*- هايکوگويی...................  سخيداد هاتف

 

 

*- دا بي بي سي لندن دي!..... محمود نظری

 

*- چاغ چاغ!.................... محمود نظری

 

*- رايګيري!.................... محمود نظری

 

*- خو زه بيچاره! !............. محمود نظری

*-

کُشتی حامد کرزی....................... احمد خليل امين

 

*- قاطر مختار........................ كچلپا

 

*-   طنز تلخ تاریخ کا .....................ش.شيرآغا

*-  کوزه نامه های 1   2   3 .............از بابه خارکش

---

سخيداد هاتف

هايکوگويی

گاهی برای بیان وضعی یا شرح دردی چند کلمه کفایت می کنند. من گاهی یادداشت های کوچکی می نویسم که هیآت هایکویی دارند. گفتم گاه گاهی این گونه یادداشت ها را با شما هم در میان بگذارم.

مهاجر
( شنیدم مهاجران افغان را از ایران اخراج می کنند)

"آهن" رفته بود
"آه" برگشت ،
صاحب سنگبری
نون اش را قاپیده بود.

غیرت افغانی
( تقدیم به حامد کرزی)

" گر ندانی غیرت ِ افغانی ام "
در عوض
دیده ای
پیش ِ پای ِ این و آن پیشانی ام .

جهاد و فساد
( برای جبار ثابت )

جِه ! ( دستور جهش) دادید و جهاد شد

فِس ! (تخلیه ء باد ) کردید و فساد شد.

چلچله

اگر پرنده فیر می کند
چلچله پرنده است .


شناسنامه
( پس از طرح مصالحه ء ملی )
•
اسم خودش را نمی دانم
نام غذایش
" جنگ سالاد " است.


کر و لال و گنگ
( برای شیوخ نگران )

گوش ها ، زبان ها ، چشم ها
دریده ، بریده ، کشیده .
و بانگ ِ ملامت بار ِ شیخ :
صم بکم عمی فهم لا یعقلون !

ما و شیخ

آقا !
دوزخ چرا ،
اما " ریش ِ نسوز" نشنیده ایم .

محمود نظری
دا بي بي سي لندن دي!

د چونګښو په يوه ډنډ کې آوازه خپره شوه چې د مار او موش خرما تر منځ جګړه شوی ده او په ترڅ کې يې تور مار مړ شوی دی. د دې آوازې په رسيدو سره په ډنډ کي اتڼونه ، نڅاه ګاني پيل شوې . نجونو او ښځو لاسونه او پښې په نکريزو سره کړه او ټولو لکه اختر چې وي نوي کالي واغوستل او يو بل ته يې تبريکي ويل پيل شوه ځکه له تور مار نه چونګښې ډيري په تنګ وې. او هره ورځ به يې دوه – درې ژوندی تيرولې،نو د مشرانو د مشورې په اساس موشخرما ته سوغاتونه برابر شول او څو چونګښو ته دنده ورکړل شوه ، هغو دا ډالۍ پر سرو واخېستې او له ډم او ډول سره لکه ورا چي د ناوي پسې ځي د موشخرما د غار خواته رهي شول د موشخرما وه غار ته له رسيدو سره سم
د ژوندی دي وي زموږ ټولمنلي درناب موشخرما !
کاميابه او سر لوړه دي وي موشخرما!
مړ او ورک دي وي تک تور مار!
نارې او شعارونه يو د بل پسې په انقلابي ولولو بدرګه کېدې ، خو له غاره د موش خرما پر ځاي تک تور مار راووت او د غار مخي ته يې لټکه( کفچه ) ووهله.
د مار په ليدو چونګښې لږ وارختا او تر شا شوې ، يوه ځوانه چونګښه چې د آزادو رسنيو د قانون په ارزښت ښه پوه وه لږ څه مار ته نژدې شوه او ويې ويل:
داسي آوازې دي او ډيرو راديو ګانو يې هم پخلی کړي چې په جنګ کې ته که موشخرما مړ شوی ياست!
نو هغه چې مړ شوی دی هغه خو به تاسو نه ياست؟
نورو چونګښو خپل دوه غوږونه دوه سوه کړي وو او په شکمنو سترګو يې يو بل ته کتل او دګوندي تور مار مړ وي دعاو ي يې کولې. خو تور مار ناړمي ( سر ټنبه ګي ) کوله او هم دا يې ويل:
- ما موشخرما مړه کړه!
دوه – درې نوري چونګښې د شاهدانو په توګه را مخي ته شوې ، هغوی شاهدي ورکړه چي بي بي سي هم دا خبر تاييد کړي دي، نو څرنګه وايې چي ته نه يې مړ!؟
يوې پېغلې احساساتي چونګښې نارې کړې :
نوهرو مرو مار مړ دي !
يوه بله سپين سرې چونګښې کرار مار ته نژدي شوه او په شک سره يې مار ته ځير ځير وکتل او په اسويلي سره يې وپوښتل:
رښتيا ووايه ! موږ ستا اوريدلي دي ؟ په زاريو او ننواتو يې ما ر ته و ژړل:
ګوره موږ ستا اوريدلي دي !
د مار له ډيري غوسې نه پښهار شواو په غوسه يې سر له مځکې وواهه . مار چې سر راپورته کړ هغه نژدې چونګښو ضعف کړي وو او نوری په منډه وې . يوه زړه چونګښه چې نشه وه په سختي سره يې خپلې ستر ګې پرانيستې او ويي ويل:
- ما چي په عمر در واغ نه دي ويلي قسم خورم چي ته مړ يې ولا...!
ددي رښتيا ويونکي چونګښې په قسم سره د تښتيدولو چونګښو زړونه ډاډه شول او بيرته راستنې شوې د بېسده شوو چونګښو پر مخونو يې اوبه وښيندلې او بيا يې سنګر ونيوی .
مار له دوی د سنګر نيولو نه لږ وارختا شو، نرۍ خولې يې پر تندي را ماتي شوې او په ژړاند ږغ يې وويل :
- لکه چې ما نه وينی؟
يوې متقاعدي وزيري چونګښې له ليري نه ږغ کړل:
ته ښه سوچ وکړه ګوره ته به مړ يې موږ ستا اقرار غواړو !
تور مار له غوسې تک سور شوی وو غوښتل يې دا پخواني وزيره ژوندي تيره کړي خو د بهرنيو خبريالانو په ليدو چې سند پرې ونه مومي چې ګواکي دی پر چونګښو زياتی کوي ،نو تر دې کاره تير شو ،چې د مجرمينو نړيوالي محکمي ته يې ور ونه پيژني.
په اخير کې يوې ډلې چونګښو د دريو سره غزلي ويلي :
الله شاکوکو جان موږ ستا اوريدلي دي که يې منې که يې نه منې؟ ....
او اوقيان د فيصلې له پاره مخي ته ولاړ وه
يوه بله چونګښه مار ته نژدې شوه هغې غوښتل تور مار د مړ شوي مار له عکس سره پرتله کړي خو دا هم په ناپامي کې د مار لخوا تيره شوه دا هم چا ونه ليده
نوري چونګښې په خپل منځ کې په خبرو اخته وې چا ويل مړ دي! چا ويل نه دي مړ! چا، چا بيا ويل که مړ دی نو دا بيا څوک دي !
د يو بل د بسيايني په پار چا قسمونه اخېستل او چا لاسونه ښورول او شرطونه يې تړل. يوه کورناستې چونګښه چې د بلي چونګښې پر وږه سپوروو په لوړ ږغ يې نارې وهلې:
دا مار نه دی ! که مار وای تر اوسه به يې دوه- درې ژوندی تيري کړی وای!؟
د مار چې خيټه يې پړسيدلي وه د خبر يالانو د ډار نه ونې ته وخت او ځان يې تر ونې را تاو کړ يو تريخ ټيغ يې ويست.
هغه ځواني خبريالې چې دا د بي بي سي خبر يې ثبت کړي وو راغله پر چونګښو خوشالي ګډه شوه او په يوه سوبناکه ږغ يې نارې کړې :
ودي ليدل زموږ دي نه منل نو ر نو سر تمبه ګي پريږده او ومنه چې مړ يې!!!!
چونګښو د ګوتنيوي په توګه يو بل ته لاسونه ښورول ګوره مړ دی خو دی ناځوانه يې نه مني
ځوانه چونګښه چې ډيره راپاريدلې وه نو په بېړه يې ټيپ ولګاوه:
دا بي بي سي لندن دي ، نړۍ دا وخت
.. د زاړه ډم تر څنګ د موشخرما او تور مار تر منځ يوه خونړۍ جګړه پرون په دو بجو پيل شوه چې په هغه کې سپکې او درنې وسلې وکاريدلې او تر درو ګريو وروسته تور مار ترې تم او موشخرما يې غار په خپله ولکه کې راوست دا خبرآزادو منابعو هم تاييد کړي دی. ټولو چکچکي وکړئ او په يوه ږغ يې وويل:
- ودي ليدل!!!!
تور مار چې دا خبر واوريد نو بسيا شو او پر مځکه ولوييد،
نورو چونګښو د ځواني چونګښې شعارونه په يوه ږغ بدرګه کاوه:
ژوندی دي وي بي بي سي !
- ژوندي دي وي
او د موش خرما ډالۍ يې د بي بي سي هغه خبر نګار ته چې دا خبر يې ورکړی وو واستوله
محمود نظری
چاغ چاغ
د ښاروالي په انګړ کې يوه ډله مظاهره چيان را ټول شوي وه او همدا يو شعار يې را غبرګاوه :
چاغ، چاغ
بيا به يوه ږغ کړل :چاغ
نورو به په يو ږغ غبرګول:
چاغ چاغ، چاغ چاغ
د انتصابي کميسون رييس چې ډير ډار شوي وو سل زړونه يو کړل او له مظاهره چيانو څخه يې وپوښتل:
ـ ولي چاغ؟
يو تن مظاهره چی چې اوقي (پوخ پتير) ښکاريده په سا نيولي ګردود ( لهجه) ځواب ورکړ:
هر ډنګر چې چاغيږي بيا يې بل ډنګر پر ځاي ټاکل کيږي!
پوخ پتير بيا مخ مظاهرې چيانو ته واړوه او په حق جانبه بڼه يې هغوي ته وکتل اوويې ويل:
نو موږ له اوله چاغ غواړو!
ټولو په يوه اواز ورسره غبرګه کړه :
چاغ چاغ، چاغ چاغ
چاغ چاغ ، چاغ
***
رايګيري

مدير عارف په منډه منډه د غونډې کوټې ته ځان ورسواوه، هغه سوچ کاوه چې پرې ناوخته شوی به وي نو د دروازې له چولې نه يې دننه وکتل د رييس لاس يې د کوم شي په رای اخيستنه کې پورته وليد نو د ده لاس هم هلته په دهليزکې اتومات پورته شو او تر ټک ټک وروسته د غونډ ې کوټې ته ننووت او د نورو غړو په منځ کې چې د هغو هم ښي لاسونه جګ وو، کيناست د ده نه وروسته مدير صمد ، مدير اکرم، مدير جعفر ،پري ګله چې د هغو ښي لاسونه هم پورته وو يود بل پسې کوټې ته راننوتل.
رييس د دې اکر ( وضعي) په ليدو لږ سور واوښت موسکی شو او ويي ويل:
وبښی! زما په تخر کې دانه راختلې او نه شم کولای لاس ټيټ کړم خير په هر ډول لکه چې د غونډې ډير غړي پوره دي نو غونډه رسماً پيلوم.
***

خو زه بيچاره!
له ډم نه پوښتنه وشوه ستا او ډاکټر تر منځ توپير په څه کې دی؟
هغه وويل:
دواړه سپينې چپنې اغوندو، د دوکان د خلاصيدو اجازه لرو، دواړه له جارحه وسلو نه کار اخيستلای شو ،دواړه تر سلو نه زيات فيس اخلو
خو زه بيچاره!
خو ته بيچاره!!!
هو خو زه بيچاره د مشتري د وژلو حق نه لرم او هغه يې لري( په اسکيرلي ږغ)
احمد خليل امين
کُشتی حامد کرزی
آژانس خبر رساني دولت سهامي
پنجم قمر در عقرب سال 1385 قبل از ميلاد

حامد كرزي ماه گذشته به خاطر اشتراك در بازيهاي بين المللي كورش يا كشتيهاي چپنكي عازم روسيه شد. كرزي که در اين رشته در ايالات متحده امريكا تحصيل نموده و جايزه چپن سبز مزاري را از يک فدراسيون تخصصی کشتی گيری امريكا مخفيانه به دست آورده است ، از طرف هيت ريسه آن فدراسيون- شامل،جورج بوش، ديك چيني و دونالد رمزفيلد- در سال 2001 در مقام کنونی اش تاج گذاري شد. كرزي در اولين ديدارش كه با پرويز مشرف كشتي گير پاكستاني داشت با چپن قاقمه و لنگي بزرگي كه بر سر داشت به ميدان آمد. وي اميد داشت كه بنا بر شناخت قديمي با پرويز مشرف مورد ترحم او قرار گيرد؛ اما مورد حملات شديد بازيكن پاكستاني قرار گرفت

مشرف كه يك بازيكن با تجربه و زرنگ است از چالهاي قديمي كشتي انگليسي استفاده نموده كرزي را چندين بار نقش زمين كرد و حتي بر خلاف مقررات كشتي چپنكي يكي دو بار پا بر گلوي او هم گذاشت كه به ميانجي گري سر مربييان تيمهاي انگليس و امريكا نجات يافت. كرزي با وجود حمايت اكثر داوران بين المللي نتوانست با پرويز مشرف مقابله نمايد و با چپن تكه و پاره شده و سر و روي پرخون بازي را صفر به مقابل بسيت به كشتي گير پاكستاني واگذار نمود.
كرزي در نشست خبري در حالی که چشمان اشک آلودش را با دستمال گل شفتالو پاك ميكرد از كشتي گير پاكستاني ابراز گلايه نمود. از تيم افغانستان تنها کرزی در اين مسابقات اجازهء اشتراک يافت . سایر اعضای تيم- شامل، پهلوان قسيم فهيم در وزن سه صد كيلو گرام، پهلوان دوستم در وزن 400 كيلو گرام، پهلوان متوكل در وزن 200 كيلو گرام، پهلوان سيد محمد گلابزوي در وزن 180 كيلو گرام - به سرمربيگري پهلوان رسول سياف به خاطر حمل و استفاده از دارو هاي ممنوعه، نداشتن اخلاق ورزشي و چك زدن يك بازيكن خا رجي از اشتراك در ميدان بازي منع شدند.

