|
|
نوید روز ،تربیون ازاد روشنفکران، در زمینه های آشتی ملی ،تفاهم
|
|
غلام محمد جلال رییس حزب ملی هیواد افغانستان از روند اتحاد احزاب متحد ملی و نهضت فراگیر دموکراسی و ترقی افغانستان استقبال می کنیم ما همه که از مدت ها برای اتحاد و یک دلی سیاسی حرف می زدیم و با طرح ها وبرنامه های گونه گو نی در این را ستا سربلند می کردیم،که هنوز بر طرح و اندیشه های مان استوار هستیم و هر رفیقی از جنبش گرانسنگ دیروزی مان که چه اول و یا چه هم در روند گفتمان های سیاسی مان یا صدایی بلند کرده و یا هم صدای رفیق و یار ویاور دیگرش را پشتیبانی کرده است در جای خود ارزش والا و هنوز هم محک اتحاد سراسری ما شده می تواند،اینک با اتحاد دو حزب متحد ملی ونهضت فراگیر چشم مان روشن گردید. وباید گفت که گرچه هنوز آرزو های ما مبنی بر وحدت سراسری جامه عمل نپوشیده وکماکان باید پویش های مان را ادامه بدهیم و در هر جایی که هستیم از سعی و تلاش دریغ نورزیم باید به این اقدام با دیده قدر نگریست و از آن استقبال کرد. حرف جدی ای بر سر این است که دو حزب با هم بردار وهمکیش از جزایر حزب وطن یعنی نهضت فراگیردموکراسی و ترقی و حزب متحد ملی افغانستان،پس از مباحثات وگفتمان ها توانستند بر شبح شوم بیگانگی فایق آیند و سند معتبر وحدت را به امضا رسانند. گرچه پیوستن دیگر سازمان و ها و احزاب سیاسی در حال حاضر شاید با این روند به زودی ممکن نباشد،اما با پذیرفتن آن به یک فال نیک می توان گفت که اقدام دوحزب فوق ، کاریست در جای خود معتبر و راهگشا، برای تمام نیرو های مترقی افغانستان. حزب جدیدی که بر اثر ادغام دو حزب به رهبری محترم نورالحق علومی وشیر محمد بزرگر، در حالی رویش است وبه گفته راهیان این احزاب، کنگره سراسری شان در در فرا راه قرار دارد،بدون شک، حزبی تواند بود که هم نسبت حزب متحد ملی یک حزب قوی ونیرومند بوده و هم نسبت به حزب نهضت فراگیر. وبدن شک اثر گذاری سیاسی آن در روند سیاست های فرا گیر در جامعه افغانی نیز نسبت به تنهامنشی های هر یک از احزاب دیروزی بیشتر و موثرتر خواهد بود.تازه این که یک درسی بزرگی را نیز آموخت که هریک از احزاب دیگر از این کیش و منش می تواند شیطان خود بزرگ بینی ها را با سنگ لا حول ولاقوت الا باالله بزند وبه سهم خود در نزدیک شدن حد اقل یک خاربته را برداشته و کنار بگذارد. با وجود آن که دوحزب رفیق ، گام اول را برداشتند و مسلما،این کار اقدام اول و آخر نبوده و کار یکسره تمام شده اعلام نخواهد شد،بناء یک بار دیگر با صراحت اذعان می دارم که،این اقدام یک گام مثبت ومفید است.مثبت به خاطر آن که راهگشا باشد برای سایرین واثرگذاری بیشتر بر جریانات سیاسی در افغانستان و مفید برای این که احزاب و سازمان های دیگر نیز بتوانند از مکانیزم وحدت این دو حزب برای ایجاد جنبش سراسری در کشور استفاده ببرند،آن جنبش سراسری که درچارچوب هر نام ونشانی که عرض اندام می کند،چارچوبی باشد قابل رویت و قبول برای همه اعضاو رهبران تشکل های پراکنده جنبش. حزب ملی هیواد افغانستان ،که شاید عنقریب سند راجستر دوباره اش را نظر به قانون جدید احزاب دریافت نماید،به مثابه یک نیرو های