاي جهادي در كابل خواندم(دولت "حامد کرزي" خود را خدمتگذار مردم افغانستان مي خواند. يکي از مشخصه هاي خدمت گذاري استفاده معقول از بيت المال است، اما ديده مي شود که دولت، به خصوص کابينه، به سوي تجمل پرستي روي آورده است. خريد ميز و چوکی مود روز  براي دفاتر وزرا و تهيه موتر هاي قيمتي براي آن ها نمونه هايي از  عدم استفاده درست از دارايي عامه است.در حاليکه داشتن موتر و اسباب دفتر ضرور است، اما بايد پولي که در خريد آنها به مصرف مي رسد متناسب با وضع اقتصادي کشور باشد).

زنده باد مجاهدين،اين ها نه تنها سر سپردگان تاريخ اند، بلكه از جغرافيه هم هستند.اينك كه حكومت كرزي به اسراف روي آورده، زنده باد جرايد ومجلات جهادي كه اگر جلو آن را گرفته نمي توانند حد اقل صداي شان را به آگاهي مردم مي رسانند.

من مي ترسم كه دولت اقاي كرزي به سرنوشت دولت مرحوم داكتر نجيب اله مواجه نشود.در آن دولت هم چنين تجملات وجود داشت.وزرا موتر هاي قيمتي داشتند،دفاتر دولت توسط كمك هاي كشور هاي خارجي با مبل وفرنيچر هاي مفشن مزين شده بودند.هر دفاتر علاوه بر ميز وچوكي سيت هاي فيشني كوچ هم داشتند.بر علاوه، آن قالين هاي وطني وخارجي،تلفون ،تيپ وتلويزين و ويدو هاي قيمتي بيشتر جلب توجه مي كردند. در هر دفتر واداره كه داخل مي شدي حيران مي ماندي كه اين همه مود وفيشن براي چه،كار بدون ميز وچوكي هم صورت گرفته مي تواند.اما چه ضرور وآخر چرا؟.ما چرا با دنياي ديگر در سيالي وشريكي مسابقه مي دهيم؟چرا روزمان را درمساجد وعبادتگاه ها، شب نمي كنيم كه هي ميبيني در هر اداره، شمار مامورين خريداري آن بيشتر از مامورين ديگرمي باشد.

مجاهدين سر سپرده و پاك دامن جهادي كه با اين نوع اسراف حتي از اول مخالف بودند،تحمل اين همه جلال وعظمتي را كه با اسراف به دست آمده بودند كرده نتوانستند. فكر كردند وچاره اساسي آن رادريافتند.اين راه وروش جهاد است.از آغاز تا انتها همين طور بوده است.شما ديديد كه در روز روشن ودر برابر انظار عامه وخبرنگاران،سيل مجاهدين بر دفاتر وادارت دولتي وغير دولتي حمله برده ودار وندار فيشني واسرافي ادارات را از ميز وچوكي گرفته تا موتر و قالين و تلفون و فاكس وغير وغيره يك سره انتقال دادند به پاكستان. ولي به خاطر آن كه باز هم ازمدرك آن پول گزاف به دست نيايد ومردم نگويند كه اينك مچاهدين به منظور پولدار شدن اين كار را كرده اند تمام آن دارايي ها را كه ازملت بود ونه از وزرا ومامورين عالي رتبه به قيمت هاي ناچيز به نرخ يك كمي بالاتر از مفت فروختند وگذاشتند كه دشمنان پاكستاني شان، يك كمي با فرهنگ شوند وبا اين اموال فيشني افغاني دفاتر خود را فيشني تر سازند ودر نزد خدا ورسول مسوول شوند.اين است وطنپرستي واين است صداقت در برابر تعهد انقلابي جهادي.مرحبا.

باز گپ ديگر اين كه چند روز پيش هم گفتم كه استاد معظم برهان الدين رباني براي آن كه مجاهدين در نزد كسي مسوول قلمداد نشوند بر همه آن بردن بردن ها مهر غنيمت گذاشت وهمه را مال حلال خود مجاهدين دانست وفتوا صادر كرد: هركس هر چه برده روزيش باد.

 

خاموش، من در كارخود هوشيارم

من از دست انتقاد مردم واين روزنامه گك ها نزديك است كه چپنم را بر شانه انداخته وكلاه قره قلم را بر چوكي رياست جمهوري گذاشته وسر به صحرا بگريزم. بازمي ترسم كه نگويند يارو از انتقاد ترسيد وبه قول برادران هزارة ما اينك دوتاكرد ورفت. من نه دو تامي كنم و. نه چهار تا. زيرا من نه مانند استادم مجددي لاف از نترسي مي زنم ونه مانند استادم رباني چوكي چهارماه را به هشت ساله پاي ودم مي دهم. نه ماننداستاد سياف گپ هاي مسجد را در جرگه هامي زنم وگپ هاي جرگه ها را در زير لحاف. نه مانند استادم سيد احمد گيلاني به خاطر چوكي خاموش مي نشينم ونه مانند سيد اسحق گيلاني به خاطر دريافت چوكي هردر ودروازه را دق الباب مي كنم. نه مانندمارشال صاحب خودم پيشنهاد مارشالي مي نويسم وامضا مي كنم ونه مانند اقاي خليلي سنكي بر سر محقق مي زنم . نه مانند جنرال صاحب دوستم به پله هاي ترازو را نگاه مي كنم و به هر طرفي كه زور باشد برايش بيعت مي دهم ويا اعلام مي كنم كه سربازش هستم.نه خير من با ساير اين استادان وشاگردان ديروزي وامروزي تفاوت دارم.شما كه هر قدر انتقاد مي كنيدبكنيد وحالا كه اين جلا ل اباد يگك هم، همراه تان دسته يكي كرده وگپ هاي تازه تازه را نمي دانم ازكدام سوراخ هاي دولتي وغير دولتي ،پيدا كرده افشامي كند.فكرمي كنيد مره ترسانده مي تانين.

شما هميشه از رهبران جهاديون انتقاد مي گرديد ولي ببينيد كه من تفاوت هايم را با ايشان براي تان بگويم، آن گاه خودتان قضاوت كنيد وملامت وناملامت را از هم تفكيك نموده ، همه را در يك ترازو تول نكنيد.

تفاوت من با اتحاد شمال اين است كه ايشان به خاطر آوردن امريكا وزدن طالب ها از امريكا چه دالر هايي را گرفتند؟در اخبار داخل وخارج به نشر رسيد كه كسي شش ميليون دالر، كسي چهار ميليون دالر گرفتند و به دوست امريكايي شان گفتند بادار امر كو چه كنم؟.حالا كه اين ها از قدرت كنار مي روند و امريكارا گنهكار قلمدادمي كنند دليلش روشن است. ولي من به خدا اگر از كسي حبه و دينارگرفته باشم. وحالا غير از اين جوايز سياسي، جنگي،جايزه خوش لباسي، وشايد هم در آينده ها جوايز ادبي و جوايزي به خاطرنطق خوب نيز به دست آرم، ديگر هيچ دارايي منقول وغير منقول ندارم. وهيچ كسي هم حق ندارد كه دارايي هاي برادرانم را از من بشمارند.

اما گپ اساسي اين است كه مردم انتقاد مي كنندكه چرا در اداره فساد و رشوت وجود دارد؟من با اين افراد موافق هستم ولي فراموش نكنند كه من يك آدم برنامه يي هستم. اول به خاطر اين كه وزراي كشور از رشوت خوري دست بردارندخواستم كه همه براي خود زمينه هاي پول وعايد رادر دولت پيدا كنند به جيب مردم چشم ندوزند. اينك، ماهانه علاوه بر معاش براي هركدام شان، مبلغ دوهزار دالر دسترخوان مي دهم. اينها دستر خوان از كجا كردند؟.خودشان مي خورند. ولي اين بشردوست چشم مردم را باز كرد حق دسترخوانش را بر ماكولات مامورين افزود. وحال جناب وزير صاحب جديد را با مشكلات مواجه ساخته است. دو ديگر اين كه نگذاشتم كه وزاري من جايداد مردم را غصب كنند. وقتي زمين هاي شير پور را ميان شان چور كردند، من چشم هايم را پت وگوشهايم را كر انداختم. تا اين كه در برابر مردم در راديو اعلام كردم كه من خبر ندارم. ولي وزراي بنده از صغير تا كبير صاحب نمره هاي زمين شدند. كدام ظالم و رشوت خوريكي دونمره براي بردارن بنده هم داده بود كه هموطو مخفيانه دوباره مستردش كردم.

شما بگوييد دشمن كي  است؟

همه مي گويند دشمن،دشمن ،دشمن ودشمن. دشمن با دولت مخالفت مي كند،دشمن بر مردم راكت مي زند،صد نفر از دشمنان دستگير شدند،دشمن فلان جاي را انفجار داد ودشمن بر فلان كاروان حمله كرد واين تعداد را به قتل رساند وان تعداد را مجروح ساخت. اما معلوم نشد كه اين دشمن كي است؟ وچرا اين همه كار هارا ميكند؟.خدا شاهد است كه ما هم نفهميديم كه اين دشمن از نسل آدم است ويا از نسل جن.از نسل پري ها است كه ازكوه قاف پرواز مي كنندويا از نسل ديو، كه از قاره هاي ناكجا اباد مي رسد؟. چرا دستگير نمي شود،چرا زور هيچ كس به او نمي رسد.يك بار مي شنيديم كه مخالفين دولت دشمنان اند.زيرا اينها، معلم را مي كشند،مكتب را ويران مي كنند،شفاخانه را با مريض وداكتر يك جا مي سوزانند وپل وپلچك را ويران مي كنند.مگر اين گپ درست از آب بدر نيامد زيرا يك زمان رسيد كه سردمداران دولتي كه مجاهدين را دشمن دشمن مي گفتند يك سره دولت و قدرت وحاكميت قانوني كشور را دو دسته به هيمن دشمنان تسليم دادند. ومعلوم نشد كه دشمن كيست؟. وقتي مجاهدين قدرت را گرفتند و در ساير راه ها وشاهراه ها پاتك ها انداختند ودر هر جا وبيجا به نام هاي مختلف راه هاي مواصلاتي را چور مي كردند وقطار هاررا با اطمينان بيشتر از پيش غارت مي كردند وولي باز هم كشور مورد حملات راكتي واقع مي شد وشب ها درتلويزيون ميگفتند كه دشمن راكت مي زند.حال نفهميديم كه كي راكت مي زند كي دشمن است؟

وقتي حكومت مجاهدين پا برجاشدفكر كرديم كه اينك ديگر بوي دشمن شنيده نخواهد شد ولي باز هم.شبانه در تلويزيون مي شنيديم وروزانه در اخبار ها مي خوانديم كه حزب اسلامي حكمتيار راكت مي زند واين حزب ورهبر آن دشمن است. يك چند ماه بعد همه شاهد مراسم تحليف حكمتيار به حيث صدراعظم كشور مان شديم .اين گپ دولت مجاهدين هم ناردست برآمد كه مي گفت، گلبدين دشمن است.آخر دشمن را كسي صدراعظم نم يسازد؟

سپس مي گفتند كه طالب دشمن است.هي طالب وهي طالب .طالب ،مارك پاكستاني دارد وشمايل عربي وزبان بيگانه وانديشه اش هم از قرون وسطا يك گام به پيش نرفته است.اين ها دشمنان افغانستان اند.

ولي حال مي بينيم كه هم امريكا با اين طالب ها به مصالحه پرداخته وهم اقاي كرزي وكابينه اش مي خواهد كه طالب دوباره در حكومت افغانستان جاي بگيرد.و در باز سازي ميهن سهم شان را ايفا نمايند.آخر از دشمن كه چنين آرزو برده نمي شود كه در بازسازي كشور سهم بگيرد .دوست به باز سازي دعوت مي شود ومعلوم شد كه طالب هم دشمن نبرامد.

باز يك عده ديگر مي گفتند كه اين هر چه بلايي كه بر سر كشور آمده است از دست بيگانه ها است. پس بيگانه ها دشمن هستند.وهدف از بيگانه ها خارجي هاي دور نزديك وهمسايه وغيرهمسايه مي باشند.

گپ ديگر از اين قرار است كه از اغاز تا انتها همه با يك زبان مي گفتند كه جنگ در افغانستان از دست بيگانه ها است.هرچه مصيبت والمي بركشور ما مستولي مي گردد از دست اين غربي ها وشرقي هاست.امريكا امپرياليزم است اين هامي خواهند كشور ما را به كام مرگ بكشانند.ولي ديديم كه يك امريكايي به افغانستان در استانه يازدهم سپتامبر سفر كرد،چند وزير وغير وزير وقوماندان معلوم الحال وغير معلوم الحال را كه برخي ها شان تا كنون بر سر قدرت هستند،در دالر هاي امريكايي غرق كرد،همان هاكه از امريكا بد مي بردند براي امريكا دست به سينه ايستاد شدند وگفتند كه: باداره امر وكه.

حال كشور از بيگانه ها شكر پر است و روسيا باد آنكه دراو غش باشد. ديده شد كه بيگانه ها در كشور ما چه جانفشاني هايي مي كنند.اين ها بودند كه جنگ عليه حكومت دموكراتيك را توسط مجاهدين آغاز كردند تا افغانستان را از شر شعار هاي نان وخانه ولباس رهايي بخشند.سپس مجاهدين را به قدرت رساندند وديدند كه با ايشان نمي شود طالب را به وجود آوردند ودوستي شان را نشان دادند. وبعد كه طالب هم ازمهار شان فراتر رفت، خود شان آمدند وسنگ دوستي رامحكمتر بر سينه كوفتند. ولي كشور ما از شر راكت وانفجار رهايي نيافت.