مردم افغانستان كه اين مسابقه را با استفاده از برق الكين از طريق شبكه هاي متعدد 24 ساعته افغاني ميديدند، خواهان دادن جزا به سر مربي و اعضاي اين تيم توسط قاضي القضات مخلوح آقاي شينواري مشهور به شيخ فاني شدند؛ اما خليفه برهان الدين كه از كشتي گيران كهنه كار است، در حالي كه باد پكه اش هم روشن بود از اعضاي تيم افغاني پشتيباني نموده خود را در برد و باخت گذشته و حال اين تيم شريك دانست. وي كه با خبرنگاران تلويزيون هاي 24 ساعته افغاني صحبت ميكرد، آرزو كرد كه روزي برسد كه هر هموطن ما از خود يك تلويزيون 24 ساعته داشته باشد .
Ahmad K Amin
قاطر مختار
كچلپا
تا نظر بردُبر و كُفل جنابش كردم
مالك الهول خم جاده خطابش كردم
جمع و تفريق نشد ثروت آن دزد شريف
دهشت از راقمه يي خفيه حسابش كردم
از صداقت دگرم ياد نياريد كه من
مدتي شد كه ازين ملك جوابش كردم
كوي شيرپور گذر كردم و قصرش ديدم
ياد از غارت و تاراج جنابش كردم
تو نديدي كه ز رزمايش چند قايد چور
ميهنم همچو خبان بود خرابش كردم
گله بي صاحب و گرگان بكمين است و شبان
حيرت از همت آلوده بخوابش كردم
غارت خلق اگر فتح وظفر ميخوانند
آفرين بر سبق و درس و كتابش كردم
خاينان وطن خاك نياكان وطن
هوس ديدن چون جوجه كبابش كردم
بي ادب قاطر مختار جهان زر و زور
جفته انداخت فزون فكر طنابش كردم
اين كچلپا كه غم جان كچلپا شده است
فكر پيتاوه و پاپيچ و جورابش كردم
ش.شيرآغا
طنز تلخ تاريخ ما