متشکل وبا حضور فعال در روند سیاسی افغانستان،از اتحاد احزاب با هم برادر وهمکیش متحد ملی نهضت فراگیر و ایجاد حزب جدید از ادغام این دو حزب با دلگرمی فراوان استقبال می کند و به رهبران آن ها هر یک محترم نورالحق علوم و محترم شیر محمد بزرگر از صمیم قلب تبریک و تهنیت می گوید. مسلما آرزو مندی های ما به خاطر موفقیت ها ی بیشتر شان نیز توام با مراتب تبریکی می باشد. قابل یاداوری است که چندی قبل دوسازمان شهری حزب ملی هیواد فغانستان و حزب متحدملی افغانستان با هم یک جبهه ای را ایجاد کرده اند،این جانب درحالی که از این جبهه استقبال کردم،محترم نورالحق علومی رهبر حزب متحد ملی افغانستان نیز آن را پذیرفت و مورد حمایت قرار داد.به نظر من با وحدت دو حزب مذکور سازمان شهری ما امروز خود را نه تنها با سازمان شهری مسکو حزب متحد ملی بلکه با سایر رفقای دوحزب نزدیک و همکار می شمارد.با گرفتن اطلاعات ازجانب سازمان شهری حزب ملی هیواد افغانستان ،این سازمان آمادگی دارد که پس از ایجاد حزب واحد متکی بر تفاهمنامه قلبی ،با سازمان شهری حزب واحد نیز ایجاد جبهه همکاری های سیاسی و اجتماعی را مطرح نماید. باور دارم که هیچ مانعی،از هیچ جانبی در براورده شدن این مامول وجود نخواهد داشت.زیرا بنیاد تمام یک دلی های بزرگ را اقدامات کوچکی تشکیل می دهند که فردا های تابناکی را نوید می دهند. این جانب با تجدید مراتب تبریکات خود و حزب ملی هیواد افغانستان را به مناسبت ادغام احزاب متحد ملی و نهضت فراگیر به رهبری ،کادر ها و سایر اعضای این دو حزب و به ویژه به رهبری،اعضا وکادر های حزب جدید ،خاطر نشان می سازم که حزب ملی هیواد افغانسان به منظور انسجام دادن سیاست در کشور و به منظور باز کردن راه تفاهم و هموندی های بعدی ایجاد یک جبهه سراسری ملی-سیاسی را راه موثر شمرده و توجه تمام رهبری هام محترم احزاب مترقی افغانستان را به آن جلب نموده اعلام می دارم که با بلند شدن یک دست ویا یک صدا به خاطر پشتیبانی از ایجاد یک جبهه سراسری، حزب ملی هیواد افغانستان امادگی قبلی اش را به عضویت آن اظهار می دارد. به امید پیروزی های رفقا در راستای ایجاد حزب واحد و به امید آن که از تجارب تلخ گذشته درسی در ذهن های مان باشد،تا معیارها نیر بر مبنای دید به آینده مشخص گردند نه متکی بر خط کشی های گذشته. پیروزی تان آرزوی ماست غلام محمد جلال رییس حزب ملی هیواد افغانستان
تقاضای دوستانه از گردانندگان رسانه های وزین زیر به ترتیب الفبا :آآریایی/ اخبار افغانستان / ادیب / اصالت / پیام نهضت / پندار / پیام وطن/ حزب وطن/ روزنه/ سپیده دم /صفوف حزب وطن/ میهن /مشعل/ نهضت آینده/ نوید روز / نور/ وطن/ وطندارچگونگی جریانا ت به وقوع پیو سته در حزب دموکراتیک خلق افغانستان ( حزب وطن ) برای اکثریت اعضای آن مانندآفتاب روشن و آشکار است، و در شرایط دشوار کنونی آنعده از اعضای حزب فوق الذکرمقیم خارج از کشور، چه آنهای که دربدنه یکی از جریان سازمانی جدید احزاب تنظیم اند و چه رفقای که تا اکنون در هیچ یکی ازتشکلات احزاب حضور ندارند ، چشم امید شان را به تشکل دوباره ی در بدنه یک حزب و سازمان بسته اند؛ که میتوان برعلاوه