دولت و مامور دولت يعنی چه؟

گپ از ين قراراست كه هردولت به مامورين ضرورت دارد ومامورين هم دسته دسته وگروه گروه وخيل خيل اند. مثلا مامورين نظامي، مامورين تنظيمي، مامورين جهادي، مامورين هوايي، مامورين بادي، مامورين خاكي ،مامورين افتابي ومامورين مهتابي،وغيره وغيره. اگر به معرفي هر يك آن ها بپردازيم كه جلال آبادي نه آنقدر وقت دارد ونه هم حوصله، نشود كه شما خود دريكي ازين خيلها شامل باشيدوباز بلايي را به سر جلال آبادي بياوريد وبه قول برخي ها كه نمي دانند جلال آبادشهر است يا ولايت؟، نويسنده گان ننگرهار ولغمان رانيز از سر بي اطلاعي،جلال آبادي خواند وما رابه ناسزا گرفته بودند.مي ترسيم،اين بارنيزآن همه مامورين( زرداد خاني) راهم جلال ابادي خوانده دهن به دامن ما بياندازندبه ويژه، ان عده كساني كه درملك شان جز جنرال، سربازي نزاييده است،وحال دارند امتياز مي بازند،دست به كارشده،كتك كاري مان نكنند.گرچه ما هراسي نداريم ولي باز هم مي ترسيم، به قول خودشان با يك سيلي روي چند تن به درد خواهد آمد،اگر ما در مسئله ملامت نباشيم از اين كار هم چندان باكي نداريم.هرچه باداباد اينك، يك تعداد از انواع مامورين رابراي تان معرفي مي كنيم:

پيش از آن كه به اصطلاح مامورين پي ببريد بهتر است دولت را بشناسيد.دولت سه مفهوم دارد.اولش دولت است كه عبارت از قدرت پول دارايي مي شود.دومش دولت از تركيب (دو) و( لت) ساخته شده است.

حال مي آييم بر سر شناخت مامورين،مامورين هوايي،بادي،تنظيمي وجهادي وغيره همان ماموريني اند كه امروزه روز در (دولت) به معني اول آن جابجا شده اند وهر چه مي توانند از مامورين ديگر كار مي كشند وهي فشار شان مي دهند.ولي خود از كار سر در نمي آورند.اين دسته به دو گره تقسيم مي شود.گروه اول آن همان هايي است كه به نحوي از انحا در جنگ هاي داخلي وخارجي دست داشتند وبدين سان از دانش وكار به دور مانده اند ونمي دانند كه چگونه سنگي را بر سنگي گذاشت ،تكليف اين عده روشن است.زيرا گپ بين خود ما كه اين ها به عوض مكتب خواندن در خرابي مكاتب سهم بيشتر داشتند.بدين گونه در رشته متخصص بار آمده اند.

گروه دوم همان هايي اند كه از خارج زير نام متخصص آمده اند وسي وسي وپنج سال از تخصص ومسلك به دور بودند. اين ها تلاش دارند تا تقاعد نكرده و نزد زن وفرزند شان به خارج نرفته اند،دوباره درس هاي خواندگي ياد شان بيايد.اگر آمد كه فبها واگر نيامد مسلما جاي شان را به بردارن اولي شان خالي خواهند كرد.

مامورين افتابي ومهتابي همان هايي اند كه كار شان مثل آفتاب ومهتاب پاك است ولي هميشه از جانب دو نوع ديگر فقط (دو) مي خورند.زيرا كه ايشان با رشوت خوري علاقه ندارند ونمي خواهند كه مال بيت المال را در غنيمت ها شامل سازند.از اين رو هميشه به صورت اشكار و پنهاني زير دو و دشنام قرار دارند.

مامورين بادي و خاكي همان پايين رتبه ها اند كه هر چه كار مي كنند حاصل كار شان در جيب هاي آن نوع اول و دوم اب مي خورد.هر كار خوبي كه كردند پاداشش را جنابان اولي و دومي مي گيرند وهر كاري كه از ايشان نا سزا سر بزند لت وكوبش نصيب اين مامورين خاكي و بادي بيچاره مي شود.

تشكيل دولت امروزي افغانستان از شمار اول ودوم كه عبارت از مامورين (دولت)مي باشد، تكميل است. متاسفانه بستي كمبود ندارد واگر هم پيدا شد كانديد هاي فراواني در نوبت نشسته اند.ولي از نوع ديگر كه عبارت از (دو) و (لت)مي باشد،در سايربخش ها ضرورت است.شما مي توانيد درخواستي هاي تان را تقديم نماييد، تا بعد از غور وبررسي كميسيون ملكي سازي و دكتوران موظف مبني بر تفكيك شما در كتگوري هاي (دو)  و (لت ) اقدام نمايد.تاكمبود ها پر نشده اند عجله كنيد.زيرا فراموش نشوداگر كمي هوشياري به خرج دهيد خواهيد ديد كه از حاصل جمع (دو) و(لت) (دولت) ساخته مي شود.وهر مامور هوشيار (دو) و(لت) يك روز نه يك روز در حكومت فعلي به مامور (دولت) مبدل مي گردد.

روز مرد به ما هم مبارك باد!

درهيچ دنيا روزي به نام مرد وجود ندارد زيرا، بيچاره مرد ها كي از دست زن ها روز دارند؟.ولي در فدراتيف روسيه 23 فبروري به نام روز مرد ياد مي شود.اين روز در حقيقت روز اردوي اين كشور است و،اردوي آن، نشان ونماد مردي وشهامت مردم اين سرزمين محاسبه مي گردد.بنا، دولت روسيه اين روز را به نام روز مرد حساب مي كند وبه افتخار آن در سراسر كشور رخصتي اعلام مي دارد.مردم به همدگر تبريك مي گويند وتحايف وهدايا مي دهند.البته بيشتر زن ها در دادن هدايا سهم مي گيرند.زيرا كه هشتم مارچ پيش روست،تا مبادا، در آن روز فراموش مرد ها شوند.

يكي از دوستان به دفتر روز نامة نويد روز تلفون كرده گفت:به اين جلال اباديگك تان بگوييد كه روزش مبارك،ايكاش ما افغانها نيز اردو مي داشتيم واز بركت آن روزي در تاريخ به نام ما هم ثبت مي شد،رخصتي عمومي مي بود تا يك كمي استراحت مي كرديم.

اين دوست ما فكر مي كند كه ما افغانها روز نداريم. روز ما شكر بهتر از هركس ديگر است.اول اين كه زنها، در افغانستان، مانند دنياي ديگر، اين قدر جرات وقدرت ندارند كه بتوانند روز مردهارا بد كنند، زن هاي افغانستان برخلاف زن هاي دنياي ديگر، مثل مرغها در خانه نشسته اند ومانند غلام در برابر مرد هاي شان خدمت مي كنند.در حقيقت اين هشتم مارچ را نيز كه به نام زن نامگذاري كرده اند،ديده اند كه زن ها در افغانستان از دست مرد ها روز ندارند.بنا از جمله 365 روز سال،يكي را براي زنان داده اند.مرد ها كه هروز شان نوروز است ونوروز شان هم پيروز.(البته گپ بين خود ما كه پيروز بر زن ها وآن هم در خانه نه در بيرون)اين يكي از پيروزي هاي مرد هاي افغانستان بر زنان است.

گپ ديگه اين كه،اگر مساله بر سر اردو داشتن مي چرخد واگر قرار اين باشد كه هر كشور كه اردو داشته باشد روز دارد واگر نداشته باشد ندارد.پس در اين مورد چه مي گوييد كه: اردوي خودت هم از خودت و اردوي ديگران هم در خدمتت.ما مرم افغانستان امروز شكر از چنين نعمت بزرگ برخوردار هستيم.يك اردوي پنجصد هزار نفري را دو دسته به پاكستان تسليم كرديم وپا كستان هم تاتوانست بيخ وبنيادش را كشيد،و از بود ونبودش، خاطر همه مارامثل گلم جمع كرد.ولي اكنون دوستان بين المللي ما آمده اند مي خواهند يك اردوي 70 هار نفري براي ما بسازند كه اينك سه سال است كه دراين عرصه كار مي كنند وتاكنون يك ده هزار آن را انتظام بخشيده اند واميدواري وجود دارد كه در ظرف يك ده ،بيست سال انشااله تكميل خواهد شد، باز ببينيد كه چه جشن هاي خواهيم داشت.

حال كه اردوي ماتكميل نيست هيچ فرقي نمي كند،نامش كه تكميل است،تكميل چه كه يك پسوند بسيار بلند بلايي به نام (ملي) هم دارد وهيچ اردوي دنياي ديگر چنين افتخاري را نداردوتنها ما افغانها (اردوي ملي) داريم وبس.اردوي ملي ما ويژه گي هاي منحصر به فرد را دارا مي باشد. مثلا ببينيد تعدادش از ده هزار تجاوز نمي كند ولي شمار جنرال هايش بالاتر از جنرال هاي يك ارودي چند صد هزارنفري، كشور هاي جهان است.اين يك امتياز فوق العاده نيست؟ايا در يك اردوي ده هزار نفري دردنياي ديگر مارشالي وجود مي داشته باشد؟ كه ما شكر داريم.ايا در دنياي ديگر بيسواد ها را افسر مي يذيرند؟ما كه شكر خدا تا سرحد دگر جنرال بيسواد داريم وخدا ساية شان را از سر ما كم نكند شمار شان روز به روز فزوني مي گيرد.آخر چرا نگيرد؟ ما كه داريم، اردوي ملي مي سازيم.اردوي مكتبي وفاكولته يي كه نمي سازيم.در دنياي ديگر وقتي يك افسر بلند رتبه مثلا جنرال، تبديل ويا بركنار ميگردد،حتي قطعه همسايه اش خبر نمي شود، ولي اردوي ما انقدر نيرومند است كه هرگاه يك افسر پايين رتبه اش تبديل مي شود، حتي نظام دولتي با خطر مواجه مي گردد. اين است زور وقوت نيرو وبازو وكارداني.مرحبا به اردوي ملي ما .اردوي ملي ما آنقدر نيرومند وقوي است كه حتي اردوي بين المللي ديگر را نيز در اختيار دارد وآن اردو براي اردوي ملي ما خدمت مي كند. بنا روز ما ،يعني روز مرد ها در افغانستان دو روز است. جشن كنيد ،شادي كنيد ،فشنگ بزنيد. اگر امروز نمي زنيد پس كي مي زنيد؟.ازخود ما كه ازخود ما است از ديگران نيز در خدمت ماست.

ما چه كشورپنهاور وچه اردوي نيرومندي داريم.ديگران به خاطر تحت تاثير آوردن اردوي يك كشور از راه هاي دور حمله كرده وقرباني مي دهند ولي ما پا برجا در خانه هاي خود نشسته ايم و اردو هاي كشور هاي ديگر از ترس به خانه مامي آيند وزير اثر ما مي شوند.اين است اردو، و اين است اردوي ملي افغانستان.ما كه اين روز را جشن نگيريم پس كي جشن بگيرد؟.

گپ ديگه به قلم جلال آبادي پس زنده باد خودم

 همه مي دانيد و واقف هستيد،كه بر اثر انتخاب قاطبة ملت، وتلاش برادر گردن كلفت مان، كه هميشه حق بزرگي اش برجاي بوده وسايه اش از سر ما كم مباد، بر اريكه قدرت اورده شدم. نخستين كاري را كه انجام دادم اين است كه مبارزه با مواد مخدر را اعلام نمودم ودر پيامد آن ديديد كه چه تعداد از تجار و سوداگران ملي ما، در تجارت مواد مخدر شناسايي شدند.بردار بنده نيز از جمله خدمتگذاران اين عرصة كار خطير، شامل ليست بود. برادرم عجيب آدمي است. تا پيش از رياست بنده، جرات وشهامت اين كار را نداشت ولي بعدأ ديد كه لالايش توانست جمهوري كشور را رياست كند و مي تواند از اين عهده بس مهم، بر خلاف توقع والدين وقوم خويش پيروز بدر آيد، او هم كمر همت بست وبه تجارت روزي حلال اقدام كرد. راستي كه فرزند پدر بود وبردارد برادر بزرگ.چه به زودي نام ونشانش را بلندكرد ودر ميان پنج كس وناكس به مثابه تاجر ملي شناخته شد.

حريفان ورقباي سياسي من كه همه مات وكشت شده اند و بر چوكي مقام عالية بنده حسادت مي ورزند، ديده ندارند كه برادر كوچكم، اگر چشم غاصبان بدور ماند رييس جمهور آينده كشور خواهد بود، نيز در كار تجارتش موفقانه عمل نمايد ودر سايه برادر يزدان پناه، به خاطر دريافت يك لقمه نان حلال، كار سيه پودر سفيد را مانند خود پودر سفيد، بي غل وغش انجام داده ودر بازار هاي داخلي وخارجي برساند وبه اصطلاح خيل تاجر كه حالا ما هم با آن بلد شده ايم،آبش كند.

امامن بودم كه خاطر حريفان خود را آزرده نساختم، با همه شان قبول كردم كه برادرم در تجارت مواد مخدر دست دراد.حال ايشان ان را قاچاق مي دانند، اما فكر نمي كنند كه قاچاق وتجارت با هم فرق دارد.قاچاق آن است كه يك مال بدون استيذان دولت وخلاف آگاهي مرزبانان از يك كشور به كشور ديگر انتقال يابد ويا درداخل كشور به طور مخفي ودور از نظر به فروش برسد. ولي چيزي كه در ملاء عام به فروش مي رسد وبرالا انتقال مي يابد قاچاق گفته نمي شود. هركس ديگر كه اين كار را مي كند ومواد مخدر را مخفيانه در داخل و خارج از كشور به فروش مي رساند قاچاقبر است وبا قاچاقبر بايد مطابق به قانون عمل شود. بردار مسكينم كه به خاطر اتوريته‌من وخانواده هر گز مخفي كاري نكرده است. هميشه برالا كار مي كند وهرچه مواد را انتقال مي دهد از مسوولين امنيتي كمك نيز خواسته است تامبادا كه مردم برايش قاچاقبر بگويد. او مي خواهد كه تجارت كند وروزي اش را حق وحلال پيدا نمايد. وقتي كار را در انظار عامه انجام مي دهد ،شما بگوييد كه كجايش قاچاق است.