من ، در نظر ندارم تا به اصل و نسب و زادگاه و تاريخ تولد و اوصاف و سجاياي والاي روشنفكر بپردازم و براي اثبات گپهایم نقل قولهایي از ناموران شرق و غرب بيآورم . كاكه شيرو ، نه پژوهشگر است ، نه دانشمند و نه هم كارهء ديگر تا به خود اجازهء چنين كاري را بدهد؛ گرچه در زنده گي مهاجرت ناهنجاري مطلق ، هنجار روزگار و قاعدهء كار ما افغانها شده است و هر كس هر چه بخواهد ، مينويسد و چاپ ميكند . و امّا ، كاكه شيرو ، تنها و تنها به حيث يك هموطن ساده و پيادهء شما ، اگر بتواند آنچه را كه از قبيلهء روشنفكر بن منورالفكر بن معارف ، ديده و شنيده، به همان ترتيب كاكه شيرويي بنويسد ، وظيفهء خودش را انجام داده خواهد بود. البته منظورم وظيفه در برابر تاريخ و ملت و دگر گپهای كلان روشنفكرانه كه بنده از آن فرسخها فاصله دارم ، نيست، بل ايفاي وظيفه در برابر مدير مسوءول مجله است و وعده يي كه با او كرده ام . عرض شود كه اصرار بسيار مدير مسوُول هم به گفتهء خودش، ناشي بسيار ابراز نــــگـــرانـــيكرده اند .
مدير مسوُول ، به من وظيفه سپرد تا خودم جواب اين دوستان را بدهم و يك مطلب كاكه شيرويي نيز براي نشر بنويسم. هرچند بسيار تلاش كردم تا از اين وظيفه شانه خالي كنم، توفيق نيافتم. بالاخر راستش را گفتم و گفتم : " هرچه ميكوشم ، ديگر نوشتهء كاكه شيرويي از قلمم نميتراود ، گويي حريفان براي بستن دهان و قلم من جادو كرده اند... "
مدير مسوُول كه از سرنوشت جگر سوزم خبردارد ، با دلسوزي به سويم نگريست و با لحن مهربانانه گفت : " در اين شماره بحثي داريم در بارهء روشنفكر ، لااقل براي اشتراك در اين بحث مطلبي بنويس...".
خوب ، پس از اصرار زياد او و بالاخر پس از چند تيلفون پياپيش ، ناگزير نشستم تا چيزي در بارهء روشنفكر قلمي كنم . نشستم و قلم را از تقيد رهانيدم و به او گفتم : " اين تو و اين هم قلمرو پاك كاغذ ، ترا قسم به حق كه جز حقيقت چيزي ننويسي" .
و اينك آنچه را كه قلم ، به قيد قسم به حق ، نوشته جنساً تقديم ميكنم.
***
بنده از روي چشمديد و قضاوت عقل ناقص خودم ، ميتوانم بگويم كه روشنفكران افغانستان گرچه همه بن منورالفكر بن معارف بودند ، امّا در گذشته به صورت عموم به سه رستهء عمده تقسيم ميشدند:
1 - روشنفكراني كه به همدگر رفيق خطاب ميكردند و لقب شان چپ بود
2 - روشنفكراني كه به همدگر برادر خطاب ميكردند و لقب شان راست بود
3- روشنفكراني كه با دستهء اول و دوم هيچ رابــطه يي نــداشتـــند و جمعي از آنان خود شان را مليگرا و گروهي ديموكرات ميگفتند و شماري از آنان به همديگر شان "انديوال" خطاب ميكردند ، و امّا ، اكثريت اين رسته كه با همدگر شان نيز هيچ پيوندي نداشتند يا پيرو حزب باد بودند و يا اين كه به طور ثابت و يا متناوب به دور محوري به نام " بيطرفي " طواف ميكردند . يگان برادر و رفيق به جميع گروهها و دسته ها و افراد اين رستهء اخيرالذكر لقب مشترك " چپراس " را بخشيده اند.
روشنفكران رفيق گوي ، خود به دو رستهء عمده و هر رسته به چندين دستهء مختلف النوع تقسيم ميشدند . رستهء اول ، رستهء دوم را ريوزيونيست و دومي ها اولي ها را اوانتوريست ميناميدند.
ريوزيونيستها نيز گرچه به دو دستهء عمده و چندين گروهء خورد و ريزه تقسيم ميشدند ، اما همهء شان با تواريشهای اتحاد سرخستانات كبير ، رفاقت قويم و قديم داشتند. گرچه رفاقت با تواريشها و سرخستانيت براي همهء اين رفقا يك اصل اصيل بود و ركن ركين، امّا ، گويا در فروعات ميان رهبران شان اختلافاتي موجود بودند. اين رهبران آن اختلافات فرعي را از بركت بزرگواريهای خود شان به اصول اساسي تبديل كرده بودند و اصول مشترك شان را به فروعات ناچيز . برخي از اين پيشوايان و شماري از مقلدان شان را ميتوان در شمار موجودات ذوالحياتين قرار داد ، چون مدتي را در محيط يك دسته و مدتي را در محيط دستهء ديگري از رفقا به سر برده اند . حتي برخي ها را كه بنابر اقتضاي زمان و مكان به هر محيطي سري زده اند ، ميتوان در شمار موجودات كثيرالحيات دسته بندي كرد.
***
از قضاي روزگار ، رفقاي ريوزيونيست روزي به اوانتوريزمي دست زدند كه آن را اوانتوريزم كبيرِ و برگشت ناپذير نام نهادند و دنيا را در تحير فروبرند. و چون رفقاي بزرگ شان از اتحاد سرخستانات بزرگ كه همانا تواريشها باشند ــــ به گفتهء خود شان ـــ ديدندكه ممالك متحدهء تاجرستان ـــ يعني حريف اتحاد سرخستانات كبير ـــ نزديك است از اين اوانتوريزم سودكلان ببرد ، لذا كاري كردند كارستان و اين كارستان را رفقا ، مرحلهء نوين و تكاملي اوانتوريزم شكوهند برگشت ناپذير ، نام نهادند. و در نتيجهء اين مرحلهء نوين و تكاملي اوانتوريزم برگشت ناپذير ، ممالك متحدهء تاجرستان و يارانش فرصتي يافتند بينظير تا غلغلهء عظيمي به راه اندازند و جهان را عليهء اتحاد سرخستانات كبير شديداً برانگيزند و آن را در نوك ناوه گير كنند. ممالك متحدهء تاجرستان و يارانش ، برادران را با هفت قلم آرايش جميع صفات نيك بشري به حيث فرشته های نجات آزادي ، به بشريت جهان آزاد معرفي كردند و در خفاي آشكار برادران را با پولي ويتامين سبز شديداً تقويه كردند و فابريكه های بزرگي را برپا داشتند كه از اين سويش اگر كسي را داخل ميكردند از طرف ديگرش برادر بيرون ميساختند . و در اين ميان طالع چودري كه روزگار كار ترزيق پولي ويتامين سبز را در دست او گذاشت و فابريكه های برادر سازي نيز در سرزمينش برپا شدند ، چنان بر كرد كه انگار اكسير كيميا را به دست آورد . گرچه كشور ملالتاريا كه همسايهء چودري است نيز در اين راه وارد رقابت شديد شده و فابريكه های برادر سازي ملالتاريايي را در خاك ملالتاريا خيز خودش ، برپا كرده و فعال ساخت، امّا ، اين كشور ملالتاريا خيز چندان از پولي ويتامين سبز ممالك تاجرستان بهره مند نميشد. به همين سان حريف نيز فابريكه های بزرگي براي توليد رفيق برپا كرده بود. نتيجه اين كه هزاران رفيق و برادر با نفرت عميق از همديگر شان توليد شدند.
خلاصه بين برادران كه ممالك متحدهء تاجرستان و يارانش ، حامي آنان بودند و اتحاد سرخستانات كبير كه گويا به حمايت رفقا شتافته بود ، چنان بزن بزني شد كه در اين كارزار ، از اين سر دنيا تا آن سرش ، هر كسي سعي كرد تا شعار معروف رفقا مبتني بر " از هركس به قدر استعدادش ..." را تطبيق كند.
به همان پيمانه كه در اين گير و دار ستارهء بخت رفقا و برادران درخشيدن گرفت ستارهء بخت و اقبال رستهء سوم روشنفكران افول كرد و به گفتهء مردم قصهء شان مفت شد.
گويند روزي كلانكار كميتهء ولايتي دوردست ترين ولايات به معاون اميرالرفقا در كابل احوال كرد كه از بخت نيك كار اوانتوريزم شكوهمند برگشت ناپذير تا اقصاي ولايتش در مردم ريشه كرده است. معاون اميرالرفقا براي اين كه جميع جهانيان را از اين پيشرفت اوانتوريم باخبر سازد و حريفان را خرد و خمير كند ، جمعي از ژورناليستان خارجي را با خود به آن ولايت برد تا با چشمان سر و كمره های شان مشاهده كنند و مستند به جهانيان از اين پيشرفت خبربرسانند كه كار اوانتوريزم تا دورافتاده ترين روستاي دورافتاده ترين ولسوالي دورافتاده ترين ولايت اين مملك نيز رسيده است و همه گان از آن بهره ها برده اند.
معاون اميرالرفقا و همراهانش وقتي به آن روستا رسيدند ، ديدند كه جمع غفير ي از اهالي ـــ اعم از پير و جوان از جمله عده يي كه كلاشينكوف بر شانه داشتند ـــ در ميداني بزرگي گردآمده اند و چشم به راه مهمانان عاليقدر شان هستند. با رسيدن مهمانان ، ارشد الرفقاي روستايي ، به عنوان خير مقدم سخناني گفت و پس از آن رشتهء صحبت را به معاون اميرالرفقا سپرد. اين يكي پس از رسانيدند پيام پرشور و قوياً اوانتوريستي و و عميقاً سرخستاني اميرالرفقاء عنواني زخمتكشان روستا ، خواست تني چند از اهالي روستا را سر گپ بياورد تا مهمانان خارجي بدانند كه روستاييان از روي شعور اوانتوريستيي كه دارند گردآمده اند نه خداي ناخواسته به آن جهتي كه جهانيان فكر ميكنند. او براي اين كه موجبات اعجاب بيشتر را فراهم آورد از مرد ريشداري كه يك تار سياه در قودهء ريش و حتي دندان لقي هم در دهن نداشت پرسيد :
- كاكا جان ، آيا شما ميدانيد كه اوانتوريزم چيست ؟
پيرمرد جواب داد :
- بلي صايب ميفامم ، چتور نمي فامم . امروز ميده بچه ها هم ميفامن كه اوانتوريزم چيست .
- خوب ، وقتي كه ميفهميد پس بگوييد كه اوانتور يزم به نظر شما چيست ؟
- اي صايب شما خود تان بهتر ميفامين كه اوانتور يك تحول كيفي و بنيادي است.
معاون اميرالرفقا كه ديد پيره مرد به رغم كبر سن و ظاهر ژوليده اش از كتب مقدس رفقا نقل قول ميكند ، براي اين كه ژورنايستان خارجي را بيشتر متحير سازد ، باز پرسيد :
- اوانتور چرا يك تحول كيفي و بنيادي است ؟
پير مرد جواب گفت :
- أي صايب چي بگويم ، شما خود تان شكر فاميده هستيد و همه چيز را ميدانيد ...
- اما ، ما ميخواهيم نظر شما را بدانيم ...
- خو ، ايقه كه ميخاين نظر مره بفامين ميگم: اوانتور به نظر مه به خاطري تحول كيفي و بنيادي است كه از بركت اوانتور ، شما غرق در كيف هستيد ، مگرم همي اوانتور بيخ و بينياد ما مردمه كنده است.
***
هي ميدان و طي ميدان و خار مغيلان ، كارزار بزن بزن رفقا و برداران چنان دراز شد كه تواريش های گولاك ساز ِ روغن حيواني خورده و سرد و گرم روزگار را فراوان چشيده ، ثمر كارزار آخرين شان را ـــ كه به باور آنان بايد پيروزي ديگري براي شان ميبود ــــ ناديده ، با حسرت يكي پس از ديگري نامراد چشم از جهان بستند ، و يا به گفتهء خود تواريش ها ، نام شان براي ابد ثبت تاريخ گرديد و جسد شان در جوار مرجع تقليد شان ، در پاي ديوار قلعهء داراي ستارهء بخت سرخ ، با مراسم پرشكوه دفن شد.
بالاخر ، بقيته السّيف تواريش های كهنه كار ، كه از عزاداري های هرچند ماه يكبار خسته شده بودند ، ناگزير يك تواريش جوانتر را در مقام اميرالتوارشين برگزيدند، تا ديگر اينقدر زود به زود رهبران جهان را براي اشتراك در تشيـيع جنازهء اميرالتوارشين اتحاد سرخستانات كبير و مرجع تقليد تمام رفقا در جهان ، به زحمت نسازند.
اميرالتوارشين نو كه نه جوان بود و نه پير، و بر پيشاني اش نقشهء نو جهان را قلمزن ازل قلمي كرده بود و بر طبق روايات كتب قديمه و جديده ، ظهورش را چند سده پيش پيشواي پيشگويان جهان جناب نوستراداموس فرانسه يي پيشبيني كرده بود، وقتي زمام امور اتحاد سرخستانات كبير را در كف با كفايت خود گرفت ، در راهي رفت كه نهایتش صحت پيشگويي نوستراداموس را ثابت كرد. به هر رو ، گرچه برخي صاحبنظران هموطن ما در همان زمان نوشتند كه اين اميرالتوارشين نو " چف گربه " را ميداند و به همين سبب كنيه اش را " گربه چف" تعبير كردند و گفتند كه او هيچ چيزي نوي در كله ندارد و تنها ميخواهد اتحاد سرخستانات كبير را گربه مانند از بلنداي درز برداشتهء برج عاج خيال های خام اسلاف خودش به زمين سخت واقعيت فرود آورد ، بي آن كه دست و پاي دولتش بشكند و همسايهء جنوبي اش را نيز كه با زور نتوانسته بود ، با فريب بــبلعد . و امّــــا ، چنان كه ديده شـــــــد ، پيشبيني اين هموطنان ما ـ كه از پيشگويي نستراداموس بيخبر بودندو اين به گفتهء دانشمندي ، سند ديگري تواند بود در اين باب كه روشنفكران غرب ديدهء ما از مايه و جوهر فرهنگ و مدنيت غربي چه قدر بيخبر بوده اند ـــ مانند همه خيال های ديگر شان ، پادرهوا ماند.
به هر رو ، بالاخر شماري از تواريش های اتحاد سرخستانات كبير كه پيرو بينش باز امير جديد شان بودند ، ديدند كه دارند از نفس مي افتند ، بي آن كه توانسته باشند اوانتوريزم را در مرز های جنوبي قلمرو پهناور اتحاد سرخستانات به همت سپاه دلاور سرخستان شكست ناپذير خود ، برگشت ناپذير ساخته بتوانند. همين بود كه اتحاد سرخستانات كبير ، سخن های برگشت ناپذير خود را چنان پس گرفت كه در اول باور هيچكس نميشد. همچنان اميرالتوارشين جديد پيش چشم خلق عالم راه دلبري از عمو سام را در پيش گرفت.
رفقا نيز به تبعيت از مرجع تقليد شان ، در راه دلجويي از برادران گام نهادند. همين بود كه رفقا به برادران پيشنهادكردند:" أي برادران ! بياييد كه با هم رفيق شويم . .."
برداران جواب گفتند : " نه خير ، بنياد برادري بر اين نهاده شده است تا الرفيق و الرفاقت را از بيخ و بنياد بر اندازد و تخمش را در جهان نابود سازد ، پس چه گونه تواند بود كه البرادري بيايد و الرفيق شود و كار الرفيقي كند؟!... "
رفقا كه از برادران نااميد شدند ، دست به دامن كساني زدند كه نه رفيق بودند و نه هم بسيار برادر و به آنان پيشنهاد رفاقت كردند. و امّا ، اينان نيز پيشنهاد رفاقت را نپذيرفتند.
بالاخر ، رفقا هم مجبور شدند كه از اوانتوريزم و مرحلهء نوين و تكاملي آن دست بردارند. همان بود كه رفقا رسماً اصطلاحات مولودالتواريشي را كه از كتاب های چاپ اتحاد سرخستانات كبير آموخته بودند ، از زبان و قلم خودشان برانداختند و اگر هم بر سبيل عادت ــ مانند گذشته ــ خصوصي به همديگر شان رفيق ميگفتند، در حضور اغيار كلمهء محترم را به جاي رفيق به كار ميبردند و گويا به اين ترتيب به برداران نيز ميگفتند : " ببينيد ، ما ديگر نه تنها از اوانتوريزم دست كشيده ايم ، بل حتي لقب رفيق را نيز از قاموس خود شسته ايم و ميكوشيم كه محترم شويم . شما نيز يك گامي برداريد . خوب ، اگر نميخواهيد رفيق شويد ، حق داريد ، اگر نميخواهيد كه مثل ما محترم شويد بازهم اختيار داريد ، امّا ، بياييد لااقل با هم يك معامله يي كنيم كه هم محترمانه باشد و هم برادرانه".
و امّا ، برادران سر به كف به حرف اين رفقاي قديم و محترمان جديد ظاهراً ب هایي قايل نشدند و در راه و روش خودشان استوار ماندند.
در اين ميان كاري كه كاملاً برگشت ناپذير پنداشته ميشد ، برگشت پذير شد و به سپاه انبوه اتحاد سرخستانات كبير كه قبلاً رسماً قطعات محدود ناميده ميشدند ، امر عقبگرد و برگشت داده شد و بالاخر در حالي كه چشم جهان از شگفتي بسيار از حدقه بر آمده بود ، اين كار به انجام رسيد .
پس از عزيمت سپاه اتحاد سرخستانات كبير ، باز هم دنيا با شگفتي بسيار ديد كه حكومت محترمان در جاي خودش ماند و هيچ معلوم نبود كه چه وقت ساعت سعد صعود برادران بر ستيغ پيروزي نهایي فراخواهد رسيد.
در اين ميان ، محترم المحترمان ، كه فكر ميكرد كليد گشايش مشكل در روميته الكبرا است ، حاضر شد به آن ديار برود. و امّا ، حضور المتوكل ، گويا فرمودند كه او را حتي براي شنيدن معروضهء نوكري نيز قبول نخواهد كرد، چه رسد به اين كه تاج و تخت از دست رفته را از دست محترم المحترمان و يارانش واپس بگيرد.
رفقاي قديم و محترمان جديد در عين زماني كه ازالصلح و المصالحه و حتي برادري و در تلفظ غليظ تر" الاخوت " دم ميزدند ، در ميدان پهلواني نيز كار های ميكردند كه باور كس نميشد و همين بود كه اينجا و آنجا از دوپنگ سخن به ميان مي آمد . پسانتر ها معلوم شد كه حريفان ميدان هر دو دوپينگ به كار ميبرند. و امّا ، محترمان با گذشت زمان و قطع همه انواع دوپنگ ، بالاخر روزي ديدند كه ديگر خزانهء شان دارد بيخي خالي ميشود و فردا نه دانهء گندمي در انبار ها خواهد ماند و نه هم قطرهء تيلي در تيلداني ها . چون وضع را چنين يافتند و دريافتند كه پس از تكفين و تدفين تكيه گاه تواريشي ، ديگر يار و ياوري هم در جهان براي شان باقي نمانده و ممالك متحدهء تاجرستان ، نيز حاضر نيست سلام شان را عليك گويد ، و حتي بشنود و از طرف ديگر دريافتند كه برادران همچنان با پولي ويتامين سبز كه قوي ترين دوپنگ ميدان است تقويه ميشوند ، خواهي نخواهي به ياد ضرب المثل معروف " آب تا بيني بچه زير پاي " افتادند و هر كدام شان به ترتيبي كه براي شان ميسر بود ، كوشيد تا از تنگنا بيرون شود.
در اين باب كه در پس پرده چه ها واقع شد ، در كتب مختلف هزار و يك نوع روايت و حكايت آمده كه هريكي ناقض ديگري است ، ولي آنچه با چشم ساده در ظاهر امر ديديم ، همين بود كه بالاخر رسته ها و دسته های گوناگون رفقاي قديم و محترمان جديد ، رفتند و براي خود برادري و طريق برادريي پيدا كردند و براي خدمت ابراز آماده گي كردند.
برادران كه از همان اول نيز به دو رسته منقسم بودند كه رستهء ضعيف تر شان هشت شاخ و قويترشان هفت شاخ نام داشتند ، و گاهي شاخ های يك رسته باهم و گاهي نيز با رستهء ديگر شاخ به شاخ ميشدند ، چون تخت و بخت محترمان بن رفقا را در حالت واژگوني ديدند ، بر سر تقسيم ميراث های آن تخت و بخت با هم سخت به جنگ و دعوا پرداختند و در اين جنگ از جنگجويان نوبرادر بن محترمان بن رفيقان و تجربه ها و زرادخانهء های شان نيز بهره ها گرفتند.
تب اين بزن بزن به دسته های گوناگون برداران و برادرمآبان قلمدار و زباندار به اقصي نقاط جهان نيز سرايت كرد و شمار زيادي از پيروان حزب باد و چپراس ها و حتي بيطرف های زره پوش را نيز به تب لرزه مبتلا ساخت . و اينان نيز هر كدام جبه خانهء خود را به نفع اين يا آن دسته و رسته به كار انداختند و براي ثبوت حقانيت خود به جمع آوري دلايل ، اسناد ، مدارك و وثايق از كتب قديمه و جديده پرداخته و در صورت لزوم در حد توان از هيچ كوششي براي توليد آن نيز دريغ نورزيدند و مثنوي های هفت من نوشتند . از همين جاست كه يكي از مردان خدا با ديدن اوضاع و احوال با چند حرف الفبا يك چليپپاي بزرگ بر اين مثنوي های هفت من كشيد : او براي كارزار برداران نام با مسمايي برگزيد كه همانا بزكشي است و براي ميدان اين بزكشي نيز نامي اختراع كرد كه همانا منستان باشد. ميتوان گفت كه اگر در خانه كس ميبود همين دو حرف برايش بس بس ميبود. از سوي ديگر وجود اين مرد خدا و جسارت او گواه ديگر بر اين قاعدهء منطقي تواند بود كه در هر قاعده يي ، استثناء نيز ميتواند وجود داشته باشد.
القصه اين كه در ميدان بزكشي يا همانا منستان برادران سر به كف بر همدگر و بر هركه هنوز در منستان باقي مانده بود كاروايي هایي كردند ، كه حتي روح فرعون و نمرود و شداد هم انگشت حيرت به دندان گزيدند و ابليس لعين نيز از مهارت كارگزاران اين كارستانها دچار حيرت و حسادت بسيار شد . هواخواهان اين بزكشي بزرگ كه از ديار های مهاجرستاني خود به تماشاي اين بازي نشسته بودند ، از ديدن صحنه های مهيج آن چنان به هيجان آمدند كه گويي كاملاً از خود بيخود شدند . نتيجه اين كه تماشاگران به اين نتيجه رسيدند كه نبايد در اين بازي بيكاره بمانند. همين بود كه آستين بر زدند و فعالانه داخل ميدان قلمكشي و زباندرازي شدند و كار هایي كردند كارستاني و نتيجه اين كه در هجرتسراهای خودشان به توليد هزار و يك نوع تهمت مبادرت ورزيدند و احدي من الناس را بي داغ ننهادند. همچنان روايت است كه همين روشنفكران هجرت نشين تيوري های جديدي براي بازي بزكشي برادران اختراع كردند ... روايت ها ديگر دال بر آن است كه گويا اين اختراعات نيز در اساس منبع بيروني دارد و صرف براي حفظ ظاهر امر براي بيان آن شماري قلمدار و زباندار داخلي داخل ميدان ساخته شده اند و بس. و چون ما سند ثقه يي را براي اثبات اين يا آن نظر نديده ايم ، لذا هر دو روايت را آورديم با اين اضافت كه ممكن است در هر دو سخن چيزكي از راستي موجود باشد. و امّا ، آنچه كه با ايقان تمام ميتوان گفت اين است كه اصل حقايق و دقايق در لايهء آخري توپ های هفت پوستهء سياست قدرت های قهار نهفته است كه اكنون از چشم با شش پوش پنهان نگهداشته شده اند.
چون قرار ما بر آن است تا از مشهودات سخن بزنيم نه از اسرار مگو آنهم بر اساس حدسيات ، لذا بايد بگوييم كه در همين حالت كه ظاهراً هنگامهء برادران به اوج رسيده بود ، واقعه يي به وقوع پيوست كه گويا نستراداموس ، نيز از پيشبيني آن عاجز بوده است و يا اين كه ما باز هم به دليل عدم آشنايي با فرهنگ با فره و تمدن پرتوان غربي، از آن پيشگويي خبر نداريم .
ميگويند در هنگام وقوع اين حادثهء عجيب ، استادالبرادران ، برهان ميآورد كه فرشته گان صلح و خير نازل شده اند تا شر برادراندران ياغي و باغي را كه در برابر او علم مخالفت افراشته اند و لذا مباح الدم و واجب القتل اند ، ريشه كن سازند و امن و امان و برادري را به ارمغان بياورند. مخالفان استادالبرادران ، ميگفتند كه برهان او كه از حكمت به دور است ، بنيادي ندارد. و بسياري ها در حيرت شدند كه چه گونه ممكن است تا مردي كه سرد و گرم روزگار را چشيده و دستگاه پولي ويتامين سبز را ديده و از آن فراوان خورده ، و ساليان سال را در چنانستان به سر برده و تجربه ها آموخته ، باز به چنين سازي بازي ميكند .
به هر رو ، چنان كه ديديم همين خيلي كه استادالبرداران ، در مورد فرشته بودن شان برهان ميآورد ، تخت و بخت خودش را نيز درهم پيچيدند و او را به كوهستانات دور دست منستان فراري ساختند . همان بود كه استادالبرداران ، فرارگاه را قرارگاه خودش ساخت و برهان های پيشين خودش را واپس گرفت و فرياد برآورد : " آي بردران! از خواب برخيزيد و دست از يخن همديگر بر داريد ، ورنه همهء ما نابود خواهيم شد و منستان ما نيز از دست ما خواهد رفت .
آي برادران! چشم باز كنيد و ببينيد آناني كه ما از پير و جوان همه پيوسته با سر و جان در خدمتش بوديم و با از خودگذري هر حرفش را ميپذيرفتيم و مو به مو عملي ميكرديم ، اكنون به عوض پاداش خدمات ، ناجوانمردانه ما را از پشت خنجر ميزنند و قصد نابودي ما را دارند ..."
اين كه برادارن چه قدر به اين داد و فرياد استاد البرادران ، توجه كردند و يا نكردند و برهان های تازهء او را پذيرفتند و يا نپذيرفتند ، حرف ديگر است. آنچه كه شدست ، شدست و اكنون نود و چند درصد قلمرو منستان قبلي در قبالهء قدرت و حبالهء نكاح خيلي است كه استادالبرادران براي فرشته بودن شان برهان مي آورد و اين خيل ديگر چنان نظمي برپا كرده كه در دنيا جوره ندارد و اين قلمرو نظم بينظير را امارت ناميده اند . بر اين امارت بينظير ، اميري حكم ميراند كه همهء دنيا را با يك چشم ميبيند و در باب الف تا به ياي قضاياي زنده گي فردي ، خانواده گي و اجتماعي فتوا صادر ميكند و لشكري را به نام " امر به تقيد و نهي از تفكر" برگماشته تا بر تطبيق اين فتاوي و فرامين در گوشه گوشهء امارت نظارت كنند و خاطيان را چنان ادب كنند كه ديگر احدي من الناس در فكر سركشي نيفتد. بر طبق فتواي همين امير ، زنان از عذاب درس و دانش و كار در بيرون از منزل ، معاف شده اند ، همچنان يونفورمي براي آنان تعيين شده كه سراپاي شان را مپوشاند و در نتيجه ، اين امر ظالمانه و غير عادلانه كه زنان زيبا و نازيبا پيش چشم مخلوقات خداي برهنه رو ظاهر شوند ، ديگر كاملاً از بين رفته است و عدل و عدالت كامل ميان زنان برقرار شده است. همچنان براي اين كه تبعيض ميان زن و مرد از ميان برود و مردان فكر نكنند كه چيزي بيشتر از زن هستند ، لشكر " امر به تقيد و نهي از تفكر " موءظف شده تا در هر كوچه و پسكوچه و بازار و بازارچه يي در هر نقطهء قلمرو امارت كه باشد ، هركي را كه كمي هم از خود مردي نشان دهد چنان پيش چشم مخلوق مجازات كنند كه شاخ غرور مردي اش بشكند و برايش نشان بدهد كه اگر تو در خانه به هر بهانهء حق و ناحق بر زنت ظلم ميكني ، بايد بداني كه گفته اند " زور بالاي زور است " و ما نيز با تو چنين كرديم كه ديدي و اگر از آن عبرت نگيري ، نوبت ديگربا تو چنان خواهيم كرد كه تاريخ نيز نتواند آن را فراموش كند.
به هر رو ، اگر از حاشيه روي ها بگذريم ، بايد گفت كه بقيته السيف روشنفكران از الف تا به يا از راستگرا تا به چپگرا و نيز چپراس ها ، كه به هر علتي كه هنوز در امر مهاجرت تأخير كرده بودند ، از تكليف كار در امارت كاملاً معاف شده و بار سفر بسته و به ياران شان در خارج پيوسته اند و يا اين كه اگر به علت تنگدستي و يا احساس فداكاري بي پايان ، قبول تكليف هجرت كرده نتوانسته اند در كنج خانه خزيده اند و سر در گريبان تفكر فرو برده اند و چشم به راه اند كه دست تقدير چه راهي در پيش شان خواهد نهاد.
و اما ، حالا ، در هجرتستان دو رسته روشنفكر داريم : يكي كساني كه مهر سكوت برلب نهاده اند و دوم كساني كه فعال اند. روشنفكران فعال هم به دو دسته تقسيم ميشوند : يكي كساني كه در بازار تهمستان روي اين دعوا دارند كه چي سياه است و چي سياه تر و هر يك نظر به تشخيص خودشان ميگويند حالا كه روشنيي وجود ندارد پس بايد پذيرفت كه سياه روشنتر از سياه تر است و از اينجا نتيجه ميگيرند كه سياه نزديكتر است با روشني و از اين نتيجه گيري به اين نتيجه ميرسند كه روشنفكر بايد از سياه در برابر سياه تر دفاع كند. دسته ديگر گرچه اندك شمار اند ، و امّا ، طرح شان گشايشي است در راه حل يك مشكل كلان. اينان معتقد اند كه در طول اين يك قرني كه از خلقت روشنفكر در زبان ما ميگذرد ، گروهي در جامعهء ناجور ما سربلند نكرده كه بتوان آن را روشنفكر ناميد و از اين مطالعات به اين نتيجه رسيده اند تا به جاي قلب واقعيت ، جسارت كرده و حقيقت را بگويند و آناني را كه قبلاً روشنفكر لقب داشته اند ، پس از اين با لقب " درسخوانده گان " ملقب سازند. اگر اين گپ را همه ميپذيرفتند بسيار خوب ميشد؛ زيرا در اينصورت كاكه شيروي بدبخت را نيز مجبور نميكردند تا قلم بيچاره را بردارد و اين غزعبلات را بنويسد و اگر باز هم مثلاً كسي وادارش ميساخت ، در يك جـــــملهء خلاصه خودش را خلاص ميكرد و كار را نيز و مينوشت : " ما ، روشــــنفكر نداريم ، آنچه داريم درسخوانده است ــــ درسخوانده يي كه اگر هم كتاب های مكتب و فاكولته را خوانده و از آن درسي گرفته باشد ، به هر علتي كه باشد تا به حال از تاريخ و نيز از تجارب خود ش درسي نياموخته و گويا ميلي نيز براي اين كار ندارد ... والسّلام !"
***
در پايان براي اين كه دوستداران نوشته های كاكه شيرويي دست خالي نمانند و نوميد نشوند ، آنچه را كه همين چند روز پيش گوش ها و چشمان گنهكارم ، شاهد بودند ، بي كم و كاست براي شان قصه ميكنم .
باري از سر تصادف به مجلسي كه هموطنان بسيار بسيار درسخوانده از جمله دارنده گان ماستري و دكتوراي علوم و صاحبان ذوق و قلم حضور داشتند ، راه يافتم و خوشحال بودم از اين كه از فيض حضور آنان بهره ها خواهم گرفت. سر صحبت با محبت و ادب باز شد و بالاخر پس از پريدن به اين شاخ و آن شاخ رسيد به ميدان سياست. چون حرف به سياست رسيد ، دو هموطن بسيار تحصيلكرده با هم شاخ به شاخ شدند. گرچه هردو لباس سنگين و آخرين مود اروپايي بر تن داشتند و گيلاس ويسكي در دست و سگرت آمريكايي نيز بر لب ، و خلاصهء كلام كه از نظر ظاهر هيچ تفاوتي با هم نداشتند ، و هر دو نيز از حقوق بشر و ديموكراسي و اين قبيل مسايل ثقيل روشنفكرانه دم ميزدند ، امّا ، كمي بعد ميان شان دعواي بزرگي پيش آمد . از آنچه اين دو گفتند ، همه دانستيم كه يكي در گذشته از جنس برادران بوده و ديگري از جنس رفيقان. چون كار دعوا به دشنام رسيد ، اولي به دومي گفت :
- ... شما وطنفروشان وطن را فروختيد...
دومي بي درنگ پاسخ گفت :
- درست ميگويي ، ولي ما اگر وطنفروش بوديم، عمده فروش بوديم و وطن را اگر فروختيم ، عمده فروختيم ، وا به جان شما كه وطن را پرچون ميفروشيد...
و در اين ميان ، همسران اين دو هموطن كه پسان دانستم دختران كاكا هستند ، نيز شاخ به شاخ شدند . اولي گفت :
- از دست شما از وطن آوارهء ملك های بيگانه شديم ....
دومي پاسخ گفت :
- بيچاريش ، خوش هم باش كه از بركت ما مهاجر شدي . يادت است كه در كابل در هر هفته يك روز از سر صبح تا شام بايد مينشستي و در لگن كالا شويي ميكردي . يادت است كه بر ديگدان پردود غذا ميپختي و آبت را در تابستان در صراحي سفالي سرد ميساختي و غير از سرويس های شهري ، موتر ديگري را سوار نشده بودي و كالايت را از كهنه فروشي ميخريدي ... و امّا ، حالا خانهء لوكس داري، تلويزيون و يخچال و يخدان و ماشين كالاشويي ... داري ، لباس مود روز ميپوشي و موتر بنز زير پا داري. اين همه را از بركت ما داري....
¦¦¦
اطلاعيهء اتحاديهء خنده دوستان ملك منستان
* در مورد اعطای لقب خنده سالار به آقای ش. شيرآغا
مورخ اول سرطان سال 23 گريزي خورشيدي منستاني
دارالاخلافهء خنده
هموطنان عزيز ،
اتحاديهء زيرتاسري خنده دوستان ملك منستان ، كه اخيراً تشكيل شده است ، به جناب محترم آقاي ش. شير آقا ، سالار خنده دوستان ، به خاطر قدرداني از خدمات روشنفكرانهء خنده دار ايشان ، لقب افتخاري خنده سالار را اعطا نموده است . اين تصويب اتحاديه از سوي شخيص ترين شخصيت های آفتابفكر ، نيز تأييد شده است. بناً پس از اين جناب خنده همراه آقاي ش. شير آقا ، بايد لقب پرافتخار خنده سالار را در پيشروی نام شان که بر پيشانی مطالب پرخندهء شان درج می شود نيز بيفزايند.
هييت وزيرهء اتحاديهء زيرتاسري
خنده دوستان ملك منستان
***
برگرفته از شمارهء 20 مجلهء آسمایی ، خزان سال 1380 خورشيدی
بابه خاركش
 