جلسات پراگنده پیشین از اجلاس تاریخی ۳۰ و ۳۱ جنوری سال روان در هامبورک مثال نام برد که رفقا با قاعده بیشمار دور هم جمع آمدند که این نشست ها و تفاهمات امیدواری بسیارخوبی را در جهت وحدت و همبستگی سازمانی به ارمغان آوردږاما با تأسف و دریغ که درین روزها کلیپ هایی در روی بعضی از رسانه ها مدیریت شده و به مشاهده میرسد که در آن تعدادی از رفقای ملکی و نظامی را در سال ۱۹۹۲ نشان میدهد و بدون هیچگونه تردیدی، فرایند پروسه ی وحدت و اتحاد شاخه های جدا شده از بدنه ی حزب دموکراتیک خلق افغانستان ( حزب وطن ) را خدشه دارساخته و به پراگندکی و بی اعتمادی هر چه بیشتر این تفاهمات میان این شاخه ها کمک مینماید.بناآ از مسوولین محترم رسانه ها احترامانه و دوستانه تقاضا به عمل میاید که نگذارند عناصر فرصت طلب ازاین چنینی کلیپ ها به تخریب وحدت امروزی رفقا استفاده برند و میشود به عوض آن ده ها کلیپ از تفنگ بدستان و مخربین کابل را گذاشت که تااکنون هزار ها ورق پاره را سازمان ملل متحد علیه شان به نشر سپرده و صدها کلیپ زنده از جنایات شان موجود است.لذا بادر نظرداشت شرایط دشوار وطن وهمچنان روحیه رفقا ی داخل کشور و مردم بلا کشیده ی مان از نشر چنین کلیپ های ویدیویی جلوگیری بعمل آورده شود.وبگاه «همایون» خواهان بسیج و تشکل کلیه نیروهای ترقیخواه کشوربوده، وخود را مکلف میداند که از هیچگونه سعی و تلاش برای وحدت دریغ نه ورزد.با احتراموبگاه همایونhttp://homayun.org
دوکتور صلاح الدین سعیدی – سعید افغانی ۲۶/۲/۲۰۱۰
که ولسمشر ژاړي نو د ولس دې بیا خداې مل شي
درنو لوستونکو او هیوادوالو! د پورتـنی سرلیک لاندی می د ښاغلی قریب الرحمن س. د ۲۶/۲/۲۰۱۰ نیټی لیکنه د افغان جرمن آنلاین په درنی ويب پاڼی کې ولوسته. الله تعالی دی دی ورور ته او دافغان جرمن آنلاین کار کوونکو او فرهنګیانو ته اجر ورکړی. دا لیکنی ډیرو ښه مطالبو ته د لوستوونکو پام را جلب کړی دی. د ویلو وړ ګڼم چه دی لیکنی ما سره هم مرسته وکړه او الهام یی راکړ چه په دی هکله تاسی درنو لوستونکو ته هغه مطالب چه ډیر ځلی می غوښتل څه پری ولیکم تاسی خدمت په ډیرلنډ ډول په درناوی وړاندی کړم. داچه د ناتو او افغانی ځواکونو وروستی عملیات په افغانستان کې څه ډول دی او څه پایلی به ولری ما خپل لید لوری او نظر په خپلی ورستی لیکنی کې داسی بیان کړ: ˮ... له بلی خوا په داسی حال کې چه افغانستان کې ۳۰ کلنه جګړه روانه ده، حکومتی اداری د خلکو امنیت نه شی ساتلی، اکثر افغانان ګیره، لونګی او سلاح لری. نو ددی عملیاتو پایله به څه وی چه سیمی به د چا نه پاکی او د چا دلاس نه به وکاږل شی او چا ته به په لاس ورکړل شی؟ په محل کې ددي ځواکونو پاتی کیدل، ددی وضعی ممکنی وروستی سناریوګانی او داسی نور عواقب د پوره پوره دقت او تشویش وړدی. مونږ په دی تأکید کوو چه په بنسټیز او عمده ډول د افغانستان مشکل او ستونزه نظامی مشکل نه دی. دافغانستان عمده مشکل سیاسی مشکل دی چه په نظامی او اقتصادی برخو کې خپل تآثیرات لری. بهتره به داوی چه د حل عملی سیاسی لیاری ولټول شی او په هغو عملی او ریالیستیک کار وشی. په لنډ مهاله بریو باید غره نه شو....”