اما من پذيرفتم وبه زود ترين فرصت در صدد راه وچاره برخاستم. اقدامي كردم كه هم خوش جهانيان آمد وهم خوش دوستان گردن كلفت ما ونا گفته نماند كه مردم دور پيش من هم خوش شدند.

من فكر كردم اگر اين همه كساني را كه به نام قاچاقبر مواد مخدر در كشور مي شناسند، بندي ويا اعدام نمايم،كه يك سال بعد در مربوطات بنده احد من الناس نخواهد ماند و وقتي ناحق خون چنين انسان هاي بيگناه را بريزي ويا بندي شان كني، پس كشت ساليان جهاد را بربادكردي وهي تن غافل كه اين كار از دستت سر نزند. يكه راست تصميم گرفتم كه همه قاچاقبران مواد مخدربدون تبعيض وامتياز در فضاي باز ديموكراسي بخشيده شوند.تا در آينده از چنين كاري دست بكشند.

حال شما بگوييد كه كدام رييس جمهور چنين كار را كرده ؟وبه از خود وبيگانه با يك چشم نگاه كرده است؟.خط ملا عمر وموشي دايان يك طرف، كه ايشان از نعمت يك چشم محروم بودند. ديگر هيچ كس تاكنون كاري به مثل من نكرده بود.

من و برادران جهادي بزرگوارم چون مجددي و استاد رباني در مكتب جهاد تربيه شده ايم ودر جهادچنين است كه بايد همه را به يك نظر نگاه كني.شما آقاي مجددي را ديديد كه در مسجد پل خشتي چكي را كه پاكستان براي ملت داده بود بي هراس به مردم نشان داد ولي چون آن پول همه ملت را كفايت نمي كرد، صلاح ديد كه در جيب خود بگذارد.وتا حال فقط با همان گونه چك ها است كه زندگي مي كند. سابق مارشال صاحب فهيم ماهانه يگان پنجهزار، ده هزار دالر برايش مي فرستاد، زير استاد زبان دراز دارد وقتي چشم پت كند، هيچ كس را نمي بيند ولي حالا نمي دانم كه چيزي مي دهدش يانه؟ استاد رباني كه شكر خدا اينك يكي دو سرك را در وزير اكبر خان خريده است، فكر مي كنيد كه از مال پدر به ارث برده ويا از برادرانش چيزي گرفته است؟ نه خير، پدر استاد به تق پله نشسته بود ولي استاد از كف دست خود پيدا كرده است، مگر چنين نيست؟جهاد كردن اگر چنان زحمات داشت كه هزاران تا در بينش به حق پيوستند، مفاداتي هم داشت كه تنها عاقلان به آن پي برده بودند. اين هم عقل وشعور مي خواهد. مگر نه؟.

من هم به جيب برادران سيل نمي كنم. از همين خاطر ميان برادران وديگران فرقي قايل نيستم. همه را يك سان بخشيدم تا باشد كه به كار هاي مفيد اقدام كنند. اما براي برادرم امر يك جزارا هم صادر كرده ام. دستورداده ام كه هر چه زود تر سفيرش بسازند تا از كشور تبعيد گردد وديگر روي مزرعه كشت كوكنار را به چشم نمي بيند.

گرچه مشاورين من زياد اند اما اين همه كار ها را خودم مي كنم. من خودم هستم كه اين همه فكر مي كنم وتصميم مي گيرم.پس زنده باد خودم

زنده باد محصلان شهر جلال آباد

شايد قصه ديرينه اي را شنيده باشيد ه مي گويند هر چه بگندد نمكش مي زنند.اما اگر نمك گنديد چه مي شود؟ ممكن هيچكس پاسخ داده نتواند. گپ از اين قرار است كه در اين سال هاي پسين در كشور ما از مجاهد وجنگسالار حرف زده مي شود و ويراني كشور را به ايشان مربوط مي سازند.كه همه اش درست وبه جا است.ولي آنگونه كه مي گويند از گپ گپ مي خيزد واين گپ نيز ديگر از هيچ كس پنهان نيست، جنگسالاران بيسواد بودند وخير شر خود وكشورشان را نمي دانستند وهر آنچه براي شان مي گفتند ويا خود، به منظور منافع شخصي، ويران وبا خاك وخون يك سان مي كردند. در اين گير و دارهايي كه جنگ سالار ومجاهد ويران مي كردند،ملت چشم اميد به محصلان وقشر چيز فهم جامعه بسته بودند وخيال پلو مي زدند كه اينك به خير وخوبي در كشور ما پوهنتون ها يكي پي ديگر افتتاح مي شوند، وجوانان ما در رشته هاي علوم انساني وغير انساني به تحصيل و آموزش مي پردازند. اگر زياد زياد مشكلات وجود داشته باشد، اين چهار ويا پنج سال ديگر كه همه از موسسات پوهتنوني فارغ مي شوند وبه امور دولتي مي پردازند وكشور را از مهلكه جنگ وجنگسالاري نجات مي دهند.چه كه دموكراسي كه نيز به فضل خداوند قد علم كرده است وهر كس هر چه بگويد مي تواند.ودر اين راستا يك عده هم به تنها گفتن اكتفا نكرده هر چه بخواهد در پرتو دموكراسي مي تواند انجام بدهد. تظاهرات محصلان در جلال آباد نشان داد كه دموكراسي در آن شهر شكر خدا فراوان مزايا را به بار آورده است واز بركت همين دموكراسي در آن شهر بود كه محصلان، اين قشر آگاه جامعه ما با تظاهرات شان يك سلسله اقداماتي را نيز انجام دادند كه مايه افتخار دايمي ما وملت ماواقع شدند. محصلان ما مي دانستندكه اطلاعات در كشور مفهومي ندارد. زيراهمين دستگاه اطلاعاتي بود كه ايشان را از اهانت انجام ناشده به قرآن شريف در گوانتانامو خبر داد وقهر ايشان را برانگيخت. بنا ضرورت اين دستگاه در يك ولايتي كه هم سرحد كشور دوست وبرادر پاكستان است وهر آنچه اطلاعات بخواهي در آن واحد از آنجا به ننگرهار رسيده مي تواند پس چه حاجت كه درين ولايت، يك اداره اطلاعاتي وجود داشته باشد؟ وديگر اين كه محصلان گرامي اين را نيز مي دانند كه وقتي از پاكستان فرهنگ آورده مي شود، چه حاجت كه در يك ولايت سرحدي كه هنوز در زمينه هاي كشت وزرع كوكنار وتلويد وقاچاق مواد مخدر فراوان كارها نا تمام مانده،يك عده به خاطر فرهنگ، مصروف شوند.بنا با آغاز تظاهرات شان اولين كاري را كه كردند به آتش كشيدن اداره اطلاعات وفرهنگ ولايت بود كه از شر آن هم مردم ولايت را نجات دادندو هم خاطر برادران پاكستاني ما را نيز ارام ساختند.عده اي ديگر سر وصدا انداختند كه اين تنها اطلاعات وفرهنگ نه، بلكه توريزم نيز شامل آن بود.ايشان نمي دانند كه پاكستاني ها از دير زمان،در ولايت ننگرهار بدون ويزه وتكت توريستي، رفت وآمد مي كنند وبه همين سبب است كه به دفتر توريزم كه اصلا احساس ضرورت نمي شود.زنده باد محصلين آگاه و بادرد كشور كه اگر نباشند اين تشكيلات تورم كرده بيخ وبن اقتصاد ملت را مي كند.به همين گونه محصلان ما با اسفتاده از از خبر دروغ روزنامه نيويارك تايمز كمر همت بستند ودفتر مقام ولايت را همراه با برخي ديگر زا ادارت غير ضروري در ولايت ننگرهار به آتش كشيدند.آنها مي دانستند كه در نظام اسلامي مقام ولايت وجود ندارد واين حكومت هاي افغانستان كه اسلامي نيستند از نام مقدس ولايت به مقاصد سياسي شان استفاده مي كنند و بر ناحق آن را ايجاد كرده اند. عده ديگري از جنابان محصل ما كه از حقوق بشر ومساوات حرف ونظر هايي را آموخته اند به خاطر استفاده موثر از دموكراسي وتامين مساوات در شهر جلال آباد دكان ها را چور وچپاول كردند ويا شايد هم به ديگران اجازه داده باشند كه چور كنند.هردو حالت آن افتخار بزرگ به جنابان محصل در شهر جلال آباد است.اگر دزدان واقعي چور كرده اند كه ايشان كه مدتي در حسرت متاع آن دكاكين به سر مي بردند، اينك به استفاده از مظاهره محصلان صاحب آن شدند واگر بنده به جاي خانم سيما سمر رييس كميسيون حقوق بشر مي بودم به تك تك اين محصلان گرامي كه آينده سازان جامعه اند واز حالا سهم شان را در تامين حقوق بشر ايفا كردند مدال شجاعت وقهرماني مي دادم،آخر چرا بايد نداد؟واگر خود شان مال ومتاع دكان ها را چور كرده اند نيز كار بجايي شده است.زيرا بيچاره ها مدتهاست كه درليله ها به جز كچالوي كابلي وگلپي جلال آبادي چيز ديگري نخورده بودند .حالا با فروش اموال به غنيمت برده شده دكان ها، خواهند توانست يك لقمه نان چرب نوش جان كنند وبا نوش جان كردن آن شايد زمينه خوب درس خواندن براي شان مهيا شود واز كجا معلوم كه با اين كار، نابغه هاي ايشان نيز چهره نمايي كنند.مي گويند عقل سليم در بدن سالم وبدن سالم از غذاي سالم به وجود مي آيد وغذاي سالم توسط همين گونه اقدامات سياسي عظيم ميسر است وبس.آيا راه ديگري هست؟من كه نمي دانم.زيرا مدتهاست كه از پوهنتون فارغ شده ام ودر جلال آباد هم نيستم واز شيوه هاي جديد آموزش در پوهنتون وزندگي در ليليه خبر داشته باشم. خلاصه اين كه زنده باد محصلان شهر جلال آباد.آينده سازان كه يك عده كثير آن به پاي رهبران جهادي شان قدم گذاشتند وبا مظاهره راه انداز شده شان، مسئله غنيمت را هم فراموش نكردند.اين ها دستبرد نزده اند بلكه همه وهمه غنيمت هايي را بدست آورده اند كه در دوران جهاد با آن عادت يافته بودند.از ياد تان رفت كه وقتي مجاهدين با آمدن به كابل در دروازه وماشين الات وتلويزيون وحتي پاي پاك هاي وزارتخانه ها را چور كردند استاد رباني برآن نام غنيمت گذاشت وگفت اين حق شما بود.نوش جان تان.مجاهدين محترم،اگر در سابق از كوه و كهسار مي آمدند و راه را مي گرفتند، حالا از راه دموكراسي به آن دست مي يازند.مهم اين است كه آدم به هدف برسد چه فرقي دارد كه از كوه مي ايد ويا از راه دموكراسي.اين كارمندان ملل متحد را نمي بينيد كه از راه حقوق بشر پيش آمده اند؟.

به قلم جلال ابادي

خبر از اين قرار است كه نميدانم باز هم روزنامة نويد روز چه خورده كه هضم كرده نمي تواند.چند روز است كه هي مارشال بازي مي كند وحرف از مارشال ومارشالي مي زند.يادش رفت كه سال گذشته با نشر يك خبر چه هجوم هايي را به دفتر خود متحمل شد واشنايان ونا اشنايان به تهديد آمدند. حالا باز هم خدا خيرشان را پيش كند كه پاي را از گليم خود دراز تركرده است.به هر حال ديروز يكي از هموطنان گرامي ما از بازار چيركيزوفسكي تلفون كرده گفت كه شما كه در مورد مارشال شناسي دپلوم داريد لطفا بگوييد كه بين مارشال شاه ولي خان ومارشال فهيم چه تفاوتي وجود دارد؟. خدمت برادر عزيز خود به عرض برسانيم كه پاسخ سوال ايشان چند جز دارد:اول اين كه از لحاظ وحدت نوعي بين ايشان هيچ تفاوت وجود ندارد زيرا كه هردو از جنس انسان مي باشند.دو ديگر اين از لحاظ وحدت مفهومي، هم هردو مارشال از هم تفاوت ندارند زيرا كه هركدام از ايشان مارشال مي باشند.وار لحاظ وحدت مادي نيز يكساني هردو تثبيت است .كه در هر لحظه از موقف ومقام وامتيازات مارشالي در روز هاي رخصتي وغير رخصتي استفاده كرده مي توانند. تفاوت ميان اين دومارشال نيز چند چز دارد:اول اين كه از لحاظ وحدت زماني تفاوت اين است كه مارشال شاه ولي خان مارشال بود ومارشال قسيم فهيم مارشال است. تفاوت ديگر اين است كه مارشال فهيم هميشه حق دارد با خود باديگارد حمل كند ولي مارشال شاه ولي خان ازاين حق محروم مي باشد. ولي يك تفاوت كوچك وغير قابل لمس وگپ بين خود ما كه چندان مهم وقابل ياداوري هم نمي باشد اين است كه :در زمان مارشال شاه ولي خان، انگليس از كشور ما برآمد ولي در زمان مارشال فهيم، انگليس وارد كشور شد. والسلام

 