 

تحليل بابه خار كش از اوضاع سياسي و اجتماعي كشور


نه تاجيك و نه هزاره ، نه پشتون باش
از دايرهء جداييت بيرون باش
در باغ وطن تمام گلها خوب است
بر ليلي آدميتت مجنون باش



اين كوزه بنازد كه وي افغان بوده
جنگنده و توفنده مسلمان بوده
گر خاك مرا روزي كسي كوزه كند
گوييد به جستجوي انسان بوده

ما سخت شكستيم و تو آباد شدي
بازيچهء دست زور و بيداد شدي
بر كام خسان و ناكسان رقصيدي
اي چرخ فلك تو هم خليلزاد شدي



يك روز ز پول و رتبه بارش كردند
زين تحفهء خويش شرمسارش كردند
بر شانه چپن ، سرش كله بگذاشتند
بر گردهء ملتي سوارش كردند

آن كه پي عيب خويش پيهم گردد
تا عيب خودش كمك كمك كم گردد
چون پاك كند گند تعصب از دل
ايمان دارم كه آخر آدم گردد

از ضعف خود و خجلت خود مي گويم
از بي سري دولت خود مي گويم
انگشت تو ار بر دگران چربين است
من عيب خود و ملت خود مي گويم



اين كوزه زماني انقلابي بوده
يك آدم بسيار حسابي بوده
روزي كه به چوكي تجمل بنشست
ديديم كه درد وي كتابي بوده



اين كوزه كه قامتش چو خربوزه شده
عقلش چو متاع پوچ دريوزه شده
از بس كه ز ترس عقب نشيني كرده
آدم بوده ز پس روي كوزه شده

كوزه نامه  (2)
 

تحليل بابه خار كش از اوضاع سياسي _ اجتماعي افغانستان




بيگانه جدا ، دوست جدا مي شكنند
انديشه وران باور ما مي شكنند
در بزم دموكراسي بي پنجاه و دو *
گاهي دل ما ، گه سر ما مي شكنند

* B52



اين كوزه زماني در سياست بوده
ديوانه رتبه رياست بوده
بي آبيش امروزي و ديروزي نيست
اين خصلتش از عهد نجاست بوده
 

اين كوزه زماني چاپلوسي كرده
بر درگه زور خاك بوسي كرده
گه با چپ و گه راست گهي با مابين
با هر كسي يك كمي عروسي كرده
 

از خنجر سرخ رفقا كور شديم
چون دور برادران رسيد چور شديم
اين هر دو دو روي سكه جهل بدند
از جهل همين دو زنده در گور شديم



گفتند كه انقلاب ما پيروز است
اين كاسه و آش ما دگر هر روز است
تاريخ در و پنجره را باز نمود
خنديد كه حرف رفقا چون گوز است



اين كوزه كه چرك است و سرش كنده شده
در شهر تعفنش پراگنده شده
بي گپ نبود كه در لجن افتاده
در مكتب قومييت چنين گنده شده



مايي كه ز كيك پهلوان مي سازيم
وز هرپشكي شير ژيان مي سازيم
از بسكه اميد خود به خود باخته ايم
از هر خس و خاري قهرمان مي سازيم



اين كوزه زماني حزب بازي كرده
با هر حزبي زمانه سازي كرده
از حال و هواي قامتش مي دانم
تا زنده بده شكم نوازي كرده
 

اين كوزه گمان برم كه حيوان شده بود
حيوان درنده بيابان شده بود
اينگونه كه وامانده دهانش امروز
از ديدن طالبان حيران شده بود
 

اين كوزه به خود زماني عاشق بوده
يك آدم بد خوي و بسي شق بوده
بر سنگ مزارش بنوشتند كسان
خوب شد كه برفت چون پر از نق بوده
 

اين كوزه به اسم مستعار است هنوز
در حوزه فرهنگي مار است هنوز
بيچاره چنان نگفته از آزادي
از ترس زدن رو به فرار است هنوز
 

اين هموطنم كه خالي است چون كوزه
از عقل و ادب گرفته حتمآ روزه
اي كوزه گر دهر ببخشي اما
وي را ز چه رو نكرده يي خربوزه
 

اسرار وطن را نه تو داني و نه من
اين خط سياست نه تو خواني و نه من
آيد ز پس پرده صداي طالب
چون پرده بر افتد نه تو ماني و نه من

کوزه نامه 3

تحليل بابه خاركشانه از اوضاع سياسي - اجتماعي افغانستان


به نام خدای بزرگ و سترگ
كه در بنده داده دلی همچو گرگ

كسی را به خوبي تراشيده است
كسی را به ناخن خراشيده است

كسی را به تخت تجمل كند
كسی را چو كرزی به كابل كند

يكی را بداده چه نيكو سری
به ک... دگر كرده ک... خری

همين پاره ک... ملت من بود
غرورش غرور تهمتن بود

گه انگريز و روس و عرب می شوم
به هر پيرهن بی ادب مي شوم

كنون بار بوش هم به دوش من است
يكی حلقهء نو به گوش من است

يكی بعد ديگر رسيد و برفت
هر آنكو بيامد بـِريد و برفت

من آنم كه تاريخم افسانه است
حقيقت ز من دور و بيگانه است

مرا مرد جنگی لقب داده اند
غيور و پلنگی لقب داده اند

من از خر كسان قهرمان ساختم
سگان را چو شير ژيان ساختم

ز بي عقليم گشته اند قاتلين
امير و وزير و شه المومنين

جهانی به مهتاب و مريخ شد
به ماتحت ما چيزی تا بيخ شد

گهی با كمونيزم بندم كنند
تمام وطن پر ز گندم كنند

اگر پف كنند دين در گوش من
ز گوش دگر می رود هوش من

ولي ني كمونيست و اسلاميم
شعوری ندارد سر خاليم

در اين كشمكش پول دين من است
دگر آدميت به غين من است

 

احسان الله سلام

از برای خدا پشیمان نشوید!