داچه په وطن کې مرګ، ژوبله ، ناتار دی، مسؤولین او د دولتی خلکو د خلکو نه فاصله لری، یا هم بی واکه دی، داچه دا وضعه د زغم نه ده او اکثر د دوعا او ژړا حالت دی هیچ شک نه شته. خو زه دلته د دوه مطلبو په هلکه چه ددی لیکنی اصلی هدف دی ستاسی پام اړول او جلبول غواړم: - قوانین او قواعد خپل منطقی اړخ او موجه والی لری. ددی په څنګ کې په نړیواله کچه یو سلسله نړیوال دیپلوماتیک، پروتوکلی رسوم، قواعد او اصول شته چه د هغوی مراعات او په نظر کې نیول حداقل مناسبه خبر ده او خپل قوت او استدلال لری. د دنیا مشران پرته لدی چه په قانونی ، غیر قانونی، کودتا ګانو او یاهم په تقلب قدرت ته رسیدلی مناسب ده چه ددی رسومو او قواعدو مراعات وکړی. د هیواد او وطن مشر ، پاچا او جمهوررﺋیس (د دولت مشر)او داسی نور لوړ پوړی مشران لکه د پارلمان مشر او یا هم حتی قاضی القضات د یو هیواد مهم اراکین او د یو هیواد سمبل دی. ددوی کړه وړه او اعمال تر معیینو پروتوکولی اصولو لاندی قرار لری چه باید دااصول مراعات او د هغو د تطبیق څارنه وشی. داچه زمونږ هیواد کې هم حاکم او هم ملت د وضعی نه شکایت کوی، د دولت لوړ پوړی او کلیدی مؤظفین حتی خپلومنځو کې هماهنګی نه لری او مسایل د تلویزیون د پردی مخی ته حلوی، داچه نن استعفاء ورکوی او سبا یی بیرته اخلی دا او داسی نوری خبری حد اقل عجیبه او ددولتداری د اصولوسره اصلا برابری خبری نه دی. ددی قبول شوو پروتوکولی اصولو په چوکاټ کې د یو هیواد پاچا (حتی د پاچا ولیعهد) او د یو هیواد جمهور رﺋیس چه د یو هیواد سمبول دی حق نه لری په عامه ځایو کې وژاړی، بی ځایه وخاندی او یا هم بی ځایه حرکت وکړی. زه د تأسف ځای وینم چه زمونږ په هیواد کې د لسګونو داخلی او بهرنیو مشاورینو سره سره دا اصول نه مراعاتـیـږی.
- دښاغلی قریب الرحمن س. د دی لیکنی په دی جملی (... مونږ په خپل هیواد کې د اشغالګرو پر خلاف د هر ډول سیاسی غورزنګ ملاتړ کوو... ) باندی لږ سوچ کول او لږڅه لاندی خبری باندی ټینګار کول غواړم: دا ډیر ښه خبر ده چه دسیاسی حرکت په غورزنګ باندی تأکید او ټینګار کیږی. له بلی خوا دا چه یو سیاسی حرکت ته کله د شر، یاغی او باغی حرکت ویل کیږی او یا کله په تدریج له منځه ځی؟ او کله یو حرکت ته د ملی مقاومت او ملی غورزنګ حرکت خطاب کیږی؟ دا د ټولو نه د مخه په خپله هماغه سیاسی حرکت پوری هم اړه لری. چې څنګه کولای شی ځان د پردو له منګولو وژغوری او وطنی منافعو ته اولویت ورکړی. داچه یو سیاسی حزب، سازمان، حرکت او مقاومت د خپل سیاسی موجودیت او دسیاسی اهدافو او مقاصدو لپاره یواځی او یواځی په ټوپک او بمب باندی تأکید کول د خپلو ارادو د تحقق لار پیژنی دا خطاء او بیځایه خبرده. د بیګناه انسانانو د وژنی مخ زمونږ اسلامی او انسانی رسالت دی. په دی برخه کې تمام اړخونه مقصر او د الله په دربار کې به ځواب وایی. ملت به هرډول سیاسی او ملی غورزنګ!؟ او هغه څوک ونه منی چه دملت دتباهی او بیځایه قربانیو او د هغوی د ژوند او د ناموس د ساتلو لپاره هراړخیزی هلی ځلی و نه کړی. یو سره او یواځی په ټوپک او بمب تأکید خطاء خبره ده. غیر ریالستیک او غیر عملی طرحی وړاندی کول او په هغو بی ځایه تأکید کول، او ځان د افغانی ټولنی ټول واقعیت ګڼل نه جز، داهغه خطاء برخوردونه او نادرسته مواضع دی چه د هغو د حظاوالی او نادرستی تأﺋید، پخلی او ریښتیاوالی به وخت هم ثابت کړی.