يك گپ ديگه

خپر از اين قرار است كه مردم مي گويند مشاور يعني جه؟ مشاور ،مشورت كننده،رايزن وكنگكاش كننده را مي گويند.حال اين اصطلاح در كشور ما يك معني سياسي ويا يك مقام دولتي است وبه اقسام ذيل تقسيم شده است. 1-وزير مشاور 2-مشاور وزير 3-مشاور ارشد وزير. 4-مشاور وزير رييس جمهور. تفاوت ميان اين همه مشاورين چه است؟ وزير مشاور يك شخص بي رتبه وداراي صلاحيت اين كه از كار هاي وزراي مربوطه به رييس جمهور در خفا گزارش بدهد مي باشد. مشاور وزير عبارت از يك شخث بي رتبه وفاقد صلاحيت است كه نه آمر دارد ونه مادون.وبه دو گونه است: اگر از خارج آمده باشد كه حسابش پاك است واز هيچ كس باكي هم به دل ندارد.ولي اگر از داخل انتخاب شده باشد آنقدر از نظر هادور قرار مي داشته باشد جه گهگاه حين اجراي معاشات ماهوار از جدول استحقاق نيز افتيده مي باشد. مشاور ارشد وزير عبارت از شخص بي رتبه وداراي صلاحيت گزارشدهي از كاركرد روساي وزارت به وزير ويا معين ول وي مي باشد واز امتيازاتش اين است كه نان چاشت را با وزير صرف مي كند. مشاور وزير رييس جمهور عبارت اط شخص بي رتبه وداراي صلاحيت هاي ويژه ايست: مثلا:مشاور وزير در امور فرهنگ:شخصي است كه تمام روز به خاطر دريافت سال تولد ومرگ فرهنگيان دوسه صد سال گذشته سرگردان بوده ومكلف است كه پيام هاي رييس جمهور را به اين مناسبت هاآماده كند. مشاور در امور بين المللي:شخصي است كه فقط روز هاي ملي وبين المللي كشور ها برايش جلب است و توجه دارد كه رييس جمهور از ارسال پيام هاي تبريكه در سطح بين المللي كم نيايد. ايناولي خار چشم وزارت اطلاعات وكلتور است وآن دومي اش خارچشم وزارت خارجه. د ردمجموع مي توانگفت كه اين همه مشاورين با پيشوند ها وپسوند هاي وزير ورييس جمهور ارشد وغير ارشد كساني اشخاصي اند كه فاقد رتبه ومقام وصلاحيت كه مانند عسكر زمان شاه،اعاشه واباته ايشان به دوش غير مشاورين مي باشد. وتعريف ديگري كه به حال ايشان بسيار مناسبت دارد اين است كه عده افراد بيكاره ولي بي جنجال كه در امور هيچ نوع دخل وغرض ندارند ولي در ليست امتيازات از چشم مقامات به دور نيستند. به قلم جلال آبادي

 

يگ گپ ديگه

زنده باد امريكا وپاينده باد وزير ترانسپورت كام اير به كام مرگ رفت،اما هيچ كس تا كنون بار ملامتي مرگ 104 انسان رابه عهده نه گرفته است هيج و هيچ مقام دولتي. حتي روزنامه هاي آزاد وغير وابسته(!)تنها به نشر خبر ها اكتفا كردند ولي نتوانستند بگويند كه كي در آن حادثة دلخراش مقصر است؟اگر مي مي گفتند كه باز آزادي شان سلب مي شد و غير وابستگي شان زير سوال مي رفت آيا اين كار كوچك در ازاي از دست داده آزادي وغير وابسته گي مي ارزد؟. گپ از ين قرار است كه طياره از هرات به كابل مي آيد، در حالي كه 45 دقيقه راه ميان هرات وكابل است.اگر هوادركابل خراب بود، چرا به طياره جازة پرواز داده شده بود؟.دو ديگر اين كه، اگر كابل هواي نا مساعد داشت، بايد پيش از پيش به باگرام هدايت داده مي شد، چه حاجت به پشاور؟نه!ببخشيد.چرا به باگرام؟ وچرانه به پشاور؟هنوز كه خط ديورند از جانب حامد كرزي وديگر مسوولين دولتي علنا به امضا نرسيده است وپشاور كه خاك خود ما محسوب مي شود. پس سوال خواهيد كرد كه، چرا پس اجازه گرفته مي شد.اين يك امر معمول است.اجازه گرفتن به خاطر آن بود كه ميدان هوايي مصروف نباشد ورنه ما هميشه در ميدان هوايي پشاور بدون اجازه نشست كرده ايم وكسي هم هيچ چيزي نگفته است،آخر حق ندارند كه بگويند. زيرا پشاور، شهر خودماست وميدان هوايي اش ميدان هوايي خود ما. چرا؟ فراموش كرديد، كه پيلوت هاي فراري افغانستان، كه زن وفرزند شان را در كابل بي سرپرست رها مي كردند وبه خاطر دريافت پاداشي از حاميان حقوق بشر!پاكستاني وايراني وامريكايي وغيره وغيره طيارها ،اين اموال بيت المال را در ميدان هوايي پشاور نشست مي دادند ووفقط خود را به جايي مي رساندند.حالا كه دولت افغانستان تقاضاي بازگشت آن طياره ها را كرده است همه يا ازكار بر آمده اند ويا هم غذاي موريانه ها شده اند وپيلوت هاي ما تا كنون بر اين كار شان افتخار ميكنند. به ياد بياورريدستر جنرال شهنواز خان تني، وزير دفاع افغانستان را، كه چگونه توانست بدون ترس وهراس، طياره حاملش را به ميدان هوايي پشاور فرود آورد؟.اگر پشاور از خود ما نمي بود او اين كار را كرده مي توانست؟كه مسلما نه.حالا مي گويند كه تني فرار كرده بود.كي فرار كرده بود؟او با طياره خودش از يك ميدان به ميدان ديگر رفته بود وبس. كام آير هم بايد به ميدان پشاور مي رفت.در جلال آباد كه نمي شد برايش زمينه نشست فراهم شود.وچرا مي شد؟بايدهم يك ساعت را در فراز كابل وحومة آن سپري مي كرد.چرا نبايد مي كرد؟.دوباره هرات رفتن كه 45 دقيقه وقت كار داشت.وتازه پس رفتن چه شرم بزرگي.حال سوال مي كنيد كه پس باگرام چي؟شما مي دانيد باگرام به دست دوستان ما است،دوستاني كه حامي حقوق بشر اند.دوستاني كه حامي دموكراسي ومخالف تروريسم اند.مبادا كه در اين طياره بمبي مي بود وحين نشست به ميدان هوايي باگرام منفجر مي شد ويك حادثة جديد تروريستي به وجود مي آمد،آنگاه خجالتي را كجا مي برديم؟شما بگوييد.گوييد،آخر چرا خاموش هستيد؟.آخر باگرام از مجاهدين به غنيمت گرفته شده است وشمامي دانيد كه غنيمت صاحب ندارد.هركس كه گرفت ازآن اوست.ما ديگر چه كاره هستيم كه در باگرام فرازوفرودي انجام بدهيم؟. با وجود اين همه، پشاوري ها به وقت وزمان از نشست كام آير ابراز رضامندي كردند.اين كه كام آير به آنجا رسيده نتوانست گناه از كي است.شايد حالا اين گناه را نيز بر گردن دوستان بشردوست ما بياندازيد وبهانه به خاطر تبليغات سياسي وغير سياسي تان پيدا كنيد.مگر نشنيديد كه دوستان ما آخر الامر ديدند كه چاره اي نيست وكام آير از هر طرف بيچاره مانده است،اجازه نشست را اعلام كردند.اما، اين زماني بود كه طياره با يك صد وچهار سرنشين خود سقوط كرده بود ومنتظر امر نشست دوستان بشردوست ما نماند.گناه اينكار به گردن كي است؟وزير ترانسپورت كه توانست اجازه دوستان را بگيرد واعلام كرد كه اين كار را كرد ودوستان بشردوست ما هم اجازه دادند.اين كه طياره كام آير منتظر نماند ويا شايد هم مسافرين عجله كن آن باعث بي صبري شده باشد.پس چه ميتواند گفت؟. شما مي دانيد كه در افغانستان از سي سال به اين طرف هروز بيش از صد نفر كشته مي شوند،اين مهم نيست كه اين يك صدو چهار تن به كام مرگ فرو رفته اند، مهم اين است كه مردم دلير وآزادي دوست افغانستان بدانند كه وزيرترانسپورت توانسته است از دوستان امريكايي در باگرام امر نشست طياره را بگيرد و دوستان ما هم اين امر را داده بودند.حال كه طياره صبري نكرده است دوستان ما مقصر نيستند و وزير ترانسپورت همچنان. پس زنده باد حاميان حقوق بشر ومبارزين عليه تروريزم وپاينده باد وزير صاحب ترانسپورت

افسوس كه برف سياست نمي كند ورنه رييس جمهور مي شد

آنگونه كه امسال، برف در وطن ما به گراميداشت گرفته شد،هيچ رهبر واقعي وغير واقعي به اين گونه،استقبال نشده بود.زيرا مردم گاو هاي شيري شان را از پستان شان مي شناسند.اين رهبران، يا سازكار هاي طبيعي وراهي كشيده درميان مردم نداشتند يا همه در ساختكار هاي بيگانگان شكل گرفته وبر مردم افغانستان نازل شده اند. امابرف،به گونة ديگر استقبال شد،كه حتي حسادت ها وكينه هاي برخي ها،ازمقامات دولتي رانيز ، كه با برف رقابت مي كنند برانگيخت. برف هم داخلي نيست.از بين مردم برناخاسته است.اين هم از يك مكان بيگانه مي آيد.اما چگونه مي آيد؟ وچگونه استقبال مي شود؟.برف يگانه خواست ملت ما است كه از ساليان سال، اين مردم تشنه لب، به خاطر آبياري قلب هاي شديار شده شان به مدد آن نياز داشتند وهمچنان دارند. شما مي دانيد، رييس جمهور كه شخص اول جامعه است وبه هيچ كس نياز ندارد،و هرگز علاقمند آن نيست كه خودش براي خود در جامعه رقيب پيدا كند،مگر به خاطر آمدن برف از خوشي در پيرهن نمي گنجيد و وزرا كه با آن كاري ندارند و بود ونبود برف، براي شان بي تفاوت است، قابل بحث نمي باشند.اما رييس جمهور واقعا مانند مردم،گويي خود از توده ها برخاسته باشد ودرد توده هارا درك كرده باشد، براي برف دامن گسترده است وبه درگاه خدا نماز استسقا ادا مي كند.عليرغم آن كه با آمدن برف مي بيند كه از محبوبيتش دركشور كاسته شده ومردم نيم محبت شان را از ويصرفه جويي نموده، به برف هديه كرده اند.دردي بيشتر از اين نيست كه رييس جمهور مي بيند از محبوبيتش كاسته شده،مگرباز هم خانه اش آباد كه ميگويد برف برف است و زنده باد برف. به تقليد از رييس جمهور،ديده شد، كه يك عده وزراي دربار نيز گويا درك كرده اند، كه برف چيز خوبي است، بر گفته هاي رييس جمهور چكچك مي كنند.وبه خاطرآن كه محبت وصداقت شان را به رييس جمهور نشان داده وسر اطاعت فروبرده باشند،هر كس به زعم خود از برف تعريف ها ومعني هايي ارائه مي دارندوارشادات رييس جمهور را در مورد برف، پشتوانه مي بخشند: وزير زراعت وآبياري مي گويد:امسال از بركت برف حاصلات زميني وسر درختي افغانستان به حد اعلي بلند خواهد رفت و وزارت زراعت در نزد رييس جمهور، مانند شاخه هاي درخت هاي بي حاصل سربلند خواهد بود. وزير برق مي گويد:امسال تابستان، مردم افغانستان از مشكلات برق شكايت نخواهند داشت واز بركت آن، خواهند دانست كه يك نظامي جنگنده نيز مي تواند وزارت كند،آن هم وزارت مسلكي برق را. مردم از روي پاك وسفيدبرف ، به بركت!يك وزير جهادي نيز پي خواهند برد. وزير برق اضافه مي كند، اگر رييس جمهور، ساير قوماندان آدمكش ورهگير وغارتگر را، در نقطه هاي كليدي افغانستان نصب كند،از يك طرف از غارتگري جلوگيري شده وآنان مصروف وزارت كردن مي شوند واز سوي ديگر، انشااله به گونة من موفقيت هايي نيزنصيب كشور مي گردد. شاروال كابل مي گويد:از بركت برف، امسال تابستان، تمام جويچه هاي شهر پر آب خواهند بود. كثافاتي كه بر اثر سفيد چشمي هاي ساليان سال، علاوه بر كوچه ها وپس كوچه ها، جوي وجويچه ها را نيز پر كرده اند، يك سره از بين برده خواهند شد.ومردم خواهند دانست كه دولت انتخابي شان چگونه به خاطر پاك كاري شهر شان كار مي كند وآن هايي كه كار نكرده اند بايد به جزاي اعمال شان برسند. وزير معارف مي گويد: امسال تابستان شاگردان مكاتب از تشنگي نخواهند مرد.برف وفالوده در تمام كانتين هاي مكاتب فراوان يافت خواهد شد وبه شاگردان اجازه داده خواهد شد كه در ساعات در سي وغير درسي به كانتين ها بروند وبراي رفع تشنگي از نعمت فالوده وشير يخ برخوردار شوند وبدانند كه وزارت معارف هميشه به فكر اولاد وطن است. وزارت خارجه مي گويد:ما از همين حالا به جهانيان ابلاغ خواهيم كرد كه تابستان امسال در افغانستان هواي خوب وملايم خواهد داشت وبه تفريح وساعت تيري در بند قرغه، گلگشت هاي پغمان وسالنگ زمينه هاي خوب كاري بازسازي را فراهم مي كنيم.هرقدر اداره خارجي، كه به نمايندگان وزارت خارجه، حق انجو مي دهند، اين وزارت ممانعت نخواهد داشت. به شرط آن كه در برف بازي هاي تابستاني انجو ها، گپ سهميه ها در حاشيه گذاشته نشود. گپ از اين قرار است ، كه اين است استقبال دولتي هاي ما، از برف ودورنماي تابستان امسال درافغانستان، كه توسط برف انجام مي شود. برف، برف است.هيچ چيز مانند برف ارزش ندارد.برف است كه نان مي آورد،برف است كه برق مي آورد،برف است كه تشنگي را رفع مي كند،برف است كه براي ساعت تيري هاي تابستاني زمينه را فراهم مي كند وبرف است كه پاك كاري مي كند.مگر اين همه را در تابستان و نه حالا. در يك كلام، برف، چه كار هايي كه نمي كند.زنده باد برف.پاينده باد برف.مي ارزد كه آدم، براي برف، جانش را فدا كند.برايش تخت سليمان بسازد وبگويدش،تو كه اين قدر كمال داري، هميشه همين جا باش واز اين جا هيچ جاي ديگر نرو. مگر افسوس كه برف زبان ندارد،گپ زده نمي تواند،مقاله خوانده نمي تواند، در لويه جرگه ها وعده ها و وعيد ها داده نمي تواند ومانند وزرا در حضور مردم وهم چنان از طريق راديو وتلويزيون، به خاطر انجام كار ها قسم خورده نمي تواند،مانند وكلا،در انتخابات شركت كرده نمي تواند.زيرا او به راي هيچ كس نياز ندارد.برف مرد عمل است،برف سياست نمي كند.از سياست بدش مي ايد واز قسم خوردن بيزار است.او هميشه مي خواهد مال ومنال مردم فراوان بوده وجلو غارت گرفته شود، شهر ها و دهات پاك باشند ومردم در فضاي زيباي طبيعت زندگي كنند. اگر برف، با اين همه كارايي اي كه دارد،در سياست دست مي زد،يك مقدار هم در چور وچپاول دست طويل مي داشت، از غارت گري هم بويي ميبرد شخصيت بين المللي اش تثبيت بوده و با طالب والقاعده كه مخالفتش به همه معلوم است، بدون شك رييس جمهور مي شد وباز مي ديديد كه چه كابينه كاريي را به وجود مي آورد؟ اما افسوس، كه برف سياست نمي كند وموقف ومقام نيز نمي خواهد،پس چه مي توان برايش استدعا كرد؟ جز اين كه بگوييم، زنده باد برف،كه همه مسوولين دولتي را بر شانه هاي خود سوار كرده است.وديده شود كه بار كج ايشان را، تا كدام سرمنزل مقصود مي رساند؟