مثلی داریم كه می گویند:" كجا كاری كند عاقل كه بار آرد پشیمانی." هر كه این شرط عالمانه را پیش پای مان گذاشته است، جایش جنت. راست گفته است، فقط جاهلان هستند كه بار ندامت شان را هفتاد خـر" جومست" برده نمی تواند. اما پرسش این است كه در دنیای متمدن امروزی به كسی گفته می توانید، نـــــادان!

خط بینی بكشید و هوای جاهل گفتن را از سر مبارك تان بدر كنید؛ در غیر آن تا به كسی بگویید، نادان! او هم با استفاده از آزادی زبان برای تان می گوید: " خودت نادان، پدرت نادان، مادرت نادان، پدر كلان و مادر كلانت نادان، خشویت نادان، كودک قنداق پیچت نادان، هفت پشتت نادان، قومت نادان...."

وقتی در این سرای بلا، جاهل نداریم و بر مصداق مثل یاد شده، عاقل هم پشیمان نمی شود، پس چه كسی پشیمان می شود؟

بهتر است از چهار گوشه ي دنیا، چند ناخن مثال، بیاوریم تا كورگره اندیشه ي مان بازشود:

کمیته ي اهدای جایزه ي نوبل بعد از گذشت سال ها، وقتی از دادن جایزه ي صلح به شیمون پرس پشیمان شد كه دید، این چوچه ماكیان دموكرات، خروس خاورمیانه را چپ وراست سوار می شود و كسی هم حق ندارد به دُم و نول دموكراتش دست بزند.

شارون، نخست وزیر سابق اسراییل كه برای یك سفر رسمی و دوستانه به جمهوری فدرالی دوزخستان مشغول آب كردن چریوی شكمش است، در یك مصاحبۀ آشتی جویانه گفته بود:" سخت پشیمانم كه یاسرعرفات را در سال1982 نكشتم...."

هنگامی كه پنجاه هزار چوچه ي انترناسیونالیزم در"غرورستان" فدای ماتریالیزم دیالكتیك شدند، آن گاه سوسیالیزم علمی سراسیمه دروازه ي قصر سرخ را كوبید و فریاد زد:" وای! تا هنوز پشیمان نشده ای، زود باش سرت را از این خم غیرت بیرون بكش، و گرنه با همه ي اقتصاد سیاسیت، لخت مادرزاد بیرونت می كنند."

قصر سفید زمانی پتلون سیاه پشیمانی را بر تن كرد كه تنبان به دوشانِ پشمستان به عزت دوقلوهایش تجاوزكردند. گناهش نبود؛ مثل های ما را نخوانده بود و نمی دانست كه ما توان پوست كردن همدیگرمان را داریم، و گر نه یك باره ما را ترك نمی كرد.

نماینده ي ملل محترم متحد بعد از گذشت پنج سال، چند ماه پیش هوای پشیمانی به سرش زد و اعلام كرد كه ای كاش شلاقیان مژگان سیاه را به طهارت خانۀ بن دعوت می كردیم تا آنان هم نان و نمك دموكراسی را می چشیدند و حالا در نمكدانش استنجا نمی كردند.

یك دموكراتِ ویسكی بازِ نكتایی پوش و یك ساقی جنجله موی مینی ژوب پوش كه سال ها در گلزار نیفه ي امیرالمؤمنین هوا خوری می كردند، و برایش آهنگ امارتی می خواندند ـ چشمان سفید سرمه دارت مره كشت / ایزار كشال كیک دارت مره كشت ـ روزی لرزه یی در ایزار امیر حس كردند، سراسیمه از نیفه بیرون پریدند، دیدند كه زنبور"بی ـ 52 " نقاط مهم و حساس امیر را نیش باران می كند، در آن لحظه از ترس زنبور تصمیم گرفتند كه پشیمان شوند و دیگر به نیفه ي امیر بر نگردند.

 هركس پشیمان می شود حقش، اما نماینده ي ملت در قوه ي " تقلبیه " نباید این قدرزود پشیمان شود، مگر با تأسف، یك وكیل مظلوم كه تجربه ي پشیمانی را نداشته بود و هنوز رنگ قلمش در یك امضای تقلبی نخشكیده بود، كنفرانس مطبوعاتی برگزار می كند و از ملت امضا شناس مان عذر خواهی می كند. از حق نگذریم به این اعتراف می توان گفت: شكسته نفسی، نه پشیمانی!

خانمی كه نماینده ي ملت در قوه ي " قهریه " است، در یك تظاهرات نخره آمیز شركت می كند و از قهر بسیار فریاد می زند: " مرگ بر حقوق بشر، مرگ بر.... " فردایش وقتی از خواب بیدار می شود، بعد از نوشیدن یك چوشك شیر سرد، حین تماشای سریال " تام و جری" می بیند كه حقوق بشر ـ مثل پشك هفت جان ـ هنوز هم زنده است و نغ نغ در جاده های نیویارك راه می رود، بدون در نظرگرفتن قانون تظاهرات، مصاحبه ي مطبوعاتی برگزار می كند و بی درنگ پشیمان می شود.

در حالاتی كه صاحب خانه پشیمان می شود، یك دزد با وجدان هم حق دارد ندامت بكشد. اما دور از جان تان، رهزن بیچاره وقتی پشیمان می شود كه در نقاط پشیمان برانگیز وجودش، سیم های 220 ولت ندامت را نصب كنند، بنا بر این ما و شما پشیمانی دزدان و زندانیان سیاسی را در شمار پشیمانی نمی آوریم.

صمد آغا ـ شخصیت شلتاقی فلم های ایرانی ـ وقتی زد به چشم خر"عین الله" و او را به جرم كور ساختن خر به پاسگاه بردند، در اعترافاتش گفت:" پشیمانم، سخت پشیمانم...." طرفدارانش فریاد زدند: " دیدید كه صمد از كارش پشیمان است؟..."

وقتی صمد خوشحالی دیگران را دید، دوباره صدا زد: " پشیمانم، سخت پشیمانم كه چرا نزدم به چشم صاحب خر."

احتیاط كنید كه شما مانند صمد آغا پشیمان نشوید!

 

چرسواره ای از چرسعلی چنداولی

لندهور، بیتو شبی چرس به پرخانه كشیدم
همه تن سست شدم، سست شدم،
هیچ ندانم كه چه دیدم

شوق دیدار تو بعد از دو سه كش رفت ز یادم
ضعف و بیحال سر خویش به دیوار نهادم
در نهانخانه ي جانم گل آن چرس درخشید
دود یك وسوسه پیچید
تا كه ایستاده شدم
پای چپم شل شد و لخشید

یادم آمد كه بمن گفتی:


«ای چرسعلی از چرس حذر كن
لحظه اي چند برین چرس نظر كن
چرس آیینه ي عمر لُچكان است
تو كه امروز نگاهت
سر هر كوچه
پس چرس فروشی نگران است
باش فردا كه پولیسی ز پی چرس فروشان دوان است

بعد از آن چرسعلی،
قیمت هر چرس گران است
تا كه مفلس نشدی
چندی ازین چرس حذر كن! »
به تو گفتم :
«زور !حذر از چرس ندانم
سفر از كوچه ي پرخانه ي جافر نتوانم ، نتوانم»
باز گفتم که :
«همه عمر خودت چرس كشیدی
سر شب چرس كشیدی
نیم شب چرس كشیدی
دم صبح چرس كشیدی
همه وقت چرس كشیدی
غیر چرس هیچ مواد دگری را نچشیدی»
باز گفتم که :
«تو  معتادی و من شوقی چرسم
تا به دام تو نیفتم
از دوشنبه تاجمعه
مصروف درسم
تو به من زنگ زدی،
گرچه شنیدم ، نگرفتم.»
باز گفتم:
"تو خو توستی
اگرم سارتر و كانت بیایند
یا اگر هیگل و روسو
یا دریدا
یا كه هم شیلر و شاملو
یا حتی ماركس بیاید و بگوید :
«چرسعلی دیگر ازین چرس حذر كن
لحظه ای هم به دو سه صفحه ي «سرمایه» نظر کن
من به این ماركس بگویم : « كه دلم بایسكلم ،
این به تو هیچ غرض نیست
حذر از چرس ندانم، ندانم نتوانم»
باز گویم كه : «عزیزم
من كه آدم كش خادیست نیم
یا ز احزاب پر از پشم كه آدم خورند
یا ز کابینه ي كرزی
نه هم از جمله ي این قوم پرستان قبیح
آخر ای ماركس تو خوب می دانی
كه فقط چرس كشم گاه به گاه»

مرغی از شاخه فرو ریخت
بابه قو شیره ي تلخی زد و بگریخت
چرس بر حرف تو خندید
چلم از دست تو رنجنید

رفت در نشئه ي چرس آن شب و شب های دگر هم
نگرفتی دگر از چرسعلی خسته خبر هم
نكنی دیگر از ین صفحه ي پرخانه گذر هم
بیتو اما
چه چلم ها كه به پرخانه كشیدم

۳۰ جنوری ۲۰۰۷(چنداول)

 

فكاهيات

دستمال براي شوهر!

مرد: بازهم كه تكه خريدي؟

 زن: مي ‏خام برايت يك دانه دستمال بدوزم.

مرد: اين كه چهار متر تكه است؟

 زن: با بقيه‏اش هم براي خودم يك پيرهن مي ‏دوزم.

تماشاي فلم!

يك نفر با زنش رفته بوده سينما، در فلم يك دفعه يك گاو شروع مي كنه به دويدن به طرف تماشاچي ها. مرد يك دفعه مي پره پشت چوكي پت ميشه. زنش مي گه بخيز خجالت بكش اين فلم است. مرد مي گه من و تو مي فهميم كه ايخنن فلم است خود گاو كه نمي فهمد !!

كرايه ي خانه

صاحبخانه: هر وقت مي‌ گويم  كرايه ي خانه را بده، مي‌گويي: باش كه كه معاشم را بگيرم، پس كي معاشت را مي گيريي؟

 كرايه نشين: هر وقت كه استخدام شدم!

 

قسم راستين!

 

مرد: قسم مي‌خوري كه مرا به خاطر پول هايم دوست نداري؟

 زن: 100 دالر بده تا قسم بخورم!

ابتكار

مادر به پسر: بچيم فهميدم  كه باز شيطان به سرت زد و موهاي خواهرت را كشيدي.

پسر: بله! ولي لگدي كه به شكمش زدم ابتكار خودم بود!!

 

یک گپ دیگه

اپوزيسيون يعني چه؟

اپوزسيسون كسي گويند كه پوزش را به طرف مخالف برگردانده باشد.

آيا جبه جديدي كه اخيرا به سركردگي اقاي قانوني در افغانستان به مشاركت آقايون سيد محمد علي جاويد ومحقق وچند حزب ديگر به وجود آمد در اين تعريف مي گنجند يا خير؟اگر قرار بر اين باشد كه پوز هاي ايشان به آن طرف برگشته است مسئله ايست يك مقدار قابل تامل واگر اين كه پوز هاي ايشان به آن طرف برگردانده شده حرفيست ديگر ومي شود گفت كه اين ها اپوزيسيون اند.

به هر حال براي جلب توجه  خوانندگان گرامي خود با اين وزراي محترم كه ديروز دركابينه دولت آقاي كرزي حضور قوي داشتند وامروز بر اسب تكتاز وپيشتاز اپوزيسيوني سوار اند ومي رانند ومي خواهند كه كافه ملت نيز با ايشان همراه شوند وعليه حكومت كرزي راي مخالفت برافرازند،مصاحبه هاي كوتاهي داريم.البته نه با اين قانوني محترم امروزي كه اپوزيسيون است بلكه با محترم قانوني وزير ديروز معارف افغانستان. وهمچنان جاويد صاحب وزير ترانسپورت وآقاي محقق وزير پلان.

------------------------------------------------------------------------------------

یک گپ دیگه:

مصاحبه با وزير قبلي

لطفا خودرا به خوانندگان نويد روز معرفي نماييد.