مونږپه دی باور یو چه د افغانستان په مسأله کې تمام اړخونه بهرنی ځواکونه له ځانه سره لری. دا چه افغانستان او افغانان د پردو د مقاصدو او د پردو او نورو جګړی سپینوی او قربانی ورکوی داهم یو منلی شوی واقعیت دی. دا هم د مکث او تعمق خبر ده چه د افغانستان – کابل کې د (۱۸/۰۱/۲۰۱۰) نیټی عملیاتو اجراکوونکی ولی په ډیره ساده اوروانه توګه په تلویزیون کې خپل منابع او مراکزو ته صرف او صرف افغانی بڼه ورکوی او د افغانی افکارو باندی یی خلاصه او اقرار کوی. دی خبر کې راته بیا د پاکستان د آی اس آی د اداری قوی او ډیر دقیق حسابی شوی لاس ښکاری. دوی غواړی هرڅه په افغانی منابعو واچوی. د جنایی له لحاظه که یو مشکوک او یا متهم په ساده ډول هرڅه اقرار کوی مستنطق ته په کار ده بیاهم تحقیق وکړی اوپه مستدل ډول د موضوع تمام اړخونه ، عوامل او د اقرار انګیزی په ګوته او ترلاسه کړی.
مونږ ته په کار ده چه په ښه زعامت او هوښیاری وطن ددی ملاماتوونکی جګړی او ورور وژنی نه وژغورو. د ښه تفاهم او عملا دخیر اقداماتو او کړنلاری عملی زمینی برابرول او د ټولو افغانی سیاسی ځواکونه یوځای د وطن او خلکو د ګټوسره سم عمل ته په جدی ټوګه اړتیا لرو.
و ماتوفیقنا الا بالله العظیم تمرکز بر ظرفیتهای منطقه ای؛ کم هزینه ترین راه حلویسنده : م. بهرامی به نظر میرسد سال ۲۰۱۰ را باید سال تعیین کنندهای برای افغانستان و تحولات آتی این کشور در نظر گرفت. دولت افغانستان در کنفرانس لندن که در اولین ماه این سال برگزار گردید تقریبا به تمامی اهداف خود دست یافت و علاوه بر اخذ حمایت جامعه جهانی از طرح مصالحه ملی خود با گروههای شورشی، افزایش تعداد نیروهای اردو و پولیس خود تا سقف ۳۰۵۰۰۰ نفر تا سنبله ۱۳۹۰ در کنار واگذاری تدریجی مسئولیت های امنیتی به دولت این کشور و همچنین اختصاص ۵۰% از میزان کمک های توسعهای کشورهای مختلف برای بازسازی افغانستان در چارچوب طرحها و پروژههای دولت افغانستان( در گذشته این رقم صرفا ۲۰% را شامل میشده است) را میتوان عمدهترین موفقیت های افغانستان در جریان این کنفرانس محسوب کرد. در تمامی کنفرانس های بین المللی برگزار شده در مورد افغانستان از سال ۲۰۰۱ تا کنون، هیچ گاه محوریت دولت این کشور به این میزان مورد توجه و حمایت جامعه بین الملل قرار نگرفته بود. مطالعه میدانی رفتار سیاسی دولت افغانستان و کشورهای موثر جامعه جهانی متعاقب اجلاس مذکور نشان از پیشبرد هم زمان چند موضوع دارد. اول انجام بزرگترین عملیات نظامی مشترک میان نیروهای دولت افغانستان و ناتو برعلیه شورشیان در ولایت هلمند که تا کنون موفقیت آمیز بوده و قرار است بر خلاف گذشته با استمرار حضور در این منطقه و انجام فعالیتهای عمرانی مانع از بازگشت شورشیان به آنجا گردند و در ادامه نیز قرار است این عملیات در ولایت قندهار انجام و در واقع دو منطقهای که شورشیان موسوم به طالبان از بیشترین و قویترین حضور برخوردار بودند را پاکسازی کنند. دوم ادامه تلاش در دعوت مکرر از شورشیان برای پیوستن به روند مصالحه ملی و تشکیل شورای مصالحه ملی با همین هدف، مهیا کردن برگزاری کنفرانس بین المللی افغانستان در کابل و همچنین تشکیل لویه جرگه افغانی به عنوان ظرفی بومی برای دستیابی به توافق با مخالفین و تلاش برای