انواع كابينه

كابينه يك اجتماعي را گويند كه مشتمل بر وزاري حكومت ووزير مشاورين يك دولت باشد.كابينه، در بر خي اوقات ازجانب رييس جمهور پيشنهاد وتوسط پارلمان تصويب مي شود.در بعضي موارد، رييس جمهور خود تصميم مي گيرد وديگر كسي در عزل ونصب ان صلاحيت ندارد.در موارد ديگرگروه ها واحزاب وتنظيم ها آن را پيشنهاد وتصويب مي كنند و رييس جمهور مجبور است كه از آن اطاعت كند مثلا در قسمت سوم كابينه مجددي را در نظر بگيريد كه وزرا را سازمان هاي جهادي معرفي وحكومت نواز شريف تصويب كرده بود.بنارييس جمهورمجددي نيز مجبور بود كه از تصميم هاي وزرا اطاعت فرمايد در غيرآن پيش از موعد معينه دوماهه اش عزل مي گرديد.

كابينه نوع دوم آن همان كابينه استاد برهان الدين رباني بود كه احزاب وتنظيم ها معرفي مي كردند وخود استاد بعد از يك ماه كار واجراي وظيفه از سر ناگزيري امر تقرر مي داد وجز اين چاره يي هم نداشت.

نوع اول را رييس جمهور برگزيده وپارلمان برايش راي بدهد تا حال نديده ايم زيرا كه پارلمان نداريم.هر گاه پارلمان پيدا كرديم باز ببينيم كه وضع از چه قرار خواهد بود؟.آنگاه خواهيم ديد كه كي زور مي شود؟پارلمان يا كابينه.

كابينه در ذات خود به سه نوع است:جهادي،طالبي و ايتلافي.

معيار ها براي كابينه جهادي، قتل وغارت،خراب كردن پل وپلچك واز بيخ بن كندن مسجد وشفاخانه ومكتب وكشتن معلم ودانشمند.

معيار ها براي كابينه طالبي:بي سوادي،تذكره پاكستاني واطاعت از بيگانگان،وندانستن شريعت.

رهبران مجاهدين چرا از محاكمه بترسند؟

رهبران محاهدين در مورد گزارش كميسيون حقوق بشر افغانستان كه آنها را جنايت كار خوانده است واكنش نشان داده وگفتند كه ما ازمحاكمه نمي ترسيم.در اين راستا تنها اقايون خليلي،مجددي ،گيلاني و گلبدين ابراز نظر نكردند كه گويا پذيرفته اند كه مجاهدين جنايت كار اند. ولي در صحبت هاي واكنشي رهبران ديگرگفتني هاي اقاي سياف بيشتر از همه جلب توجه مي كند.او مي گويد كه :(كاري كه ما كرديم جهاد است.جنايتكار خو.اندن مجاهدين خود جنايت است و كسي كه مجاهدين را متهم به جنايت مي كند از دايره اسلام خارج است).

آقاي سياف راست مي گويد:مي دانيد چرا؟او  ومتحدين و مخالفينش كاري نكرده اند كه قابل محاكمه باشند .اين ها از محاكمه نمي ترسند.وچرا بترسند؟.دلايل روشن است.اول اين كه محكمه هنوز از خود شان است وكي از مقام خود ترسيده است كه رهبران مجاهدين ما بترسند؟.شما بگوييد.اين ها حق به جانب هستند وبايد هم نترسند.

دو ديگر اين كه آقاي سياف وساير مجاهدين كدام جنايتي را انجام نداده اند كه حساب شان در برابر ملت ناپاك مانده وروشن نباشد.اين ها كاري كه كرده اند جهاد بوده است.تنها اين قدر تفاوت در صحبت آقاي سياف وديگران وجود دارد كه آقايون نگفته اند اينها چه كاري كرده اند؟. واين هم بزرگي ايشان را نشان مي دهد،زيرا شكسته نفسي تا اين حد، محض كار بزرگان است وبس.پس جا دارد كه ما حق خدمت اداكرده با تشكر از شكسته نفسي رهبران جهادي مان به كاركرد هاي شان بپردازيم وجهاد مبارك شان را ثقه بگذاريم تا محاكمات كشوري وخارجي دست از سر شان بردارند.

كاركرد ها و جهاد مجاهدين زيررهبري اين خردمندان واهل خبره حل وعقد دو بخش دارد:يك بخش آن پيش از رسيدن به قدرت دركابل، وبخش ديگر، بعد از رسيدن به قدرت در كابلاست.

كار هاي جهادانة  جهاديون ما در زمان پيش از رسيدن به قدرت دركابل به طور عمده:كشتن صدها وهزاران تن معلم.ايا اين كار واجب نبود؟چگونه اين نا محرم ها خود را جرات مي دادند كه به دختر ها وپسر هاي ميهن بدون چادري وحجاب تدريس بكنند؟وتازه اين كه وقتي كتب ديني سيد قطب ومحمد قطب وجود داشته باشد، اين رياضيات وفزيك وكيميا وبيولوژي اش ديگر چه است كه بايد بچه ها بخوانند؟

-ويران كردن مكاتب.وبر جاهاي آن كشت جو وگندم براي اسپ وخر.وقتي ازمعلم گفتيم كه گپ در مورد مكتب نبايد به درازابكشد.زيرا اين يك امر اضافي است ودر اسلام چنين چيزي وجود ندارد.وقتي در اسلام آمده كه تعليم بر زن مرد فرض است،آن تعليم عبارت از قرآن وساير كتب ديني است نه اين ساينس واجتماعيات وغيره كه حالا برايش علوم بشري هم مي گويند.علماي ديني آن قدر بي خبر نيستند كه ديگران به اقمار بروند وايشان در زمين بماند.علما اين كار را لازم نمي بينند ومجاز نمي دانند ورنه رهبران جهادي ما با آمدن طالبان، به جاي رفتن به سوراخ ها وزير زميني ها، به مهتاب چه كه اگر ذوب هم مي شدند،به افتاب مي رفتند.

-كار ديگر،از بيخ وبن كندن شفاخانه ها در ساير نقاط كشور بود.آخر چرا؟ملتي كه اين همه عفت وپاكيزگي داشت به خاطر يك مريضي برود وجانش را براي داكتر ها لخت نمايد؟شما بگوييد؟.ايا اين كار مجاز بود؟ويا هست؟وتازه اين كه داكتر هاي زن مردها را معاينه وتداوي مي كرد وداكتر هاي مرد، زن ها را.اين خجالتي قرن را كجا بايد برد.اگر مجاهدين عليه كشور، ملت مظلوم وباعفت مان را از اين بدبختي نجات نمي دادند، پس كي اين كار را كرده مي توانست؟. شوروي وديگران كه يكه راست شفاخانه مي ساختند وكلنيك اعمار مي كردند.

-چور وغارت دارايي  هاي عامه وبيت المال توسط اين راهيان خدا ورسول (!) از جمله كار كرد هاي ديگر شان است كه بايد تقدير شود.زيرا كه شما شنيده ايد كه اينها، به هيچ صورت مال مردم وبيت المال را به زور نگرفته وغير از قانون به دست نياورده اند.اين ها مطابق قانون (غنيمت) به دست آورده اند.اگر چنين نمي كردند كه اين ملت بي سرپا حاضر نمي شد به رضا ورغبت حق جهاد را بدهند.شما از ياد برديد، وقتي كه تلويزيون هاي جهان با آمدن مجاهدين به كابل، بردن بردن بانكها، مغازها ودكانهاي مردم وهست وبود دولتي را توسط مجاهدين به نمايش گذاشتند،استاد بزرگوار، برهان الدين رباني چگونه فتواي عالمانه داد وگفت كه هر‌آنچه به غنيمت گرفته ايد مال خود تان است، زير اين همه حق شما بود.زنده باد استاد رباني.كار بارزش ديگري كه اين مجاهدين پاك طينت ما انجام دادند ويراني پل وپلچك وسرك وراه وشاهراه بود.چه جانانه به داد ملت رسيدند.ملتي كه نماز ودعا را فراموش كرده وهي اين طرف وان طرف مي رفتند وپشت متاع دنيوي گم بودند، جز اين كه راه وسرك شان ويران مي شد، ديگر از چه طريق  به كمك اين ره گمرده ها رسيدگي شده مي توانست؟شما بگوييد.گپ زدن آسان است.عمل كردن را كه ياد نداشتيد وراه را از بيراهه تفاوت كرده نمي توانستيد حالاآمده ايد ومجاهدين را جنايت كار مي خوانيد.شما خوداين كار هار را مي كرديد. ايا شهامت آن را داشتيد.نداشتيد.فقط اين راهيان جهاد بودند كه سربكف گذاشته به خدمت ملت شتافتند.

كار هاي بعد از به قدرت رسيدن:

اين هم كار هاييست كه در تاريخ افغانستان ثبت است وداراي اقسام وانواع مختلف مي باشد،كه هيچ گاه فراموش  نخواهد شد.آخرتاريخ چطور فراموش شده مي تواند؟خود فكر كنيد كه، اين مجاهدين ما كه ساليان سال را در كوه ها به سر برده بودند وتنها در هنگام غارت وكشتن به قريه ها مي آمدند وآنهم شبانه، ديگر چه تفريحي داشتند.آخر حق نمي دهيد كه اين راهيان سر سپرده جهاد يك مقدار تفريح مي كردند.اين بيچاره ها كه در زندگي، ولادت خانمي را نديده بودند ،چرا بايد نمي ديدند.صرف به خاطر تفريح ويك لحظه خوشي،آن هم نه از طرف روز بلكه از طرف شب، خانم هاي حامله را در روي سرك وادار به زايش مي كردند تا بيچاره ها ببينند كه زن چگونه مي زايد؟زن بدون آن زاييدني بود.چه فرق مي كرد كه در خانه ويا زايشگاه بزايد ويا در برابر برادران جهادي اش؟.تعرض بر ناموس مردم، اتهام ديگريست كه بر ايشان وارد مي كنند.آخر در جهاد كه همه برادر وخواهر اند بيگانگي وجود نداردومردم چرا خود را از برادران جهادي شان بيگانه حساب مي كردند؟.آن  دوشيزه ناهيد كه خود را زا منزل چهارم مكرورويان پايين انداخت كار بيخردانه يي كرده است.شما بگوييد كه اين خوب بود كه برادران جهادي اش را خوش مي ساخت و زنده مي ماند ويا اين خوب است كه برادران جهادي اش آزرده شدند و او زندگي را زدست داد وحال نامش بر سر زبان ها است؟

اي ملت واي همگاني كه اتهام مي بنديد  ومي گوييد كه جهاديون مردم را كشته اند، بگوييد كه ايا در اسلام نيامده است كه همه زنده جان ها ميميرند ومرگ حق است؟وقتي شنيده ايد ومي دانيد پس چرا ميخ كوبي بر سر آن همه كساني را كه اجل شان آمده بود وعمر شان پوره شده بود توبيخ مي كنيد.براي ايشان همين مقرر شده بود كه بايد مجاهدي پيدا شود وبر سر آنها ميخ بكوبد وافرين براستاد سياف و مجاهديني كه توانستند اين كار را بكنند.يك عده ديگر آدم سوزي در كانيتنر را بهانه گرفته واز امر جهاد سرپيچي مي كند وميگويد كه جنايت است.شما كه اين قدر مردم ترسندوك باشيد در دنياي باقي از عذاب دوزخ چه شت وپت هايي خواهيد زد؟برادران جهادي ما يك امتحاني را به ميدان عمل گذاشتند ودريافتندكه ايا انسان ها توان سوختن در آتش را در اين دنيا دارند يا خير؟.واين هم چه كار خوبي كرده اند كه دسته دسته واكانتينر كانتينر انسان را آتش زده اند. فراموش كرديد كه ابراهيم پسرش اسماعيل را بره خاطر خدا قرباني كرد.اين ها كه فرزندان شان نه بلكه يك چندتاي بيگانه كه معلوم نبود به درد جامعه هم مي خوردند ياخير؟،به گونة عصري اش قرباني كرده اند.تازه اين كه خانواده هاي اين افراد قرباني شده را زا مصارف كفن و تدفين هم رهايي بخشيدند زيرا آنقدر سوختانده بودند كه حتي استخوان هاي قربانيان نيز خاكستر شده بود.خوب است كه استاد سياف و ديگران اين كار را كردند، ورنه حالا اين كميسيونهاي حقوق بشر يك جنجال قبر هاي دسته جمعي را نيز بر ليست جنايت ها مي افزودند.كشتن شان يك گپ واين قبر هاي دسته جمعي گپ ديگر.