-اين جانب  وزیر خان که فعلا به حاجی وزیر شهرت دارم ،عضو فعال جمعيت اسلامي،بعدا شوراي نظار در سيستم جهادي ورييس و وزیر و وزیر وریییس و کیل وزیر و وزیر کیل ،حكومت استاد اجل برهان الدين رباني،نی زهمین مقام های خانه بدوش را بر عهده داشتم. و بعد از رانده مان از سوي طالبان در خواجه بهاءالدين مركز مستحكم وپايدار دولت اسلامي افغانستان كه از جانب طالبان حكومت كفر والحاد وغارت خوانده مي شد مستقر بودم.بعدا عضو نهضت ملي باز  رييس حزب  خود،فعلا رهبر واجب الاحترام جبهه ملي اپوزيسيون دولت آقاي كرزي در شهر كابل.

مگر استاد ربانی کی است؟

-رهبر به دو گونه است.یکی رهبر جوان و دیگر رهبر کهن سال. در زمان حکومت  وریاست جمهوری استاد ربانی نیز  گپ از همین قرار بود.او هم خوش است که یک سمبول باشد و ما هم خوش هستیم که یک سمبول داشته باشم.

-شما از پيشقراولان جلسه بن بوديد،چگونه شما انتخاب شديد؟

جلسه بن راه را به سوي صلح مي كشاند ومن از سرسپردگان راه صلح بودم.

-امامارشال صاحب چطور؟

من از ايشان نمايندگي مي كردم.

-ايشان كه جنگ مي كردند وشما گفتيد كه سرسپرده صلح بوديد؟

-ايشان نيز به خاطر صلح جنگ مي كردند.

-پس شما نماينده جنگسالاراني بوديد كه به خاطر صلح مي جنگيدند؟

-چون ما به خاطر صلح جنگ و کشت وخون را راه اندازی کرده بودیم بنا  صلح سالاران خوانده می شویم.

اینگونه اصطلاح وجود ندارد.

-که من گفتم پس وجود دارد.

- آيا از استاد رباني هم نمايندگي مي كرديد يا خير؟

-تا جايي كه استاد به حرف ما گوش مي داد وگپ مارا قبول مي كرد،از ايشان هم نمايندگي مي كردم والي غير خودم به جاي وي عمل مي كردم.

-مي گويند استاد را شما مجبور به استعفا كرديد درست است؟

-اگر استاد استعفا نمي كرد اخراج مي شد.

-استاد مي گويد كه شما عليه او كودتا كرديد؟

-در سيستم امريكايي كودتا اجازه نيست.دوستان امريكايي گفته بودند كه كودتا نكنيد.

-چرا دوستان امريكايي را بر دوست ديرينة تان (استاد رباني )ترجيح داديد؟

-استاد رباني ديگر پير شده واز كار افتاده است.

چه وقت جوان بود؟

آنوقت که کاری از دستش نمی آمد؟ حالا که کار از دستش می آید جوان نیست.

-از كدام كار؟

-از همان كار هايي كه هنوز نكرده است.

  و اما كاركردگي هاي ايشان چي است؟

- بسم الله الرحمن الريم ،به نام خداوند كريم ورحيم واما بعد:استاد رباني به حيث رييس جمعيت اسلامي افغانستان بر خلاف همه رهبران خود به جبهات جنگ مي آمدند،وتمام جنگ ها را در ساحه جمعيت اسلامي با ارشادات داهيانة خود رهبري مي كردند.وحتي در زمان حكومت شان نيز به حيث قوماندان اعلي قواي مسلح امر فرمودند كه افشار را قتل عام كنيد وما كرديم. در جنگ ها عليه گلبدين حكمتيار كه شمار مرده ها را كسي گرفته نمي توانست استاد خود قومانده ساير نيرو ها را بر عهده داشت.

وقتي مرحوم ضيائ الحق امر فرموده بودند كه كابل بايد بسوزد استاد رباني نخستين رهبري بود كه به خاطر سوزاندن كابل،قول محكمي به ضياء الحق داد وپيش از همه روانه كابل گرديد.گر چه به كابل رسيده نتوانست ولي در راه هر آنچه انسان وآثاري از تمدن وانسانيت در رويش آمد يك سره از بين برد،مكاتبي را كه استاد ويران كرده است امروز در دفاتر  سازمان هاي استخبارتي پاكستان به مثابه افتخارات عظيم جمعيت اسلامي با خط زرين ثبت اند.

شما مي دانيد كه در تاريخ افغانستان هيچ پادشاه ويا رييس جمهور با صدراعظم خود كه هم در عين زمان با دولت بجنگد وهم در عين زمان صدر اعظم باشد نجنگيده است ولي استادرباني در اين مورد ريكارد جهاني را حفظ كرد وبه جهانيان نشان داد كه دموكراسي، هم اين را مي تواند بكند وهم آن را.حالا اخبار مي نويسند كه بيش از دو صد هزار نفر در جنگ صدراعظم ورييس جمهور به قتل رسيده است، اگر روز نامه ها ونشريات خارجي به گونه يي گلبدين حكمتيار را قهرمان اين همه قتل وقتال ها مي دانند استاد رباني دست كم از وي نداشت ونبايد اين خدمات برجسته استاد را ناديده گرفت.

در مورد آنانی که د رطرفداری این یا آن جناح می جنگیدند و کشته شده اند جز همان شعر معروف رحمن بابا را دیگر چه می توان گفت:رحمن بابا به حق سروده بود که:

دا دنیا په احمقانوده ودانه

دانا نه کا په دنیا باندی غرض

ترجمه:

این دنیا بر احمق ها آباد است

داناها به دنیا کاری ندارند

 

استاد رباني در زمان رياست واقتدار جمهوريتش، به چشم سر ميديد كه ميان استاد سياف و مخالفينش چه نزاع هاي بي شرمانه اي رخ مي داد،وشما شايد شنيده باشيد كه هر روز كسي كانتينر كانتينر اسنان مي سوختاند وكسي هم بر مال ناموس مردم تجاوز مي كرد ولي استاد به حكم  احترام به احكام جهاد وارشادات مجاهدت،هيچ يك از جهاديون محترم را متهم نمي كرد،زيرا مي ديد كه اگر در جنگ هاي ايشان يكي دو مجاهد شهيد مي شود هزاران هزار ديگر كه مجاهد نبودند كشته مي شدند ومرگ ايشان خود به خود روا بود وخدا رهبران جهادي را به كشتن ايشان بهانه ساخته بود.

آيا شما نمي پذيريد كه استاد ربانی غير از گذشتاندن مشقت هاي جنگ چندين ساله ، در زمان حكومتشان چه كار هاي مفيد ديگري را انجام دادند؟اين استاد رباني بود كه،همه كفار وملحد را از كار هاي دولتي اخراج كرد.زنان  را ديگر به دفاتر اداري و دولتي راه نداد،مكاتب دخترانه را بست وزنان را حكم داد كه اگر مرگ مي خواهند كه بدون حجاب از خانه برايند. و آقای یاسر وزیر فواید عامه استاد ربانی را فراموش کردید که یک امر فواید عامه ای بر دختران وزارت خود صادر کرد و گفت که بروید با برادران مجاهد تان عروسی کنید واز کار های اداری دست بکشید.

از همه مهم اين كه بن لادن پسان ها به نام تروريست مشهور شد وخود راعرب خواند،استاد رباني براي وي پاسپورت افغاني داده بود واو هر كاري را كه مي كرد در جامة افغان انجام مي داد و حضرت احمدشاه احمدزي وزير داخله ديگر استاد شاهد اين قضيه است وشايد شنيده باشيد كه مجاهد كبير احمدزي در مصاحبه با بي بي سي گفت كه پاسپورت افغاني را او به امر استاد به بن لادن داده است.آن گاه امور تروريستي وي چندان مشهود نبود،حالا كه صاحب نام وشهرت شده است خود را عرب معرفي مي كند وبه بر افغانيت خود مي شرمد.

آيااين استاد رباني نبود كه امر داد كه معارف افغانستان كاملا دگرگون شود.تمام كتاب هاي زمانه هاي گذشته سوختانده شوند وبه جاي آن هاكتاب هاي جديدي بايد طبع مي شد.يك مقدار كتاب را كه دوستان پاكستاني ما چاپ كرده بودند درمكاتب توزيع شد ومقدار ديگر که امر نوشتن آن ها داده شده بود از دست به سرعت رسيدن طالبان انجام نشد.مهم اين بود كه كتب قبلي بايد به هرصورتش از بين مي رفتند كه خوشبختانه رفتند وهیچ  اثري از ايشان برجاي نمانده است.

-من نم يگويم ديگران مي گويند كه استاد رباني،در حكومتش درگير تعصبات قومي خود بود وبدون قوم وحزب خود كسي ديگر را در راس امور دولتي مقرر نمي كرد.

-اين مسئله كاملا نادرست وعاري از حقيقت است.زيرا كه شما ديديد كه دردور اول استادكه در كابل تشريف داشتند،حكمتيار را صدراعظم ساخته بودند. حز ب وحدت  با استاد نبود،سياف از استاد حمايت نمي كرد،گلبدين سربه خود شده بود،حزب وحدت  كاملا در موضع اپوزيسيون قرار گرفته بودند،دوستم همراه با تمام ازبك ها وتركمن هايش با دولت جنگ مي كرد، خالص از روئز اولی که آمد در جلسه شورای قیادی گفت که برادرا جهاد مهاد ختم است.احزاب هم منحل.هفتگانه به هفت راه و نه گانه به نه راه روان بودند.بنا در دولت تنها جمعيت اسلامي  بود وبس،و استاد بادرايت خردمندي تمام حكومت را وچوكي هاي ثابت وسيار آن را بين همين ها تقسيم كرد و جناب شما آگاهي دارند كه هيچ گاهي ميان جمعيت اسلامي و افراد طرفدار قومي استاد رباني بر تقسيم چوكي جنگ وخونريزي نكرده اند. در پاسخ پرسش شما بايد علاوه شود،در زماني كه قدرت مشروع كابل به دست طالبان رسيد،واستاد يك ولسوالي بالا يك ولايت را در اختيار داشت از بس كه در برابر ملت احساس مسووليت مي كرد، حكومت را بر طرفدران يك ولسوالي بالا يك ولايتش به گونه عادلانه تقسيم كرد.اگر اين كار را نمي كرد ديگران كه دركنار استادنبودند كه براي شان چوكي اعطا مي كرد.

-ما افغانها مردم نمك حلال هستيم در وصف استاد همين قدر بس است بر افتخارات شان مشرف شديم،حال بر مي گرديم به ادامه صحبت مان.شما چه شناختي از آقاي كرزي داشتيد كه او را به حيث رييس جمهور پذيرفتيد.

-پذيرفتن او كار ما بود.ما مخالف ميل ملت كار نمي كنيم ونكرده اييم.او را بر ما تحميل كردند وما هم ناگزير بوديم مي پذيرفتيم.اگر شما بر جاي ما مي بوديد اين كار را نمي كرديد؟.

-شما را چرا وزير كردند؟.

-به خاطري كه من درامور دیگر  بلديت نداشتم.

-شما به حيث وزير در وزارت تان چه كار هايي را كرديد؟

-من وزارت را يك دست ساختم.تمام كساني را كه مخالف بودند از بين بردم وساير كساني را كه در جهاد سهيم نبودند از وزارت اخراج كردم.

-پس چرا برکنار شدید؟

-به خاطري كه آقاي كرزي با من وعده كرده بود كه چوكي صدرات را براي من مي دهد.

-چرا نداد.

-وعده خلافي كرد.

-كرزي يا ديگران.

-اصلا دوستان امريكايي،مگر نقش كرزي نيز در ان مشهود بود.

- مي گويند شما در لويه جرگه كسي را اهسته دشنام داديد،كه اتفاقا افراد دور وپيش تان شنيده اند.

-من با كرزي مزاح داشتم.

-چطور شد كه باز هم  وزارت  را قبول كرديد؟

-پس چه مي كردم؟

-در مورد وزير قبلي بگوييد.

-يك آدم متعصب،تمام افراد دور وپيش خود را مقرر كرد واز وزارت يك خانواده ساخته بود.وبه جز از قوم وخويش خود كسي ديگر را مقرر نمي كرد.من به خاطر رعايت تعادل ،تمام افرادي را كه او مقرر كرده بود بر طرف وتمام افرادي را كه او بر طرف كرده بود مقرر كردم.

-شما هم قومي گري كريد.

-قومي گري من به خاطر ثبات عدالت بود.

-بسيار خوب،طوري كه ديديم عدالت را تامين كرديد،لطفا بگوييد كه در وزارت چه كار هايي را انجام داديد.

-اول اين كه گفتم چه كاري كردم.شما برويد در سمت شمال از انس وجن بپرسيد از نحو كار تشكيلاتي من در وزارت راضي هستند. كفايت مي كند وقتي كار يك وزير مورد پشتيباني مردم قرار بگيرد.ما كه خادمان مردم هستيم وبايد به مردم خدمت كنيم.

ديگر اين كه در قدم اول با يك شركت دوستان ايراني به خاطر ساختن يك ميليون پايه چوكي از قرار في چوكي 18 دالر امريكايي قرار داد كردم.گر چه اين چوكي در داخل كشور به 8 دالر ساخته شده مي توانست  ولي من با اين كار خود توانستم مسئله را يك مقدار بين المللي بسازم و وزارت ما نيز اولين وزارتي بود كه غير از انجو ها پاي سرمايه داران خارجي را به كشور كشاند.ما نشان داديم كه دركشور امنيت وجود داردوهر كس ديگر مي تواند دركشور ما سرمايه گذاری كند ويا به امور توليدي وساختماني بپردازد. در ان معامله در فی چوکی پنج دالر برای من رسیده است.در وزارت به حال مامورین بیچاره هم باید توجه شود.غم اونها هم خورده شده است.

- ميگويند در اين معامله خرود وبردزیادی صورت گرفته است.