استفاده از ظرفیتهای منطقهای موثر بر جریانهای شورشی افغانستان و حامیان آنها در دستور کار دولت افغانستان قرار گرفته است، سوم تشدید اجرای سیاست چند لایه امریکا در مورد پاکستان که عمدتا متمرکز بر تقویت نقش نهادهای غیر نظامی پاکستان در ساختار تصمیم گیری، تشویق بخش های امنیتی و نظامی این کشور در مهار لایههای پنهان و تعیین کننده سیاست این کشور که عمدتا از جنس امنیتی بوده در جهت مقابله با جریانات تندرو و عدم استفاده از کارت افراط گرایی در ارتباط با هند و افغانستان و همچنین حرکت در جهت ساز و کارهایی که منجر به کاهش تنش هند و پاکستان و تعیین چارچوبی برای تعامل میان ان دو کشور هستهای جنوب آسیا گردیده و طبیعتا از رقابتهای آن دو در حوزه افغانستان جلوگیری شود. مهمترین اتفاقی که در این راستا صورت پذیرفته تغییر رفتاری است که در حوزه پاکستان مشاهده میشود. کشته شدن رهبران تحریک طالبان پاکستان ( TTP )، کشته شدن حداقل یکی از فرماندهان مهم غیر عرب القاعده و کشته شدن محمد حقانی فرزند جلال الدین حقانی و از فرماندهان طالبان افغانی ظرف یکی دو ماه اخیر هر چند توسط هواپیماهای بدون سرنشین امریکا در مناطق قبایلی پاکستان صورت گرفته، اما این عملیات نیازمند اطلاعات دقیق زمینی است که به سختی میتوان باور نمود بدون همکاری بخش های رسمی در پاکستان صورت پذیرفته باشد. همچنین دستگیری تعدادی از مسئولین ارشد طالبان افغانی (برخی اخبار حاکی از دستگیری ۷ نفر از مجموع ۱۵ عضو شورای موسوم به شورای کویته نظیر ملا برادر، مولوی عبدالکبیر، ملا عبدالقیوم ذاکر، ملا احمد جان آخوندزاده، ملا عبدالرئوف، ملا محمد یونس و ملا محمد حسن است) در کنار تمایل علنی مقامات پاکستان جهت میانجیگری میان طالبان افغانی و دولت افغانستان و نیز ارائه تعریف جدیدی از مفهوم افغانستان به عنوان عمق استراتژیک پاکستان، که توسط قوماندان اردوی پاکستان بیان گردید را میتوان اتفاق قابل توجهی در بازشناسی رفتار پاکستان ظرف ماههای اخیر ارزیابی کرد. سوال عمدهای که در این رابطه مطرح میشود این است که: آیا این تغییر رفتار در پاکستان را باید بعنوان تاکتیکی جدید از سوی لایههای پنهان سیاست این کشور تلقی نمود که با آگاهی از اینکه غرب، ناتو و امریکا فرصت زیادی برای ایجاد تغییر در افغانستان و عبور از بحران جاری ندارند، لذا با هدف حفظ اعتماد غربیها و به ویژه امریکا، ادامه برخورداری از کمکهای آنها و طبیعتا ممانعت از تشدید فشار آنها، خرید زمان، نوسازی بدنه عملیاتی طالبان و تصفیه جناحهای غیر همراه در آن، این رویکرد را در چارچوب سیاست دوگانه پیشین دنبال کرده و منتظر فرارسیدن دور جدید ناکامیها و ناامیدی های ناتو و امریکا از تحولات افغانستان به ویژه در حوزه نظامی است. به نظر میرسد در این صورت پاکستان تصور دستیابی به منافع حداکثری در افغانستان و در چارچوب نوعی توافق اجباری غرب با خودش را دنبال می کند. و یا باید این رفتار را تغییری راهبردی در سیاستهای پاکستان تلقی کرد. بدین مفهوم که شرایط داخلی پاکستان، بروز و ظهور برخی نشانههای نافرمانی در طالبان افغانی، وضعیت منطقهای و رویکرد غرب و امریکا، تصمیم گیران لایههای آشکار و پنهان این کشور را به این نقطه رسانده که امکان ادامه سیاست