از اين ها كه بگذريم،كار كرد هاي صدراعظم كشور گلبدين حكمتيار ونيروي مقابلش اعضاي حكومت استاد ارشد رباني را در نظر بگيريد.ببينيد هميشه شنيده ايد كه رييس جمهور وصدراعظم از يك كاسه آب مي نوشند واز يك گريبان سر مي كشند.ايا اين خلاف ديموكراسي نيست؟اين برادران جهادي ما از همان آوان اول ديمكراسي را پياده كرده ونشان دادند كه رييس جمهور وصدراعظم مخالف هم اند ولي مي توانند در قدرت سهم داشته باشند.تفاوت اين مخالفت ها با دنياي خارج اين بود، كه صدراعظم ورييس جمهوردر دنياي خارج، از طريق بيانيه ها اختلافات شان رانشان مي دهند ووقت مردم را ضايع مي كنند .ولي در كشور ما اين اختلاف با آتش كشايي نشان داده شد.شمامي دانيد كه در جنگ واتش كشايي كه حلوا تقسيم نمي شود.مسلما يك تعدادكشته ويك تعداد زخمي مي شوند. خدا گردن بنده را نگيرد كه در اين جنگ ها بيشتر از سه صد هزار نفر كشته نشده اند واگر شده اند، اعضاي جمعيت وحزب اسلامي كشته شده اند،ديگران را چه غرض؟وافراد بيگانه شهري وولايتي كشته شده در اين جنگ به هيچ صورت از صد هزار تجاوز نمي كنند.از ايشان كه سه صد هزار كشته شده ،صد هزار ديگر اصلا قابل حساب نيست.شما بگوييد آيا قابل حساب بوده مي تواند؟ كه نه.

اتهام ديگري كه وارد كرده مي گويند مجاهدين خانه هاي مردم را ويران كرده اند اين اتهام به دو دليل قابل رد است، اول اين كه اگر خانه هاي شما را خراب كردند،حد اقل براي خود خانه هاي مجللي ساختند.قصر استاد سياف در پغمان،وخانه ها ي متعدد استاد رباني در وزير اكبر خان، اين قوماندان ها كه هر كدام شان چندين چندين تا خانه وقصر وغيره دارند،آخر اين خانه هاي مردم چقدر ارزش دارند.اگر مجاهدين به ارزش پنج ميليارد دالر خرابي كرده باشند به ارزش پنجاه ميليارد را دوباره براي خود آباد كرده اند.اين كه از مردم را ويران كرده واز خودر اباد. فكر مي كنم كار بدي نيست.دليل ديگر اين كه شما مي دانيد به اثر جهاد جهاديون بيش از دو ميليون كشته بر جاي گذاشته شد.آيا خون اين شهدا احترام شود ويا نه؟.همين رهبران جهادي ،قوماندانان و  وزيران ديروزي وامروزي شان،وارثان حقيقي آن همه شهدايي اند كه بايد احترام شوند وهر چيز خوبي را كه مي بينيد در اختيار همين ها قرار بدهيد وسر به زانوي مبارك شان خم كنيد ،اگر نمگ حرام نيستيد وقدر خدمت مي دانيد.

ديگه چه مي خواهيد؟

از دير مدت داد مي زديد كه كابينه ، كابينه كابينه واين هم كابينة تان ، بگيريد.

اينك كابينه را ساختم وهمان گونه كه وعده داده بودم كار را به اهل كار مي سپارم، سپردم.

ببينيد اين وزير صاحب ماليه را كه در رشته اقتصاد كار كرده است وگرچه مربوط حزب افغان ملت مي باشد اما در زمان جهاد سهم بزرگي را در امر پيشبرد جهاد به رهبري ايالات متحده امريكا به سر رسانيده است وشما به مصاحبه هاي متعدد ايشان در را ديو بي بي سي مراجعه نماييد وببينيد كه چه طالب بازي هايي را راه اندازي كرده بود.

كه مسلما در آن فراوان پول رد وبدل شد و وزير صاحب تجربه فراوان كاري پيدا نمود. وزيرصاحب برق را در نظر بگيريدكه در رشته نظامي از تحصيلات عالي برخوردار است و يك مدت طولاني افتخار امارتگري نيز داشت. 

در مناسبات بين المللي هم طوري كه مي دانيد بي تجربه نيست. چه روابط پشت پرده با ايران داشت كه حتي حكومت مركزي را د رهراس انداخته بود واگر در پست ولايت باقي مي ماند بدانيد كه امريكا در طرح هاي بعديش در رابطه به ايران با دشواري هايي مواجه مي گرديد.آيا اين مسلك نيست؟هست، زيرا اين رشته با برقي وابستگي دارد، كه ايران، آن را به هرات داده بود.

ديگه چه مي خواهيد؟(2)

 

 

راستي ديروزبا ذكر مسلكي بودن مسعوده جان، يادم رفت كه براي تان بگويم، من در دوران حكومت انتقالي هم بر افراد بي تجربه در وزارت امور زنان اتكا نكرده بودم.شما كه حبيبه جان را خوب مي شناسيد و ديديد كه چه كارنامه هايي را انجام داده وچه هنگامه هايي را برپا كرده بود.

مسئله گروگان هاي خارجي يادتان هست كه توسط جيش المسلمين صورت گرفته بود؟.در تاريخ افغانستان براي اولين بار بود كه بيش از بيست زن به ابتكار وزارت امور زنان به تصدي حبيبه جان حاضر شدند كه خود را به گرو گروگان ها بدهند وآن خارجي هاي به گروگان رفته را در بدل خود، رهايي بخشند.آخر اگر وزارت زنان يك متصدي مسلكي نمي داشت كي حاضر مي شد، كه چنين شهكاري را انجام بدهد؟شما بگوييد.بگوييد آخر چرا خاموش هستيد؟

گپ ديگر اين كه، در مسئلة آن دخترافغان كه درمسابقة دختر شايستة سال خود را در امريكا كانديد كرده بود،وزارت زنان چنان سر و صداهايي را بلند كرد، كه خدا شاهد است همه فكر مي كردند كه حكومت مجاهدين برگشته است.حال ،آن نازنين تازنده باشد ديگر از شايستگي گپ نخواهد زد.فراموش نكنيد كه تبانيي مولوي صاحب شينواري هم با حبيبه جان سرابي در اين مسئله كم اهميت نبود.حال كه او به اندازه سيما جان از كار بوي نمي برد،چندان تفاوت ندارد.سيما جان سمر درامور داخلي زنان بلديت داشت ولي حبيبه جان در امور خارجي شهكار مي كرد، كه بيشتر مورد توجه دوستان خارجي ما قرار داشت.و با تقرر وي از برطرفي سيما جان هم پشيماني دست نداد.

حال در مورد وزير صاحب امور مهاجرين،آقاي وزير مسلكي ترين وزير كابينه است زيرا او از دير مدت مهاجر بود ودر مكتب هجرت، نه تنها اين كه درس خوانده بلكه تدريس هم كرده است.فقط يك گپ كوچك است كه چند سال پيش در كنگره جنبش ملي به خاطر ادعيه ازبيك ها داد مي زد ودر لويه جرگه قبلي هم به كمك جنرال صاحب دوستم وارد ميدان سياست شد وبه معاونيت لويه جرگه رسيد.اين هم به خاطر آن بود كه رييس جلسةكنگره جنبش ملي شده بود.او آن قدر به آقاي دوستم وفادار بود كه حتي ميهمانان كنگره را هم به خاطر خوشي دوستم، عضو جنبش مي دانست.اما ديديد كه به بركت مسلك ، چگونه از دوستم روي برتافت وقيضه به طرف قدرت كشيد؟.

وزير صاحب عودت مهاجرين،مي داند كه بيش از سه چهار ميليون افغان در بيرون از كشور مهاجر اند وپنجصد هزار نفر هم در داخل كشور در مهاجرت به سر مي برند.او بيشترينه توجه اش را به مهاجرين بيرون از كشور معطوف داشته است واين كارزياد تر از مسئله مهاجرين داخل، با اهميت است زيرا كه مهاجرين داخلي اگر بي سرپناه اند ويا هم كار و نان ندارند چندان تفاوت ندارد.مهم اين است كه به مهاجرين بيرون از كشور وبه ويژه متخصصيني كه ساليان سال از تخصص به دور مانده وهر چه فراموش شان شده است، بايست تو جه شود، تا به جهانيان نشان بدهيم كه افغانستان فقير نيست.متخصصين دارد. اما اين كه از تخصص دور مانده بودند چندان تفاوت نمي كند.هرگاه در كار وزارت ورياست ومشاوريت شامل شوند، خود به خود ياد مي گيرند. وزير مهاجرين بايداز مسلك خود استفاده كرده به منظور دريافت متخصصين، به ساير كشورهايي كه در آن ها، افغانان مهاجر اند، سفر نمايد.اين سفركردن هم چه كار دشواري است؟.

ديگه چه مي خواهيد؟(3)

آخر مسلكي بودن دم دارد يا شاخ، كه شما مردم نمي پذيريد.ببينيد همين كه جناب وزير صاحب معادن وصنايع به كار آغاز كرد از فرط وطندوستي وعلاقه به استخراج معادن افغانستان يكه راست به كابينة كاردان وزيران پيشنهاد داد وتجسس وكشف معادن كشور را به امريكايي ها كه شما مي دانيد در اين رشته مسلكي تر هستند سپرد.حال شما خواهيد ديد كه در افغانستان چه معادني پيدا مي شود وچه معادن غير ضروري از بين مي رود.

شما مي دانيد كه در هلمند يورانيوم وجود دارد.وامريكايي ها اين را از سالهاپيش مي دانستند.اما شما بگوييد كه كشور ما به يورانيوم چه نيازي دارد.اين ماده كشنده وعالم تباه چرا از خاك ما بيرون شود تا در ساختن بمب اتوم از آن استفاده صورت گيرد وافغانستان ومردم آن به خاطر آن ماده بي ارزش ريشخند عالم وآدم در جهان شود؟به همين خاطر بود كه دوستان امريكاييما پس از يازده سپتمبر بك گروپ قويي را سيده به هلمند اعزام كردند.اين ايراني گك ها هم بر اين قضيه واقف بودند.از همين خاطر كم وتم ترش رويي كردند .اگر اميرصاحب اسماعيل خان از هرات تبديل نمي شد شايد ميان اين دوكشور درگيري بسيار وقت غاز مي شد وباز در جنگ ميان دو فيل پاي افغانستان بيچاره مي شكست.

امريكايي ها، انشاءاله يورانيوم را به زودي استخراج و به طور بنيادي از كشور ما به دور مي سازند.زنده باد اين دوستان واقعي مردم افغانستان كه تا چه حد به فكر اتوريته وحفظ هويت افغاني ما هستند؟.نان از خود مي خورند وخدمت به ما مي كنند.

شما اگر يك كمي حوصله داشته باشيد،امريكايي ها معادن مشابه ديگر را نيز پيدا خواهند كرد وچون امريكا يك كشور بزرگ است، مي تواند بار مسووليت يورانيم ومعادن مشابه در افغانستان را به عهده خود بگيرد وموادش را نيز بدون دريافت حقوق از افغانستان استخراج وبه كشور خود انتقال دهد.آخر از دوستان، غير از آن چه توقعي مي توان كرد؟ واينك از بركت وزير كاردان ومسلكي معادن وصنايع، امريكايي ها علاوه برآن كه سير وسفري به خاطر دريافت وكشف معادن در افغانستان را عهده دار شده اند استخراج برخي معادن را نيز به طورمجاني قبولدار گرديده اند.

البته باد تان باشد كه وقتي دوستي دست داد نبايد دستش را از بيخ قطع كنيم.يعني اين كه بار مسووليت ساير معادن را بر گردن دوستان امريكايي نياندازيم.ايشان تنها همان معادني را استخراج خواهند كرد كه در وسايل كشتار هاي جمعي به كار مي روند وبه هويت افغاني ما لطمه وارد مي شود.اگر ديگر معادن را توسط ايشان استخراج مي كنيم كه بايد پول بپردازيم.خير، ايشان كه ما را از شرم يورانيوم وغيره مواد مشابه نجات مي دهند،ماهم باز آنقدر نامرد نيستيم،در بدل ككار ديگر شان،پول مي دهيم.دالر وكلدار مي دهيم.پوند ويورو تقديم مي كنيم.همه چيز به اتوريتة مانيارزد.

ديگه چه مي خواهيد؟(4)

.بسياري از شما ها سوال خواهند كرد كه چرا اقاي بشر دوست وزير پلان استعفا داد واز كر كنار رفت؟شما مي دانيد كه وزارت پلان كار بس عظيم وسنگين است.كساني كه زور تفنگ داشتند وسال ها در جبهات جنگ برنامه ريزي كرده بودند در اين وزارت موفقيت نه داشتند.زيرا اين اقاي بشر دوست اصلا تجربه جهادي ندارد.

او اصلا باكار در وزارت پلان، آشنايي حاصل كرده نتوانيست.وزارت پلان، وزارتي است كه هم در داخل كشور نقش دارد وهم در خارج ازآن.او فكركرد پول دسترخوانش را بر ماكولات مامورين وزارت بيافزايد، مسئله حل مي شود، در حالي كه چنين نيست.وزيري كه دسترخوان نداشته با شد كي وزير گفته مي شود؟.وزير بي دسترخوان؟اين هم شد وزارت؟.

جهادي هايي كه در كوه وكهسار زندگي كرده بودند وغير از آدم كشي وغارت مال مردم كار ديگر نداشتند،با احراز مقام هاي وزارت،در ظرف يكي دو ماه خود را در كار چنان مسلكي ساختند و چنان راه عوايد را دريافت كردند كه به خدا بر جهاد چندساله شان خط بطلان كشيده مي گفتند اي كاش از وقت ها وزيرمي بوديم،اين همه پول وپيسه كه در اين جاست واله اگه در هيچ جاي باشد.مگر آقاي بشر دوست نتوانيست اين راه را پيدا كند.اين كار ها استعداد مي خواهد،او از اين استعداد برخوردار نبود.شايد هم برخوردار بود مگر جراتش را نداشت.كه دل شير نداري سفر عشق مكن.