-آنقدر قابل تشويش نيست.در في چوكي یکی دو  دالر بيشتر  به کسی نرسيده است.شما فكر كنيد اگر طالب ها ويا ديگر وابستگان القاعده در اين كار دست مي داشتند، پول را هم غصب مي كردند وچوكي را هم نمي ساختند.ولي ما اين قرباني را به خاطر وطن ومردم ما داديم.مگر می گویند كه همه چوكي ها به وزارت  تسليم نشده است گناه من نبوده،مردم ودولت از مسوولين امنيتي ورييس جمهور بپرسند كه چرا چوكي ها را نياورده اند.وزير كه با هزار ها زحمت قراردادش را امضا ومشكل ومسئله پولي اش را حل كرده است.سوم اين كه من برنامه كمك هاي خارجي را ساختم،برايمامورین  شهرك ها وعده دادم،وزارت را مانند وزارت قبلی خود  از دست بيگانه ها پاك كردم.ما در وزارت خود تااين حد متحد ويك دست بوديم كه آقاي معين وزارت حتي صلاحيت بندي كردن ژورناليست ها را هم داشت، او چندين ژورناليست راچندين بار زنداني ساخته بود.وبه امر خود به سارنوالي معرفي كرده بود.وقتي قضيه به من رسيد،ا زمعين صاحب طرفداري كردم.

پس چرا بر طرف شد؟

 -یک مقدار کار شکنی می کرد.زیاد از قانون گپ می زد. در حالی که ما در کشور هنوز قانون نداشتیم.او گ هایی از دل خود می کشید.با معين صاحب دیگر در دفتر دست اندازي كرده بودد واگر بر طرف نمي شدد ازامكان دور نبود كه يك روز گپ شان به كوچه وبازار هم می  رسيد.

-حالا كه رسيده بود.

آنقدر زياد نبود.مثل وزارت تاج محمد خان نبود كه معينانش، خودش را مي زدند.

-چطور شد كه در موضع اپوزيسيون داخل شديد وخود را به رياست جمهوري كانديد كرديد؟

-مبارزه اپوزسيوني بسيار پر كيف اند.

-مگر وزارت شيرينتر ازآن نيست؟.

-چرا؟ به شرطی که همیشه باشد، اما صدرات ويا رياست جمهوري شيرينتر ازآن است.

-اگر شما رييس جمهور مي شديد با اين همه اپوزيسيون چه مي كرديد؟.

-هر چيز براي خود يك وقت دارد.وقتي اپوزيسيون به قدرت مي رسد ديگر چه حاجت به اپوزيسيونيگري.وقتي يك مسلم به پيروزي برسد عليه آن اقدام كردن عين كفر نيست؟

-آقاي كرزي نيزمسلمان است.

-من وكرزي با هم فرق داريم.

-چه فرقي درايد؟

-اول اين كه من عضو جمعیت اسلامی استاد ربانی بودم و او به كدام حزب ديگر جهادي تعلق داشت.دو اين كه كرزي لباس محلي مي پوشد ومن دريشي.سوم اين كه او كلا مي پوشد ومن سربرهنه مي گردم.چهارم  من گهگاه  عينك مي پوشم واو عينك ندارد.پنجم،او به زبان انگليسي حرف مي زند ومن انگليسي نمي دانم.ششم-پدر او در چوكي هاي بلند رتبه دولتي كار مي كرد واز من نمي كرد.هفتم،كرزي در زمان جهاد در  ويراني هاي فکری و وطنروشی  دست دارد و ما كه در جهاد در صف اول بود ویرانی های فزیکی کشور سهیم هستیم.

-اگر حامد كرزي شمارا برچوكي وزارت ابقا مي كرد،آيا باز هم همين نظر را در باره وي داشتيد؟

-نه خير ، كسي كه كار اسلامي مي كند مسلمان شمرده مي شود.

-پس چرا در صدد ايجاد اپوزيسيوني برامديد وتلاش نكرديد كه با كرزي در ابقاي وزارت به توافق مي رسيديد تا او هم يك كار اسلامي مي كرد وشما هم مي شديد وزير؟.

-كرزي بعد از آن كه از انتخابات پيروز بدر آمد از امور اسلامي دست كشيد.شما مي بينيد كه افراد غير را مقرر مي كند كه مهر تائيد مجاهدين را با خود ندارند.

-چرا يك عده وزرا بعد از  برطرفي به واقعيت (!)پي مي برند.

- به خاطري كه وقت تفكر كردن را پيدا مي كنند.

-در مورد جبه ملی چه می گویید؟

-نماد دموکراسی است.

اگر گلاب زوی رییس آن شود؟

- این کار شد ندارد.

- می گویند هر کار شد دارد.

- غیر ازین.

-اگر علوم شود.

-او آدم خوب است.این کار را نمی کند.

-تشكر از ين كه وقت داديد تا صحبت كنيم.

یک گپ دیگه

از بركت امريكا

حامد كرز ي در ديدار با وزير دفاع امريكا از جمله گفت كه كشور ما بر اثر مداخلت خارجي ها ويران شده وامريكا در تقويت اردوي ملي سهم بسزايي گرفته است بنا بودن امريكا در افغانستان چندين سال ديگر را نيز ايجاب مي كند.

از گپ گپ مي خيزد وازاين گپ هم چند تاي ديگر.اول اين كه شكر كه حامد كرزي از مداخلات خارجيها گفت، واقعا كشور ما را خارجي ها ويران كرده و مي كنند وزنده باد رييس جمهور ما كه با صراحت از مداخلت خارجي ها ياداور شد.شايد وزير دفاع امريكا فهميده باشد كه اگر در خانه كس است يك حرف بس است.

ديگر اين كه كرزي گفت امريكا در تقويت اردوي ما كمك مي كند.گپ راست است.ما در گذشته اردوي 500 هزاري داشتم.حال اردوي 26 هزارنفري.چه فرقي دارد كه كسي از ايشان بوت ندارد وكسي پطلون.كسي كمربند ندارد وكسي گيتس.آخر اردوي قوي،چه نيازي به اين ها دارد؟.مهم اين است كه صحت شان سالم باشد.وخدا را شكر كه صحت جسمي ورواني شان سالم وسالم تر است زيرا كه هر كدام ايشان از زير ذره بين هاي مقامات امريكايي به دهها بار گذشته اند.اگر ناجور (!)مي بودند كه در اردوي ملي پذيرفته نمي شدند.وقوت ديگر اردوي ملي ما راببينيد كه سابق اين كتله از طريق حربي شوونحي وحربي پوهنتون وپوهنتون هوايي تربيه مي شدند ولي حالا بدون اين ها، يكه راست به اردوي ملي مي پيوندند.اين قوت وصلابت را مشاهده كنيد كه بدون مصارف تربيه وتعليم قوت حربي يافته اند وچنانچه ديده شد حتي كورس عالي افسران را نيز فداي قوت اردوي ملي كردند.واقعا كه دوستان امريكايي ما ميدانند كه اردوي ما قوت دارد.ما ديروز از پراكندگي اردوي 500هزاري نمي توانستيم حتي با عمال ايراني وپاكستاني مقابله كنيم.اما امروز كه اردوي تقويت شده 26 هزاري توسط دوستان امريكايي داريم،پاكستان وايران ويا ديگر خارجي هاي مداخله گر مرد شوند به سوي كشور ما با چشم بد نظر كنند؟

 

یک گپ دیگه

يك حزبي خوب است يا يك نفري؟

از آغاز تا انجام در سياست افغانستان يك گپ بيشتر از همه جلب توجه مي كرد وگفته مي شد كه در افغانستان آزادي بيان وجود ندارد،آزادي عقيده وجود ندارد وكسي حق ندارد كه از دولت افغانستان انتقاد نمايد.اين نظام،نظام يك حزبي است ويك حزب به هيچ صورت نمي تواند ديموكراسي را در افغانستان تامين نمايد.

ولي حالا هر كس مي گويد كه در افغانستان ديموكراسي آمده ،ازادي بيان وجود دارد،هركس مي تواندابراز عقيده بكند،دولت افغانستان را انتقاد نمايد،وديموكراسي نيز در كشور پياده شده است وان سيستم تك حزبي نيز از بين رفته وهركس حق دارد در حاكميت دولت سهيم باشد.

من با آن عده دوستاني كه از سيستم تك حزبي انتقاد مي كردند،موافقت دارم وبدون هيچ گونه مجاملت حرف شان را مي پذيرم،كه تك حزبي خوب نيست ونبايد چنان مي بود كه بود.

آشكارا ديده مي شود كه يك عده دوستان ديده وشنيده با آن توافق دارند ولي من از در مخالف، با اين نظريات شان از پس پرده،چند سوالي مطرح مي كنم.

در سيستم يك حزبي تمام افراد از قدرت دولتي ،عبارت از اعضاي حزب بر سر قدرت است،حزب لا اقل يك كتله است كه شمار آن نيز بيشتر مي باشد ونه كمتر،گر چه در مقايسه به نفوس كشور قابل حساب نمي باشد ولي كم از كم در انتخاب كادرها بالاتر از يك نفر سهم مي داشته باشد.حالا  شما بفرماييد، بگوييد كه در سيستم امروز كشور ما غير از يك نفر ديگر كي صلاحيت تقرر وعزل ونصب كادر هاي دولتي را دارامي باشد؟بگوييد كه كدام وزير ومعين ورييس نظر به شايستگي وشايسته سالاري در كشور به كار گماشته شده است؟مگر جز روابط وشناخت هاي شخصي با شخص اول ويا شخص شخيص با مشخصات تشخيص شده از جانب شخصيت اول كشور؟.در گذشته اگر يك عضو حزب از جايي به جايي مي رفت بايد تعرفه حزبي مي برد اما حالا بايد تعرفه شخصي داشته باشد،تا در جاهاي معين شناخته آيد، الي غير، هر قدر هويت وشخصيتي كه هم داشته باشد،ناشناسي جز ،ديگر نتوان بود.در گذشته در ساير امور يك حزب تصميم مي گرفت.حالا يك شخص.نظريات يك حزب ارزشمند است ويا نظريات يك شخص؟كي خوبتر مي تواند خوبتر بينديشد؟از شما جنابان سوال مي كنم وقتي كه به انتخاب در بين بد وبدتر محكوم شديد،بگوييد كه سيستم يك حزبي بهتر است ويا سيستك يك شخصي؟

سوال ديگر اين است كه ازآزادي بيان وگفتار و كردار گپ وگپ هايي بود، حالا را بر گذشته ترجيح مي دهيد ميگوييد كه آزادي بيان وجود دارد وديموكراسي هم بر مسند حد اعلي تكيه زده است.لطفا بفرماييد بگوييد كه در كجاي افغانستان ودر كدام روزنامه ونشريه وجلسه وجرگه وراديو وتلويزيون وكيبل ويا هم در كدام محفل خوشي يا غم ويا دركدام خانه وخانواده، چه سرزباني و يا زير زباني ،كوايف وتحليل هايي از زندان هاي شخصي امريكايي را خبري به نشر رسيده ويا به طور شايد وبايد، كي گفته توانست كه چرا؟اگر شخص رييس جمهور در آن دخيل نيست واگر كابينه در آن دخيل نيست پس مقدم بر همه، ايشان بايد مي گفتند، كه چرا وملت از ايشان بايد مي پرسيد كه چرا؟مسئله جنايت با ترجمانان در باگرام،چرا با اين سادگي گذشت وامروز رويش راانبار خاك پوشاند.به مناسبت مرگ به هنگام يك قوماندان بيسواد وادمكش وظالم،دفتر رياست جمهوري ما به تكان مي آيد وسخنگوي رييس جمهور چه اعلاميه هايي به نشر مي رساند ولي از خبر اين حوادث حد اقل تا انجا نيز نمي رسد.چرا؟

كي در كشور گفته توانست كه امريكا درافغانستان مصروف چه كار هايي است؟.نگفتيد كه امريكا خوب كار مي كند ويا آزدي بيان وجود ندارد؟.شما بگوييد كه اين وزرا وتا وبالاي آن ها از كدام مسلك وصلاحيت در كشور برخوردارند. جز پيوند هاي شخصي كه امروز به مثابة عقل كل بر چوكي ها نشسته اند.وكار ها بر خلاف ميل مردم وخواست كشور ادامه مي يابد.تا حال هيچ كس نگفت كه وزارت خارجه چه كرده است؟وزارت داخله در برابر اين همه جناياتي كه انجام مي شودچرا خاموش است؟چرا مكاتب تاكنون علاوه برنبودن نصاب دقيق تعليمي،حد اقل كتاب ندارند.ميز وچوكي ندارند؟معدن كشور به چه دلايل به امريكايي ها سپرده شده است.چرا هنوز هم والي هاي بيسواد وقوماندان هاي بيسواد وجاهل بر گلوي مردم در مركز و ولايات كشور ساطور مي چلانند؟اين آزادي بيان چه شد وكجا است؟ وچراهنوز يك عده ژورناليست ونويسنده وروشنفكر به اصطلاح را پول خود فروشي در تور خود سانسوري پيچانده است وبراي ديگران الگو ونمونه نيز شده اند؟.چرا ؟چرا؟چرا؟

یک گپ دیگه:

بدعت ديگر قاضي القضات كشور

گپ ازين قرار است كه تاكنون گفته مي شد قضايك نيروي ديگري است كه در امور ديني و داخلي مردم سروكار دارد ولي در امور دولتي چندان مداخله نمي كند. وقتي برادران جهادي مان براريكه قدرت تكيه زدند،كار قضا نيز يك مقدار گسترش يافت وگپ آن از امور ديني مردم به امور شخص وجسمي هم كشانده شد. بدين معني كه اگر مردان ريش كوتاه مي داشتند دره زده مي شدند و زنان بدون چادري بلااستثنا به فحشا وغيره صفات منصوب شده مورد مجازات عاملين نهي عن المنكر وامر به معروف واقع مي شدند. اماباآمدن دوستان امريكايي در كشور ماكارستره محكمه ازين سطوح پر فتوح نيز بالا گرفت چنانچه مولوي صاحب شينواري نه تنها درسطح مسايل بين المللي كشوري بلكه در امور كشور هاي ديگر نيز به مداخله پرداخت واز رييس جمهور بوش به طور رسمي وآشكاراطي مكتوبي خواست كه دست ازپاخطانكند و زلمي جان خليل زاد را كه در گذشته هاي نه چندان دور از جانب مولوي شينواري پسرخوانده شده بود، درچوكي اش به حيث سفير كبير دولت ايالات متحده امريكا ابقا نموده به حال خود بگذارد تا اين بنده بي زبان به امور دفتري واداري افغانستان كه بيش از هر افغان ديگر آشنايي دارد همچنان كاركند و افغانستان را بازسازي نمايد.