دوگانه سابق میسر نبوده و انجام مذاکره میان گروههای مختلف شورشی و دولت افغانستان امری اجتناب ناپذیر است و لذا با تغییر بازی در افغانستان به دنبال اخذ نقشی محوری در مدیریت مذاکرات احتمالی آتی هستند. به هر صورت به نظر میرسد پاکستان بدون توجه به شرایط واقعی موجود در منطقه و با تکیه بر همان معیارهای سابق هر نوع رویکردی در افغانستان را در راستای دو اصل ذیل دنبال میکنند: -امکان استفاده هند از جغرافیای افغانستان بر علیه پاکستان وجود نداشته باشد. -هر دولتی در افغانستان رویکار میآید یک هم پیمان و دوست واقعی برای پاکستان بماند. در جمع بندی از وضعیت موجود توجه به ارزیابی های ذیل میتواند مفید واقع شود: به نظر میرسد نوعی همگونی میان اتفاقات صورت پذیرفته در حوزه افغانستان و پاکستان با راهبرد جدید اعلام شده از سوی امریکا در این مورد وجود داشته و در واقع اجلاس لندن فرصت تبیین و قبولاندن این راهبرد به کشورهای مشارکت کننده در اجلاس را در اختیار امریکا قرار داد. نکته قابل توجه در این زمینه آستانه کم تحمل اکثر کشورهای اروپایی است که در افغانستان حضور دارند. سقوط دولت هلند و وجود اعتراض در برخی دیگر از کشورهای اروپائی نسبت به چگونگی و مدت حضور در افغانستان، اهمیت عنصر زمان را در سیاستهای ناتو و امریکا در این کشور برجستهتر میکند. هر چند ضرورت انجام مذاکره با مخالفین و شورشیان از مدتها قبل مورد تاکید دولت افغانستان قرار داشت اما اجلاس لندن مشروعیت و حمایت جامعه جهانی از این رویکرد را مورد تاکید قرار داد. در همین راستا توجه به این نکته حائز اهمیت است که برگزاری هر گونه مذاکره با نیروهای مخالف در چارچوب حفظ دستاوردها و ساختارهای بدست آمده طی ۸ سال اخیر و با محوریت دولت افغانستان، در صورتی که تضمین کننده بازگشت ثبات و امنیت به این کشور باشد قاعدتا مورد حمایت دوستان افغانستان قرار خواهدگرفت و در نقطه مقابل بی توجهی به این موضوعات و تلاش کشورهای غربی و به ویژه آمریکا برای ساده سازی موضوع بدون توجه به پیچیدگیهای آن نوعی فرار به جلو محسوب و میتواند فروپاشی و بی ثباتی لجام گسیخته را به همراه داشته باشد. به نظر میرسد حل بحران افغانستان در گرو تقویت ظرفیتهای دولت افغانستان، خروج نیروهای خارجی، محور قرار گرفتن همکاریهای صادقانه منطقهای و حمایت جامعه جهانی از این همکاریها با توجه به نقش و موقعیت کشورهای موثر منطقه است. البته غرب و به ویژه امریکا با بی توجهی به این مهم و ادامه پافشاری بر سیاست های گزینشی در منطقه حتی در مواجهه با بحران افغانستان که کانون همگرائی جهانی محسوب میشد در مسیری گام برمی دارد که نتیجهای بیش از دستاوردهای ۸ سال گذشته برای آنها به همراه نخواهد داشت. این در حالی است که فعال شدن و محور قرار گرفتن ظرفیت کشورهای منطقه مناسبترین روشی است که نه تنها ثبات و امنیت را برای افغانستان و منطقه به ارمغان خواهد آورد، بلکه غرب و امریکا بدون پرداخت هزینههای بیشتر و ناکامیهای گستردهتر میتوانند از بحران افغانستان عبور و مانع از توسعه فعالیت گروه های افراطی و یا تروریستی شوند. داکتر خاکستر غم این خفته چند خواب در چشم ترم میشکند آرامگاه ریس جمهور نجیب الله