نا گفته نماند كه مامورين بلند رتبه وزارت كه در كارداني با وزاري پيشين، تجربه حاصل كرده بودند از وي شكايت داشتند.

يكي ازروسا، در روز هاي اول كار بشر دوست برايم گفت كه اين اقا تمام زمام امور را به دست خود گرفته واحد خارجي را نمي گذارد كه با روسا، بين هم مشوره كنند وبر پروژه ها كار نمايند.خودش مي خواهد كه همه پروژه هاي كاري وبازسازي را از نظر گذرانده ، سپس تصميم مي گيرد كه امضاكند يا نه؟.

من بر بي تجربه گي او، زماني پي بردم كه بر ضد تمام انجو ها قد علم كرد واز يك سر كار شان را ناديده گرفت.شما مي دانيد اين كار چه تعدادي از وزراي ديگر كابينه را برآشفته كرد؟ خدا گردن مه نگيره به جز يكي دو وزير،ديگر همه وزرا چنان بر اشفته وسر اسيمه شدند كه اگر اقاي خليلزاد مداخله نمي كرد،سيلي وقفاق مثل سيل وباران بر سر روي بشر دوست سرازير مي شد و چنان لت وكوبش مي كردند كه خدا وراستي بشر را فراموشش مي كرد.

اينك من به سر وقت، به دادش رسيدم،وكمك بزرگي به بشر دوست كردم.پيشنهادش را به صورت قطعي رد كرده واز كار بركنارش كردم وخاطر ساير وزراي كابينه را ارام ساختم.

وزير ماليه سر به خود به پاكستان رفته بود

چندين روز است كه مردم، به ويژه آناني كه هنوز بر مسلكي بودن برخي از وزرا عقيده ندارند، نزدم مي آيند وهي شكايت مي كنندكه، وزير ماليه بدون استيذان كابينه به پاكستان سفر كرده، با مشرف وغيره اعضاي كابينه پاكستان،ملاقات هايي داشته است.معلوم نشد كه جريان اين ملاقاتها چه بود وچرا از وزير ماليه اين خود سري سر زده است؟روزنامه ها كه شنيدند چنين يك ابتكار در كابينه صورت گرفته است هي قلم را ها از پوش كشيده وهر آنچه دل ونادل شان خواست نوشتند وبه خاطر ابتكار وزير صاحب، همة كابينه را به باد انتقاد گرفتند.

من نمي دانم چه كنم.اگر وزير را بيدون اجازه به خارج نميگذارم،اين روزنامه ها مي نويسند كه در حكومتم ديموكراسي وجود ندارد واگر وزير صاحب خودش ابتكار مي كند وبه خارج مي رود و دست آور مي آورد،باز انتقاد مي كنند كه خودسري صورت گرفته است.من مجبور هستم كه براي دوستان حالي نمايم كه اين حكومات هايي كه، ماداريم حكومت هاي مانند دموكراتيك و غيره كه در جهان معمول است نيست.اساس اين حكومت ها را شوراي اهل حل وعقد تشكيل مي دهد. حكومت هاي اهل حل وعقد يعني اين كه هر وزير كابينه وحتي والي ها مي توانند خود شان حل كنند وخود شان عقد.وديمو كراسيي كه در حكومات اهل حل وعقد پياده مي شود، حكم مي كند كه، هر كس مي تواند بيدون استذان مقامات بالايي خود، ابتكاراتي را انجام دهد.مثل وزير صاحب ماليه.

ايا شما نمي دانيد در زمان استاد رباني كه شورا ي اهل حل وعقد شان حتي به مراتب كمتر از اهل حل وعقد ما بود، چه ديموكراسي اهل وحل وعقدي وجود داشت؟

شما فراموش كرديد كه امير صاحب اسماعيل خان هر وقت كه دل مي خواست از هرات عازم ايران مي شد وبا آن كشور چه قرار داد هايي را امضا مي كرد؟.ايا فراموش كرديد كه قرار داد هاي اسلحه،جابجايي سرباز ها در مرز ها ي دو كشور ودريافت كمك هايي از آلاات جارحه و منفجره ومنفلقه اعم از مكتشفه مستلحه وغيره؟.يك روز دركابينة استاد رباني ،كسي نپرسيد كه چرا؟زيرا كابينة استاد رباني دانشمند ترين كابينه بود كه در مكتب حل وعقد در س خوانده بود وبا اين علوم جاريه امروزي كه جز درد سر چيز ديگري نيست سرو كارنداشت.اخ كه افسوس مي كنم چه شد آن همه وزير ها؟.

اقاي دوستم كه زمام دار امور شمال كشور بود، آيا ماه يك بار در خارج از كشور نبود.فراموش كرديد قرارداد هايي ميان پاكستان،وشمال افغانستان ،ازبكستان وشمال فغانستان،امريكا وشمال افغانستان،تركيه وشمال افغانستان را؟تا حد اين كه اقاي دوستم برايش پول چاب كرد ومشكلاتش را خودش اول، عقد كرد وبعد حل.زيرا ديموكراسي همچنان حكم ميكرد كه بايد هر كس در امور خود مستقل باشد.اگر اين اصل نمي بود ايجاد قونسلگري ايران در ولايت باميان چه مفهوم داشت وآيا فكر مي كنيد كه از ايجاد آن استاد رباني آگاه بود؟ ويا كابينه اش؟نه خير همه اش ابتكار والي صاحب وقت باميان بود كه خداوند خيرش بدهد.اگر پيدايش كنم حتما يك وزارت برايش ايجاد مي كنم.

يك گپ ديگه به قلم جلال آبادي پس زنده باد خودم

 همه مي دانيد و واقف هستيد،كه بر اثر انتخاب قاطبة ملت، وتلاش برادر گردن كلفت مان، كه هميشه حق بزرگي اش برجاي بوده وسايه اش از سر ما كم مباد، بر اريكه قدرت اورده شدم. نخستين كاري را كه انجام دادم اين است كه مبارزه با مواد مخدر را اعلام نمودم ودر پيامد آن ديديد كه چه تعداد از تجار و سوداگران ملي ما، در تجارت مواد مخدر شناسايي شدند.بردار بنده نيز از جمله خدمتگذاران اين عرصة كار خطير، شامل ليست بود. برادرم عجيب آدمي است. تا پيش از رياست بنده، جرات وشهامت اين كار را نداشت ولي بعدأ ديد كه لالايش توانست جمهوري كشور را رياست كند و مي تواند از اين عهده بس مهم، بر خلاف توقع والدين وقوم خويش پيروز بدر آيد، او هم كمر همت بست وبه تجارت روزي حلال اقدام كرد. راستي كه فرزند پدر بود وبردارد برادر بزرگ.چه به زودي نام ونشانش را بلندكرد ودر ميان پنج كس وناكس به مثابه تاجر ملي شناخته شد.

حريفان ورقباي سياسي من كه همه مات وكشت شده اند و بر چوكي مقام عالية بنده حسادت مي ورزند، ديده ندارند كه برادر كوچكم، اگر چشم غاصبان بدور ماند رييس جمهور آينده كشور خواهد بود، نيز در كار تجارتش موفقانه عمل نمايد ودر سايه برادر يزدان پناه، به خاطر دريافت يك لقمه نان حلال، كار سيه پودر سفيد را مانند خود پودر سفيد، بي غل وغش انجام داده ودر بازار هاي داخلي وخارجي برساند وبه اصطلاح خيل تاجر كه حالا ما هم با آن بلد شده ايم،آبش كند.

امامن بودم كه خاطر حريفان خود را آزرده نساختم، با همه شان قبول كردم كه برادرم در تجارت مواد مخدر دست دراد.حال ايشان ان را قاچاق مي دانند، اما فكر نمي كنند كه قاچاق وتجارت با هم فرق دارد.قاچاق آن است كه يك مال بدون استيذان دولت وخلاف آگاهي مرزبانان از يك كشور به كشور ديگر انتقال يابد ويا درداخل كشور به طور مخفي ودور از نظر به فروش برسد. ولي چيزي كه در ملاء عام به فروش مي رسد وبرالا انتقال مي يابد قاچاق گفته نمي شود. هركس ديگر كه اين كار را مي كند ومواد مخدر را مخفيانه در داخل و خارج از كشور به فروش مي رساند قاچاقبر است وبا قاچاقبر بايد مطابق به قانون عمل شود. بردار مسكينم كه به خاطر اتوريته‌من وخانواده هر گز مخفي كاري نكرده است. هميشه برالا كار مي كند وهرچه مواد را انتقال مي دهد از مسوولين امنيتي كمك نيز خواسته است تامبادا كه مردم برايش قاچاقبر بگويد. او مي خواهد كه تجارت كند وروزي اش را حق وحلال پيدا نمايد. وقتي كار را در انظار عامه انجام مي دهد ،شما بگوييد كه كجايش قاچاق است.

اما من پذيرفتم وبه زود ترين فرصت در صدد راه وچاره برخاستم. اقدامي كردم كه هم خوش جهانيان آمد وهم خوش دوستان گردن كلفت ما ونا گفته نماند كه مردم دور پيش من هم خوش شدند.

من فكر كردم اگر اين همه كساني را كه به نام قاچاقبر مواد مخدر در كشور مي شناسند، بندي ويا اعدام نمايم،كه يك سال بعد در مربوطات بنده احد من الناس نخواهد ماند و وقتي ناحق خون چنين انسان هاي بيگناه را بريزي ويا بندي شان كني، پس كشت ساليان جهاد را بربادكردي وهي تن غافل كه اين كار از دستت سر نزند. يكه راست تصميم گرفتم كه همه قاچاقبران مواد مخدربدون تبعيض وامتياز در فضاي باز ديموكراسي بخشيده شوند.تا در آينده از چنين كاري دست بكشند.

حال شما بگوييد كه كدام رييس جمهور چنين كار را كرده ؟وبه از خود وبيگانه با يك چشم نگاه كرده است؟.خط ملا عمر وموشي دايان يك طرف، كه ايشان از نعمت يك چشم محروم بودند. ديگر هيچ كس تاكنون كاري به مثل من نكرده بود.

من و برادران جهادي بزرگوارم چون مجددي و استاد رباني در مكتب جهاد تربيه شده ايم ودر جهادچنين است كه بايد همه را به يك نظر نگاه كني.شما آقاي مجددي را ديديد كه در مسجد پل خشتي چكي را كه پاكستان براي ملت داده بود بي هراس به مردم نشان داد ولي چون آن پول همه ملت را كفايت نمي كرد، صلاح ديد كه در جيب خود بگذارد.وتا حال فقط با همان گونه چك ها است كه زندگي مي كند. سابق مارشال صاحب فهيم ماهانه يگان پنجهزار، ده هزار دالر برايش مي فرستاد، زير استاد زبان دراز دارد وقتي چشم پت كند، هيچ كس را نمي بيند ولي حالا نمي دانم كه چيزي مي دهدش يانه؟ استاد رباني كه شكر خدا اينك يكي دو سرك را در وزير اكبر خان خريده است، فكر مي كنيد كه از مال پدر به ارث برده ويا از برادرانش چيزي گرفته است؟ نه خير، پدر استاد به تق پله نشسته بود ولي استاد از كف دست خود پيدا كرده است، مگر چنين نيست؟جهاد كردن اگر چنان زحمات داشت كه هزاران تا در بينش به حق پيوستند، مفاداتي هم داشت كه تنها عاقلان به آن پي برده بودند. اين هم عقل وشعور مي خواهد. مگر نه؟.

من هم به جيب برادران سيل نمي كنم. از همين خاطر ميان برادران وديگران فرقي قايل نيستم. همه را يك سان بخشيدم تا باشد كه به كار هاي مفيد اقدام كنند. اما براي برادرم امر يك جزارا هم صادر كرده ام. دستورداده ام كه هر چه زود تر سفيرش بسازند تا از كشور تبعيد گردد وديگر روي مزرعه كشت كوكنار را به چشم نمي بيند.

كي ملامت است؟افغان پيپر يا آزادي بيان

گپ از اين قرار است كه به قول برخي ها دل بيقرار است.دل ازين خاطر بي قرار است كه گپ وسخن بسيار است.واين گپ وسخن هم در منابع! خبري!  وهم در كوچه بازار است.

همين ديروز خبر رسيد، كه بالاخره يك منبع خبري به نام افغان پيپر،صد دله يك دل كرده وبه اصطلاح در انتقاد را باز كرد و در مسئله سقوط طياره كام آير وزيرقبلي ماله ورييس فعلي پوهنتون كابل را مقصر خواند وگفت كه او پيشنهاد هاي وزارت هوانوردي را مبني بر خريد طياره اي جديد قبول نكرده است.ده در كجا ودرخ تها در كجا. نه اقاي نجيم يار رييس برطرف شده اريانا در مسند چوكي اين حال را افشا كرده است ونه هم وزير مرحوم ومغفور و وزير قبلي در قيد حيات هوانوردي.

در انتقاد افغان پيپير، خط دفاعي از وزارت هوانوردي قبلي و رييس پيشين اريانا افغان هوايي شركت، اقاي نجيم يار روشنتر بود،تا انتقاداز وزير قبلي ماليه. تازه اين كه گفته هاي اقاي نجيم يار كي مي تواند سندي براي يك نشريه با اعتبار واقع گردد، در حالي كه نشريه تمام عيار سخنان وي را نيز پذيرفته است.در همچو مسايل باز هم خانه بي بي سي آباد كه به منظور ابراز بي طرفي در قضايا، اصطلاح بي بنياد(ادعا ومدعي) را پيش مي كشد كه از يك طرف صاحب نظر را در زمينه ظريفانه مسخره مي كند واز سوي ديگر خود را برائت داده نشان مي دهد كه بي بي سي حقير وفقر ودر مسايل كشوري سراپا بي تقصير، در قضيه باالخير است.

ولي افغان پيپير اين كار را نكرده، بدون شنيدن نظريات وزير قبلي ماليه يكه راست او را به باد ملامت گرفته مقصر سقوط طياره كام اير نشان داده است.