معلوم نشد كه آقاي مولوي در نامة خود به رييس جمهور بوش بعداز اداي احترامات وسلام هاي گرم وخالصانه ديگر چه مسايلي از دست آورد هاي خليل زاد را نمونه و مثال آورده باشد؟.شايد در نامه درجمع بازسازي كشور ازساختن چندين سرك و شاهراه نام برده شده باشد؟، شايدگفته شده باشدكه آقاي خليل زادكه بيشتر از افغانها، افغانستان رامي شناسدو در اين كشور بيچاره سرسفيد كرده است، فلان و بستان بنياد ونهاد وتعمير ،مكتب ،شفاخانه و موسسه وغير موسسه را بنا نهاده وتا كار آن ها به پايان نرسد، تبديلي خليلزاد ضربة سنگيني بر پيكر نيمه جان كشور محسوب مي گردد و بوش حق ندارد كه افغانستان رافداي سياست هاي بين المللي كشور خود سازد.

امامولوي صاحب شينواري بازهم يك مقطعي راتعيين كرده وگفته است كه بوش تاختم انتخابات افغانستان صبر كند و بعداز آن هرچه كه دلش مي خواهد بكند.از اين نكته معلوم مي شود كه آقاي مولوي چندين نفر كانديد در پارلمان دارد ويگانه وسيله رسيدن به پيروزي ايشان اقاي خليل زاد است. درغيرآن اگر  مولوي صاحب به وجود آقاي خليل زاد در كشور علاقمند بودند به جاي بوش به آقاي كرزي سفارش مي كردند كه به سفير جديد امريكا كه به عوض خليل زاد مقرر مي شوداگريمان ندهد(!).

یک گپ دیگه

كابينة حامد كرزي منحل شد 1/4/2005

منابع نزديك به مقامات دولتي از جمله ياران نزديك محترم حامد كرزي رييس جمهور جمهوري اسلامي افغانستان يك ساعت قبل به دفتر روزنامة نويد روز اطلاع دادند كه محترم حامد كرزي ساعت شش صبح امروز اعضاي كابينه جمهوري اسلامي افغانستان را به قصر گلخانه احضار ودر ابتدا يواستوي ليك در حالي كه آقايون خليلي واحمد ضيا معاونين رياست جمهوري مفلرهاي جهادي به گردن بسته كرده وبيرق جمهوري اسلامي افغانستان را حمل مي كردند در پيشاپيش وزرا مازوم قدم از برابر خانم لورابوش گذشتند وبدين وسيله با اداي احترام به مجسمة ازادي امريكا مراتب احترام ملت افغانستان را با پرتاب كردن برگ هاي گل لاله ونرگس بر خانم لورا بوش،نسبت به ملت بزرگ وخواهر امريكا تقديم كردند.

سپس حامد كرزي جلسه اضطراري شوراي وزيران را تدوير ودر حالي كه خانم لورا بوش پيام ها وسلام هاي گرم و صميمانه وديموكراسيانه بوش هاي خورد وبزرگ را به حامد كرزي و ياران بي وفايش رسانيد رشتة كلام را به سفير امريكا در افغانستان سپرد.

سفيرامريكا در افغانستان ازكاركرد هاي خويش نسبت به مردم افغانستان ابراز تشكر كرد وبعدارشتة كلام را به رييس جمهور افغانستان تسليم داد.

رييس جمهور افغانستان در حالي كه از كاركرد هاي كابينة افغانستان در طول مدت حاكميتش ابراز رضايت كرد واز تك تك وزرا ابراز تشكر نمود كابينة فعلي افغانستان را رسما منحل اعلام داشت.

خبر نگار روزنامةنويد روز كه درجلسه وزرا از طريق ديوار هاي عقبي سلامخانه با دادن رشوت ها به محافظين داخلي وخارجي  حضور بهم رسانيده بود از جريان جلسه به گونه مختصر گزارش مي دهد ودلايل انحلال كابينه را چنين بررسي مي كند:

دلايل انحلال كابينه محترم حامد كرزي:

حامد كرزي پيش از آن كه كابينه رامنحل اعلام دارد برتك تك وزرا اقامة دعوا كرده وهر يك را به باد ملامت گرفت ودر حالي كه هيچ وزير به دفاع از خود نپرداخت و در حالي كه به عنوان تاييد سر تكان مي دادند هر يك به نوبة خود به احترام خانم ارشد امريكا از جا برخاسته، دست بر سينه گذاشته،كسي زير ريش تنك وكسي هم زير بروت هاي كهنه ويا تازه رسيده تبسم بي مزه يي مي كردند كه نشانة جلب توجه خانم لورا بوش تلقي مي شد. كه فشردة دلايلي كه حامد كرزي به خاطر انحلال كابينه خاطر نشان مي ساخت قرار ذيل است:

1-وزير دفاع به خاطر آن كه خانه اش را در روز روشن دزد هاي علني چور كرده و وي نتوانسته است از خود وخانه خود دفاع كند بنا نمي تواند از ميهن دفاع نمايد.ولي دليل عمده بر وزير دفاع اين بود كه خانم لورا بوش از جانب آقاي بوش به خاطر دفاع افغانستان وتامين حكومت كرزي براي يكي دو دورة ديگر وعده هاي فراوان داد ورياست دولت را ازعدم حمله خوارج پاكستاني وايراني مطمئن ساخت.بنا نيازي به وزارت دفاع ديده نمي شود.از طرف ديگر موسسات آموزشي وتحصيلي مربوط وزارت دفاع كه از قبل لغو شده اند، خود دليل عدم ضرورت وزارت دفاع را ثابت مي سازد.

2-وزير داخله،به مثابة يك دژ استوار در برابر جنايت كاران در افغانستان و به ويژه در شهر كابل ايستاده است.چنانكه جنايتكاران هر روز به حيث مهره هاي متحرك كار مي كنند ولي اين دژ استوار پا برجا بوده واز مكان معينش شور نمي خورد.و از وقتي كه شنيده است اسماعيل خان به عوضش مقرر مي شود كاملا به كار بي علاقه شده .از طرف ديگر گفته مي شود كه با يونس قانوني نيز قرار گذاشته است كه عضو حزب افغانستان نوين مي شودكه اقاي قانوني آن را رهبري مي كنداين مسئله خشم جدي اقاي كرزي را برانگيخته است.

3-وزير خارجه،كه اصلا بايد در امور خارجي كار كند، امور داخلي را در خارج گزارش مي دهد واز گزارش امور خارجي در داخل كشور ابا مي ورزد.

4-وزير انرژي برق،از روزي كه دراين چوكي مقرر شده هيچ سوچ هاي پايين رانمي بيند وهي در سوچ هاي بالا دست مي زند وگپش از انرژي برق گذشته به پياده كردن انرژي افتاب در افغانستان رسيده است.او به جاي ان كه به ملت برق بدهد به خاطر زياد شدن باد وباران وسيل به اداي نماز هاي استسقا مصروف است،تااين كه امروز ديده مي شود سيل وباران به عوضي كه به ده خانوار برق بدهد قريه وقصبه هارا دركشور زير نظر كرده وقسم خورده كه تا وزير برق نماز هاي استسقايش را پس نگيرد همه را يكسره با خود خواهند برد.

5-وزير معارف از روزي كه بر چوكي وزارت نشسته است، تا امروز به تصفيه وزارت موفق نشده وهنوز طرفدارن اقاي قانوني در راس امور باقي مانده اند و اوامر وزير جديد را چندان تحويل نمي گيرند.

6-وزير تحصيلات عالي،با رييس نشرات خود دست وگريبان شده وخلاف نورم هاي اداري با وي غالمغال كرده است.وپيش از آن كه رييس نشرات را برطرف كند او برو وزير پيشي گرفته از سمتش استعفا داد ومهره برد را از خود كرد و وزير را در چال خودش كشت داد.

7-وزير حج و اوقاف در مساله سه ميليون دالر دزدي واختلاس در وزارتش به حيث اولين نمونة روشن فساد جهادي از اين كار به مثابة غنيمت دفاع كرد ومعينش را از محبس نجات داد.از طرف ديگر پسر وي نيز معين يكي از وازرتخانه هاست وطبق مقررات دولتي از يك خانه دو ديوانه در راس امور مجاز نمي باشد.

8-وزير اطلاعات وكلتور نتوانست كه تلويزون افغانستان را با روزنامه هاي كشور جنگ اندازد وهرچه كار كرد گپش از قبر پالي وزيارت جويي به كار فرهنگي كشيده نشد.

9- وزير صحت عامه كه چندين تن از خويش و قوم خود را به جاي روساي آن وزارت مقرر كرد وكارمندان عالي رتبه را يا مجبور به فرار ويا محكوم به قرار ساخت اما نتوانست رابطه خويشاوندي اش را با مقرر شده هاي جديد به اثبات برساند.

10-وزير جوانان، بيچاره مانند يتيم وسرسبيلي خودش در جمع جواناني قرار دارد كه به كمك نياز دارند واگر بر طرف نمي شد از امكان دور نبود كه خود در جمع گدايان تازه كار شهركابل دست به ابتكاري مي زد.

11-وزيرامور زنان نتوانست در شهر كابل جلو ايجادكلپ هاي زيبايي اندام زنان را بگيرد وتازه اين كه خود به نسبت چاقي بيحد شامل كلپ هاي زيبايي اندام شده ونظر به ادعاي مسوولين كلپ با استفاده از مقام وزارتش از دادن فيس كلپ نيزطفره مي رود.

12-وزير زراعت از مخالفت با كاشتن كوكنار در كشو ر تا اخر دست بردار نشد.و وزير مبارزه با مواد مخدر گفته است كه كوكنار خود مواد مخدر نيست و وي نمي تواند با كشت كوكنار مخالفت كند.او مي گويد بگذاريد كه كوكنار در كشور كشت شود تا از ان مواد مخدر به دست ايد وبعد زمينه مبارزه با آن در وزارت خانه ما پيدا شود، در غير آن معذوريم.

13-وزير مخابرات د رحالي كه هيچ دفاعي از خود نداشت اعتراف كرد كه تلفون رييس جمهور دو روز كار نمي كرد وبه خاطر ارتباط آن هيچ اقدامي نكرده است.

14-وزير ماليه بودجه سال را از نورم معين تقسيمات ميان كابينه كمتر در نظر گرفته بود ودر ميان وزرا جار وجنجال هايي را برانگخته است.از طرف ديگر زنش كه رييس سره مياشت شده اقاي كرزي بدون تعارف به استاد گيلاني گفته است كه از هر خانه يك ديوانه.

15-وزير ترانسپورت از حادثة سقوط كام اير پيش از ديگر وزرا يعني سه روز بعد از حادثه آگاهي يافت ولي ديگر وزرا را خبر نساخت واين مساله يك نوع بدبيني را دركابينه به وجود آورد.

16-وزراي فوايد عامه وشهر سازي وخانه سازي مي دانند كه مردم از دولت توقع هيچ فايده يي را ندارند واز طرف ديگر مردم خانه هاي خود را نير خودمي سازند وشهر ها كه در كشور از قبل اباد شده اند. بنا اين وزارتخانه هاكاملا اضافي مي باشند.

17-وزير سرحدات بايد ازدير مدت پيش برطرف مي شد زيرا با آمدن دوستان امريكايي در كشور ،ميهن مان از خطر سرحدي با همسايه ها هيچ مشكلي ندارد.

18-وزيرامور اجتماعي كارش را انجا داده است.مردم در افغانستان همه اجتماعي شده اند وهر كس، هركسي راكه مي بيند از بركت وزارت امور اجتماعي بدون سلام عليكي رها نمي كند.

19-وزير امور شهدا ومعلولين تا كنون نتوانسته است كار را به اهل كار بسپارد.وزارت مربوط شهدا است ولي هنوز هم در امور آن زنده هاكار مي كنند.

20-وزير معادن وصنايع خود كارش را تمام كرد.زيرا استخراج معادن را طي يك قرارداد به امريكايي هاسپرد وگوشهايش را آرام ساخت.

21-وزير امور مهاجرين مي داند كه مهاجرين در خارج از كشور اند ولي وزارت شان در داخل هيچ معني ندارد.يا بايد كاري شود كه وزير صاحب نيز همان گونه كه از خارج آمده است دوباره به خارج برود ويا اين كه مهاجرين را به كشور بياورد.كه ممكن نيست.زيرا شنيده باشيد كه مي گويند ملا به كوه نمي رود وآهو به ابادي نمي ايد.

22-وزير احيا وانكشاف دهات به خاطر آن كه سيل ها دهات را يكي پي ديگر از بين مي برد وچيزي براي احيا باقي نمي ماند.بنا اين وزارت نيز بايد در معرض سيل قرار بگيرد واز بين برود.

22-وزير اقتصاد كه خود اقتصاد دان است ولي دركنار افراد غير اقتصادي قرار گرفته اگر ازكاربركنار نشود محو خواهد شد.

در اين اثنا خانم لورا بوش بدون اختتام حامد كرزي موافقتش را با الغاي كابينه اعلام كرده وبه جاي انگليسي به فارسي گفت كه منظور منظور منظور.

وبه اين صورت جلسه اول اپريل سال 2005 ميلادي كابينه اختتام يافت واژانس باختر امروز شب بعد از ساعت دوازده كه روز جديد داخل مي شود اعلام خواهد كرد كه خبر فوق به نسبت اعلام آن در اول اپريل كه روز راست گفتن در اروپا است،درست از آب بر نيامد.

یک گپ دیگه

گداها چند نوع اند؟

كميسيون جمع آوري گداها كه دو ماه پيش ايجاد شده بود در نتيجه توانست سي كودك رابه يك محلي انتقال دهد. امامعين وزارت كار و اموراجتماعي ميگويدكه درشهركابل هشت هزار كودك گدايي مي كنند.

جالب اين است كه معين صاحب تنها ازهشت هزار كودك ياداور شده است و فراموش كرده كه ب&#