آرامگاه داکتر نجیب الله در۲۰ کیلو متری جنوب گردیز ، دهکده میلن ــ ولسوالی رود احمد زی بر داشته شده از سایت پشتو بی بی سی بی هیچ کتیبه و هیچ ضریح
بی هیچ ضریح و نشان ،نه چنان چون چهار راواق سپید و گنبد مرمرین نادر بر فراز تپه مرنجان ، نه چنان چون احاطه سبز و درختان بلند پارک زرنگار در چهار سوی آن خفته ای جبار ، شاه عبدالرحمان ، نه هم رواق بلند و قوس های متقاطع و چهار دیوار تیمور شاه درانی یا که به زبان کابلیان پارک تیمور شاهی و نه زاویه و ارتفاع و بافت میناتور و آیات قرآن بر سطع سنگ مشعشع چنان چون ارامگاه مسعود و نه دو برج و مدخل فراخ و پنج راواق و احاطه وسیع و تندیس ، بسان قبر مزاری .نی فقط همین : دهکده تفتیده آبایی ، یک گور بی نشان در کنج راهی ،یک توغ و دو سنگ ، بی هیچ کتیبه و ضریح . مزار ظاهرا بی زایر او ،گزارشگر جستجوگر بی بی سی را در ۹۰کیلو متری کابل در گردیز کشانید ،از جایکه هفت سال تمام در ارگ زشت نمای آن ،در پی یا بیدن زبان مشترک با دشمنان ،از خود مایه گذاشت و در ۶۰ کیلومتری دور از میران شاه ،جایکه دشمنانش طرح مرگ او را ریختند ،تا از گور بی نشان او ،تصویر بردارد .تصویر گور نامرادی که ،کابلیان عکسش را بر در و دیوارش می آویزند . دولت و دولتمدا ر چه زیادند رفتگانی که خفتند و از یاد رفتند و چه اندک اند آنانی که رفتند و اما در تاریخ بیدارند .کابلیان پس از ورود دسته ای های مجاهدین بود که دریابیدند ، دو کس را از دست داده اند : یکی دولت و یکی دولتمدار را ، دوکتور نجیب را .فروزیری به یکبارگی و پر از پرسش چهارمین دولت تک حزبی ، برای انان کمتر پرسش بر انگیزبود تا وسوسه سرنوشت او در پس چهار دیوار دفتر پر اسرار سازمان ملل. دوکتور هرگز فرصت نیابید برای عوام با همان زبان روان که خاصه او بود ، بگوید که بر او چه رفت که در چهار دیوار آن دفتر کذ ایی پناه گزید تا روز ها را شب کند ؟. خواص اگر دانستند ، لب نگشودند و گیریم که در سخن آیند و چه دیر، پای مصلحت و سفارش و خود نگهداری ، مگر در میان نخواهد آمد ؟ .کمتر مصلحت گرا ترین آنا ن، هنرش ، خاموشی گزیدن بوده است .و اما رازق مامون با آنکه در دولت تک حزبی ،پنج سال تمام رنج زندان کشیده است ، ده سال تمام کوشید تا راز خوابیده مرگ دوکتور را ، هر چند گاهگاهی با ایستادن در درون حادثه و با پیش فرض ها و باور های عقیدتی، به عنوان کار بی بدیل تاریخی عرضه کند ، اما بسا از این آشنایان نیمه ره ، فروریزی درونی را ،با هزار ابهام و عمومی گرایی و به اختصار افاده کردند و بیشتر هم در پس پرده وآنچه که به بیرون اگر هم درز کرد ، حکایت احباب بود و نه بیشتر از آن . خواب این خفته چند خواب در چشم ترم میشکند کودک بودم که از زبا ن" نیما " خوانده بودم : خواب این خفته چند خواب در چشم ترم میشکند .این بیت که هر چند در پیوستگی با تمام سروده ، میتواند معنا یابد ، چه دیرها بود که خوانده بودم و ظاهرا در ذهنم خفته بود.این تصویر ، این غم پیام ، وسیله شد که تذاعی ذهنی کمکم کند ،آن بیت کوته و آفتابگون بر زبانم آید و خواب بر چشمم بشکند .
من تصویر آرامگاه ریس جمهور نجیب الله را ، از آدرس زیر بر داشته ام ، بخش پشتو بی بی سسی : http://www.bbc.co.uk/pashto/news/story/2009/03/090216_m_daudkhan_tarakitonajeeb.shtml
|