حال از لحاظ حقوقي ، اگر گپ افغان پيپر درست باشد، كه وزير قبلي ماليه قاتل 104 نفر واز جمله چندين خارجي كه هر كدام ايشان به نسبت افغانها حيثيت چندين آدم ديگر رادارد، مي باشد.ايا قاتل را همين گونه ساده وصاف رها ميگذارند، آنهم قاتل مشهود ومعلوم را؟. واگر اين كه افغان پيپيربجاي ملا شينواري،حكم مي كند، كاسه اي زير نيم كاسه در ازادي بيان افغان پيپر به مشاهده مي رسد.

افغان پيپر بار مسووليت برطرفي نجيم يار را از مقام رياست آريانا نيز به دوش اشرف غني انداخته است،اگر وزيرماليه تقرر وتبدل در وزارت هوانوردي را هم در حيطه صلاحيت خود داشت پس دور از واقعيت نيست كه اشرف غني در قتل وزير هوانوردي هم دست داشته است؟وافغان پيپر اين را به خوبي مي داند!!!!.واگر افغان پيپر اين را ثابت كرد پس قتل وزير پيشن از وزير مقتول نيز به دوش بندة خدا خواهد بود.وبه خوبي هويدا مي گردد،كه تجربه قتل هاي زنجيره يي در ايران، به افغانستان سرايت كرده است واراكين دولتي در آن دست دارند؟اين طور نيست؟.

اگر هست پس بايد در صدد راه وچاره برخاست كه اگر هر نفر دولتي بتواند در قتل 200 نفر دست داشته باشد،اين همه اراكين را ضرب دوصد كنيد وببينيد كه چند مي شود؟.به لحاظ خدا يك سال بعد آدم معني در كشور نمي ماند وآن گاه بر مجاهدين،اين كفن كش هاي كهنه شكر خواهيد گفت.واگر چنين نيست وافغان پيپر غير مسوولانه تيرش را به بي هدفي شليك كرده است،كي را ملامت مي كنيد.افغان پيپر را يا آزادي بيان را

يگ گپ ديگه به قلم جلال آبادي: چه گوساله گوساله ميگين؟

در خبر ها آمده است كه قوماندان نيرو هاي ايساف در مورد علل سقوط طياره كام ِاير تا حال چندين مصاحبه كرده وچندين كنفرانس مطبوعاتي داده، وبه سوالات خبرنگاران در زمينه پاسخ گفته است.

سوال اين جاست كه كام اير، كار ملكي مي كند و با نظامي گري سر و كاري ندارد.يايد پيش از همه، وزير ترانسپورت ويا يكي از معاونين رييس جمهور در زمينه ابراز نظر مي  كرد.به ويژه وزير محترم ترانسپورت.اما چرا آيساف بيشتر از ديگران در اين مورد نگراني دارد وخبرنگاران را به كنفرانس هاي مطبوعاتي وقت گم كن دعوت مي كند؟.

اين ژورناليست هاي بيچاره كه اكثر شان از روزنامه ها ومجلات ويا هم از راديو هاي آزاد وغير وابسته مي آيند، و با احدي از موسسه داران داخلي وخارجي ، روابط كاري وغير كاري ندارند ، نشريه هاي شان باتيراژ هاي بلند به چاپ مي رسند وايشان مي توانند كه با فروش نشريه ها ويا هم از مدرك اعلانات چاپ شده اين همه معاش وتنخواه كارمندان ومصارف طباعتي را دريافت نمايند،شما نمي بينيد كه از بس، اين روزنامه ها وهفته نامه ها ومجلات، آزاد وغير وابسته اند، كه مفت ورايگان توزيع مي شوند ومسوولين آن ها هيچ نگرانيي از خرج ومخارج ندارند، بنا مسوولين نشريه ها كاري ندرند كه كي چه مي گويد ودر مورد چه گپ مي زند.آخر چرا مخالفت وچرا ابراز نظر؟،كي مي خواهد وقتي كه كار وبارش تا اين حد خوب باشد،با دست خود با خود دشمني كند ودر كاري كه كار نداردمداخله نمايد.

شايد به همين خاطر باشد كه ، هيچكس، از ايساف نمي پرسد كه، گپ هاي شما ممكن است درست باشد ولي ما از خود دولت وحكومت داريم، كابينه و وزير داريم، ايشان بايد به اين كنفرانس ها حاضر شوند وبه پرسش هاي ما پاسخ بگويند،.شما چرا به جاي آنها ....؟

گپ ازاين قرار است كه اين همه تلاش ايساف، به خاطر در يافت علل سقوط هواپيما، قصة گوساله يي را به ياد مي آورد، كه در يك دهكده مفقود شده بود.قصه ازين قرار است كه:

در يكي از دهكده هاي كشور ،گوساله اي به سرقت برده شده بود.اين حادثه، حيرت همه را برانگيخته بود.زيرا تاآن گاه، چنين كاري غير ممكن به نظر مي رسيد. انجام اين عمل، همگان را در نگراني عميقي انداخته بود.در هر خانه از گوساله حرف زده مي شد وهركس در اين مورد قصه اي مي كرد.مگر يك نفر در زمينه هيچ تشويش نداشت.

او يك روز بعد از گم شدن گوساله از خانه برآمد،ديد كه دم در خانه اش دونفر با هم صحبت مي كنند و ازگم شدن گوساله، يكي به ديگري احوال مي دهند.اين مرد سخنان ايشان را شنيده گفت:چه گوسال گوساله داريد،ميگين؟هركس دزديده باشد فلان وبستانش.وراهش را در پيش گرفت.هنوز چند قدمي نه رفته بود كه ملاي مسجد در جمعي از مردم صحبت مي كرد و حادثه المناك مفقودي گوساله را از ديد اسلام توضيح مي داد ودر باب بدي دزدي سخن مي راند، كه مرد وارد اين جمع شده گفت:چه گوساله گوساله ميگين؟هركس دزدي كرده باشد فلان وبستانش. وراهش را گرفته رفت.در جاي ديگر ديد كه چند تن ديگر در اين مورد باب صحبت را باز كرده اند واز دزدي گوساله ابراز نگراني مي كنند.مرد كه نزديك ايشان شد وخوب شنيد كه گپ،گپ گوساله است، با صداي بلند گفت:چه گوساله گوساله ميگين،هركس دزديده باشد فلان وبستانش.

در اين جمع، يكي از اهالي قريه،كه نسبت به ديگران هوشيار تر ودانا تر بود،از مچ دست وي گرفته ورو به ديگران كرده گفت كه به گمان اغلب دزد گوساله همين است وبس

پلاره کله هغې دنيا ته ځې!

 اجمل اټک ....................... له افغان ادبي بهير څخه په منني سره
د يو شتمن سړي د پلار لا څلوېښتي نه وه پوره شوې چې کوچني زوی يې ترې پوښتنه وکړه:
پلاره بابا چېرته تلی?
پلار ځواب ورکړ : زويه بابا دې هغې بلې دنيا ته لاړو.

 

کوچنې بيا پوښتنه وکړه :کله  بېرته راځي?
پلار ځواب ورکړ زويه بيا نه راځي.
کوچني بيا پلار وپوښته: ولې نه راځي،نو مونږ به يې بيا نه ګورو?
پلار ورته کړه: نه زويه د هغه ځايه څوک بېرته نه
راځي، مونږ به ورځو٠
کوچني بيا کړه: پلاره ته هم ځې?
پلار: هو زويه !
کوچنی: کله دخيره?
پلار: بس يوه ورځې به لاړ شم.
کوچنی: پلاره ته هم بيا نه راځې?
پلار: هو زويه زه هم بيا نه راځم٠
کوچني بيا وپوښته: پلاره څه شی ځان سره وړې?
پلار: هيڅ شی نه وړم زويه، ټول خلک هلته تش لاس ځي٠
کوچنی: ښه پلاره ته هم زر لاړ شه، خو موټر او کلي به ماته پرېږدې

 

 

 

 

 

 

 

طنز هفته   احسان اله سلام

به بینی ضرورت نداریم

گوش داران عزیز، چشم داران گرامی!

برای فراخی خاطر شما، در بارۀ غَر و غُر اوضاع جاری کشور، گفت و گویی داریم با جناب محترم داکتر کدوگل، وزیر عمومی امور داخلی، خارجی، اجتماعی، اقتصادی، زراعتی، صنعتی، تجارتی، مهاجرتی، مشورتی، مصلحتی، امنیتی، فرهنگی مرهنگی، و امثالها به غیر از امور زنانه یی.

 

 

ـ جناب کدوگل به برنامه صفا آوردید.

 

ـ تشکر از سوال تان، با تأسف "صفا" را با خودم نیاوردم. امروز در غیاب من کار های دفترم را انجام می دهد.

ـ نگرانی ها این است که با آب شدن برف ها و آمدن تابستان، سیل های پشمی و کیبلی به شماری از مناطق کشور سرازیر می شوند. پیشبینی شما چگونه است؟

ـ الحمدالله دولت مشروع داریم؛ قانون اساسی داریم؛ تمام افغانستان را آب بگیرد، دولت را تا بند پایش.

ـ در حالت که تمدید سیم خاردار و بی خار را از جانب همسایۀ محترم جنوبی مان رد می کنید، برنامه یی برای پوشش سرحد دارید؟

ـ به آگاهی شما برسانم که حالا دولت مشروع داریم؛ تشویش نکنید، سرحد جنوبی مان را با قانون اساسی چنان می پوشانیم که پرنده پر نزند و چرنده چر.

ـ ربودن، کشتار، آزار و شکنجۀ خبرنگاران در کشور، شما را نگران نکرده است؟

ـ ژورنالستان باید بدانند که بعد از سه دهه جنگ اکنون صاحب یک دولت مشروع هستیم؛ اگر خبرنگاران هنگام خبربازی و خبرسازی یک نسخه از قانون اساسی مان را در جیب چپ شان بگذارند،

کسی نمی تواند به سوی شان، چپ نگاه کند.

ـ در شماری از مناطق افغانستان، مردم توان خرید مرگ موش راهم ندارند، تا خودشان را بکشند. ارزیابی شما چیست؟

ـ به ارزیابی ضرورت نداریم. وقتی دولت مشروع موش ستیز و قانون اساسی پشک پرورداشته باشیم، بدون شک، ارزش مرگ موش بالا می رود.

ـ شما می دانید که دراین روزها زاغ در هوا و قورباقه در زمین از وجود فساد اداری در دولت به فغان رسیده اند؛ پیام شما به آن ها چیست؟

ـ اگر این زاغ و قورباقه بدانند که ما یک دولت مشروع داریم و روزانه نزد شترمرغ بروند و قانون اساسی بخوانند، از فغان های بیجا دست می کشند.

ـ منتقدان شما می گویند که دولت لاف می زند؛ شما چه می گویید؟

ـ منتقدان ما می دانند که اکنون یک دولت مشروع داریم؛ به اجازۀ قانون اساسی می توانیم هر چیز را بزنیم، حتا لاف را!

ـ سال ها گذشت، چرا دولت نتوانسته است بر روی پاهایش بایستد؟

ـ به جواب پرسش شما باید بگویم که ما دولت مشروع داریم؛ مهم نیست که پای داشته باشد. اگر ضرورت شد،قانون اساسی را زیر پایش می گذاریم ، راست و درست می ایستد.

ـ و پرسش آخر، آیا گاهی متوجه شده اید که بینی تان را پشک برده است؟

ـ ملت بینی بلند ما می داند که الحمدالله دولت مشروع داریم؛ قانون اساسی داریم؛ پس به بینی هیچ ضرورت نداریم.... چه گفتی؟... بینی؟....

نمد مالی

خریداری

در سال های که دهنم بوی شیرمی داد و آموزگار دبیرستان هر روز با نرمی گوش هایم بازی می کرد، سال دوسه بار، بر در و دیوار مکتب مان این شعار را آویزان می دیدم:" خون بده، حیات بخر."

حالا که دهنم بوی کباب می دهد و چشمانم به مرض عین و غین گرفتار شده اند، بر در و دیوار دنیا، آن شعار را بدین گونه می خوانم:" دالر بده، وجدان بخر."

***

دزد بی معرفت

مردی را هنگام دزدی دستگیر کردند و باشنده گان محل زیرسم و لگدش گرفتند. رهروی از آن جا می گذشت، با مشاهدۀ مراسم لگد شکم دلش شورید و صدا زد:

ـ اومردم! این بندۀ خدا چه گناه کرده که بر روی شکمش اتن ملی می کنید؟

یکی از لگد بازان، نفسک زنان گفت:

ـ ای چلپاسۀ بیخون در روز روشن مال مردمه دزدی کده....

رهگذر چون این ندا را بشنید، بدون پرس و جو به داخل جمعیت رفت و برای کسب ثواب دودندان پیشروی دزد را شکستاند و بر سرش فریاد زد:

ـ خدا شرماندۀ بی راکت! موتر شیشه سیاه نداری؛ دریشی پلنگی نداری؛ جبهه و سازمان نداری؛ مصؤنیت سیاسی نداری؛ صادرات و واردات نداری؛ چرا شوق دزدی می کنی؟ بزنید این خس دزد بی واسطه را!

***

شوخی با هنرمند

ماتمزده یی با گذشتن از هفت خوان بغل کشی، به نزد فرمانداری رفت و ناله کنان گفت:

ـ به لحاظ خدا به دادم برسید، امروز صبح افراد مسلح ناشناس به خانه ام ریختند، دار و ندارم را روفتند و بردند....

فرماندار سرش را ـ که از غم مردم کل شده بودـ بلند کرد و گفت:

ـ او بابۀ بی خبر!ما به تو کمکی کرده نمی توانیم. برو به وزارت داخلۀ بریتانیا شکایت کن. تا جایی که ما خبرداریم، ناشناس هنرمند سرشناس، یک لوای مسلح پلنگی را در لندن ایجادکرده است و دوامدار افرادش را برای جنگ و دزدی به افغانستان می فرستد.

پایان

                                                                  بالا